Όλοι ντυνόμαστε διαφορετικά, αλλά ποζάρουμε στα social media με τον ίδιο τρόπο

Το καλοκαίρι του 2026, τα social media γέμισαν με αναρτήσεις που χαρακτήριζαν σχεδόν τα πάντα kinda chic. Από το να επαναλαμβάνεις τα ίδια ρούχα και να ντύνεσαι υπερβολικά για την περίσταση, μέχρι το να κάνεις κάτι που θεωρείται εντελώς εκτός μόδας, όλα μπορούσαν να παρουσιαστούν ως κομψά. Η τάση εξαπλώθηκε στο Instagram και στο TikTok, μετατρέποντας μια απλή φράση σε έναν ακόμη αναγνωρίσιμο κώδικα διαδικτυακού στιλ.

Σήμερα, ωστόσο, είναι πιθανό να θυμόμαστε περισσότερο τη μορφή αυτών των αναρτήσεων παρά το περιεχόμενό τους. Τη χαρακτηριστική φράση, τον ρυθμό, τον τρόπο με τον οποίο μια συνηθισμένη συνήθεια ή ένα αντικείμενο παρουσιάζεται ως ένδειξη καλαισθησίας. Και αυτή η διάκριση αποκαλύπτει κάτι ουσιαστικό για τη μόδα στην ψηφιακή εποχή: ίσως δεν ντυνόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο, αλλά μαθαίνουμε να επικοινωνούμε τη διαφορετικότητά μας χρησιμοποιώντας τους ίδιους κώδικες.

Τα social media δεν διακινούν μόνο προϊόντα και τάσεις. Διακινούν και συγκεκριμένους τρόπους παρουσίασής τους. Ένας δρόμος της πόλης ή μια διάβαση πεζών μετατρέπεται σε φόντο για φωτογραφίες με outfits of the day. Ένας καφές τοποθετείται δίπλα σε μια προσεκτικά επιλεγμένη τσάντα, ενώ ξενοδοχεία, ταξίδια και εκδηλώσεις μόδας γίνονται σκηνικά για την προβολή ενός επιθυμητού τρόπου ζωής. Τα αξεσουάρ φωτογραφίζονται σε κοντινά πλάνα, τα σώματα υιοθετούν γνώριμες πόζες και οι λεζάντες επιχειρούν να αποδώσουν μια αίσθηση ανεπιτήδευτης κομψότητας, ακόμη κι όταν η εικόνα έχει σχεδιαστεί με ακρίβεια.

Το περιεχόμενο αλλάζει, η φόρμουλα παραμένει.

Η μόδα, άλλωστε, ανέκαθεν βασιζόταν σε κοινά αναγνωρίσιμα σύμβολα. Οι καουμπόικες μπότες, ένα σακάκι Chanel ή μια ποδοσφαιρική φανέλα κουβαλούν πολιτισμικές αναφορές πριν καν τα φορέσει κάποιος. Αυτό που έχει αλλάξει είναι η ταχύτητα και η κλίμακα με την οποία αυτά τα νοήματα διαδίδονται και αναπαράγονται.

Σε μελέτη 390 αναρτήσεων στο Instagram, από τρεις καθιερωμένους influencers του luxury κατά την περίοδο 2022-2024, εξετάστηκε ο τρόπος με τον οποίο η έννοια του στιλ διαμορφώνεται μέσα από τον συνδυασμό πόζας, τοποθεσίας, ενδυματολογικών επιλογών, λεζάντας και επεξεργασίας εικόνας. Το συμπέρασμα δεν αφορούσε απλώς την επανάληψη συγκεκριμένων brands ή ρούχων, αλλά την εμφάνιση επαναλαμβανόμενων τρόπων με τους οποίους η μόδα γίνεται κατανοητή και αναγνωρίσιμη.

