19 Ώρες: Η ιστορία της υπόθεσης Caracal
- 19 ΣΕΠ 2026
Caracal, Ρουμανία, 2019
Είναι εδώ! Είναι εδώ!
Στις 14 Απριλίου 2019, η 18χρονη Luiza Melencu εξαφανίστηκε από την περιοχή του Caracal, στη νότια Ρουμανία. Καταγόταν από ένα χωριό του νομού Dolj και ζούσε με την οικογένειά της, ενώ η μητέρα της είχε μεταναστεύσει στην Αγγλία για να βρει δουλειά. Εκείνη τη μέρα η Luiza είχε πάει στο Caracal για να λάβει το έμβασμα που της είχε στείλει η μητέρα της, με την οποία μίλησε τηλεφωνικά για τελευταία φορά εκείνο το απόγευμα.
Επιστρέφοντας σπίτι, έκανε ωτοστόπ, κάτι συνηθισμένο στη συγκεκριμένη περιοχή, λόγω της ανεπαρκούς δημόσιας συγκοινωνίας και από τότε τα ίχνη της χάθηκαν. Ο παππούς της θα θυμόταν αργότερα μια περίεργη, ανεξήγητη ανησυχία που τον είχε κυριεύσει εκείνες τις ώρες. Η οικογένεια της Luiza θα καταγγείλει στην αστυνομία την εξαφάνισή της, ωστόσο για μήνες η υπόθεση θα παραμείνει στο συρτάρι λόγω έλλειψης οποιουδήποτε στοιχείου, μέχρι που μια δεύτερη κοπέλα θα εξαφανιστεί.
Τρεισήμισι μήνες αργότερα, στις 24 Ιουλίου 2019, η 15χρονη Alexandra Măceșanu θα ξεκινούσε από το σπίτι της στο Dobrosloveni με προορισμό το Caracal για να συναντήσει έναν φίλο, όπως είχε πει στη μητέρα της. Μοιραία, αποφάσισε να βγει στον δρόμο και να κάνει οτοστόπ. Από τα δεκάδες αυτοκίνητα που περνούσαν, θα σταματούσε ένα Renault με οδηγό τον Gheorghe Dincă, έναν μηχανικό αυτοκινήτων με το παρατσούκλι “Popicu”.
Ήταν παντρεμένος με τέσσερα παιδιά, ωστόσο η σύζυγός του, μαζί με τα τρία αγόρια τους, είχε μεταναστεύσει στην Ιταλία για δουλειά, αλλά και για να ξεφύγει από τη βίαιη συμπεριφορά του Dincă, ενώ η κόρη του είχε εγκατασταθεί στην Timișoara και είχε κόψει κάθε επαφή μαζί του.
Ο Dincă προσφέρθηκε να τη μεταφέρει μέχρι το λύκειο Mihai Viteazul στο Caracal και η ανυποψίαστη Alexandra επιβιβάστηκε στο αυτοκίνητο. Μια κάμερα ασφαλείας της περιοχής κατέγραψε το αυτοκίνητο να σταματά μπροστά στο κτίριο του σχολείου, περίπου δέκα λεπτά αργότερα και τον Dincă να κατεβαίνει από τη θέση του οδηγού για να καθίσει δίπλα της στο πίσω κάθισμα, όπου έμεινε μαζί της περίπου είκοσι λεπτά.
Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο Dincă προσπάθησε να τη βιάσει. Όταν η Alexandra άρχισε να φωνάζει για βοήθεια, εκείνος τη χτύπησε επανειλημμένα στο πρόσωπο. Στη συνέχεια, την οδήγησε, παρά τη θέλησή της στο σπίτι του. Καθ’ οδόν, πέταξε το κινητό της κοντά στην οδό Ștrandului, στο Caracal. Στο σπίτι, ο Dincă την αλυσόδεσε στο κρεβάτι και της κάλυψε τα μάτια με μονωτική ταινία, προτού τη βιάσει επανειλημμένα. Ο ίδιος ο δράστης περιέγραψε στις καταθέσεις του πως η Alexandra παρέμεινε ψύχραιμη, ακόμα και όταν συνειδητοποίησε ότι είχε απαχθεί.
