Πώς περνάει την ώρα του ο κόσμος κολλημένος στην κίνηση;
Κλασική μουσική, τηλεφωνήματα με συγγενείς, ενεργητική ακρόαση «όπως παλιά» και face yoga: οι νέες συνήθειες που αναπτύσσουν οι Αθηναίοι μέσα στο αυτοκίνητο, προσπαθώντας να διαχειριστούν κάπως τον άπλετο χρόνο που περνούν κολλημένοι στην κίνηση.
- 26 ΟΚΤ 2026
Εάν στην Αθήνα είχαμε χιούμορ, θα έπρεπε να αντικαταστήσουμε τον γυάλινο Δρομέα και νέο σύμβολο της πρωτεύουσας να γίνει η ηρωική μορφή του οδηγού που παραμένει αιώνια κολλημένος στην κίνηση. Αντί να τρέχει, το νέο γλυπτό θα δείχνει έντονα ακινητοποιημένο στον χώρο και τον χρόνο, υμνώντας την ύψιστη αξία της υπομονής, που όλοι όσοι κινούμαστε στους δρόμους πρέπει να έχουμε σε αφθονία.
Και η κατάσταση γίνεται μονίμως χειρότερη.
Τα τελευταία στοιχεία του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου δείχνουν ότι το κυκλοφοριακό επιδεινώθηκε αισθητά στην πρωτεύουσα από αρχές του 2026, με τους οδηγούς να χάνουν κατά μέσο όρο 37% παραπάνω λεπτά στις ώρες αιχμής (σε σχέση με το 2025), αγγίζοντας τα 19,88 λεπτά χαμένου χρόνου ανά 10 χιλιόμετρα. Σύμφωνα με το ίδιο report του ΕΜΠ, αυξήθηκαν επίσης οι διαδρομές με «σοβαρή συμφόρηση» (κατά 5%), ενώ οι καθυστερήσεις έγιναν πολύ πιο απρόβλεπτες και έτσι οι οδηγοί αναγκάζονται να ξεκινούν νωρίτερα, αφήνοντας μεγαλύτερο χρονικό περιθώριο προκειμένου να προλάβουν να είναι στην ώρα τους.
Το ερώτημα είναι το εξής: Πώς την παλεύει ο κόσμος τόσες ώρες μέσα στο αυτοκίνητο;
Απευθύναμε το ίδιο ερώτημα σε ανθρώπους διαφορετικών ηλικιών και επαγγελμάτων, οι οποίοι σπαταλούν καθημερινά σημαντικό χρόνο στη μετακίνησή τους από και προς τον χώρο εργασίας τους. Στόχος μας ήταν να καταγράψουμε τις συνήθειες που έχουν υιοθετήσει για να διαχειριστούν την κατάσταση, αλλά και τους τρόπους με τους οποίους προσπαθούν να αξιοποιήσουν τον χρόνο που περνούν στο αυτοκίνητο. Μικρές δραστηριότητες, καθημερινές συνήθειες και προσωπικές «τελετουργίες» που κάνουν λίγο πιο υποφερτό τον εφιάλτη της κίνησης.
Κάποιες απαντήσεις τις περιμέναμε, κάποιες άλλες όχι.
«Κάνω catch up στα podcast που ακούω, καθώς στο γραφείο ή στο σπίτι δεν είναι εύκολο να βρω χρόνο»
«Το πρωί, στον δρόμο προς τη δουλειά, είμαι αρκετά συμβατικός και βαρετός στον τρόπο που περνάω τον χρόνο μου στο αμάξι. Λίγο η νύστα, λίγο η πρωινή βαρεμάρα, αξιοποιώ την ώρα μου κάνοντας ζάπινγκ σε διάφορους σταθμούς, αναζητώντας κυρίως συζήτηση παρά μουσική. Με αυτό τον τρόπο, ενημερώνομαι κιόλας για όσα συμβαίνουν και πέρσι όταν φτάνω γραφείο έχω ήδη μια πρώτη εικόνα της επικαιρότητας, πράγμα που είναι απαραίτητο για τη δουλειά μου.
Η επιστροφή πάλι, είναι άλλου παπά ευαγγέλιο.
