20 σίκουελ που άργησαν δεκαετίες

Στο σημερινό Χόλιγουντ η έννοια του σίκουελ είναι κάτι το τόσο αυτόματο, που αν κάτι δεν κερδίσει εμπορικά το δικαίωμά του στο να συνεχιστεί, βαφτίζεται αυτομάτως αποτυχημένο. Γι’αυτό και μια στο τόσο βγαίνει ένα σίκουελ ξεχωριστό και απρόσμενο, που χαρακτηρίζεται από το πόσο αργοπορημένο είναι.

Αυτά μπορεί να είναι αχρείαστα ή ξεπερασμένα από την εποχή τους, αλλά μπορεί και να είναι τα καλύτερα: Για να επιστρέψει κάποιος σε έναν τίτλο δεκαετίες μετά, είναι κάπως φυσιολογικό πως θα αποτελεί αντικείμενο ειλικρινούς αγάπης από τον δημιουργό. (Ή απλά ένδειξη απόγνωσης από ένα Χόλιγουντ που δε ξέρει τι άλλο να κάνει πια. Αλλά ας παραμείνουμε ρομαντικοί.)

To The Devil Wears Prada 2 ας πούμε είναι ένα σίκουελ που έρχεται 20 χρόνια μετά το ορίτζιναλ, το οποίο στο μεταξύ έχει αναχθεί σε καλτ αντικείμενο. Ένα αψεγάδιαστο καστ, μια πετυχημένη ανασύνθεση της στόφας κλασικού παραμυθιού σε έναν γκλαμουράτο σύγχρονο κόσμο, και μια Meryl Streep σε μια τοπ-5 στιγμή της καριέρας της.

Από όλα τα σίκουελ που ήρθαν δεκαετίας μετά, αυτό είναι από τα ελάχιστα που δικαιολογούν απόλυτα την ύπαρξή τους.

Αλλά πώς τα πήγαν άλλες τέτοιες ακραίες περιπτώσεις από το παρελθόν; Δεν μπορούν όλα να είναι Mad Max: Fury Road, έτσι δεν είναι;

Γι’αυτό λοιπόν θυμόμαστε άλλα 20 σίκουελ που ήρθαν με καθυστέρηση. Μεγάλη, μεγάλη καθυστέρηση. Συγκεκριμένα, επιλέξαμε σίκουελ που γυρίστηκαν τουλάχιστον 20 χρόνια μετά την ταινία που ακολουθούν και αναρωτιόμαστε: α) Γιατί και β) Άξιζε;

The Devil Wears Prada 2

Χρονική απόσταση: 20 χρόνια

Ακολουθεί το: The Devil Wears Prada

Το έκαναν οι ίδιοι άνθρωποι; Εντελώς. Σενάριο, σκηνοθεσία, και σύσσωμα το καστ. Σωστή δουλειά.

Τι σχέση έχει με την προηγούμενη ταινία; Η Άντι της Αν Χάθαγουεϊ επιστρέφει πλέον ως σοβαρή δημοσιογράφος στο Runway, όπου η Μιράντα ακόμα την κοιτάει με παγωμένο βλέμμα. Αλλά η Έμιλι (Μπλαντ) είναι τώρα αντίπαλος, ελέγχοντας τη διαφήμιση του οίκου Dior.

Και τελοσπάντων τι μας είπαν τώρα; Έχει μια μελαγχολία μέσα της αυτή τη φορά η ταινία. Πάλι παραμύθι είναι φυσικά, και πάλι ένας κάποιος σνομπισμός διατρέχει την πλοκή και το χιούμορ, αλλά είναι όλα δεμένα με το πόσο πολύ έχει αλλάξει ο κόσμος της μόδας και της δημοσιογραφίας αυτά τα 20 χρόνια. Έχει χιούμορ, έχει και ψυχή!

Rambo

Χρονική απόσταση: 20 χρόνια

Ακολουθεί το: Rambo III και τους μουτζαχεντίν.

Το έκαναν οι ίδιοι άνθρωποι; Αυτή τη φορά ο Σταλόνε το πήρε τελείως πάνω του, σενάριο, ερμηνεία και σκηνοθεσία.

