© Alexandros Michailidis / SOOC
ΚΑΠΟΥ ΟΠΑ

Σπίτι γεμάτο υγρασία νοικιάζεται σαν μεταμοντέρνο industrial και γίνεται viral

Στις μέρες μας, το να χαζεύεις τις αγγελίες ενοικίασης σπιτιών έχει πλάκα, πολλή πλάκα. Εκτός αν ψάχνεις όντως σπίτι.

Όπως δεν υπάρχει όριο στις ανατιμήσεις των ενοικίων, έτσι δεν υπάρχει πλέον όριο και στη φαντασία των ιδιοκτητών. Τους δίνεται η ευκαιρία και κάποιοι την αδράττουν, τολμώντας την πρωτοπορία. Έπαψαν να νοιάζονται για τις συμβάσεις που ορίζουν την πεζή πραγματικότητα γύρω μας.

Το βλέπεις ξεκάθαρα με ένα scroll στις γνωστές πλατφόρμες της αγοράς – δεν γράφουν αγγελίες, υπογράφουν mini μανιφέστα σουρεαλισμού. Γιατί να παραμένουμε εγκλωβισμένοι σε άκαμπτους ορισμούς, άλλωστε; Πού είναι η ελευθερία του νου; Η αξία της δημιουργικής ασάφειας;

Γιατί, επί παραδείγματι, ο χαρακτηρισμός “loft” να αποδίδεται αναγκαστικά σε ενιαίους, ανοιχτούς χώρους με ψηλά ταβάνια και όχι σε ένα κανονικό ισόγειο με δική του αυλή και παράθυρα περιμετρικά το οποίο ανακαινίστηκε και απέκτησε «ιδιαίτερο design» (οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσφατη αγγελία ακινήτου 37 τ.μ. στο κέντρο της Αθήνας μισθώματος 470 € είναι τυχαία);

Γιατί να μην είναι ευήλια τα ημιυπόγεια, όταν ζούμε στη χώρα με τον περισσότερη ηλιοφάνεια τον χρόνο; Γιατί να μην είναι κοντά το μετρό, όταν πρέπει να οδηγήσεις μόλις 15 λεπτά;

Η κατάσταση με τις αγγελίες έχει ομολογουμένως πλάκα. Πολλή πλάκα, εκτός εάν βρίσκεσαι σε αναζήτηση σπιτιού.

 

Το βραβείο της εβδομάδας (θέτοντας παράλληλα σοβαρή υποψηφιότητα και για βραβείο του μήνα) ανήκει σε ένα ρετιρέ από την απλησίαστη για τους κοινούς θνητούς περιοχή του ευρύτερου κέντρου – δεν αναφέρουμε ακριβή τοποθεσία, για ευνόητους λόγους.

Πρόκειται για ένα οροφοδιαμέρισμα 80 τ.μ. στα 800 € (τι πιο σύνηθες;) το οποίο συστήνεται σε «όσους αναζητούν χαρακτήρα και δυνατότητες διαμόρφωσης ενός εναλλακτικού χώρου στο κέντρο της πόλης». Από πού προκύπτει αυτό; Στην πρώτη πρόταση της αγγελίας διευκρινίζεται ότι το –ανακαινισμένο, όπως υποστηρίζεται ακίνητο «ξεχωρίζει για τον αντισυμβατικό, industrial χαρακτήρα του». 

Παρακάτω, η εξωτερική εικόνα της αγγελίας.


Η αγωνία κορυφώνεται, μαζί με τα ερωτήματα για τον ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό χαρακτήρα αυτού του ακινήτου.

Λες να έχει εμφανές σκυρόδεμα; Εκτεθειμένα δοκάρια ή σωλήνες; Τι να εννοεί ο ποιητής στην πραγματικότητα, όταν λέει για «industrial αισθητική»; Απότομη προσγείωση: Ότι το σπίτι έχει μούχλα. Πολλή μούχλα.

Έχει τόση μούχλα, που κανονικά θα έπρεπε να εμφανίζεται στις αγγελίες «αναζητώ σπίτι με συγκάτοικο». Ακολουθούν τα αποκαλυπτήρια.



Να επισημάνουμε ότι το ακίνητο έχει «πλήρως ανακαινισμένες (σ.σ. λες και μπορεί να είναι μερικώς ανακαινισμένες) υδραυλικές και ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις», κάτι που φωτογραφίζει πιθανότατα τον υπαίτιο πίσω από το καταφανές πρόβλημα υγρασίας σε όλους τους τοίχους του οικήματος.

Κάποιος επιτήδειος θα έλεγε ότι το πρόβλημα ξεκινάει από την ταράτσα (καθότι το ακίνητο είναι ρετιρέ 4ου ορόφου σε κτίριο κατασκευής του ’60) και ότι απαιτεί σημαντικές και πολυδάπανες εργασίες για να αποκατασταθεί, προκειμένου το ακίνητο να γίνει τελικά ασφαλές για κατοίκιση.

Όλα αυτά, βέβαια, στην πεζή πραγματικότητα που μας περιβάλλει, διότι στο παράλληλο σύμπαν της αγοράς ακινήτων, από τις ρωγμές και τα μαύρα στίγματα του (ενεργειακής κλάσης Ζ) ακινήτου αναδύεται η έμπνευση, μια έμπνευση που θα ζήλευε ο Ridley Scott, τώρα που ετοιμάζει η νέα του ταινία.

Ridley, βιάσου! Eίναι άμεσα διαθέσιμο, αλλά δεν ξέρουμε για πόσο. Βροχές έρχονται.

Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.

Exit mobile version