Ω Θεοί, είδα Fred Again b2b Thomas Bangalter: Μπορώ να λέω πως έχω δει Daft Punk live;
- 7 ΜΑΡ 2026
Είμαι στο Shoreditch Park, ο καφές μου έχει κρυώσει και προσπαθώ να προστατέψω τις σελίδες του βιβλίου μου από αυτό το αμυδρό αλλά διαρκές ψιλοβρόχι – σήμα κατατεθέν του βρετανικού κλίματος. Δεν καταφέρνω να συγκεντρωθώ στην ανάγνωση όμως, έχω επιστρέψει στο Λονδίνο για μια μέρα μόνο, με αποκλειστικό σκοπό να ζήσω από κοντά την τελευταία βραδιά του USB002 tour του Fred Again.. και το μόνο που με απασχολεί -σε εμμονικό επίπεδο- είναι το ποιο θα είναι το line-up απόψε.
Το hype γύρω από τις φήμες έχει φουντώσει τόσο στα social, που αντί να ευγνωμονώ που έχω εξασφαλίσει την είσοδό μου στο Ally Pally, έχω λυσσάξει-η αχάριστη- που δεν ήμουν εκεί μερικές μέρες νωρίτερα για τη σύμπραξή του με τους Underworld και το “Born Slippy”.
«Πραγματικά μετά από αυτό, ποιον δηλαδή να φέρει; Τους Daft Punk;»
Το ορκίζομαι, το είπα! Και λίγα λεπτά αργότερα, στο επόμενο refresh μου στο Instagram σκάει ανακοίνωση σε story: «Μόνο έτσι μπορεί να τελειώσει αυτό το τουρ: Με τον καλύτερο.» Και να ο Fred -το δικό μας παιδί- καμαρωτός-καμαρωτός δίπλα στον Thomas Bangalter των Daft Punk. Βουλιάζει το στομάχι μου από έκπληξη.
Με άκουσε όλο το Islington; Με άκουσε. Έστειλα DM στον Fred να τον ευχαριστήσω προσωπικά με κεφαλαία THANK YOU και δεκάδες emoji «Κραυγή του Μουνκ», παρόλο που δεν θα το έβλεπε ποτέ; Έστειλα. Έγραψα στους φίλους μου ότι τους αγαπάω; Μα και βέβαια. Η ευτυχία είναι για να την μοιράζεσαι.
Να λοιπόν τι συνέβη στο Alexandra Palace από τις 6 το απόγευμα μέχρι τις 10:30 το Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2026.
Καταρχάς άνοιξαν οι πόρτες να υποδεχτούν τον κόσμο (που έκανε ουρά απέξω υπομονετικά) και ο Fred είχε αναλάβει ήδη δράση. Σου λέει, εμένα πληρώσατε να δείτε, εγώ θα κάνω το warm-up. Ούτε δηθενιές, ούτε ποζέρικα, ούτε περιττές καθυστερήσεις: εκείνος ήταν ο σκηνοθέτης και ο οικοδεσπότης του show. Για τη διακόσμηση του χώρου, ένα λευκό «σεντόνι» που κρεμόταν από το ταβάνι, παλλόταν μαζί με τον ήχο, έφτιαχνε ατμόσφαιρα και κατέβαινε σταδιακά αλλά ανεπαίσθητα προς τα κεφάλια μας. Παντού τριγύρω ξέφρενο πάρτι, εξάλλου οι Βρετανοί αντιμετωπίζουν τη διασκέδαση ως αυτοσκοπό.
Δίπλα και πίσω από τα decks, φίλοι και γνωστοί του Βρετανού παραγωγού. Δεν έπαιζε μόνος, ανεβασμένος σε κάποιο βάθρο, αλλά δίπλα στην παρέα του, με αποτέλεσμα να αισθάνεσαι διαρκώς ότι βλέπεις ένα “cosy” Boiler room set, όπως εκείνο που πριν λίγα χρόνια τον έκανε γνωστό.
Κι αυτό το «μαζί» αποτελεί και το μεγαλύτερο ατού του. Μόλις κατάφερε να τελειοποιήσει την τεχνική του στο κόψε-ράψε samples και αφότου μελέτησε αρκετά για να έχει τεράστιο απόθεμα ιδεών, ο 33χρονος Βρετανός απλά συνεχώς καλεί κόσμο: στο στούντιο για να «παίξουν» παρέα, στα άλμπουμ του για συνεργασία, στα live του για viral στιγμές.
