Πώς ένα τυπικό σπίτι του ’70 στην Κυψέλη έγινε μοντέρνο καταφύγιο

Το Διαμέρισμα στην οδό Τροίας βρίσκεται στον πρώτο όροφο μιας πολυκατοικίας της δεκαετίας του 1970 στην Κυψέλη. Η αρχική του διαρρύθμιση, με έναν μακρύ και σκοτεινό διάδρομο, χώριζε το χώρο σε μια ακολουθία ασύνδετων, μεταξύ τους, δωματίων. Η παρέμβαση της πρότασης, που υπογράφεται από το αρχιτεκτονικό γραφείο threshold, είναι λιτή και καθαρή.

Η ανακαίνιση προσεγγίζει το διαμέρισμα με μια καθαρή, σχεδόν χειρουργική λογική, καθώς όλοι οι μη φέροντες τοίχοι απομακρύνονται, απελευθερώνοντας τον χώρο.

Στο νέο πλάνο εμφανίζεται ένα δεύτερο -σχεδόν μυστικό- WC, ενώ το κυρίως λουτρό τοποθετείται κεντρικά, σαν φωτεινός πυρήνας της κάτοψης.

Εκεί όπου απαιτείται ιδιωτικότητα, δεν υψώνονται πια βαριές επιφάνειες, αλλά διαφανή και ημιδιαφανή διαχωριστικά που αφήνουν το φυσικό φως να κυκλοφορεί ανεμπόδιστα. Το βράδυ, το λουτρό μεταμορφώνεται σε ένα φωτεινό γυάλινο κουτί, ρίχνοντας σκιές που λειτουργούν σαν διακριτική σκηνοθεσία μέσα στο σπίτι.

Το πάτωμα και η οροφή αντιμετωπίζονται με την ίδια προσοχή στις λεπτομέρειες. Τα ξύλινα δάπεδα αποκαθίστανται, ενώ στην κουζίνα η σύνθεση ξεδιπλώνεται πάνω σε δύο υλικά: στο δάπεδο, ένα κόκκινο «χαλί» σηματοδοτεί το κέντρο της επέμβασης και υποχωρεί στην είσοδο για να αποκαλύψει το αυθεντικό μωσαϊκό.

Στην οροφή, τα ίχνη των παλιών τοίχων διατηρούνται, αφήνοντας μια διακριτική μνήμη της προηγούμενης διαρρύθμισης.

Στα καθοριστικά στοιχεία της εικόνας του χώρου συμβάλλουν τα κεραμικά της chryssavgie ceramics, τα ξυλουργικά του Ανδρέα Μουτσανά, καθώς και τα είδη υγιεινής του Βώκου, τα οποία ολοκληρώνουν την υλικότητα του νέου διαμερίσματος.

Η λεπτή μεταλλική κατασκευή, τα αιωρούμενα φωτιστικά, ένα υπερμεγέθες σπίτι που κρύβει τον απορροφητήρα και μια κουρτίνα από γυαλιστερό ασημί ύφασμα προσθέτουν παιχνίδια φωτός και αντανακλάσεων κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Το διαμέρισμα διαμορφώνεται ως μια ακολουθία στοιχείων, μέσα από έναν ελάχιστο αριθμό επεμβάσεων -κάποιες αναγκαίες, κάποιες απλώς δυνατές. Η προσεκτικά επιλεγμένη παλέτα υλικών δένει τις ζώνες του σπιτιού χωρίς να κραυγάζει.

Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα διακριτικό σκηνικό για την καθημερινή ζωή, ένα διαμέρισμα που έχει αποσυναρμολογηθεί προσεκτικά και επανατοποθετηθεί αθόρυβα, ώστε να γίνει πιο καθαρό, πιο φωτεινό και κυρίως πιο ζωντανό.