Τι σχέση έχει με την προηγούμενη ταινία; Είναι το κλασικό ‘[x] χρόνια μετά’ σενάριο. Ο Ράμπο ζει πλέον μια ήρεμη ζωή φτιάχνοντας παπούτσια στη Φλωρεντία πουλώντας φίδια στην Ταϊλάνδη μέχρι που κάτι ιερείς, και συγκεκριμένα η Τζούλι Μπενζ, τον πείθουν να βοηθήσει με την ανθρωπιστική κρίση στη Μιανμάρ.

Και τελοσπάντων τι μας είπαν τώρα; Ο Σταλόνε αγκαλιάζει πλήρως την σχεδόν μυθική διάσταση του ήρωά του, ο οποίος σκοτώνει ακόμα περισσότερους ανθρώπους από ό,τι στις 2 προηγούμενες ταινίες, αλλά με έναν τρόπο που ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΣ ΠΡΑΜΑΤΑ. Ή και όχι, είναι βαρετό όσο δεν πάει. Χίλιες φορές το αντίστοιχο γερασμένο σίκουελ του Ρόκι.

Dumb and Dumber To

Χρονική απόσταση: 20 χρόνια

Ακολουθεί το: Dumb and Dumber

Το έκαναν οι ίδιοι άνθρωποι; Οι αδερφοί Φαρέλι ξαναχτυπούν, σα να μην πέρασε μια μέρα.

Τι σχέση έχει με την προηγούμενη ταινία; Ο Χάρι κι ο Λόιντ έχουν μεγαλώσει, τόσο που ο χαρακτήρας του Τζεφ Ντάνιελς έχει παιδί! Οι δυο τους ξεκινούν road trip για να έρθουν σε επαφή.

Και τελοσπάντων τι μας είπαν τώρα; Ό,τι και παλιά. Το χιούμορ των Φαρέλι δεν καταλαβαίνει από ειρωνία κι από σημάδια χρόνου, είναι ίδιο κι απαράλλαχτο. Αυτό το σίκουελ θα μπορούσε να έχει γυριστεί ένα χρόνο μετά την πρώτη ταινία και δε θα είχε καμία διαφορά – κι αυτό το λέω για κοπλιμέντο!

Independence Day: Resurgence

Χρονική απόσταση: 20 χρόνια

Ακολουθεί το: Independence Day

Το έκαναν οι ίδιοι άνθρωποι; Σκηνοθετεί ξανά ο Ρόλαντ Έμεριχ (αλλά κουρασμένος πια), το σενάριο το υπογράφει ξανά ο Ντιν Ντέβλιν (μαζί με μια επιτροπή μισής ντουζίνας ανθρώπων), και ο Γουίλ Σμιθ είναι άφαντος. Μετά την κυκλοφορία, ο Έμεριχ δήλωσε απογοήτευση , τόσο για το τελικό φιλμ, όσο και για το ότι το γύρισε χωρίς τον Σμιθ.

Τι σχέση έχει με την προηγούμενη ταινία; Τι να σας πω, δεν θυμάμαι ούτε καρέ της ταινίας. Και δεν είμαι ο μόνος…

Και τελοσπάντων τι μας είπαν τώρα; …γιατί θυμάμαι μια φορά είχα πάρει συνέντευξη από τη Σαρλότ Γκενσμπούργκ και είχε περάσει δύο λεπτά κυριολεκτικού χρόνου να με κοιτάει με απορία προσπαθώντας να θυμηθεί ποιο ήταν το μπλοκμπάστερ σίκουελ που είχε παίξει. Τελικά δεν το θυμήθηκε ποτέ, το βρήκα μετά ψάχνοντας στο imdb.

Land of the Dead

Χρονική απόσταση: 20 χρόνια

Ακολουθεί το: Day of the Dead

Το έκαναν οι ίδιοι άνθρωποι; Τζορτζ Ρομέρο, ο άνθρωπος που έγινε συνώνυμο της ζόμπι μυθολογίας με την αρχική “…of the Dead” τριλογία του.

Τι σχέση έχει με την προηγούμενη ταινία; Μια κοινωνία έχει αρχίσει να σχηματίζεται, στην ταινία που ανανεώνει τη σειρά μετά από δεκαετίες ύπνου, και ταυτόχρονα την ψιλο-κλείνει. Ό,τι ταινίες ακολούθησαν διαδραματίζονται πριν από αυτήν.