Περισσότερη όρεξη, λιγότερες επιλογές στο ραδιόφωνο, μυαλό μπουκωμένο με ειδήσεις, επομένως όσο είμαι ακινητοποιημένος πίσω από το τιμόνι είναι μια καλή ευκαιρία να κάνω catch up σε διάφορα τηλεφωνήματα, συνήθως με φίλους και γονείς. Όταν εξαντλήσω κι αυτά, συνεχίζω κάνοντας catch up στα podcast που ακούω, καθώς στο γραφείο ή στο σπίτι δεν είναι εύκολο πλέον να βρω χρόνο ή να συγκεντρωθώ.
Τα περισσότερα από τα podcast που ακούω ξεπερνούν σε διάρκεια τη μία ώρα, οπότε δύσκολα χωράνε σε μία διαδρομή (ευτυχώς). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να χρειάζομαι δύο και τρεις μέρες μέχρι να ολοκληρώσω το καθένα, ή –ας είμαστε ειλικρινείς– μέχρι να αποδεχτώ ότι ακόμη ένα επεισόδιο κατέληξε στην λίστα με εκείνα που δεν τελείωσα ποτέ.
– Κωνσταντίνος Α., ετών 40, δημοσιογράφος,
Διαδρομή: Χολαργός – Καλλιθέα. Μέσος χρόνος μετακίνησης (με επιστροφή): 95΄
«Βάζω τη μουσική στο τέρμα, τραγουδάω και χορεύω στα φανάρια»
«Με το που πήρα αμάξι, άρχισα να βάζω μουσική στη διαδρομή. Κάπως έπρεπε να γεμίσει αυτή η σιωπή. Και κάπως έτσι έφτασα να οδηγώ με τη μουσική τέρμα, να τραγουδάω και να χορεύω στα φανάρια, για να ξεχνιέμαι. Φαινόταν καλή ιδέα, μέχρι που άρχισα να παρατηρώ κόσμο από τα γύρω αμάξια να με κοιτάει με απορία και να γελάει. Μου έχει συμβεί αρκετές φορές».
– Αργυρώ Σ., ετών 32, AI Content Specialist
Διαδρομή: Ιλίσια – Κηφισιά .Μέσος χρόνος μετακίνησης (με επιστροφή): 95΄
«Παίζω το παιχνίδι με τις πινακίδες»
«Σε μια απέλπιδα προσπάθεια να διασκεδάσω κάπως τον εαυτό μου στην κίνηση, παίζω το παιχνίδι των πινακίδων: παρατηρώ τα γράμματα και μαντεύω ποιες λέξεις θα μπορούσαν να κρύβονται από πίσω, όπως όταν κάναμε μικροί. Παραδείγματος χάρη, το ΚΜΡ μπορεί να είναι Κάθε Μέρα Ρεπό, το ΔΠΑ μπορεί να είναι Δεν την Παλεύω».
– Ιωάννα Β., ετών 33, Social media manager
Διαδρομή: Προάστια Πειραιά – Καλλιθέα. Μέσος χρόνος μετακίνησης (με επιστροφή): 50΄
«Ενεργή ακρόαση. Ακούω με προσοχή ολόκληρα άλμπουμ»
«Είναι γενικότερη συνήθειά μου να προσπαθώ να κερδίζω χρόνο, συνδυάζοντας διαφορετικά πράγματα ή δραστηριότητες. Στον χρόνο που βρίσκομαι αναγκαστικά μέσα στο αμάξι, για παράδειγμα, θα ακούσω podcasts σχετικά με τη δημιουργικότητα ή θα κάνω ενεργή ακρόαση σε καινούργια άλμπουμ που έχουν κυκλοφορήσει και δεν έχω προλάβει να τα ακούσω σπίτι. Επειδή ασχολούμαι με τη μουσική (παίζω ντραμς), λατρεύω να ακούω προσεκτικά ολόκληρα άλμπουμ και να δίνω βάση στις λεπτομέρειες».
– Φώτης Φ., ετών 42, φωτογράφος
Διαδρομή: Μεταβλητή. Μέσος χρόνος μετακίνησης (με επιστροφή): Μεταβλητός
«Άρχισα να ακούω κλασική μουσική, χωρίς να είμαι φαν της κλασικής μουσικής»
«Ανέκαθεν άκουγα ραδιόφωνο στο αυτοκίνητο, τα τελευταία δύο χρόνια όμως άρχισα να ακούω Τρίτο Πρόγραμμα, χωρίς να είμαι φαν της κλασικής μουσικής. Παίρνω τις απαραίτητες δόσεις ηρεμίας και γαλήνης που χρειάζομαι μέσα στην κόλαση της κίνησης, ακούγοντας κυρίως την εκπομπή του Πάρη Μέξη το πρωί.
Η συνήθεια ξεκίνησε από την αναζήτηση ενός εναλλακτικού τρόπου να βιώνω το διάστημα της μετάβασης προς τη δουλειά και ομολογώ πως την έχω λατρέψει. Μια καταπληκτική στιγμή ήταν όταν σε κάποια φάση ξεχάστηκα να ξεκινήσω σε ένα φανάρι της Μεσογείων, αφημένος στη μελωδία του βιολιού, ενώ οι πίσω μου αγανάκτησαν εκτοξεύοντας διάφορα “γαλλικά”. Συνέχισα, πάντως, αμέριμνος».
– Νίκος Γ. , ετών 47, δημοσιογράφος
Διαδρομή: Χαλάνδρι – Καλλιθέα. Μέσος χρόνος μετακίνησης (με επιστροφή): 105΄
«Αφήνω επίτηδες κάποια επαγγελματικά τηλεφωνήματα για τη διαδρομή της επιστροφής»
«Επειδή ο χρόνος που περνάω καθημερινά πηγαίνοντας και επιστρέφοντας από τη δουλειά είναι πολύ μεγάλος, για να μην είναι τελείως χαμένος, κάνω τα τηλεφωνά μου. Μάλιστα, συχνά αφήνω επίτηδες κάποια τηλεφωνήματα για τη διαδρομή της επιστροφής. Από τη στιγμή δηλαδή που ξέρω ότι έχω ολοκληρώσει τη δουλειά μου και απομένουν μονάχα κάποιες τηλεφωνικές συνεννοήσεις, αντί να κάτσω παραπάνω στο γραφείο, προτιμώ να τα κάνω καθ’ οδόν, επιστρέφοντας προς το σπίτι. Πρόκειται συνήθως για σύντομα τηλεφωνήματα, π.χ. για να κλείσω ένα ραντεβού, να μεταφέρω σε έναν συνάδελφο κάτι που ξέχασα – απλά πράγματα, γενικώς, τα οποία δεν απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή ή να κρατήσω σημειώσεις».
– Ελίνα Κ., ετών 29, marketeer
Διαδρομή: Κέντρο Αθήνας – Άγιοι Ανάργυροι. Μέσος χρόνος μετακίνησης (με επιστροφή): 90΄
«Οργανώνω στο καλεντάρι την επόμενη μέρα, μπορεί και όλη την εβδομάδα»
«Μετά τον κορονοϊό, άλλαξα δουλειά και η ζωή με έφερε σ’ έναν όμιλο που εδρεύει κάπου στα περίχωρα της Κηφισιάς. Τηλεργασία δεν υφίσταται, οπότε έμαθα να ξεκινάω πιο νωρίς και να βρίζω σε νέες γλώσσες. Πέρα από το να βρίζω ανά δέκα λεπτά, χρησιμοποιώ πολύ συχνά τον χρόνο της μετακίνησης σαν ευκαιρία για οργάνωση: εκεί που είμαι κολλημένος στην κίνηση, το μυαλό μου τρέχει στις εκκρεμότητες και έτσι σημειώνω όσα πρέπει να κάνω μόλις φτάσω στη δουλειά, μόλις επιστρέψω πιο μετά στο σπίτι κοκ. Φτιάχνω το καλεντάρι της επόμενης μέρας, μπορεί και όλης της εβδομάδας, και έτσι τακτοποιώ κάπως το χάος, τουλάχιστον».
– Ηλίας Χ., ετών 42, βιντεογράφος
Διαδρομή: Ηλιούπολη – Κηφισιά. Μέσος χρόνος μετακίνησης (με επιστροφή): 150΄
«Μιλάω με τις φίλες και τους συγγενείς μου, έτσι περνάει πιο εύκολα ο χρόνος»
«Μετά την καραντίνα, έχω καθιερώσει την Αττική Οδό. Είναι πιο ξεκούραστο. Για να περάσει η ώρα μέσα στο αμάξι, θα ακούσω ραδιόφωνο, θα βάλω μουσική, αλλά κυρίως θα κάνω τηλεφωνήματα για να κρατάω επαφή με συγγενείς και φίλους – κάτι που δεν μπορώ να κάνω στη δουλειά, ούτε προλαβαίνω να κάνω αφότου επιστρέψω σπίτι. Συνήθως, μιλάω με τη ξαδέρφη μου (που είναι πρωινός τύπος) και τις δύο μου καλύτερες φίλες. Με βοηθάει αυτό. Εχθές, ας πούμε, που είχα να μιλήσω τέσσερις-πέντε μέρες με την ξαδέρφη μου, περάσαμε όλη τη διαδρομή στο τηλέφωνο (στο bluetooth, δηλαδή). Έφτασα σε 55 λεπτά, αλλά μου φάνηκε σαν να είχε περάσει μόλις ένα εικοσάλεπτο».
