Konikou: «Η σκηνή είναι η απόλυτη ελευθερία μου»
- 26 ΜΑΙ 2026
Η Konikou είναι από εκείνα τα πρόσωπα που δεν περνούν απαρατήρητα, ούτε στη σκηνή, ούτε στο feed σου. Με pop ήχο που παίζει στο όριο του edgy και του dreamy, έρχεται να ανανεώσει τη φάση της ελληνικής ποπ με το νέο της single “Miss Me”, ένα κομμάτι γεμάτο φρεσκάδα, αυτοπεποίθηση και λίγο attitude παραπάνω. Δεν είναι η συνηθισμένη ποπ τραγουδίστρια, αλλά μια δημιουργός που παίζει με την εικόνα και τον ήχο με τρόπο προσωπικό και αυθεντικό.
Συναντήσαμε την Konikou με αφορμή την κυκλοφορία του τραγουδιού, για να μιλήσουμε για τη μουσική της, τη ζωή της, τα fun moments πίσω από τα stories και όλα όσα την κάνουν ένα από τα πιο ενδιαφέροντα νέα πρόσωπα της σκηνής. Έτσι, χωρίς φίλτρα, με ειλικρίνεια και pop διάθεση, ακριβώς όπως κι η ίδια.
“Miss Me”. Πες μας τα πάντα. Είναι τραγούδι για κάποιον συγκεκριμένο ή γενικό statement;
Μπορείς να το πεις και μια δήλωση υποταγής σε μια σχέση που κάτι δεν πέτυχε…
Ήταν ένα από αυτά τα κομμάτια που γράφονται μέσα σε 10 λεπτά ή σε βασάνισε για εβδομάδες;
Κανένα τόσο καλό τραγούδι δεν μπορεί να γραφτεί σε 10 λεπτά. Όταν το ακούσεις, καταλαβαίνεις πόσο σκληρά δούλεψε γι’ αυτό ο Sin Laurent.
Πώς προέκυψε ο ήχος του;
Θέλαμε ένα ηλεκτρονικό, καθαρό pop, dance τραγούδι και ο Sin Laurent μας έφερε το ιδανικό delivery. He ate.
Πού φαντάζεσαι να παίζει το “Miss Me”; Σε clubs, drive το βράδυ ή στα stories κάποιου που κάνει revival των καλοκαιρινών vibes του;
ΠΑΝΤΟΥ. Το φαντάζομαι να παίζει σε club και ο κόσμος να χορεύει full on. Κάνω εικόνα κοπέλες, μια κοριτσοπαρέα, να πηγαίνουν για μπάνιο και να κάνουν lip sync, living their “pop star” moment μέσα στο αμάξι. Ανυπομονώ να δω stories με ανθρώπους που κάνουν relate — είναι πληγωμένοι αλλά έχουν ακόμα κόλλημα με τον πρώην!
Πώς ξεκίνησε η φάση με τη μουσική;
Από μικρή, παρόλο που δεν είχα κάποια επιρροή από το οικογενειακό περιβάλλον, τραγουδούσα, χόρευα, σκηνοθετούσα videoclip στο σαλόνι με τις φίλες μου. Έκανα χορό από μικρή και κάποια στιγμή στο γυμνάσιο ξεκίνησα φωνητική σε ωδείο, σύγχρονο τραγούδι και musical. Από το λύκειο και μετά ανέβαζα covers στα social και με είδαν από την παραγωγή του The Voice το 2019, όπου και πήρα μέρος εν τέλει. Έτσι ξεκίνησε σιγά-σιγά να ξεδιπλώνεται ο δρόμος προς τη μουσική.
Από εκεί γνώρισα πολλούς ανθρώπους που συνεργάστηκα μαζί τους και με βοήθησαν να κάνω τις πρώτες μου δουλειές. Επειδή είμαι άνθρωπος που δεν σταματάει να ψάχνεται και να επαναπαύεται, έψαχνα συνέχεια πώς μπορώ να γράψω μουσική, να κάνω τη δική μου δισκογραφία, να βρω ποια είμαι σαν καλλιτέχνης. Νιώθω ότι ακόμα έχω πολλά να ανακαλύψω, απλά πλέον με περισσότερη εμπειρία — κι έχοντας τον τελευταίο χρόνο ξεκινήσει τη δισκογραφική μου πορεία που ονειρευόμουν τόσα χρόνια.
Θυμάσαι ποια στιγμή σε έπεισε ότι «οκ, αυτό είναι που θέλω να κάνω»;
Από μικρή είχα αυτή την καλλιτεχνική ανησυχία, αλλά δεν πίστευα ποτέ ότι μπορώ όντως να το κάνω. Ξεκινώντας μέσω του χορού να βρίσκομαι σε σκηνές από τα 18 μου, βιώνοντας το συναίσθημα που μου προκαλούσε η σκηνή, κατάλαβα ότι για μένα είναι η διέξοδός μου και η απόλυτη ελευθερία από οτιδήποτε μπορεί να γίνεται στη ζωή μου.