Το επόμενο πρωί, η Alexandra κατάφερε να κάνει τρεις κλήσεις στην Άμεσο Δράση, δίνοντας λεπτομερείς πληροφορίες για την τοποθεσία της και την ταυτότητα του απαγωγέα της. Παρ’ όλα αυτά, η Ειδική Υπηρεσία Τηλεπικοινωνιών (STS) δεν κατάφερε να εντοπίσει το σημείο κλήσης, ενώ παράλληλα ο εισαγγελέας που ανέλαβε την υπόθεση επικαλέστηκε νομικές διατάξεις οι οποίες εμπόδιζαν την αστυνομία από το να παρέμβει άμεσα, παρόλο που ο νόμος δεν επιβάλλει την έκδοση εντάλματος έρευνας σε περιπτώσεις όπου η ζωή κάποιου απειλείται άμεσα.
Ο θείος της Alexandra δημοσιοποίησε την απομαγνητοφώνηση μίας από τις κλήσεις, στην οποία ο αστυνομικός τής λέει να κλείσει το τηλέφωνο, επειδή περιμένουν κι άλλοι στη γραμμή. Η κλήση τελειώνει με την Alexandra να φωνάζει «Είναι εδώ, είναι εδώ!» προτού η γραμμή πέσει. Σε μία άλλη κλήση ανέφερε πως είχε ξυλοκοπηθεί και βιαστεί.
Η αστυνομία εισέβαλε στο σπίτι του Dincă το πρωί της 26ης Ιουλίου, περίπου δεκαεννέα ώρες μετά την πρώτη κλήση της Alexandra, αλλά το κορίτσι δεν ήταν πια εκεί. Ο Dincă ομολόγησε πως τη σκότωσε μόλις κατάλαβε ότι είχε ειδοποιήσει την αστυνομία και έκαψε το σώμα της. Οι εισαγγελείς βρήκαν στο σπίτι ίχνη από αίμα και οστά.
Στις 3 Αυγούστου τεστ DNA επιβεβαίωσαν πως τα λείψανα που βρέθηκαν πίσω από το σπίτι ανήκαν στην Alexandra. Ο Dincă οδήγησε τους ερευνητές σε ένα δάσος όπου, σύμφωνα με τον ίδιο, είχε θάψει το πτώμα της Luiza. Σύμφωνα με την ομολογία του δράστη, η Luiza βιάστηκε από τον Dincă και έναν γείτονά του, τον Ștefan Risipițeanu. Τρεις ημέρες αργότερα τη δολοφόνησαν επειδή αρνήθηκε να τους υπακούσει.
Η υπόθεση προκάλεσε πολιτική κρίση. Χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν στο Caracal, το Βουκουρέστι και άλλες πόλεις εξαιτίας της δεκαεννιάωρης καθυστέρησης που προκάλεσε τον θάνατο της Alexandra. Ο υπουργός Εσωτερικών, Nicolae Moga, που είχε αναλάβει τη θέση μόλις έξι μέρες πριν, παραιτήθηκε στις 30 Ιουλίου. Ο διευθυντής της STS παραιτήθηκε την προηγούμενη μέρα, ενώ ένορκη διοικητική εξέταση ορίστηκε για τους οκτώ αστυνομικούς που είχαν χειριστεί την υπόθεση.
Λίγες μέρες αργότερα, απομακρύνθηκε από τη θέση της και η υπουργός Παιδείας, Ecaterina Andronescu, αφού δήλωσε δημόσια πως η Alexandra «θα έπρεπε να γνωρίζει ότι δεν μπαίνουμε σε αυτοκίνητα αγνώστων». Σύμφωνα με το Radio Free Europe, η δημόσια οργή για την υπόθεση συνέβαλε καθοριστικά στην απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Ρουμανίας να μπλοκάρει μια αμφιλεγόμενη δικαστική μεταρρύθμιση.