– Ράνια Ζ. Ετών 49, γραμματέας
Διαδρομή: Γλυκά Νερά – Καλλιθέα. Μέσος χρόνος μετακίνησης (με επιστροφή): 120΄
«Ακούω την αγαπημένη μου ενημερωτική εκπομπή και εκνευρίζομαι εναλλάξ: μία με την επικαιρότητα, μία με το μποτιλιάρισμα»
«Η ζωή τα έχει φέρει έτσι που τα τελευταία έξι χρόνια κάνω πάνω-κάτω το ποτάμι κάθε μέρα.
Ακόμα δεν μοιάζει με τιμωρία, γιατί αυτός είναι πλέον ο μοναδικός χρόνος μέσα στη μέρα που μένω τελείως μόνη με τον εαυτό μου. Εκτός αν κάνουμε car pooling με συναδέλφους, που και πάλι είναι χρόνος πολύ ευχάριστης κοινωνικοποίησης.
Το πρωί μπορώ να προβλέψω με ακρίβεια πότε σπάει η κίνηση στον Κηφισό, οπότε η διαδρομή είναι πιο άνετη: πρωινός καφές και ακρόαση στο νέο άλμπουμ που θέλω να τσεκάρω. Αλλά κάθε απόγευμα, όταν κάθομαι στη θέση του οδηγού και είναι πραγματικά μυστήριο το πότε θα φτάσω στο σπίτι, εκεί είναι η ώρα της πραγματικής τελετουργίας: συνδέω το κινητό με το speakerάκι μου (γιατί είναι και κάποιας ηλικίας το όχημα), κατεβάζω το παράθυρο του οδηγού (ναι, με μανιβέλα) και ακούω την αγαπημένη μου ενημερωτική-σχολιαστική εκπομπή, τη «Φάρμα των Ζώων», και έτσι εκνευρίζομαι εναλλάξ: μια με την επικαιρότητα που πάει κατά διαόλου, μια με το μποτιλιάρισμα.
Τουλάχιστον, όταν φτάνω σπίτι, και έχω ενημερωθεί και έχω εκτονωθεί».
– Βικτώρια Χ., ετών 28, δημοσιογράφος.
Διαδρομή: Αιγάλεω – Κηφισιά. Μέσος χρόνος μετακίνησης (με επιστροφή): 110΄
«Παρατηρώ τι κάνουν και τι φορούν οι πεζοί. Ειδικά τα παπούτσια»
«Μια ιδιαίτερη συνήθεια που απέκτησα ακούσια μέσα στο αμάξι τα τελευταία χρόνια, είναι να παρατηρώ. Παρατηρώ πολύ τους πεζούς, όσο μένω ακινητοποιημένος στην κίνηση της Κηφισίας, διασχίζοντας όλο το Κέντρο. Τι φορούν, πώς κινούνται, τι κάνουν. Λεπτομέρειες που ουδέποτε έδινα σημασία, τώρα μου αποτυπώνονται στο μυαλό. Ειδικότερα, μου μένουν πολύ τα παπούτσια που πουλάνε περισσότερο κάθε εποχή, αλλά και το γενικότερο στυλ που παίζει».
