
Πώς ένα ροζ εσώρουχο άλλαξε για πάντα το dress code του Wimbledon
- 1 ΙΟΥΛ 2026
Το αυστηρό λευκό dress code του Wimbledon θεωρείται σήμερα αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητάς του. Λίγοι γνωρίζουν όμως ότι η πιο εμβληματική παράδοση του ιστορικού τουρνουά έγινε ακόμη πιο αυστηρή εξαιτίας ενός ροζ εσωρούχου.
Το 1962, η Βραζιλιάνα πρωταθλήτρια Maria Bueno επέστρεψε στα γήπεδα του Wimbledon έπειτα από τραυματισμό, φορώντας ένα κατάλευκο φόρεμα που έμοιαζε να τηρεί όλους τους κανόνες του All England Club. Μόλις όμως σέρβιρε, αποκαλύφθηκε η ροζ φόδρα του φορέματος και τα ασορτί εσώρουχά της, δημιουργία του θρυλικού σχεδιαστή Ted Tinling. Οι θεατές αντέδρασαν με έκπληξη, ενώ η εμφάνιση θεωρήθηκε σκανδαλώδης για τα συντηρητικά δεδομένα της εποχής.
Η τενίστρια-μπαλαρίνα όπως την αποκαλούσαν, θα θυμηθεί αργότερα ότι μπορούσε να ακούσει την έκπληξη του κοινού κάθε φορά που άλλαζε πλευρά στο γήπεδο. Όταν, μάλιστα, εμφανίστηκε σε επόμενους αγώνες με εσώρουχα στα χρώματα του ίδιου του συλλόγου, η διοίκηση εξοργίστηκε.
Η αντίδραση ήταν άμεση. Το Wimbledon καθιέρωσε τον κανόνα του predominantly white, απαιτώντας από όλους τους αθλητές να φορούν σχεδόν αποκλειστικά λευκά.
Η ιστορία αυτή δεν ήταν η πρώτη ούτε η τελευταία σύγκρουση ανάμεσα στη μόδα και την παράδοση του τένις.
Ήδη από το 1949, η Αμερικανίδα Gussie Moran είχε προκαλέσει σάλο όταν εμφανίστηκε με δαντελένια εσώρουχα, επίσης σχεδιασμένα από τον Tinling. Η επιτροπή του Wimbledon κατηγόρησε τότε τον σχεδιαστή ότι έφερε «την χυδαιότητα και την αμαρτία» στο τένις, ενώ ο ίδιος αποκλείστηκε από το τουρνουά για περισσότερες από τρεις δεκαετίες.
Ακόμη νωρίτερα, η Suzanne Lenglen είχε σοκάρει το κοινό εγκαταλείποντας τους κορσέδες και τις βαριές φούστες υπέρ μιας πιο ελαφριάς δημιουργίας, ενώ το 1931 η Lili de Alvarez έγινε η πρώτη γυναίκα που αγωνίστηκε με φαρδιά culottes, αμφισβητώντας τους κανόνες της εποχής.
Ο Ted Tinling υπήρξε καθοριστική μορφή για το στιλ του γυναικείου τένις. Από τη δεκαετία του 1940 έως και το 1980, σχεδίασε τις εμφανίσεις περίπου του 75% των αθλητριών που συμμετείχαν στο Wimbledon, συνδυάζοντας υψηλή ραπτική με αθλητική λειτουργικότητα.
Παρότι ο κανόνας του λευκού ξεκίνησε τον 19ο αιώνα ως σύμβολο κοινωνικού κύρους, σήμερα λειτουργεί κυρίως ως στοιχείο της εικόνας του τουρνουά. Το 2014 οι κανονισμοί έγιναν ακόμη πιο αυστηροί, επεκτεινόμενοι μέχρι τα εσώρουχα, τις τιράντες και τις σόλες των παπουτσιών. Ακόμη και η Serena Williams χρειάστηκε να αλλάξει τα πολύχρωμα εσώρουχά της, ενώ ο Roger Federer αναγκάστηκε να αντικαταστήσει τα παπούτσια του λόγω της πορτοκαλί σόλας τους.
Περισσότερο από έναν ενδυματολογικό κανόνα, το λευκό αποτελεί πλέον μέρος του μύθου του Wimbledon, μιας διοργάνωσης που εξακολουθεί να προστατεύει με κάθε τρόπο την εικόνα, την παράδοση και τη μοναδική αισθητική που τη συνοδεύει εδώ και σχεδόν 150 χρόνια.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.