Το MobLand επέστρεψε και ο πόλεμος είναι πλέον εμφύλιος
- 19 ΣΕΠ 2026
Το MobLand, βέβαια, δεν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα να ξεδιπλώσει τους κεντρικούς του χαρακτήρες με σύνθετο τρόπο, ούτε είναι τόσο πια αστείο ώστε να σταθεί ως action comedy. Είναι ουσιαστικά ένας μηχανισμός παραγωγής δράσης — κι όταν δεν προσφέρει δράση, μοιάζει σαν να έχει χαλάσει. Στα τέσσερα πρώτα επεισόδια που μου έγιναν διαθέσιμα από τη δεύτερη σεζόν λοιπόν, η αίσθηση ενός απότομα πατημένου φρένου γίνεται έντονη, αν και σε επίπεδο θεάματος βιαιότητας το MobLand στέκεται δίπλα στις καλύτερες του είδους (βλέπε Gangs of London). Δεν είναι εξίσου ρεαλιστική, είναι πιο στυλιζαρισμένη για κάτι τέτοιο, υπάρχει όμως πραγματική γοητεία στις συχνά φρενήρεις, αιματοβαμμένες εκρήξεις δράσης που βλέπουμε.
Στη διάρκεια της διασκεδαστικής πρώτης σεζόν, το MobLand άφησε πίσω του ένα εντυπωσιακό μονοπάτι από πτώματα. Αν μετρήσει κανείς τόσο τους βασικούς χαρακτήρες, όσο και τη συνήθη στρατιά από ανώνυμους γκάνγκστερ και μπράβους, μία συντηρητική εκτίμηση θα ήταν ότι περίπου 50 άνθρωποι πυροβολήθηκαν, μαχαιρώθηκαν, ανατινάχθηκαν, τεμαχίστηκαν με αλυσοπρίονο, ή εξοντώθηκαν με κάποιον άλλο τρόπο μέσα στα 10 επεισόδια.
O αριθμός αυξάνεται γρήγορα στη δεύτερη σεζόν, με τις σχεδόν σαιξπηρικές μηχανορραφίες της οικογένειας Harrigan να προκαλούν τόσο χάος εκ των έσω, ώστε κινδυνεύει να καταρρεύσει πριν προλάβουν οι εχθροί της να τη διαλύσουν. Πολλή από την ένταση χτίζεται γύρω από την ιδέα πως ίσως οι Harrigan ανήκουν πλέον στο παρελθόν.
Photo Credit: Luke Varley/Paramount+
Χωρίς αμφιβολία όμως, το καλύτερο πράγμα στο MobLand είναι η συναρπαστική ομάδα χαρακτήρων που βρίσκεται στην καρδιά της σειράς.
Η Maeve και ο Conrad έχουν ζευγαρώσει για μια ζωή, προστατεύουν με αγριότητα ό,τι θεωρούν δικό τους και θα σου σπάσουν το χέρι — ή θα σε πυροβολήσουν στο κεφάλι — αν τολμήσεις να τους κοιτάξεις στραβά. Ο Pierce Brosnan και η Helen Mirren είναι εξαιρετικοί μαζί ως ο πατριάρχης του εγκλήματος στο Βόρειο Λονδίνο, ένας οξύθυμος κακοποιός που εξακολουθεί να απολαμβάνει να λερώνει ο ίδιος τα χέρια του, και η σύζυγός του, τόσο αδίστακτη και πανούργα που κάνει τον Conrad να μοιάζει σχεδόν με γλυκό παππουλάκο. (Σχεδόν).
Ο υποτιθέμενος διάδοχός τους, ο Kevin Harrigan (Paddy Considine), βρίσκει επιτέλους το θάρρος να αντισταθεί στον πατέρα του. Η πανούργα και προβληματική σύζυγός του, Bella (Lara Pulver), είχε σχέση με τον Conrad πριν τα φτιάξει μαζί του, ενώ ο κοινωνιοπαθής γιος τους Eddie (Anson Boone) είναι στην πραγματικότητα γιος του Conrad, γεγονός που σημαίνει ότι ο Eddie είναι γιος και εγγονός του ταυτόχρονα.