– Χρήστος Φ., ετών 38, μηχανικός δικτύου τηλεπικοινωνιών
Διαδρομή: Νέα Σμύρνη-Χαλάνδρι. Μέσος χρόνος μετακίνησης (με επιστροφή): 150΄
«Ψάχνω διαρκώς πιο σύντομες διαδρομές. Στο τέλος, πάντα αργώ παραπάνω»
«Θεωρώ πως υπάρχει κάποια συνωμοσία πίσω από τον αλγόριθμο του GPS, δεν εξηγείται αλλιώς. Οι διαδρομές που προτείνει ως πιο σύντομες, σχεδόν ποτέ δεν είναι οι πιο σύντομες – ειδικά όταν πρέπει να διασχίσεις περιοχές. Π.χ. Όταν βγαίνω το πρωί από την Αττική Οδό στον τιμημένο Βύρωνα για Καλλιθέα, ο χρόνος που δείχνει ότι απομένει είναι πάντα πλασματικός. Πάντα. Δεκαεννιά λεπτά λέει, ενώ στην πραγματικότητα χρειάζομαι τουλάχιστον μισή ώρα. Πλέον, πολύ συχνά αποφασίζω να κόψω από τα στενά, δοκιμάζοντας νέες διαδρομές, μπας και σωθώ. Το GPS αναπροσαρμόζει τη διαδρομή και μου δείχνει ότι απομένουν είκοσι λεπτά. Μόνο που αυτά τα είκοσι λεπτά μπορεί να παραμείνουν στην οθόνη για ώρα, χωρίς να μειώνονται. Κάπου εκεί, αρχίζεις να αναρωτιέσαι αν κόλλησε το κινητό. Τελικά, απλά αργώ παραπάνω».
– Ελένη Κ., ετών 34, ιδιωτική υπάλληλος.
Διαδρομή: Παλλήνη – Καλλιθέα. Μέσος χρόνος μετακίνησης (με επιστροφή): 150΄
«Κάνω face yoga και φτάνω στη δουλειά φρεσκαδούρα»
«Αφού όσο και να βρίσω της γης τον άξονα, η κατάσταση με το κυκλοφοριακό δεν αλλάζει, είπα να το πάρω από την άλλη. Και πλέον, έγινα φανατική της face yoga – σε αντίθεση με την κανονική yoga, εφαρμόζεται χωρίς κίνδυνο εν ώρα οδήγησης. Πρόκειται για μικρές ασκήσεις και μαλάξεις που βοηθούν στο να κινητοποιήσεις και να χαλαρώσεις τους μυς του προσώπου από το σφίξιμο που κάνουμε ασυναίσθητα μέσα στην ημέρα, ειδικά όταν έχουμε άγχος και ένταση. Και έτσι, φτάνω στη δουλειά φρεσκαδούρα».
– Μαρία Χ., ετών 45, γραφίστρια
Διαδρομή: Ηλιούπολη – Κηφισιά. Μέσος χρόνος μετακίνησης (με επιστροφή): 150΄.
«Άλλαξα τον τρόπο που αναπνέω για να την παλέψω. Συνειδητή αναπνοή»
«Πλέον, έχω αποδεχτεί ότι με ζορίζει υπερβολικά η κατάσταση με την κίνηση και άλλαξα τρόπο ζωής. Ανέκαθεν είχα αυξημένα επίπεδα άγχους και το να παραμένω εγκλωβισμένη για ώρες μέσα στο αυτοκίνητο είχε γίνει εφιάλτης. Είχα φτάσει στο σημείο να παθαίνω κρίσεις πανικού. Για να την παλέψω, άρχισα να δίνω σημασία στην αναπνοή μου όσο οδηγώ. Στη συνειδητή αναπνοή. Όταν συγκεντρώνεσαι στην ανάσα σου, μπορείς να πάρεις μια απόσταση από τα εξωτερικά ερεθίσματα και να διαχειριστείς διαφορετικά τη συναισθηματική σου αντίδραση. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θυμώνεις, αλλά δεν το αφήνεις να σε επηρεάσει πολύ ώρα – συνήθως, πέντε-έξι κύκλοι συνειδητής αναπνοής είναι αρκετοί για να σου επαναφέρουν τον καρδιακό παλμό σε φυσιολογικά επίπεδα».
– Κωνσταντίνα Μπ., ετών 37, yoga instructor και φωτογράφος
Διαδρομή: Μεταβλητή. Μέσος χρόνος μετακίνησης (με επιστροφή): Μεταβλητός
«Οριακά, προγραμματίζω από πριν ποιους θα συνδέσω στο Bluetooth για να μιλήσω»
«Κάνω μια δουλειά που απαιτεί καθημερινά να αλλάζω τοποθεσίες σε όλο το Λεκανοπέδιο.
Όταν συνειδητοποίησα πόσο χρόνο σπαταλάω απλώς για τις διαδρομές μου μέσα στην εβδομάδα, δεν το πίστευα. Εξοργίστηκα. Το δούλεψα και τελικά σκέφτηκα ότι το μόνο καλό που μπορεί να βγει από αυτό είναι να επικοινωνώ με φίλους και συγγενείς στο τηλέφωνο. Οριακά, πλανάρω πλέον πριν μπω στο αμάξι ποιους θα συνδέσω στο bluetooth για να μιλήσω. Τουλάχιστον, έτσι δεν χάνω επαφή με τους οικείους μου μέσα στους ρυθμούς της τρελής καθημερινότητας.
