Τριημεράκηδες όλης της Αθήνας, ενωθείτε

Αν και μέχρι τώρα η θερμοκρασία μάς έχει φερθεί καλά, μέχρι να βγούμε σε άδεια σίγουρα θα συμφωνήσουμε ότι η Αθήνα, με ζέστη, δεν αντέχεται.

Για κάποιους (πολλούς θα πω), η λύση για να βγει και αυτό το καλοκαίρι είναι οι διακοπές με δόσεις: φεύγεις Παρασκευή απόγευμα, μετά το γραφείο, επιστρέφεις Κυριακή απόγευμα με λιγότερα blues, νομίζω.

Είμαι σε διάφορα τέτοια group chats όπου γίνονται αυτά τα κανονίσματα, οπότε έχω να σας κάνω προτάσεις.

Μια ιδέα που έπεσε πρόσφατα στο τραπέζι, λοιπόν, ήταν η Κύθνος, που τόσα χρόνια δεν την είχα στα πλάνα μου – κακώς. Μόλις μία ώρα και σαράντα πέντε λεπτά (με το αργό) μακριά από το Λαύριο, διαθέτει πολλές και καλές παραλίες, ωραίες διαδρομές, αλλά το πιο κρίσιμο για μένα είναι ότι έχει ένα μέρος στο οποίο μπορείς να αράξεις με τις ώρες – με κράτησε δέκα, για την ακρίβεια. Ήπια καφέ, άνοιξα λάπτοπ, νωρίς το μεσημέρι ξεκινήσαμε να μοιραζόμαστε μπύρες και, όταν πια κλείσαμε όλα, το απόγευμα βγήκαν τα τσίπουρα και οι μεζέδες – τα τυριά, τα κεφτεδάκια, ο ταραμάς, η ντομάτα κομμένη τριαντάφυλλο, γεμιστή με ξύγαλο. Και μας πήρε το βράδυ.

Όλα αυτά συνέβησαν στην είσοδο της Χώρας του νησιού, στο καφενείο «Τα Θερμιά», που διατηρεί μέχρι σήμερα τον παραδοσιακό του χαρακτήρα. Δεν αποκλείεται, όμως, αργά το βράδυ να βρείτε κόσμο να χορεύει ξέφρενα εκεί μέσα. Συμβαίνει. Κι αυτό ακριβώς έκανα το επόμενο βράδυ εκείνου του τριημέρου.

Απέναντί σας στέκει ένα αρχοντικό του 1866, όπου την τελευταία εξαετία συμβαίνουν πολλά και ενδιαφέροντα πράγματα. Το σπίτι με τις δύο αυλές ανήκε στη Μαργιώρα Βλαστάρη, μια φιγούρα του νησιού, της οποίας το όνομα και η ιστορία συνεχίζουν μέχρι σήμερα να δίνουν ταυτότητα και χαρακτήρα στον χώρο.

Το κτίριο που ξεχωρίζει στη χώρα της Κύθνου αναβίωσε το καλοκαίρι του 2020 από τον δισέγγονό της, Φώντα Διαλεισμά, και τον Μιχάλη Δανεσσή, οι οποίοι θέλησαν να φτιάξουν ένα εστιατόριο που λειτουργεί ταυτόχρονα ως wine & cocktail bar, ως concept store –μπείτε μέσα, θα βρείτε δημιουργίες μικρών ελληνικών brands– αλλά και ως σημείο συνάντησης για ένα φεστιβάλ, στην αυλή ή και στο πλάτωμα μπροστά του.

Ακόμα κι αν δεν έχετε επισκεφθεί το νησί, μου φαίνεται δύσκολο να μην έχετε ακούσει τίποτα από τα παραπάνω· η φήμη της Μαργιώρας προηγείται. Το φετινό της line-up περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων τους Χατζηφραγκέτα και το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας. Επίσης, την Κυριακή 5 Ιουλίου αφήνει την κουζίνα της στα έμπειρα χέρια του Μανώλη Παπουτσάκη (Pharaoh, Χαρούπι, Δέκα Τραπέζια) – ωραία σύμπραξη.

Τις υπόλοιπες μέρες τρώμε από έναν νέο, δημιουργικό και πολλά υποσχόμενο σεφ, τον Θωμά Σόρκο. Τα δικά μου αγαπημένα πιάτα είναι η δική του μοντέρνα εκδοχή της αθηναϊκής σαλάτας, το λαβράκι ταρτάρ με αγγούρι, αβοκάντο Κρήτης, κάπαρη Κύθνου και μοσχολέμονο, οι γαρίδες στα κάρβουνα με σάλτσα σαγανάκι, αρωματισμένο βούτυρο και φέτα, η αστακοουρά στα κάρβουνα και ο μπακαλιάρος με σάλτσα μπουγιαμπέσα.

Διαλέξτε και ένα κρασί για όλα τα παραπάνω, έχουν εξαιρετική κάβα. Για το γλυκό φινάλε, δοκιμάστε το craquelin κακάο, με cremeux εσπρέσο, χώμα σοκολάτας, σάλτσα σμέουρων και δυόσμο. Και όλα αυτά σερβίρονται σε ένα χαλαρό περιβάλλον. Διακοπές θα είστε άλλωστε.

Να πάτε και προς τον Άγιο Στέφανο και να φάτε στην ψαροταβέρνα Αρόδου. Συνδυάζει νόστιμο φαγητό, προσεγμένη λίστα κρασιών, άψογο σκηνικό.

Η Εύβοια είναι άλλη μία πολύ καλή εναλλακτική για μια κοντινή απόδραση και αυτές τις μέρες έχει και μια πολύ ωραία αφορμή για να βρεθείτε σε Αιδηψό, Λίμνη και Ροβιές, αφού σε αυτές τις τρεις τοποθεσίες πραγματοποιείται το 5ο Evia Film Project, από τις 23 έως τις 27 Ιουνίου, ενώ όλες οι προγραμματισμένες δράσεις του είναι με ελεύθερη είσοδο.

Με φετινό θεματικό επίκεντρο τον αθέατο και συναρπαστικό κόσμο του δάσους, θα προβάλει από το Ράμπο: Το Πρώτο Αίμα του Τεντ Κότσεφ, το Jurassic Park του Στίβεν Σπίλμπεργκ και τον Λαβύρινθο του Πάνα του Γκιγιέρμο ντελ Τόρο, μέχρι την Αγέλη Προβάτων του Δημήτρη Κανελλόπουλου, το Digger του Τζώρτζη Γρηγοράκη και το Μέσα στο Δάσος του Άγγελου Φραντζή.

Επειδή θα πρέπει να φάτε και κάτι, σημειώστε το Paralia Pine & Sea στην παραλία των Ροβιών για μπιφτέκια και γεμιστά, φημίζεται και για τα δύο.

Κι αν δεν έχετε πάει στην Αιδηψό επειδή σας ακούγεται κάπως καλτ, αυτό το θερινό ραντεβού του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με το κοινό στη Βόρεια Εύβοια είναι η ιδανική αφορμή. Είναι πράγματι έτσι όπως το φαντάζεστε – αλλά φανταστείτε τη με ένα μουσικό σύνολο κρουστών, με επιρροές από την παραδοσιακή βραζιλιάνικη μουσική, να πλημμυρίζει τους δρόμους στην έναρξη και όλο αυτό το σινεφίλ crowd να στήνει πανηγύρι εκεί για τη λήξη.

Σας έχω και άλλο φεστιβάλ, για τον Ιούλιο αυτή τη φορά: το pt-shorts: Potidania Film Festival είναι ένα ανερχόμενο φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους που πραγματοποιείται στο γραφικό ορεινό χωριό της Ποτιδάνειας, στη Δωρίδα. Δώδεκα προβολές ελληνικών και διεθνών ταινιών μικρού μήκους κάτω από τα αστέρια, masterclasses, workshops με επαγγελματίες του χώρου αλλά και πάρτι: αυτά περιλαμβάνει το διήμερο 25-26 Ιουλίου.

Θα βρεθείτε σε ένα αυτοσχέδιο θερινό σινεμά, τοποθετημένο σε ένα μαγευτικό τοπίο, και θα μαζέψετε δυνάμεις για τον Αύγουστο. Ρίξτε και ένα μακρυμάνικο στην τσάντα σας, θα κάνει δροσιά.

ΣΧΕΤΙΚΟ ΘΕΜΑ