Η κόλλα που κρατά τους Harrigan ενωμένους — με το ζόρι — είναι ο επί χρόνια fixer της οικογένειας, ο Harry Da Souza, που υποδύεται ο Tom Hardy. Ο Hardy απογειώνει τον ελαφρώς πιο προσγειωμένο, αλλά ολοένα και πιο εξαντλημένο Harry. Είναι ένας σαφώς πιο ικανός χαρακτήρας από τους παλαβωμένους γύρω του, και έτσι γίνεται ιδιαιτέρως απολαυστικό όταν βλέπεις την ψυχραιμία του να ραγίζει, ιδίως όταν έρχεται αντιμέτωπος με την πολύπαθη Jan Da Souza (Joanne Froggatt), που πλέον απλώς αρνείται να ανεχτεί γκανγκστερικές ανοησίες.
Στην πραγματικότητα, ο Harry δεν διαφέρει και τόσο από τους Harrigan. Είναι όλοι σάπιοι μέχρι το κόκαλο και το απολαμβάνουν. Κανείς τους δεν σταματά ούτε για ένα δευτερόλεπτο να αναλογιστεί τις συνέπειες της τεράστιας διακίνησης ναρκωτικών που διαχειρίζονται.
Ο Harry δεν αποτελεί εξαίρεση, απλώς είναι πολύ λιγότερο επιρρεπής σε παράλογες και συναισθηματικές κινήσεις. Δεν κάθεται να βασανιστεί. Παίρνει μια ανάσα και προχωρά στην επόμενη δουλειά του. Η μελετημένη στωικότητά του είναι τόσο ατάραχη, ώστε όταν η 1η είχε κλείσει με τη Souza να τον μαχαιρώνει «κατά λάθος» στο στήθος, δεν είχε καν ανοιγοκλείσει τα μάτια του.
Photo Credit: Luke Varley/Paramount+
Ο Harry έχει καταλήξει ουσιαστικά να λειτουργεί ως διπλωμάτης, σύμβουλος, στρατηγός, μπέιμπι σίτερ και περιστασιακός εκτελεστής, για ανθρώπους με τεράστια δύναμη και σχεδόν μηδενική ικανότητα αυτορρύθμισης. Το μυστικό όπλο της αυτοκρατορίας δεν είναι ένας ακόμη ένοπλος, είναι ο άνθρωπος που μπορεί να τους κρατήσει όλους στο ίδιο δωμάτιο, τόση ώρα όση χρειάζεται ώστε να πάρουν κάποια λογική απόφαση.
Ο πάντοτε πολύτιμος Toby Jones διευρύνει τον ρόλο του ως ο απόστρατος αρχιεπιθεωρητής Colin Tatersall, ενώ οι Johnny Flynn και Ophelia Lovibond προστίθενται στο καστ.
Ο Frankie του πρώτου, όπως και η Maeve, είναι χαοτικός, εύθυμα βίαιος και εντελώς ασεβής. Ένας παράξενος τύπος που εμφανίζεται σε συναντήσεις με ηλεκτρικό πατίνι, επιτίθεται ανοιχτά στους Harrigan χωρίς να σκέφτεται ούτε στιγμή τα αντίποινα, και δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το πόσα πτώματα αφήνει πίσω του. Αν ο Harry είναι εκείνος που κρατά τον έλεγχο και προσπαθεί να συγκρατήσει την οικογένεια, ο Frankie μας ανακοινώνεται ως το ακριβώς αντίθετο. Ένας καθαρός πράκτορας του χάους, που μπαίνει σα μπάλα κατεδάφισης για να διαλύσει τους Harrigan.
Στο πρώτο μέρος της σεζόν ωστόσο, ο Frankie αποτελεί σοβαρή επειδή οι υπόλοιποι χαρακτήρες επιμένουν ότι είναι, όχι επειδή οι πράξεις του έχουν κάποια πραγματικά ουσιαστική συνέπεια. Εκεί όπου η πρώτη σεζόν πατούσε τη σκανδάλη, η δεύτερη απλώς φωνάζει το μπαμ χωρίς να ρίχνει τη σφαίρα. Με εχθρούς να πολιορκούν από έξω και εσωτερικές συγκρούσεις να πληθαίνουν ωστόσο, είναι μόνο θέμα χρόνου μέχρι όλα να εκραγούν.