Ορισμένες αναρτήσεις προβάλλουν την πολυτέλεια μέσα από προσεγμένο styling, αποκλειστικές τοποθεσίες και πρόσβαση σε εκδηλώσεις. Άλλες επιλέγουν καθημερινές συνήθειες, οικείους χώρους και ανεπίσημη γλώσσα, ώστε να δημιουργήσουν μια αίσθηση εγγύτητας. Συχνά, όμως, οι δύο προσεγγίσεις συνυπάρχουν: ένα ακριβό σύνολο φωτογραφίζεται σε έναν συνηθισμένο δρόμο, ενώ μια εικόνα με αυστηρά σκηνοθετημένη αισθητική συνοδεύεται από μια χαλαρή λεζάντα για τον πρωινό καφέ.

Έτσι, δύο άνθρωποι μπορεί να έχουν εντελώς διαφορετικές ντουλάπες, αλλά να φωτογραφίζουν τα ρούχα τους με σχεδόν πανομοιότυπο τρόπο.

Από το clean girl στο balletcore

Η εξάπλωση των ονοματισμένων αισθητικών κάνει το φαινόμενο ακόμη πιο εμφανές. Το clean girl, το old money, το coastal grandma, το mob wife, το cottagecore και το balletcore δεν περιγράφουν μόνο συγκεκριμένα ρούχα. Δημιουργούν ολόκληρους οπτικούς κόσμους, συνδέοντας ενδύματα με τοποθεσίες, αντικείμενα, επιλογές ομορφιάς και καθημερινές συμπεριφορές.

Μόλις μια αισθητική αποκτήσει αναγνωρισιμότητα, γίνεται εύκολα αναζητήσιμη. Και όταν γίνεται αναζητήσιμη, μπορεί να αναπαραχθεί, να προταθεί από τους αλγορίθμους και να αξιοποιηθεί εμπορικά.

Το ίδιο συμβαίνει με τις επαναλαμβανόμενες φόρμες περιεχομένου, όπως το kinda chic. Αυτό που διαδίδεται περισσότερο δεν είναι απαραίτητα ένα συγκεκριμένο σύνολο, αλλά ο τρόπος με τον οποίο καλούμαστε να παρουσιάσουμε το γούστο μας.

Δημιουργείται, έτσι, ένα παράδοξο: διαθέτουμε περισσότερες εικόνες μόδας από οποιαδήποτε προηγούμενη γενιά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το προσωπικό στιλ γίνεται αναγκαστικά πιο πολυδιάστατο. Αντίθετα, οι ίδιες αναφορές και οι ίδιοι αισθητικοί κώδικες επανέρχονται διαρκώς, προσφέροντας κοινά εργαλεία έκφρασης της ατομικότητας.

Αυτό δεν σημαίνει ότι το προσωπικό στιλ έχει εξαφανιστεί. Η μόδα ανέκαθεν βασιζόταν στον δανεισμό, τη μίμηση και την επανερμηνεία. Αυτό που έχει αλλάξει είναι η αποτελεσματικότητα με την οποία οι ψηφιακές πλατφόρμες συσκευάζουν και διαδίδουν όχι μόνο τα στιλ, αλλά και τους τρόπους με τους οποίους αυτά αποκτούν νόημα.

Ίσως, λοιπόν, το ερώτημα να μην είναι αν τα social media μάς κάνουν να ντυνόμαστε όλοι το ίδιο, αλλά αν μας μαθαίνουν να παρουσιάζουμε τη διαφορετικότητά μας με τον ίδιο τρόπο.

Την επόμενη φορά που θα σου αρέσει το σύνολό σου και θα θελήσεις να το μοιραστείς στα social media, δοκίμασε κάτι διαφορετικό, κάτι απρόσμενο. Και, καθώς σκρολάρεις, δώσε μεγαλύτερη προσοχή στα ίδια τα ρούχα παρά στον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζονται. Ίσως τότε διαπιστώσεις ότι το προσωπικό στιλ παραμένει ζωντανό, αρκεί να κοιτάξεις πέρα από τη φόρμουλα.

ΣΧΕΤΙΚΟ ΘΕΜΑ