Και τελοσπάντων τι μας είπαν τώρα; Θα είχε πιστέψει κανείς πως τα ζόμπι μας τελείωσαν με το “Day of the Dead”, όμως αποδείχθηκαν πιο ανίκητα. Το μοντέρνο revival τους (με παρωδίες, ριμέικ και μοντέρνες εναλλακτικές προσεγγίσεις) έφερε τον Ρομέρο ξανά στο προσκήνιο, ο οποίος ανέστησε το προσωπικό του franchise, λίγα χρόνια πριν το “Walking Dead” κατακτήσει το σύμπαν.

T2 Trainspotting

Χρονική απόσταση: 21 χρόνια

Ακολουθεί το: Trainspotting

Το έκαναν οι ίδιοι άνθρωποι; Ναι! Ντάνι Μπόιλ, Τζον Χοτζ, Ίρβιν Γουέλς και όλα τα γνώριμα πρόσωπα του καστ.

Τι σχέση έχει με την προηγούμενη ταινία; Οι νεανικοί αντι-ήρωες του κλασικού ορίτζιναλ είναι πια μεσήλικες, κάτι που μας υπενθυμίζεται συχνά μέσα από τη χρήση αρχειακών εικόνων και ήχων.

Και τελοσπάντων τι μας είπαν τώρα; Πάρα πολύ υποτιμημένο! Ο Danny Boyle έκανε κάτι πολύ γλυκόπικρο και μελαγχολικό με αυτή την ταινία, η οποία είναι ειλικρινά καλύτερη από την (ανύπαρκτη) φήμη της. Ξεχάστηκε γιατί δεν έπαιξε ως fan service, παρά μίλησε για τα αδιέξοδα της ζωής. Ειλικρινά; Αρκετά κοντινό σε προσέγγιση με το Devil Wears Prada 2, με έναν περίεργο τρόπο.

Predators

Χρονική απόσταση: 23 χρόνια

Ακολουθεί το: Predator, αγνοώντας το πρώτο σίκουελ εκείνης της ταινίας όπως και τα Alien vs Predator.

Το έκαναν οι ίδιοι άνθρωποι; Ουδεμία σχέση. Τα ηνία από τον Τζον ΜακΤίρναν παίρνει ο Νίμροντ Αντάλ, με τον Ρόμπερτ Ροντρίγκεζ στην παραγωγή και πίσω από τον ώμο του Γάλλου. Άλλο καστ, επίσης.  Με Έιντριεν Μπρόντι στην σκοτεινή του περίοδο δεν πήγε μπροστά κανείς.

Τι σχέση έχει με την προηγούμενη ταινία; Ίδια τέρατα, διαφορετικά θύματα.

Και τελοσπάντων τι μας είπαν τώρα; Ερμ… κάποιος έχει ένα σπαθί; Δεν είναι κακό, μια χαρά βλέπεται. Έχει κάποιες κουλ ιδέες και ένα ξεχωριστό setting, αλλά δεν ήταν το ξύπνημα του franchise που θα ήλπιζαν όλοι. (Αυτό ήρθε κάποια ακόμα χρόνια αργότερα, με το Prey.)

Wall Street: Money Never Sleeps

Χρονική απόσταση: 23 χρόνια

Ακολουθεί το: Wall Street

Το έκαναν οι ίδιοι άνθρωποι; Ο Όλιβερ Στόουν σκηνοθετεί εκ νέου, ο Μάικλ Ντάγκλας ΓκόρντονΓκέκει και πάλι.

Τι σχέση έχει με την προηγούμενη ταινία; ΤΑ ΛΕΦΤΑ. Στην πλοκή, ο Γκέκο είναι πλέον αναμορφωμένος και θέλει να φτιάξει τους δεσμούς με την κόρη του, ενώ βοηθάει τον αρραβωνιαστικό της να πάρει εκδίκηση για τον θάνατο του μέντορά του. Α και ναι, ο Τσάρλι Σιν έχει αντικατασταθεί από τον Σάγια ΛεΜπουφ. Καλό.