Μετά, μία κουβέντα με τον Σάκη Ρουβά στο The Voice, σχετικά με την ερμηνεία πάνω στο τραγούδι και το ότι ακόμα και τα pop τραγούδια έχουν πολλά να πουν και κρύβουν πολλά συναισθήματα, μου ξεκλείδωσε ένα κουτάκι που δεν γνώριζα: την έκφραση μέσα από τους στίχους και την ερμηνεία ενός τραγουδιού. Οπότε πλέον το συναίσθημα και η ανατριχίλα που νιώθω όταν εκφράζομαι μέσα από το performance είναι κάτι μοναδικό που δεν μπορώ να το βρω πουθενά αλλού στη ζωή μου.
Ποιοι καλλιτέχνες σε έχουν επηρεάσει περισσότερο και ποιος θα σε τρόμαζε τρελά αν σου έλεγαν ότι άκουσε τραγούδι σου;
Τα τελευταία χρόνια επηρεάζομαι πολύ από Latin pop artists: Rosalía, Bad Bunny, Nathy Peluso. Και από μικρή οι OG artists που με μεγάλωσαν ήταν Michael Jackson, Lady Gaga, Christina Aguilera, Adele, Bruno Mars και Beyoncé.
Από νεότερες pop artists έχω top 5: Zara Larsson, Dua Lipa, Tyla, Raye, Tate McRae.
Από Έλληνες καλλιτέχνες top 3: Άννα Βίσση, Τάμτα και Φουρέιρα και οποιαδήποτε από τις τρεις ερχόταν να μου πει ότι άκουσε τραγούδι μου, θα το πάθαινα το σοκ.
Τι σε ενθουσιάζει πιο πολύ: το studio ή η σκηνή;
Η σκηνή, 100%. Εκεί είναι που φαίνονται όλα — και τα καλά και τα κακά. Είναι όλα ζωντανά και εκεί «ξεγυμνώνεσαι». Το στούντιο είναι κάτι που το βλέπω πιο πολύ σαν step της διαδικασίας και δεν με ενθουσιάζει τόσο.
Ποιο κομμάτι της διαδικασίας σ’ εξαντλεί, αλλά ξέρεις ότι αξίζει κάθε δευτερόλεπτο;
Το να ετοιμαστώ. Το ΒΑΡΙΕΜΑΙ πααααρα πολύ. Να βαφτώ και να κάνω μαλλί, σκότωσέ με… Θέλω να ήμουν σε δευτερόλεπτα έτοιμη και να ξεκινήσω το live ή το γύρισμα απευθείας. Τρώει χρόνο και ενέργεια η ετοιμασία.
Ποιο είναι το πιο παράξενο μήνυμα που έχεις λάβει από fan;
Ότι δεν αντέχουν να με βλέπουν χωρίς να με πληρώσουν. «Σε παρακαλώ στείλε μου IRIS να σου περάσω λεφτά. Δεν αντέχω να σε βλέπω χωρίς να σε πληρώνω».
Πώς είναι να σε αναγνωρίζουν στον δρόμο;
Είναι κάτι που ακόμα δεν το έχω συνηθίσει! Σίγουρα το συναίσθημα είναι χαρά, γιατί συνδέεσαι με τον κόσμο μέσω της μουσικής σου.
Τι μουσική ακούς όταν δεν θες να ακούς τη δική σου;
Νομίζω πως οι περισσότεροι καλλιτέχνες, όταν έχουν δουλέψει τόσο ένα τραγούδι στο στούντιο, αφού κυκλοφορήσει ακούν κάτι άλλο.
Γουστάρω πολύ amapiano, Afro pop, Latin pop, salsa και Greek old school pop — ίσως και λίγο Greek trash. Ακούω όμως πολλά είδη και δοκιμάζω νέα ακούσματα πάντα. Afro house, rock και R&B/Soul είναι επίσης είδη που αγαπώ.
Αν το “Miss Me” είχε δικό του outfit, τι θα φορούσε;
Σίγουρα κάτι χρωματιστό που θέλει να τραβήξει την προσοχή μόνο και μόνο από το look. Ίσως μια mini skirt balloon με ένα elegant corset και stiletto heels. Κάτι σε sexy and elegant συνδυασμό.
Σχέσεις, έρωτας και “Miss Me” το 2025, περιέγραψέ μας το σκηνικό. Πώς είναι σήμερα;
Μια λέξη: χάος. Προσωπικά ψάχνω πολύ να βρω τον εαυτό μου ακόμα. Φέτος έχω κάνει έναν τεράστιο επαναπροσδιορισμό στη ζωή μου.
Το “Miss Me” κυκλοφορεί σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.