Εκτός από την απάντηση της Καρυστιανού για τις αμβλώσεις, λάθος ήταν και η ερώτηση

Ας ξεκινήσουμε με τα αυτονόητα. Η Μαρία Καρυστιανού είναι μια γυναίκα που δικαιότατα κέρδισε τη συμπάθεια και τη συμπόνοια όλων μας, πρωταγωνιστώντας στην προσπάθεια δικαίωσης των συγγενών των θυμάτων του εγκλήματος των Τεμπών. Μία γυναίκα που έχασε την κόρη της από κρατική αμέλεια και ανευθυνότητα, αυτόματα έχει όλο το δίκιο του κόσμου με το μέρος της.

Παίρνοντας όμως την απόφαση να κατέβει στην αρένα της πολιτικής, αυτόματα άλλαξε πίστα και πλέον ό,τι λέει δημόσια θα κρίνεται με αυστηρότητα κάτω από αυτό το πρίσμα. Και τα πρώτα δείγματα, για όσους περίμεναν μεσσίες που θα συσπειρώσουν ένα κοινό που αναζητά μάταια πολιτική στέγη, δυστυχώς δεν είναι καθόλου θετικά, εκτός αν ανήκεις στο ακροδεξιό, συντηρητικό κοινό, όπου μόλις προστέθηκε άλλη μία επιλογή για την ψήφο σου.

Το πρόβλημα ωστόσο, πέραν των όσων αναχρονιστικών ειπώθηκαν στην συνέντευξη της κυρίας Καρυστιανού στο OPEN, είναι η ευρύτερη συζήτηση σχετικά με τις αμβλώσεις, καθώς δεν ξεκίνησε να αναλύει τη γνώμη της επί του θέματος στο κενό. Ένα θέμα που έχει κλείσει εδώ και 40 χρόνια, δεν υπάρχει κανένας λόγος να επανέρχεται στη δημόσια ατζέντα.

Κι όμως, κατά καιρούς, ηθοποιοί, πολιτικοί και άλλα δημόσια πρόσωπα, ερωτώνται επί του θέματος, λες και έχει όντως τεθεί σε δημόσια διαβούλευση, επειδή προφανώς όσοι δημοσιογράφοι κάνουν τη σχετική ερώτηση, γνωρίζουν καλά πως η απάντηση που θα πάρουν θα φέρει σούσουρο και τα πολυπόθητα νούμερα.

Την ίδια στιγμή βέβαια, ρίχνουν νερό στον μύλο μιας συζήτησης που έχει επανέλθει επικίνδυνα σε παγκόσμιο επίπεδο, ξεκινώντας από τις ΗΠΑ και την alt right και θέτει σε αμφισβήτηση θεμελιώδη δικαιώματα που έχουν κατακτηθεί εδώ και δεκαετίες.

Επομένως, χρήσιμο θα ήταν, σε επόμενες συνεντεύξεις, να μείνουμε μόνο στις απόψεις της κυρίας Καρυστιανού για πραγματικά ζητήματα που μας απασχολούν, για τις πολιτικές της θέσεις, για τις προτάσεις και τις λύσεις που προτείνει το κίνημά της. Σαν χώρα και σαν πολίτες, έχουμε πάρα πολλά για να αγχωνόμαστε και να ανησυχούμε.

Το αυτονόητο και θεμελιώδες δικαίωμα κάθε γυναίκας πάνω στο σώμα της, το οποίο κατακτήθηκε δεκαετίες πριν, δεν επιτρέπεται είναι ένα από αυτά.

ΣΧΕΤΙΚΟ ΘΕΜΑ