Και τελοσπάντων τι μας είπαν τώρα; Ενώ φαινομενικά είναι το πιο random από όλα τα σίκουελ αυτής της λίστας, μπορεί και να είναι το πιο φυσιολογικό. Διότι, πραγματικά, αν δε μιλήσεις για την οικονομική κρίση του 2008 χρησιμοποιώντας τον Γκόρντον Γκέκο, τον σκοτεινό δαίμονα που έγινε είδωλο μιας ολόκληρης γενιάς λεφτάδων, τότε τι κάνουμε εδωπέρα;

Gladiator II

 

Χρονική απόσταση: 24 χρόνια

Ακολουθεί το: Gladiator

Το έκαναν οι ίδιοι άνθρωποι; Το γύρισε ο Ρίντλεϊ Σκοτ. Ο Ράσελ Κρόου, σκανδαλωδώς, απουσίαζε. Έλα τώρα που δε μπορούσαμε να σκεφτούμε κάτι.

Τι σχέση έχει με την προηγούμενη ταινία; Οικογενειακοί δεσμοί, οικογενειακές κατάρες, και η καταπίεσης της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.

Και τελοσπάντων τι μας είπαν τώρα; Είναι ξεκάθαρη περίπτωση μελλοντικής ταινίας Που Δεν Υπάρχει, ας είμαστε ειλικρινείς. Αλλά κοιτάχτε, εμένα μου άρεσε, τέλεια πέρασα. Ο Πολ Μέσκαλ είναι πολύ θυμωμένος, ο Ντενζέλ Ουάσινγκτον μασάει σκηνικό σα να ήταν μαρούλι, και στο Κολοσσαίο μπαίνουν μέχρι και καρχαρίες. Κουλ! Προχωράμε.

The Color of Money

Χρονική απόσταση: 25 χρόνια

Ακολουθεί το: The Hustler

Το έκαναν οι ίδιοι άνθρωποι; Είναι θεωρητικά βασισμένο σε βιβλίο του ίδιου συγγραφέα (αν και του αλλάξανε τελείως την πλοκή), αλλά το σημαντικό είναι πως επιστρέφει ο Πολ Νιούμαν στο ρόλο του Fast Eddie.

Τι σχέση έχει με την προηγούμενη ταινία; Πολλά χρόνια αργότερα, ο Έντι έχει αποσυρθεί από το λαμπερό/σκοτεινό κόσμο του μπιλιάρδου και πουλάει αλκοόλ, μέχρι που συναντά έναν ταλαντούχο νέο μπιλιαρδίστα (Τομ Κρουζ) και γίνεται ο Μιγιάγκι του.

Και τελοσπάντων τι μας είπαν τώρα; Η παλιά ταινία είναι θρυλική από μόνη της, όμως και το σίκουελ δεν τα πήγε άσχημα. Η ταινία του Μάρτιν Σκορσέζε απέφερε στον Πολ Νιούμαν το Όσκαρ για το οποίο ήταν απλώς υποψήφιος με το “Hustler”.

Superman Returns

Χρονική απόσταση: 26 χρόνια

Ακολουθεί το: Superman II του Ρίτσαρντ Ντόνερ, αγνοώντας τα Superman III-IV.

Το έκαναν οι ίδιοι άνθρωποι; Απολύτως καμία σχέση. Ο μόνος που επιστρέφει είναι ο Μάρλον Μπράντο (επειδή ζούμε στο μέλλον) και το ανατριχιαστικό voice over του ως Τζορ Ελ.

Τι σχέση έχει με την προηγούμενη ταινία; Χρησιμοποιεί τη νοσταλγία ως κομμάτι της ιστορίας, καθώς η πλοκή θέλει τον Σούπερμαν να λείπει από τη Γη για χρόνια και να επιστρέφει σε ένα κόσμο που προσπαθεί να πιστέψει πως δεν τον έχει πια ανάγκη. Οπτικά και θεματικά μοιάζει με τις ταινίες του Ντόνερ παρά με οποιοδήποτε άλλο σημερινό, κυνικότερο υπερηρωικό φιλμ. (Είναι σημαντικό πως η ταινία βγήκε πριν την έκρηξη της Marvel που ξανάφερε την απενοχοποίηση της αφέλειας στους υπερήρωες.)

