Πρωταγωνιστής στη μεγάλη παράσταση που λέγεται ζωή
- 11 ΝΟΕ 2026
Οξύμωρο, η παράσταση ξεκινά με κλάμα, ενώ ο ήρωας ετοιμάζεται να διανύσει τα καλύτερά του χρόνια, με καθημερινή φροντίδα, αγκαλιές και φαγητό για το οποίο δεν χρειάζεται να προνοεί.
Όσο η πλοκή εκτυλίσσεται, προσθέτοντας αριθμούς, εικόνες, χρώματα και γεύσεις, το κλάμα μειώνεται, ενώ ταυτόχρονα μειώνονται η φροντίδα, η αγκαλιά και το φαγητό για το οποίο δεν χρειάζεται να καταβάλει κόπο.
Κάθε χρονιά που περνά από την έναρξη της παράστασης, μαζεύονται σεναριογράφοι, σκηνοθέτης και ηθοποιοί που πλαισιώνουν τον θίασο, για να γιορτάσουν με τον κεντρικό πρωταγωνιστή. Εκείνος χαίρεται, συμπλήρωσε άλλες 365 ημέρες συνεχών παραστάσεων. Αν μη τι άλλο, πρόκειται για μια επιτυχία.
Έτσι περνούν τα χρόνια και, όσο ο πρωταγωνιστής διατηρεί την ακεραιότητά του, οι παραστάσεις συνεχίζονται. Εκείνος κλαίει όλο και λιγότερο ή, μάλλον, το κλάμα του πλέον δεν είναι ορατό. Έχει άλλες μορφές. Όσοι πλαισιώνουν τον θίασο ίσως δεν το αντιλαμβάνονται. Εξάλλου, κλαίνε κι εκείνοι, έχουν μια παράσταση για τους ίδιους να ανεβάσουν, είναι πρωταγωνιστές εκεί.
Προχωράς και αναρωτιέσαι αν η παράσταση κόβει εισιτήρια, ποια είναι η απήχησή της στο κοινό. Έτσι, το παίξιμό σου ίσως προσαρμόζεται. Αν πάλι δεν σε απασχολεί να γεμίσουν τα ταμεία, συνεχίζεις με τον δικό σου τρόπο.
Στέκεσαι στη σκηνή, εστιάζοντας στον τρόπο που εσένα εκφράζει. Ξέρεις ότι είναι δικός σου; Ίσως το καταλάβεις από το αίσθημά σου, είτε η πλατεία είναι γεμάτη είτε άδεια.
Ο Αλέξανδρος Αλαμάνος είναι κοινωνικός λειτουργός.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις