Η γυναίκα στη φτελιά
- 25 ΙΟΥΛ 2026
Hagley Wood, Worcestershire, 1943
«Ποιος έβαλε τη Μπέλα στη φτελιά;»
Στις 18 Απριλίου 1943 τέσσερα ντόπια αγόρια, ο Robert Hart, ο Thomas Willetts, ο Bob Farmer και ο Fred Payne, τρύπωσαν στο δάσος Hagley Wood, ιδιοκτησίας του λόρδου Cobham κοντά στο Wychbury Hill, ψάχνοντας φωλιές πουλιών, μια συνήθη πρακτική των παιδιών εκείνης της εποχής, αν και παράνομη αφού βρίσκονταν σε γη που ανήκε σε ιδιώτη και δη ευγενή. Ο Farmer σκαρφάλωσε σε μια μεγάλη, κούφια φτελιά. Κοιτάζοντας μέσα στον κορμό, είδε κάτι λευκό και σκέφτηκε πως ήταν σίγουρα κρανίο ζώου. Μόνο όταν διέκρινε τρίχες και δόντια κατάλαβε πως το κρανίο που είχε μπροστά του ήταν ανθρώπινο.
Τα τέσσερα αγόρια, φοβούμενα ότι θα τιμωρούνταν επειδή μπήκαν παράνομα στο δάσος του λόρδου, συμφώνησαν να μην πουν τίποτα σε κανέναν και επέστρεψαν το κρανίο πίσω στη θέση του. Το βράδυ όμως ο μικρότερος της παρέας, ο Willetts, αποκάλυψε τα πάντα στους γονείς του, οι οποίοι ειδοποίησαν αμέσως την αστυνομία. Το επόμενο πρωί, ντετέκτιβ της αστυνομίας του Worcestershire και του Birmingham έφτασαν στο σημείο και ερεύνησαν τον κορμό του δέντρου. Μέσα βρήκαν έναν γυναικείο σκελετό, μαζί με ένα παπούτσι, μια χρυσή βέρα και κομμάτια από ρούχα. Το ένα χέρι του σκελετού βρέθηκε λίγο πιο μακριά από το δέντρο, ενώ στο στόμα της νεκρής βρέθηκε κομμάτι υφάσματος, στοιχείο που υποδήλωνε στους αστυνομικούς ότι η γυναίκα είχε πεθάνει από ασφυξία.
Ο ιατροδικαστής James Webster, επικεφαλής των εγκληματολογικών εργαστηρίων των West Midlands, εξέτασε τα οστά με τα περιορισμένα μέσα της εποχής και κατέληξε πως το θύμα ήταν γυναίκα περίπου 35 ετών, ύψους μόλις 1,50 μ., με καστανά μαλλιά και στραβά, προεξέχοντα μπροστινά δόντια. Υπολόγισε τον δε θάνατό της τουλάχιστον δεκαοκτώ μήνες πριν την ανακάλυψη των λειψάνων, δηλαδή γύρω στον Οκτώβριο του 1941. Ο κορμός του δέντρου ήταν τόσο στενός που, σύμφωνα με τον Webster, ο δράστης είχε τοποθετήσει το πτώμα εκεί ελάχιστα μετά τον θάνατο, πριν προλάβει να επέλθει η νεκρική ακαμψία.
Η αστυνομία διασταύρωσε τα στοιχεία με λίστες αγνοουμένων γυναικών σε ακτίνα 2.600 τετραγωνικών χιλιομέτρων γύρω από το Hagley Wood, δίχως όμως αποτέλεσμα, ενώ κανένας οδοντίατρος δεν μπορούσε να αναγνωρίσει τη χαρακτηριστική οδοντοστοιχία της. Το μοναδικό στοιχείο που φάνηκε ελπιδοφόρο ήταν μια αναφορά, από το καλοκαίρι του 1941, ενός επιχειρηματία και ενός δασκάλου που είχαν τηλεφωνήσει στην αστυνομία λέγοντας ότι άκουσαν μια γυναίκα να ουρλιάζει μέσα στο δάσος. Η αστυνομία που έσπευσε στο σημείο δεν βρήκε τίποτα και το στοιχείο εν τέλει δεν οδήγησε πουθενά.
Η υπόθεση θα είχε ίσως ξεχαστεί αν δεν εμφανιζόταν τα Χριστούγεννα του 1943 μία μυστηριώδης επιγραφή με κιμωλία σε έναν τοίχο στο Old Hill: “Who put Luebella down the wych elm?”. Λίγο αργότερα εμφανίστηκε παρόμοιο μήνυμα σε τοίχο στο Birmingham, αυτή τη φορά με τη μορφή που έμελλε να μείνει στην ιστορία: “Who put Bella down the Wych Elm, Hagley Wood?”. Η επιγραφή θα εμφανιζόταν δεκάδες φορές τα επόμενα χρόνια, γραμμένη πάντα από το ίδιο χέρι, δίχως όμως η αστυνομία να εντοπίσει ποτέ τον συγγραφέα της. Κάπως έτσι η άγνωστη γυναίκα θα αποκτούσε επιτέλους ένα όνομα: Μπέλα.