Και τελοσπάντων τι μας είπαν τώρα; Ο Μπράιαν Σίνγκερ επέλεξε η ταινία να είναι σίκουελ σε ένα φιλμ 25 ετών αντί να εκμοντερνίσει τον ήρωα, κι αυτό το πλήρωσε στα ταμεία, αλλά η ταινία (ακριβώς επειδή δεν φέρνει σημάδια της εποχής της) δεν γερνά καθόλου άσχημα. Μαζί με τα δύο φιλμ του Ντόνερ ολοκληρώνει μια αναπάντεχη τριλογία που μιλάει για την ευθύνη του ηρωισμού και το βάρος της κληρονομιάς.

La Terza Madre

Χρονική απόσταση: 27 χρόνια

Ακολουθεί το: Suspiria και Inferno, ολοκληρώνοντας με τεράστια καθυστέρηση την ‘Three Mothers’ τριλογία του Ντάριο Αρτζέντο.

Το έκαναν οι ίδιοι άνθρωποι; Ναι. Αν και το κατά πόσο ο Αρτζέντο των 2000ς είναι ο ίδιος με τον Αρτζέντο των ’70ς/’80ς είναι υπό συζήτηση.

Τι σχέση έχει με την προηγούμενη ταινία; Το “Inferno” ανέπτυξε κάπως τη μυθολογία για τις τρεις μάγισσες που κυβερνούν τον κόσμο με δάκρυα, σκιές και αναστεναγμούς.

Και τελοσπάντων τι μας είπαν τώρα; Ας μην μιλήσουμε άλλο για αυτό, το θέμα είναι πολύ ευαίσθητο. Υποθέτω το φιλμ έχει μια κάποια camp αξία αλλά πραγματικά κρίμα που δεν μπόρεσε να το γυρίσει πριν 20+ χρόνια, όταν έπρεπε.

Twisters

Χρονική απόσταση: 28 χρόνια

Ακολουθεί το: Twister

Το έκαναν οι ίδιοι άνθρωποι; Κανένα απολύτως κοινό όνομα. Κάποια στιγμή εμφανίζεται η Μόρα Τίρνεϊ με έναν τρόπο που το κάνει να φαίνεται σα να ήθελαν να έχουν δώσει τον ρόλο στην Έλεν Χαντ από την πρώτη ταινία.

Τι σχέση έχει με την προηγούμενη ταινία; Τα twisters του τίτλου;

Και τελοσπάντων τι μας είπαν τώρα; Δεν ξέρω, πλάκα είχε. Glen Powell και Daisy Edgar-Jones είναι πάντα watchable, η δράση είχε ρυθμό, κάποια στιγμή ξεριζώνεται το σύμπαν ενώ είμαστε μέσα σε ένα σινεμά… Φαν. Δεν ξέρω αν η κουλτούρα είχε ανάγκη αυτό το cultural reboot (πόσο μάλλον από τον σκηνοθέτη του Minari, για κάποιο λόγο) αλλά υποθέτω εδώ βρισκόμαστε.

Tron: Legacy

Χρονική απόσταση: 28 χρόνια

Ακολουθεί το: Tron

Το έκαναν οι ίδιοι άνθρωποι; Καμία σχέση, αλλά πρωταγωνιστούσε και πάλι ο Τζεφ Μπρίτζες, μάλιστα σε διπλό ρόλο- ο ψηφιακά επεξεργασμένος νεαρός εαυτός του έρχεται αντιμέτωπος με τον γερασμένο, δίνοντας στην ταινία το συναισθηματικό και θεματικό της κέντρο βάρους.

Τι σχέση έχει με την προηγούμενη ταινία; Εκτός από τον Dude σε όλο το ψηφιακό ζεν μεγαλείο του, η ταινία του Τζόζεφ Κοζίνσκι παίρνει ένα σωρό ιδέες και concepts και εικόνες της κλασικής ταινίας και τις μεταμορφώνει για το εντυπωσιακό σήμερα. Κάτι που γίνεται με έναν πολύ εντυπωσιακό, εφευρετικό, και καθόλου cheesy τρόπο.