Κι άμα κάποιος δεν μπορεί να μιλήσει, δεν με σταματάει τίποτα. Μπορώ να φτάσω ακόμα και σε μακρινούς συγγενείς προκειμένου να μην πάρω στα σοβαρά αυτό που μου συμβαίνει στην Πατησίων».
– Αλέξανδρος Σ., ετών 29, φωτογράφος
Διαδρομή: Μεταβλητή. Μέσος χρόνος μετακίνησης (με επιστροφή): Μεταβλητός
«Μου κόλλησε η συνήθεια να χαζεύω τους υπόλοιπους οδηγούς»
«Όσο κι αν ακούγεται τρελό, με το χάος που γίνεται στην Κηφισίας, εάν περνάς καθημερινά την ίδια ώρα από τα ίδια σημεία, αρχίζεις και προσέχεις φάτσες. Είναι απίστευτο, αλλά μία-δυο φορές την εβδομάδα στάνταρ θα πέσω πάνω στα ίδια αυτοκίνητα, στους ίδιους οδηγούς. Ανθρώπους που δεν ξέρω ούτε ποιοι είναι ούτε πού πάνε, αλλά κάπως έχουμε γίνει συνοδοιπόροι σε αυτό το μαρτύριο.
Κάπως έτσι μου κόλλησε η συνήθεια να τους χαζεύω, ειδικά στα φανάρια. Προσέχω εάν άλλαξαν μαλλιά, αν έχουν κακό κέφι, αν ξαφνικά μπήκε συνοδηγός στο αμάξι τους. Φτιάχνω σενάρια με το μυαλό μου απλά για να κυλήσει η ώρα και να μη σκέφτομαι την ουρά μπροστά μου.
Μάλιστα, μου έχει μείνει αξέχαστη μια κοπέλα που την πετύχαινα πολύ συχνά, για καιρό. Στην αρχή, την έβλεπα πάντα να μιλάει στο τηλέφωνο μέσα στην τρελή χαρά, να γελάει, να λάμπει. Μετά από κάποιους μήνες, την πετυχαίνω στο ίδιο ύψος του δρόμου να πλαντάζει στο κλάμα στο τιμόνι. Εννοείται, δεν έχασα τέτοια ευκαιρία: έστησα ολόκληρο σενάριο χωρισμού στο μυαλό μου. Αναρωτιόμουν για μέρες, ρε συ, τι να της έτυχε της κοπέλας;».
– Ελευθερία Δ., ετών 42, ιδιωτική υπάλληλος σε εταιρεία πληροφορικής.
Διαδρομή: Νέα Μάκρη – Νέο Ηράκλειο. Μέσος χρόνος μετακίνησης (με επιστροφή): 105΄
«Το GPS έχει γίνει η μεγάλη μου εμμονή. Το συμβουλεύομαι αδιαλείπτως, μπας και γλιτώσω χρόνο»
«Εάν κάτι ρημάζει την καθημερινότητά μου (ναι, ρημάζει, δεν συμβιβάζομαι με κανένα άλλο ρήμα σ’ αυτή την περίπτωση), αυτό είναι η κίνηση. Σπαταλώ περίπου δυο ώρες στο τιμόνι, καθημερινά. Στον ίδιο χρόνο θα μπορούσα να έχω πάει εκδρομή στο Λουτράκι ή στα Τρίκαλα Κορινθίας. Αλλά όχι, εγώ επιλέγω να διασχίζω την Αττική.
Όλα αυτά τα χρόνια, έχω περάσει από διάφορα στάδια διαχείρισης – άρνηση, θυμό, διαπραγμάτευση, κατάθλιψη και αποδοχή (βέβαια, σε αυτό το τελευταίο δεν έφτασα ποτέ πραγματικά). Έχω δοκιμάσει car meditation παρέα με το YouTube (δεν πήγε καλά αυτό), έχω ακούσει αμέτρητα podcast, έχω μιλήσει άπειρες ώρες στο τηλέφωνο, ενώ μια περίοδο επιχείρησα να μετατρέψω το αυτοκίνητο σε γραφείο, στέλνοντας email όσο ήμουν μποτιλιαρισμένη ανάμεσα σε νταλίκες (σταμάτησα να το κάνω μόλις συνειδητοποίησα πόσο επικίνδυνο και στρεσογόνο ήταν).