Οι θεωρίες που ακολούθησαν ήταν εξίσου παράξενες με την ίδια την υπόθεση. Το 1945 η αιγυπτιολόγος και μελετήτρια της μαγείας Margaret Murray ισχυρίστηκε ότι η Μπέλα ήταν θύμα τελετουργικής δολοφονίας. Επικαλέστηκε τη συμβολική τοποθέτηση του σώματος μέσα σε δέντρο, το κομμένο χέρι (πιθανή αναφορά στην τελετουργία του «Χεριού της Δόξας») και τη σχέση της τοπικής παράδοσης με τη μαγεία, συνδέοντας μάλιστα την υπόθεση με τη δολοφονία ενός αγρότη στο κοντινό Lower Quinton δύο χρόνια αργότερα, ο οποίος βρέθηκε καρφωμένος στο έδαφος με το ίδιο του το δικράνι. Η αστυνομία απέρριψε τη θεωρία, αποδίδοντας την αποκοπή του χεριού σε ζώα.
Ακόμη πιο εντυπωσιακή ήταν η θεωρία της κατασκοπείας. Τον Φεβρουάριο του 1941 ο Γερμανός κατάσκοπος Josef Jakobs έπεσε με αλεξίπτωτο σε αγρόκτημα του Cambridgeshire, σπάζοντας το πόδι του κατά την προσγείωση και συνελήφθη αμέσως. Ανάμεσα στα προσωπικά του αντικείμενα βρέθηκε φωτογραφία μιας γυναίκας, της Γερμανίδας τραγουδίστριας Clara Bauerle, την οποία ο Jakobs περιέγραψε ως κατάσκοπο που επρόκειτο να πέσει με αλεξίπτωτο στα West Midlands.
Ο Jakobs εκτελέστηκε τον Αύγουστο του 1941, όντας ο τελευταίος άνθρωπος που εκτελέστηκε στον Πύργο του Λονδίνου και για δεκαετίες πολλοί θεωρούσαν πως η Μπέλα ήταν στην πραγματικότητα η Clara Bauerle. Η θεωρία ωστόσο κατέρρευσε το 2016, όταν βρέθηκε το πιστοποιητικό θανάτου της: η Clara Bauerle είχε πεθάνει σε νοσοκομείο του Βερολίνου στις 16 Δεκεμβρίου 1942, χωρίς να έχει ποτέ πατήσει το πόδι της στην Αγγλία.
Η πιο παράξενη εκδοχή ήρθε το 1953, όταν μια γυναίκα ονόματι Una Mossop κατέθεσε στην αστυνομία ότι ο πρώην σύζυγός της, Jack Mossop, τής είχε εξομολογηθεί προτού πεθάνει σε ψυχιατρική κλινική πως αυτός και ένας Ολλανδός φίλος του, ο Van Raalte, είχαν βρει μια μεθυσμένη γυναίκα και την είχαν τοποθετήσει μέσα στον κορμό του κούφιου δέντρο, ελπίζοντας πως όταν ξυπνήσει θα καταλάβει πόσο κακό έκανε στον εαυτό της με τη συμπεριφορά της και ότι ο τρόμος που θα ένιωθε ξυπνώντας στην κουφάλα θα την έκανε να κόψει μαχαίρι το ποτό.
Ο Mossop, σύμφωνα με την κατάθεση, βασανιζόταν από επαναλαμβανόμενους εφιάλτες με μια γυναίκα να τον κοιτάζει μέσα από τον κορμό ενός δέντρου. Η αστυνομία αντιμετώπισε την κατάθεση με σκεπτικισμό, καθώς η Mossop μίλησε μια δεκαετία μετά τον θάνατο του πρώην συζύγου της.
Καμία από τις θεωρίες δεν αποδείχθηκε ποτέ. Ο σκελετός της Μπέλα φυλασσόταν για χρόνια στο αστυνομικό μουσείο του Birmingham, ώσπου χάθηκε τα ίχνη του κάπου στη δεκαετία του 1970. Το 2018 η εγκληματολόγος Caroline Wilkinson, η επιστήμονας που είχε ανασυνθέσει το πρόσωπο του Ριχάρδου Γ΄, δημιούργησε μια ψηφιακή αναπαράσταση του προσώπου της Μπέλα βασισμένη σε παλιές φωτογραφίες του κρανίου της. Το 2023 το BBC ξεκίνησε δημόσια έκκληση σε μουσεία της Βρετανίας, ζητώντας τη βοήθειά τους ώστε να εντοπιστούν τα χαμένα οστά και να γίνει έστω και καθυστερημένα ανάλυση DNA.
Η φτελιά κόπηκε το 1943 για να βγει ο σκελετός από τον στενό κορμό της. Σήμερα δεν υπάρχει το παραμικρό σημάδι της στο δάσος του Hagley. Οι επιγραφές όμως δεν σταμάτησαν αμέσως: το ερώτημα Ποιος έβαλε τη Μπέλα στη φτελιά επανεμφανίστηκε κατά καιρούς σε τοίχους γύρω από το Wychbury Hill και τις επόμενες δεκαετίες, πάντα ανώνυμα, δίχως ποτέ να αποκαλυφθεί ποιος το έγραφε και μέχρι σήμερα το ερώτημα παραμένει αναπάντητο.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.