Όταν η απειλή είναι ψέμα: Γιατί ο πόλεμος Trump-Ιράν είναι επιλογή και όχι ανάγκη
- 4 ΜΑΡ 2026
Aν έκαναν οι πρόεδροι όλων των χωρών ό,τι κάνει ο Donald Trump με το Ιράν, όλος ο πλανήτης θα ήταν σε έναν διαρκή πόλεμο. Βλέπεις, υπάρχουν δυο διαφορετικοί λόγοι για να αρχίσει ένα έθνος πόλεμο.
Ο ένας είναι η ανάγκη -υπάρχει άμεση απειλή και δρας, ώστε να σώσεις το δικό σου έθνος. Τίθεται δηλαδή, θέμα αυτοάμυνας, που είναι νόμιμη.
Ο άλλος, η επιλογή -όταν βλέπεις τον εχθρό στο έδαφος, αποφασίζεις να του ρίξεις μια, να τον αποτελειώσεις. Αν αποδειχθεί πως δεν υπήρχε επίθεση (που χρησιμοποιήθηκε ως δικαιολογία) ή ότι η αντίδραση υπερέβη τα όρια, υπάρχει ζήτημα επιθετικού πολέμου και ακολουθούν κυρώσεις από το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και το Διεθνές Δικαστήριο.
Τουλάχιστον, αυτά συμβαίνουν στα χαρτιά.
Ο Trump λοιπόν, επικαλέστηκε ανάγκη για την επέμβαση στο Ιράν. Αποδεικνύεται πως είναι πόλεμος επιλογής, όπως θα τον σχολίαζαν δικηγόροι διεθνούς δικαίου.
Πού το ξέρουμε; Συνέχισε να διαβάζεις.
Στην ανακοίνωση για την έναρξη πολέμου στο Ιράν, ο 47ος πρόεδρος των ΗΠΑ είπε, μεταξύ άλλων, πως «ήταν ανέκαθεν πολιτική των ΗΠΑ και δη της κυβέρνησης μας, πως αυτό το τρομοκρατικό καθεστώς δεν μπορεί ποτέ να έχει πυρηνικό όπλο. Θα το ξαναπώ: δεν μπορούν ποτέ, να έχουν πυρηνικό όπλο. Επιδιώξαμε επανειλημμένα να επιτύχουμε μια συμφωνία.
Το Ιράν όμως, αρνήθηκε, όπως αρνείται επί δεκαετίες. Έχουν απορρίψει κάθε ευκαιρία για αποποίηση των πυρηνικών τους φιλοδοξιών και αυτό είναι κάτι που δεν μπορούμε να ανεχτούμε άλλο.
Για αυτούς τους λόγους, ο στρατός της ΗΠΑ επιχειρεί μια μαζική επιχείρηση, να αποτρέψει αυτήν την πολύ μοχθηρή και ριζοσπαστική δικτατορία, από το να απειλήσει την Αμερική και τα βασικά εθνικά ζητήματα ασφαλείας.
Θα καταστρέψουμε τους πυραύλους τους και θα ισοπεδώσουμε την πυραυλική τους βιομηχανία. Θα την καταστρέψουμε -ξανά- εντελώς».
Κυκλώνουμε λοιπόν, το ότι ο λόγος για την επίθεση ήταν η ύπαρξη πυρηνικών εγκαταστάσεων στο Ιράν, γεγονός που θέτει ζήτημα απειλής για τις ΗΠΑ.
Πάμε τώρα, και στα πραγματικά στοιχεία, όπως τα δίνει ο David E. Sanger, διεθνής ανταποκριτής ασφαλείας.
Τα δυο είδη πολέμων -και η σταθερή επιλογή του Trump
Κατά τον αναλυτή, «ο πρόεδρος Trump ξεκίνησε έναν πόλεμο επιλογής με το Ιράν. Ήταν μια αξιοσημείωτα ευρεία αεροπορική επίθεση στο Ιράν» για την οποία «ο πρόεδρος υποστήριξε όχι μόνο ότι οι επιθέσεις ήταν προς το συμφέρον των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά πως η ανάγκη ήταν επείγουσα.
Η δικαιολογία μπορεί να είναι παραπλανητική. Δεν ωθήθηκε σε αυτή την πράξη στρατιωτικής επιθετικότητας, επειδή το Ιράν είναι κοντά στο να αποκτήσει πυρηνικά όπλα».
«Στην πραγματικότητα, το Ιράν είναι πιο μακριά από την ικανότητα να αναπτύξει και να κατασκευάσει πυρηνικά όπλα από ό,τι ήταν εδώ και αρκετά χρόνια, λόγω της επιτυχίας της προηγούμενης επίθεσης τον περασμένο Ιούνιο σε τρεις μεγάλες εγκαταστάσεις πυρηνικού εμπλουτισμού».
Στις 23/6 του 2023, για πρώτη φορά μετά το 1979, οι ΗΠΑ βομβάρδισαν τρεις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν (σε Fordo, Natanz και Isfahan), με τον πρόεδρο Trump να κάνει λόγο για «θεαματική επιτυχία» και να ενημερώνει ότι «το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν κατεστράφη ολοσχερώς».