Αλλά, δεν το βάζω κάτω: αναζητώ διαρκώς το ιδανικό combo στους χρόνους αναχώρησης, μαζί με όλες τις εναλλακτικές διαδρομές για να γλιτώσω την κίνηση.
Κάπως έτσι, το GPS έγινε η μεγάλη μου εμμονή. Το συμβουλεύομαι αδιαλείπτως. Έχω ανακαλύψει περιοχές που δεν γνώριζα ότι υπήρχαν, έχω ανέβει και κατέβει γέφυρες, έχω κάνει παρακάμψεις χιλιομέτρων, έχω αδειάσει το ντεπόζιτο, αλλά έχω καταφέρει να φτάσω έξι ολόκληρα λεπτά πιο νωρίς από τον αναμενόμενο χρόνο στον προορισμό μου».
– Μυρτώ Α., ετών 45, δημοσιογράφος
Διαδρομή: Κηφισιά – Καλλιθέα. Μέσος χρόνος μετακίνησης (με επιστροφή): 120΄
«Στα φανάρια βάφομαι, δεν προλαβαίνω να το κάνω κάπου αλλού»
«Αν πω ότι το μόνο πράγμα που κάνω μέσα στο αυτοκίνητο είναι να οδηγώ με μουσικούλα, θα πω ψέματα.
Πολύ συχνά, εκεί θα καταναλώσω το πρώτο γεύμα της ημέρας – με αποτέλεσμα να συλλέγω χαρτοπετσέτες από βιαστικά τυλιγμένα τοστάκια στη θήκη της πόρτας κάθε Σάββατο (τα οποία ανακυκλώνω). Παράλληλα, ενώ οδηγώ θα μιλήσω με την κολλητή μου, με τον υδραυλικό, με το κομμωτήριο και γενικώς με όποιον είναι ξύπνιος ή εργάζεται από τόσο νωρίς.
Κάνω κάτι άλλο; Ναι. Στα φανάρια βάφομαι γιατί δεν προλαβαίνω να το κάνω κάπου αλλού. Έχω μάθει να είμαι γρήγορη και ακριβής, από concealer μέχρι γραμμή eyeliner. Τις δύσκολες μέρες, όταν πατάω snooze και μετά τρέχω σαν να με κυνηγάνε θεοί και δαίμονες, πετάω όλες τις κρέμες μέσα στην τσάντα, για να κάνω και το skin routine μπροστά στο τιμόνι. Πατάω alarm και δώστου ρετινόλη και βιταμίνη C. Μάσκαρα βάζω στο ασανσέρ».
– Μαρία Α., ετών 36, υπάλληλος γραφείου
Διαδρομή: Αργυρούπολη – Καλλιθέα (με ενδιάμεση στάση στον Άλιμο). Μέσος χρόνος μετακίνησης (με επιστροφή): 100΄
«Podcast και ημερίδες σχετικές με το επάγγελμά μου»
«Είμαι δικηγόρος με τόπο κατοικίας την Αθήνα και επαγγελματική δραστηριότητα στη Θήβα και τη Λιβαδιά. Τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα, απαιτείται να μεταβαίνω στα δικαστήρια των δύο πόλεων για τις επαγγελματικές μου υποχρεώσεις. Τι κάνω λοιπόν τον άπλετο χρόνο που περνάω στον δρόμο; Κατά βάση, ακούω podcasts για τα αθλητικά, καθότι έχω μια μεγάλη αγάπη για τον αθλητισμό, αλλά και περιεχόμενο σχετικό με τη νομική επιστήμη, όπως ομιλίες και ημερίδες που είναι διαθέσιμες στο YouTube. Με αυτόν τον τρόπο, αξιοποιώ κάπως τον χρόνο παρακολουθώντας τις εξελίξεις στους τομείς που με ενδιαφέρουν, εναλλακτικά, από Χαλκίδα και μετά, το γυρνάω σε λαϊκά άσματα από Νταλκάς FM».
– Αλέξανδρος Ντ., ετών 35, δικηγόρος
Διαδρομή: Δροσιά – Θήβα/Λιβαδιά. Μέσος χρόνος μετακίνησης (με επιστροφή): 175΄.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.