Στη σκηνή του Θεάτρου Προσκήνιο, ο Δημήτρης Καπουράνης μεταμορφώνεται σε serial killer
- 22 ΟΚΤ 2026
Το 1988, μέσα σε έξι μήνες και ενώ βρισκόταν στο τελευταίο στάδιο της μάχης του με το AIDS, ο Bernard-Marie Koltès έγραψε το κύκνειο άσμα του για το θέατρο: το Ρομπέρτο Τσούκκο. Η ιδέα γεννήθηκε μέσα του όταν είδε τυχαία σε έναν σταθμό του μετρό στο Παρίσι μια αφίσα καταζητούμενου. Η αφίσα απεικόνιζε τον Roberto Succo, έναν νεαρό Ιταλό serial killer με «αγγελικό πρόσωπο, όπως τον περιέγραφαν, ο οποίος είχε σοκάρει τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ελβετία με τα στυγερά -και φαινομενικά χωρίς κίνητρο- εγκλήματά του· μεταξύ των θυμάτων ήταν και οι γονείς του.
Ο Koltès λέγεται ότι γοητεύτηκε από την αντίθεση ανάμεσα στην εξωτερική ομορφιά του νεαρού δολοφόνου και τη σκοτεινή, ανεξήγητη βία που κουβαλούσε, καθώς και από την ικανότητά του να δραπετεύει συνεχώς από τις αρχές. Άλλαξε ωστόσο εσκεμμένα το όνομα του ήρωά του από Succo σε Zucco (Τσούκκο) για να κάνει εμφανές ότι δεν έγραφε μια βιογραφία, αλλά χρησιμοποιούσε το γεγονός ως αφορμή για να γράψει μία παραβολή για τη βία, τη μοναξιά, την περιθωριοποίηση μέσα από 15 σκηνές.
Κατά τη διάρκεια της συγγραφής του έργου, ο πραγματικός Succo συνελήφθη και αυτοκτόνησε στο κελί του, τον Μάιο του 1988.
Ο Koltès δεν πρόλαβε να δει το θεατρικό του να ανεβαίνει στο σανίδι. Πέθανε το 1989 στο Παρίσι, σε ηλικία μόλις 41 ετών. Το Ρομπέρτο Τσούκκο εκδόθηκε και έκανε παγκόσμια πρεμιέρα μεταθανάτια, το 1990 στο Βερολίνο, σε σκηνοθεσία του σπουδαίου Peter Stein. Αποτελεί μέχρι σήμερα ένα από τα σημαντικότερα έργα του σύγχρονου ευρωπαϊκού θεάτρου, αλλά και ένα από τα πιο τολμηρά κείμενα της σύγχρονης δραματουργίας.
Η θεατρική παράσταση του Δημήτρη Καραντζά
Ήταν το 2018, όταν ο Δημήτρης Καραντζάς καταπιάστηκε για πρώτη φορά με το Ρομπέρτο Τσούκκο του Bernard-Marie Koltès. Σκηνοθέτησε το Ρομπ/Rob σε κείμενο του βραβευμένου σεναριογράφου Ευθύμη Φιλίππου, εμπνευσμένο από το έργο του Koltès. Η παράσταση ανέβηκε στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση ως μία ανορθόδοξη τελετή γύρω από τη βία, τα στερεότυπα, τη μνήμη, την ταυτότητα, το λογικό και το παράλογο.
Τώρα, έξι χρόνια μετά, ο Καραντζάς επανέρχεται στο έργο του Koltès για να διερευνήσει εκ νέου τα όρια της ψυχικής ακροβασίας, τις παθογένειες της σύγχρονης κοινωνίας και τη βαθιά δυσκολία του ανθρώπου του να ανακαλύψει την ταυτότητά του.
Απομακρυνόμενη από τον ρεαλισμό και τις βεβαιότητες της λογικής αφήγησης, η σκηνική ανάγνωση αναδεικνύει το συλλογικό αδιέξοδο μιας κοινωνίας που μοιάζει να έχει χάσει τον προσανατολισμό της – μιας κοινωνίας που έχει αποκοπεί από την ταυτότητα, τη μνήμη και τις ίδιες της τις επιθυμίες. Μέσα σε αυτό το ρευστό και αποσυντεθειμένο τοπίο, ο Ρομπέρτο Τσούκκο -το μόνο πρόσωπο στο έργο που διαθέτει όνομα- επιχειρεί να επανεφεύρει την ταυτότητά του, να αποκοπεί από τις ρίζες του, να «σκοτώσει» τους προπάτορες, κυριολεκτικά και συμβολικά, και να διευρύνει τα όρια της προσωπικής του ελευθερίας.
Αξίζει να σημειωθεί η εμπνευσμένη αφίσα της θεατρικής παράστασης του Καραντζά.
Σαν να κλείνει στο μάτι στην εικόνα που γέννησε το έργο του Γάλλου συγγραφέα, την αφίσα του καταζητούμενου serial killer Succo που είχε δει τότε στους παριζιάνικους δρόμους.
Ο «Ρομπέρτο Τσούκκο» Δημήτρης Καπουράνης
Μετά την περσινή τους συνεργασία στο Cleansed της Sarah Kane (επαναλαμβάνεται φέτος στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης), ο Δημήτρης Καραντζάς σκηνοθετεί και πάλι τον Δημήτρη Καπουράνη. Ο ηθοποιός αναλαμβάνει τον ρόλο του Τσούκκο, που σκοτώνει τους γονείς του και δραπετεύει. Δολοφόνος και ταυτόχρονα φυγάς από κάθε προκαθορισμένο ρόλο, περιπλανιέται σε μια πόλη-φυλακή γεμάτη ιδιότητες: «κόρη», «μητέρα», πατέρας”, «αστυνομικός», «αδελφή» κ.α. – λέξεις που εγκλωβίζουν τα πρόσωπα σε άδεια σχήματα. Παλεύει να συγκροτήσει μια ταυτότητα έξω από τις κοινωνικές κατασκευές, όμως γίνεται δέσμιος ενός ασφυκτικού συστήματος που αποκλείει και εξορίζει ό,τι δεν συμμορφώνεται.
Ο Τσούκκο κινείται σχεδόν σαν φάντασμα μέσα στην πόλη, διαπράττοντας εγκλήματα αλλά και προκαλώντας μια παράξενη έλξη σε όσους τον συναντούν. Η παρουσία του λειτουργεί σαν καθρέφτης της βίας, του φόβου και της επιθυμίας για ελευθερία, που διαπερνούν την κοινωνία. Καθώς η αστυνομία τον καταδιώκει, η μορφή του μετατρέπεται σταδιακά σε έναν μυθικό, σχεδόν απρόσιτο ήρωα, μέχρι τη στιγμή της τελικής του σύλληψης και της τελευταίας, αινιγματικής του πράξης – της «ανάληψής του στον ήλιο».
***
Ρομπέρτο Τσούκκο
Μετάφραση: Δημήτρης Δημητριάδης
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς
Κίνηση: Τάσος Καραχάλιος
Σκηνικό: Μαρία Πανουργιά
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Μουσική: Γιώργος Ραμαντάνης
Φωτισμοί: Δημήτρης Κασιμάτης
Βοηθός σκηνοθέτη: Δημήτρης Χαραλαμπόπουλος
Βοηθός σκηνογράφου: Σοφία Θεοδωράκη
Παίζουν: Δημήτρης Καπουράνης, Μανώλης Μαυροματάκης, Άννα Καλαϊτζίδου, Δήμητρα Βλαγκοπούλου, Μιχάλης Τιτόπουλος, Ιωάννα Δεμερτζίδου, Μπάμπης Αλεφάντης, Βασίλης Ζαφειρόπουλος
Info: από 23/10 στο Θέατρο Προσκήνιο. Προπώληση εδώ.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.