Η Νίκαια ξαγρύπνησε για τον Γιώργο Μαζωνάκη
Χιλιάδες άνθρωποι έδωσαν το παρόν στην Αγία Τριάδα Νίκαιας για να πουν το τελευταίο αντίο στον μεγάλο λαϊκό τραγουδιστή.
- 14 ΣΕΠ 2026
«Εμείς ίσως πάμε. Θα δούμε. Θέλω να πάω να τον χαιρετήσω», μου έγραψε χτες στο τσατ μας στο Instagram η φίλη μου η Ε. Η ώρα ήταν ήδη περασμένες δώδεκα, κι όμως παρόλο που ξημέρωνε Δευτέρα, εκείνη ήθελε να πάει να πει ένα αντίο στον Γιώργο Μαζωνάκη και κάπως έτσι ξεκίνησε από τα Πατήσια για τα δυτικά.
Ο Γιώργος Μαζωνάκης γύρισε στην παλιά του γειτονιά και η Νίκαια ξαγρύπνησε για εκείνον και μαζί της ξαγρύπνησαν και δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι από όλες τις γωνιές της Αττικής, αλλά και όλοι όσοι δεν έχουν σταματήσει να ακούνε τα τραγούδια του από την Τετάρτη (09/09) που έγινε γνωστή η είδηση του θανάτου του, σε ηλικία μόλις 54 ετών. Από τα ανοιχτά παράθυρα των αυτοκινήτων ακούγεται συνεχώς το Ανήκω και στα μπαλκόνια ο κόσμος τραγουδάει «Εδώ, θα γυρίζεις εδώ, θα σαι πάντα εδώ».
Η λαϊκή αγρυπνία για τον Γιώργο Μαζωνάκη εξελίχθηκε σε μια αυθόρμητη συλλογική πράξη αγάπης και μνήμης, με ανθρώπους κάθε ηλικίας να καταφθάνουν από τη Νίκαια, την Αθήνα αλλά και άλλες περιοχές της Ελλάδας.
Η επιλογή της Αγίας Τριάδας δεν ήταν τυχαία. Πρόκειται για την εκκλησία της γειτονιάς όπου ο Γιώργος Μαζωνάκης γεννήθηκε και μεγάλωσε, έναν τόπο με τον οποίο παρέμεινε βαθιά συνδεδεμένος.
Από νωρίς σχηματίστηκαν μεγάλες ουρές έξω από τον ναό.
Άνθρωποι κρατούσαν λουλούδια, χειρόγραφα σημειώματα και μηνύματα αγάπης, ενώ κάποιοι είχαν γράψει στίχους από αγαπημένα τραγούδια του. Η ατμόσφαιρα έγινε ακόμη πιο φορτισμένη όταν η σορός έφτασε λίγο μετά τις 19:30. Το πλήθος άνοιξε δρόμο, χειροκρότησε, φώναξε «αθάνατος» και έριξε λουλούδια, σε μια συγκλονιστική υποδοχή για έναν τραγουδιστή που είχε συνδέσει τόσο ανεξίτηλα τη φωνή του με τις νύχτες και τη λαϊκή διασκέδαση.
Τη βαθιά σιωπή της απώλειας, έσπαγαν τα τραγούδια του που έδιναν φωνή στη συγκίνηση.
Από τα αυτοκίνητα που βρίσκονταν έξω από την εκκλησία ακούγονταν μεγάλες επιτυχίες του, ενώ ο κόσμος τραγουδούσε μαζί. Ανάμεσα στα τραγούδια που ακούστηκαν ήταν το Θέλω να γυρίσω στα παλιά και οι Ώρες μικρές. Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η στιγμή της άφιξης της σορού, όταν από τα ηχεία ακούγονταν οι Ώρες Μικρές και ο κόσμος αποχαιρετούσε τον καλλιτέχνη με χειροκροτήματα.
Η λαϊκή αγρυπνία, όπως την επέλεξε η οικογένεια, ξεκίνησε στις 19:30 και συνεχίστηκε μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, δίνοντας τη δυνατότητα σε φίλους, συγγενείς και θαυμαστές να σταθούν για λίγο μπροστά στη σορό και να αποτίσουν φόρο τιμής. Εκατοντάδες άνθρωποι παρέμειναν όλη τη νύχτα στη Νίκαια, ενώ η προσέλευση παρέμεινε αδιάκοπη.
Μέσα στον ναό, οι γονείς και οι δύο αδελφές του καλλιτέχνη βρίσκονταν συντετριμμένοι δίπλα στο φέρετρο.
Έξω, όμως, η Νίκαια συνέχιζε να τραγουδά. Ήταν σαν η γειτονιά να προσπαθούσε, μέσα από τα τραγούδια που όλοι γνώριζαν, να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη ενός ανθρώπου που ξεκίνησε από εκεί και κατάφερε να γίνει μία από τις πιο χαρακτηριστικές φωνές του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.