Photo Credit: Luke Varley/Paramount+
Παρ’ όλα αυτά, η δεύτερη σεζόν είναι γεμάτη σημάδια μίας σειράς που προσπαθεί να κερδίσει χρόνο. Η βασική σύγκρουση μετατοπίζεται από το εξωτερικό στο εσωτερικό: αντί οι Harrigan να βρίσκονται σε ανοιχτό πόλεμο με κάποια αντίπαλη οικογένεια στρέφονται ο ένας εναντίον του άλλου. Το σενάριο των δύο αντιμαχόμενων αρχηγών προκαλεί μικρές αναταράξεις στην καθημερινή λειτουργία της οικογένειας – τις οποίες ο Conrad και η Maeve φυσικά διογκώνουν χάρη στην έμφυτη τρέλα τους – σύντομα, όμως, γίνεται ξεκάθαρο ότι όλοι, μαζί και οι θεατές, περιμένουν ουσιαστικά για ένα πράγμα: πατέρας και γιος να τακτοποιήσουν επιτέλους τη μεταξύ τους βεντέτα.
Ο Guy Ritchie, μάστορας του είδους κινητικής δράσης που διαμορφώνει το MobLand, σκηνοθετεί την πρεμιέρα της σεζόν που πυροδοτείται με μία καταιγιστική σεκάνς σε κυνοδρομίες με greyhounds, αλλά και το δεύτερο επεισόδιο. Όπως προαναφέρθηκε, όταν η δράση μαίνεται, η σειρά υπενθυμίζει γιατί έγινε viral.
Όταν υπερφορτώνεται με προδοσίες, παρασκηνιακές συμφωνίες, αντίποινα, μεταβαλλόμενες συμμαχίες και αντικρουόμενες ατζέντες που συσσωρεύονται γρήγορα, αρχίζει να φαίνεται υπερβολικά καθαρά ο μηχανισμός με τον οποίο η πλοκή προσθέτει συνεχώς νέες επιπλοκές. Τα εμπόδια λειτουργούν καλύτερα όταν αυξάνουν την πίεση πάνω σε σχέσεις που βρίσκονται ήδη ένα βήμα πριν σπάσουν.
Οι Harrigan έχουν πλέον απέναντί τους ανθρώπους που δεν διστάζουν να τους επιτεθούν κατά μέτωπο, ειδικά τώρα που βρίσκονται αποδυναμωμένοι. Με την εμπιστοσύνη και την αφοσίωση να σπανίζουν, ακόμη και οι πιο πιστές φιγούρες, όπως ο Harry, αρχίζουν να προκαλούν υποψίες. Αυτό κάνει το MobLand πιο αδίστακτο φέτος, μετατρέποντας τους ήδη αλλοπρόσαλλους χαρακτήρες του σε επικίνδυνα απρόβλεπτους. Είναι μία εξέλιξη που η σειρά έχτιζε εξαρχής, οπότε, παρότι ο τόνος απέχει από τις πιο ανάλαφρες τάσεις του Ritchie, μοιάζει οργανική και όχι σοκ για το σοκ.
Εκ των υστέρων, η πρώτη σεζόν του MobLand μοιάζει πλέον ως στήσιμο του σκηνικού της δεύτερης. Παραμένει λίγη από τη ρομαντικοποίηση του εγκληματικού υποκόσμου που ο Ritchie ξέρει τόσο καλά να κάνει — άλλωστε οι γκάνγκστερ του εξακολουθούν να είναι υπερβολικά κομψοί και πνευματώδεις — ο κόσμος τους όμως δεν παρουσιάζεται πια γυαλισμένος και λαμπερός. Είναι πιο βρόμικος, πιο επίφοβος και, πάνω από όλα, ξεκάθαρος: κανείς δεν είναι ασφαλής. Αρκεί να τραβήξει κάποιος τη σκανδάλη.
Η 2η σεζόν του MobLand θα κάνει πρεμιέρα στην Ελλάδα αποκλειστικά μέσω της MagentaTV, 24 ώρες μετά την Αμερική, το Σάββατο 19/9 στις 23:00 στο Magenta Series 1. Αμέσως μετά την προβολή του στο κανάλι, κάθε νέο επεισόδιο της σειράς θα είναι διαθέσιμο on demand.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.