Και τελοσπάντων τι μας είπαν τώρα; Πολλοί δεν καταλαβαίνουν για ποιο λόγο υπήρξε αυτή η ταινία. Εγώ δεν ανήκω σε αυτούς – την λατρεύω και τη θεωρώ πανέμορφη και συναισθηματική και γενικώς καλύτερη από όσο είχε δικαίωμα να είναι. (Ο Κοζίνσκι γύρισε στη συνέχεια το Oblivion, άλλο ένα πανέμορφο sci-fi που μου άρεσε πολύ, αποδεικνύοντας πως και κάτι φτιαγμένο αποκλειστικά από εφέ μπορεί να έχει ομορφιά και ψυχή.) Επίσης μας έδωσε και το επικό σάουντρακ από τους Daft Punk. Μαζί με το Superman Returns, δύο καθοριστικά ‘legacy sequels’ done right, κάτι που τα επόμενα χρόνια το Χόλιγουντ θα επιχειρήσει να κάνει για αμέτρητους τίτλους, με πολύ χειρότερα αποτελέσματα.

Mad Max: Fury Road

Χρονική απόσταση: 30 χρόνια

Ακολουθεί το: Mad Max Beyond Thunderdome

Το έκαναν οι ίδιοι άνθρωποι; Τζορτζ Μίλερ από αρχή μέχρι τέλους.

Τι σχέση έχει με την προηγούμενη ταινία; Όπως κι όλες οι ταινίες Mad Max μεταξύ τους (πλην πρώτης), είναι όλες τους σχεδόν revamps των υπολοίπων. Θα μπορούσαν να έχουν γυριστεί με διαφορετική σειρά. Ο μόνος συνδετικός ιστός είναι ο μοναχικός μετα-αποκαλυπτικός καουμπόης που αναζητά ελπίδα και βοηθά αυτούς που βρίσκει στο δρόμο του.

Και τελοσπάντων τι μας είπαν τώρα; Ο Τζορτζ Μίλερ γύρισε όχι απλά την ταινία-σταθμό της καριέρας του, κι όχι απλά μια ταινία-σημείο αναφοράς για το σινεμά δράσης. Αλλά και, πολύ απλά, μια από τις κορυφαίες ταινίες του 21ου αιώνα.

Blade Runner 2049

Χρονική απόσταση: 35 χρόνια

Ακολουθεί το: Blade Runner

Το έκαναν οι ίδιοι άνθρωποι; Όχι, αλλά ο Χάρισον Φορντ κι ο Έντουαρντ Τζέιμς Όλμος παίζουν ξανά τους ρόλους τους από το ορίτζιναλ.

Τι σχέση έχει με την προηγούμενη ταινία; Ο Γκόσλινγκ παίζει έναν blade runner που ερευνά την γέννηση ενός παιδιού από replicant (της Ρέιτσελ από την παλιά ταινία), με τον Ντέκαρντ να επιστρέφει.

Και τελοσπάντων τι μας είπαν τώρα; Θα είμαι ειλικρινής, νιώθω λίγο σα να μην την έχω δει αυτή την ταινία, έχει σβηστεί από τη μνήμη μου σα να ήταν δάκρυα μες στη βροχή. Ο Ρίντλεϊ Σκοτ θυμάμαι πως είχε πει κάτι του στυλ «ωραία ήταν αλλά βαρετή και αναίτια μεγάλη» και δεν έχω λόγο να διαφωνήσω.

Top Gun: Maverick

Χρονική απόσταση: 36 χρόνια

Ακολουθεί το: Top Gun

Το έκαναν οι ίδιοι άνθρωποι; Αν εννοούμε τον Τομ Κρουζ, ναι.

Τι σχέση έχει με την προηγούμενη ταινία; Τον Τομ Κρουζ και μερικά φλάσμπακς με τη Μεγκ Ράιαν. Βασικά είναι σαν σίκουελ Mission: Impossible.

Και τελοσπάντων τι μας είπαν τώρα; Φανταστική περιπέτεια, κι αυτή από τον αγαπητό μου Τζόζεφ Κοζίνσκι. Σώθηκαν τα σινεμά επειδή αυτό έγινε τεράστια επιτυχία, ή αυτό έγινε τεράστια επιτυχία επειδή τα σινεμά νομοτελειακά θα σώζονταν; Βάλε ουισκάκι να το συζητήσουμε.