Είχε προηγηθεί (στις 13/6) η επίθεση του Ισραήλ σε πυρηνική εγκατάσταση του Ιράν, αρχίζοντας έτσι, ένας απευθείας πόλεμος μεταξύ αυτών των χωρών. Λίγες ώρες νωρίτερα, είχε εκπνεύσει η προθεσμία που είχε δώσει ο Trump, ώστε να σταματήσουν οι Ιρανοί να φτιάχνουν πυρηνικά όπλα. Έκτοτε οι επιθέσεις και οι νεκροί, αυξάνονταν κάθε ημέρα.
Ως προς το τώρα, ο Sanger πρόσθεσε ότι «η δική του υπηρεσία πληροφοριών άμυνας πιστεύει ότι (το Ιράν) χρειάζεται μια δεκαετία ή και περισσότερο πριν μπορέσει να αποκτήσει ένα σημαντικό οπλοστάσιο διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων.
Οι Ιρανοί δεν μπορούν να φτάσουν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Γιατί λοιπόν, ο πρόεδρος επέλεξε αυτή τη στιγμή για να δράσει;
Υπάρχουν δύο διαφορετικοί τρόποι να σκεφτεί κανείς τους λόγους για να πάει σε πόλεμο.
Ο πρώτος είναι ένας πόλεμος ανάγκης. Η χώρα σας έχει δεχθεί επίθεση κι αν έχετε στοιχεία ότι ο εχθρός σας ετοιμάζεται να σας επιτεθεί, θεωρείται θεμιτό να εξαπολύσετε προληπτική επίθεση.
Το δεύτερο είδος επίθεσης είναι ο προληπτικός: είναι η προσπάθεια ενός έθνους να επιτεθεί σε ένα άλλο, ενώ ο αντίπαλός του είναι αδύναμος, ώστε να τον εμποδίσει να αποκτήσει την ικανότητα να σας χτυπήσει.
Οι προληπτικοί πόλεμοι είναι πόλεμοι επιλογής. Η Ρωσία έκανε αυτήν την επιλογή για την Ουκρανία».
«Οι πόλεμοι επιλογής συχνά καταδικάζονται διεθνώς, όχι μόνο επειδή είναι προαιρετικοί, αλλά επειδή αν κάθε έθνος έβγαινε να χτυπήσει αντιπάλους που θεωρούσε προσωρινά αδύναμους, θα ζούσαμε σε έναν κόσμο συνεχούς πολέμου».
Μεταξύ όσων εξέτασε ο Trump πριν δώσει την εντολή για το χτύπημα, ήταν μια μακρά λίστα παραπόνων, όπως λέει ο ειδικός.
Για παράδειγμα, στο διάγγελμά του ο πρόεδρος των ΗΠΑ ανέφερε ότι «για 47 χρόνια, το ιρανικό καθεστώς φώναζε “Θάνατος στην Αμερική».
Ο αναλυτής διευκρινίζει ότι «αυτό είναι διαφορετικό, από το να λέμε ότι υπάρχει μια άμεση απειλή. Έτσι, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτός ήταν ένας κλασικός πόλεμος επιλογής.
Είδε το Ιράν να περνάει μια αξιοσημείωτη στιγμή πολιτικής, οικονομικής και στρατιωτικής αδυναμίας και από αυτή την άποψη, οι διεθνείς δικηγόροι θα σας έλεγαν ότι είναι ένας προληπτικός πόλεμος, όχι ένας αποτρεπτικός».
Τι θα αποφάσιζε το Διεθνές Δικαστήριο -αν πήγαινε εκεί ο Trump
Το International Court of Justice εξετάζει διαφορές μεταξύ κρατών και κρίνει αν ένας επιθετικός (επιλογής) πόλεμος, παραβιάζει το άρθρο 2(4) του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, που απαγορεύει τη χρήση βίας κατά της εδαφικής ακεραιότητας ή πολιτικής ανεξαρτησίας άλλου κράτους.
Το δικαστήριο μπορεί να διατάξει από τερματισμό των εχθροπραξιών και την απόσυρση στρατευμάτων έως την καταβολή αποζημιώσεων για τις ζημιές. Ένα χαρακτηριστικό, σχετικό, παράδειγμα είναι του 1986, όταν η Νικαράγουα πήγε τις ΗΠΑ στο Διεθνές Δικαστήριο, που έκρινε ότι η υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών στους αντάρτες Contra (συντομογραφία του contrarrevolucionarios), αποτελούσε παράνομη χρήση βίας. Ήταν ισοδύναμη με «επιθετική ενέργεια». Διατάχθηκαν παύση πυρός και αποζημιώσεις.
Ένα πρόσφατο παράδειγμα είναι εκείνο της Ουκρανίας κατά της Ρωσίας (τρέχει από το 2022). Το ICJ εξέδωσε προσωρινά μέτρα για παύση εχθροπραξιών, θεωρώντας την εισβολή ως πιθανή παραβίαση του Χάρτη των ΗΕ. Αν αποδειχθεί ως επιθετικός πόλεμος, μπορεί να ακολουθήσουν αποζημιώσεις.
Ναι, ζούμε σε έναν υπέροχο κόσμο (συνέχισε ό,τι κάνεις).
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.