Και σε κάθε έναν από αυτούς φέρεται με θαυμασμό και σεβασμό (ο Joy Anonymous που τον είχε συνοδεύσει και στα live του στην Αθήνα στο Latraac ήταν εκεί), τον κοιτάζει με λατρεία σαν παιδάκι (ο Jamie T και ο Berwyn ήταν εκεί), τον εμπιστεύεται να αυτοσχεδιάσει (η jazz κολλεκτίβα των Ezra Collective ήταν εκεί με τα τρομπόνια τους και τα σαξόφωνά τους και guest τον θρύλο, αν είσαι μύστης του τηλεοπτικού Top Boy, Kano).
Όλους τους θέλει στο πάρτι του κι όλους τους αγκαλιάζει, όπως έκανε -στην κυριολεξία- και με τον Thomas Bangalter, τον «καλύτερο όλων», ο οποίος εμφανίστηκε δίπλα του στα decks, χωρίς το φανταχτερό κράνος του, γύρω στις 8:30 το βράδυ, μετά από μια εβδομάδα πρόβας και προετοιμασίας για αυτό το ανεπανάληπτο b2b σκηνικό.
Ειλικρινά, ΤΙ να πρωτοξεχωρίσω από αυτό το set των υγρών φαντασιώσεών μας; Το διαγαλαξιακό “One More Time” (που ακούστηκε δυο φορές); Το “Harder, Better, Faster, Stronger” που μπλέχτηκε με το “Delilah” του Fred Again και το “Aerodynamic” που ακούστηκε με τα ραπ φωνητικά του “Victory Lap 5”; Toυς French House δυναμίτες “Around the World” και “Music Sounds Better With You” που σημάδεψαν το clubbing στα νιάτα μας και το “Starboy” του The Weeknd (πίσω από την παραγωγή του οποίου είναι εξάλλου οι Daft Punk);
Σκεφτείτε ότι συνέβαιναν όλα αυτά -η παλιά φρουρά της electro b2b με τον κορυφαίο του σήμερα- και στο ενδιάμεσο ακούγονταν εμβόλιμα κάτι βρώμικα μπάσα, κάτι grime εξάρσεις, κάτι mainstream tracks μπασταρδεμένα με dubstep και Drum and Bass, δηλαδή πώς να το μεταφέρω αυτό που συνέβαινε, κάναμε όλοι σαν βάρβαροι σε οίστρο, κάποια στιγμή δυο κοπέλες σήκωσαν η μία την άλλη στους ώμους, εναλλάξ, δεν υπήρχε βάρος σας λέω σ’αυτή την αίθουσα, ήμασταν όλοι στο ταβάνι.
Όταν δε ο Bangalter έμπλεξε το “The Revolution Will Not Be Televised” του Gil Scott-Heron με το “Clubbed to Death” από το soundtrack του Matrix και έπειτα το «άδειασε» μέσα στο “Yeah” του Usher, μα το Θεό ένιωσα το dancefloor να δονείται σεισμικά και μια διέγερση άνευ προηγουμένου κυρίευσε τα σωθικά μου.
Δέκα χιλιάδες ψυχές, εκείνο το βράδυ στο Βόρειο Λονδίνο, κατέκτησαν απόλυτη ανάταση ψυχής. Την επόμενη μέρα ξύπνησαν και διάβασαν για πόλεμο, βόμβες, αίμα, πόνο, σκοτωμένα παιδιά. Πώς γίνεται τα ίδια πλάσματα να προκαλούν τόση ομορφιά και τόση ασχήμια; Rewind. Στον μικρόκοσμο του Ally Pally για εκείνες τις 5 ώρες, αρχηγοί είναι ο Fred και ο Thomas, και τίποτα δεν μαυρίζει τις ψυχές μας.
Οι νότες του πιάνου μας καλούν να ανασκουμπωθούμε και να συγκεντρωθούμε κάτω απ’ το λευκό σεντόνι. Τεντώνουμε τα αυτιά μας για να εισπράξουμε τα λόγια του κηρύγματος: Η Επανάσταση Δεν Θα Μεταδοθεί Τηλεοπτικά. Δε Θα Τη Δούμε Σε Επανάληψη, Αδέρφια. Η Επανάσταση Θα Πραγματοποιηθεί Ζωντανά.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.