Beetlejuice Beetlejuice

Χρονική απόσταση: 36 χρόνια

Ακολουθεί το: Beetlejuice

Το έκαναν οι ίδιοι άνθρωποι; Ναι, ο Τιμ Μπέρτον επιστρέφει στη σκηνοθεσία και μετά από αρκετό καιρό μοιάζει να περνάει καλά κιόλας. Το καστ επίσης επιστρέφει σύσσωμο (εκτός από τον Τζέφρι Τζόουνς για προφανείς λόγους).

Τι σχέση έχει με την προηγούμενη ταινία; Είναι που λέτε ο Σκαθαροζούμης, και επιστρέφει. Τι τιτλάρα, ε; Άξιζε να υπάρχει αυτό το σίκουελ μόνο κα μόνο για τον τίτλο του.

Και τελοσπάντων τι μας είπαν τώρα; Είναι redux πολλών πραγμάτων που είχαμε δει και θυμόμασταν από την πρώτη ταινία, δεν θα αλλάξει κανενός τον κόσμο και βασικά ήδη κάπως έχει ψιλοξεχαστεί… αλλά ήταν τόσο εμφανές ότι ο Μπέρτον διασκέδαζε (και ήταν ερωτευμένος με την Μπελούτσι, στην οποία έχει δώσει εδώ απολαυστικό β’ ρόλο), που χαλάλι όλα.

Mary Poppins Returns

Χρονική απόσταση: 54 χρόνια

Ακολουθεί το: Mary Poppins

Το έκαναν οι ίδιοι άνθρωποι; Μισό αιώνα μετά, χλωμό. O Ντικ Βαν Ντάικ εμφανίζεται, πάντως!

Τι σχέση έχει με την προηγούμενη ταινία; Τα παιδιά Μπανκς είναι τώρα ενήλικες, περνάνε δύσκολα την περίοδο του κραχ, και η Μαίρη Πόππινς καταφθάνει για να τους βγάλει ξανά από τα δύσκολα. Στο imdb πήγα και το είδα αυτό, προσωπικά ως Θοδωρής δεν έχω ούτε δευτερόλεπτο ανάμνησης από αυτή την ταινία.

Και τελοσπάντων τι μας είπαν τώρα; Τίποτα. Η ταινία απλά δεν υφίσταται. Η Έμιλι Μπλαντ (δεύτερη ταινία της στη λίστα μετά το Devil Wears Prada 2!) παίζει τον εμβληματικό ρόλο αλλά τίποτα σε αυτή την ταινία δεν είναι αξιοσημείωτο.

Fantasia 2000

Χρονική απόσταση: 59 χρόνια

Ακολουθεί το: Fantasia

Το έκαναν οι ίδιοι άνθρωποι; Δύσκολο. Ωστόσο είναι από τον πολυεθνικό κολοσό που έχει το όνομα του ανθρώπου που συνέλαβε ως ιδέα το πρώτο, άρα…; Δεν ξέρω, ναι;

Τι σχέση έχει με την προηγούμενη ταινία; Ίδια δομή, ίδιος συνδυασμός χαριτωμένων gags και πιο επιβλητικών θεαμάτων, ίδια χρήση κλασικής μουσικής πάνω σε μικρού μήκους silent καρτούνς, συν ο Μαθητευόμενος Μάγος.

Και τελοσπάντων τι μας είπαν τώρα; Μια πολύ ικανή βουτιά νοσταλγίας. Δεν ήταν το καλλιτεχνικό σοκ ή το αριστούργημα που αποτέλεσε η πρωτότυπη ταινία, ακριβώς επειδή η πρωτότυπη ήταν καλλιτεχνικό παραλήρημα ενός τρελού κι ετούτη ήταν συνταγή. Καλά εκτελεσμένη συνταγή ωστόσο. Για επετειακή έκδοση πολύ καλό ήταν. Απαραίτητο σαφώς και όχι.

*Μια παλιότερη εκδοχή του άρθρου είχε δημοσιευτεί στο OneMan τον Μάιο του 2015.

Aκολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.