Τον Σεπτέμβριο του 2019 απαγγέλθηκαν στον Dincă τρεις ακόμα κατηγορίες βιασμού, ενώ και η σύζυγός του ερευνήθηκε για συνέργεια σε φόνο, έπειτα από την καταγγελία της μητέρας της Luiza. Οι εισαγγελείς ζήτησαν τη βοήθεια του FBI για τη γενετική ανάλυση των λειψάνων της Luiza, αλλά και τη δημιουργία ψυχολογικού προφίλ του Dincă. Στις 15 Ιανουαρίου 2020 ο Dincă παραπέμφθηκε σε δίκη, στη διάρκεια της οποίας ανακάλεσε τμήμα της ομολογίας του, αρνούμενος ότι σκότωσε τη Luiza. Υποστήριξε δε πως, αφού τη βίασε μαζί με έναν άλλο συνεργό, μία παρέα ανδρών ήρθαν και την πήραν.
Το 2022 το Δικαστήριο του Olt καταδίκασε τον Dincă σε 30 χρόνια φυλάκιση και τον Μάιο του 2023 το Εφετείο της Κραϊόβα επικύρωσε την ποινή, ενώ η ποινή του συνενόχου Ștefan Risipițeanu αυξήθηκε κατ’ έφεση από 7 σε 12 χρόνια για βιασμό. Ωστόσο, υπάρχει μέχρι σήμερα ένα νομικό παράδοξο σχετικά με την υπόθεση. Η Alexandra έλαβε επίσημο πιστοποιητικό θανάτου, βάσει της γενετικής εξέτασης των λειψάνων που βρέθηκαν στην αυλή του Dincă.
Δεν έχει συμβεί το ίδιο με τη Luiza, καθώς δεν υπάρχει κάποιο νομικό έγγραφο που να βεβαιώνει τον θάνατό της, με αποτέλεσμα η ρουμανική αστυνομία να τη θεωρεί επισήμως μέχρι και σήμερα ως «εξαφανισμένη», παρόλο που ο δολοφόνος της έχει καταδικαστεί για τον φόνο της.
Η υπόθεση Caracal αναζωπυρώθηκε πρόσφατα. Τον Ιανουάριο του 2025 η μητέρα της Luiza ζήτησε επισήμως την επανεξέταση της υπόθεσης, προκειμένου να ανοίξουν τα τηλεφωνικά αρχεία της κόρης της. Τον Απρίλιο του 2025 η δικηγόρος της οικογένειας, Carmen Obârșanu, ανέφερε πως η αρχική έρευνα δεν είχε εξετάσει τη λίστα κλήσεων του παππού της Luiza, ο οποίος φέρεται να δέχτηκε κλήση από το τηλέφωνο της εγγονής του μετά την ημερομηνία του θανάτου της, παράλειψη που, κατά τη δικηγόρο, μαρτυρά πως υπάρχει και τρίτος συνεργός.
«Φτάσαμε σε σημείο όπου η Luiza Melencu ήταν ζωντανή και νεκρή ταυτόχρονα», θα παρατηρήσει. Σημειωτέον, τον Νοέμβριο του 2019 ρουμανικά μέσα είχαν δημοσιεύσει ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες ότι η Luiza είχε βιαστεί συνολικά από έντεκα άνδρες, όχι μόνο τους δύο κατηγορούμενους, στοιχείο που ουδέποτε επιβεβαιώθηκε επίσημα.
Έξι χρόνια μετά, ο άνθρωπος που δολοφόνησε τις δύο έφηβες εξακολουθεί να βρίσκεται στη φυλακή. Αναπάντητα παραμένουν δύο βασικά ερωτήματα: αν υπήρξε τρίτος συνεργός που παραμένει ελεύθερος και γιατί έπρεπε να περάσουν δεκαεννιά ώρες προτού κινητοποιηθεί η αστυνομία, έπειτα από τρεις κλήσεις στην Άμεσο Δράση μιας δεκαπεντάχρονης που κινδύνευε θανάσιμα και ζητούσε βοήθεια.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.