Βαγγελάκης, Μέτερνιχ και Άυλη Μορφή: Οι 10 αφανείς ήρωες του σμαράγδειου Καποδίστρια
- 11 ΙΑΝ 2026
Ως είθισται, η νέα ταινία του Γιάννη Σμαραγδή χτίζει τον κεντρικό της ήρωα σε κάτι ανάμεσα σε άγιο και σε υπερήρωα, με την μονίμως καλμαριστή (στα όρια του ψυχολογικού πειράματος) παρουσία του Αντώνη Μυριαγκού στον κεντρικό ρόλο να κυριαρχεί φυσιολογικά στο φιλμ.
Τι συμβαίνει όμως γύρω από τον ίδιο τον Καποδίστρια; Μια αδιανόητη γκαλερί περιφερειακών χαρακτήρων στήνεται γύρω από την κεντρική φιγούρα του δράματος – από πονεμένους έρωτες μέχρι καρτουνίστικους αρχι-κακούς κι από μεταφυσικά cameo μέχρι επεξηγηματικούς συμπρωταγωνιστές στα όρια του Deadpool.
Είδαμε την ταινία που σπάει ταμεία και, μιας που τέτοιο πράγμα δεν ξεχνιέται, ξεχωρίζουμε τους αφανείς ήρωες του έργου. Τους κρυφούς MVP για τους οποίους δεν χορταίνουμε να συζητάμε και που κλέβουν την παράσταση με μια τους ατάκα ή, έστω, με ένα τους σχέδιο αφιερωμένο στον Κυβερνήτη.
Νικόδημος
Ο καλόγερος Νικόδημος τον οποίον παίζει ο Νικορέστης Χανιωτάκης πείθεται από νωρίς για την αγία αποστολή του Καποδίστρια και τον ακολουθεί έκτοτε σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Ευρώπης. Μια παρουσία που θα σε κάνει να σκεφτείς από Έκτη Αίσθηση μέχρι A Beautiful Mind, ο Νικόδημος σταματάει μετά από κάθε σκηνή για να εξηγήσει σε εμάς και στον περίγυρό του τι συνέβη, τι (τους) έκανε τώρα ο Καποδίστριας, τι σημαίνει η κάθε κίνηση.
Θα μπορούσε να σταματά, να κοιτάει προς την οθόνη, και να μιλάει απευθείας στους θεατές α λα Deadpool. Ή θα μπορούσε στο τέλος της ταινίας να αποκαλύπτεται πως είναι στα αλήθεια εξωγήινος ή κάτι τέτοιο. Τότε θα τον παραδεχόμουν.
Μέτερνιχ
Villain στα όρια του κακού από τον Αστυνόμο Σαϊνη, είναι εκεί απλώς για να γκρινιάζει θυμωμένος για τα κατορθώματα του Καποδίστρια μέσα από τα δόντια του, σφίγγοντας τη γροθιά καθώς κοπανά το γραφείο του. Αν η ταινία αυτή ήταν σειρά, κάθε επεισόδιο θα τελείωνε με τον Μέτερνιχ να κουνά θυμωμένος τα χέρια του προς τον ουρανό και φωνάζοντας «την επόμενη φορά, Καποδίστριαααααα… την επόμενη φορά!»
Το γραφείο του Μέτερνιχ
Χαρακτήρας από μόνο του, το γραφείο του Μέτερνιχ μοιάζει με αίθουσα νεοκλασικού που την άδειασε κάποιος όλη για να χωρέσει το συνεργείο, να γυρίσει 6-7 σκηνές συνεχόμενες και μετά να βάλει ξανά τα πράγματα όπως ήταν. Γενικώς υπάρχει σε όλη την ταινία αυτή η αίσθηση: Είναι κάποιες σκάλες που εμφανίζονται σε σκηνές που απέχουν μεταξύ τους χρόνια, αλλά νιώθεις πως τα γυρίσματα σε αυτές έχουν γίνει μέσα σε ένα απόγευμα χωρίς να χρειαστεί καν να αλλάξει λίγο η διακόσμηση, οι κομπάρσοι, τα ρούχα που φοράνε.
Αβάν γκαρντ σινεμά. Όταν τα κάνει αυτά ο Bruno Dumont δεν διαμαρτύρεται κανείς, αλλά αυτοί είστε.
Ρωξάνδρα
Η αγαπημένη του Καποδίστρια παίζει στη δική της μίνι ταινία, καθώς εμφανίζεται μόνο σε μια ακολουθία σκηνών, σχεδόν αποκλειστικά μόνη της, να διαβάζει τα γράμματα του αγαπημένου της σε ένα αχνοφωτισμένο δωμάτιο. Θα μπορούσε ο χαρακτήρας της να βρίσκεται σε κάποιον άλλο αιώνα και να διαβάζει το ημερολόγιο του Καποδίστρια. Ή θα μπορούσε να βρίσκεται σε κάποιον άλλο πλανήτη. Οι πιθανότητες δεν έχουν τελειωμό.
Κουντουριώτης & Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης
Το εκπληκτικό δίδυμο των Παύλου Κοντογιαννίδη και Μιχάλη Ιατρόπουλου, παίζουν τους ήρωές τους σαν να είναι κακοί πειρατές από το Αστερίξ. Κοιτάζουν με μισό μάτι τον Κυβερνήτη που σαν να μη τους τα λέει καλά, γρυλίζουν, φωνάζουν, και συνωμοτούν εναντίον του με τη διακριτικότητα κατασκοπικής παρωδίας.
Γεώργιος Μαυρομιχάλης
«Αυτός με σπούδασε;»
«Αυτός με σπούδασε;;»
Τα σπαρτά που έκρυβαν τους μαχητές του Κολοκοτρώνη
Η έφοδος των μαχητών του Κολοκοτρώνη σε μια σκηνή της 3ης πράξης της ταινίας δεν μπορούσε να γυριστεί κανονικά (skill issue, που λέγαμε και μικροί) οπότε η λύση είναι πως βλέπουμε τον ίδιο τον Κολοκοτρώνη να τρέχει σε μια πλαγιά αλαλάζοντας και, αφού έχει πλέον έχει εστιαστεί το κάδρο σε ένα μόνο μικρό σημείο του χώρου, βλέπουμε ξαφνικά μερικές ντουζίνες κομπάρσων να πετάγονται πίσω από κάτι θάμνους.
Σινεμά αποδόμησης. Απείχε 5-10 μοίρες από το κατά λάθος αριστούργημα.
Η Παναγία
Η Άυλη Μορφή (στον ρόλο η Ναταλία Καποδίστρια) που ακολουθεί και φροντίζει τον Καποδίστρια σε όλη του την διαδρομή, εμφανίζεται και στην αρχή και στο τέλος της ταινίας για να μην ξεχάσουμε πως ο Κυβερνήτης ήταν διαλεγμένος από τους ουρανούς για να οδηγήσει την Ελλάδα. Τελείως καλτ αισθητική αποτύπωση της θεϊκής παρουσίας, σαν κάτι που ξεπήδησε από βιντεοκλίπ των ‘90ς.
…και ο Βαγγελάκης
Ο μικρός θαυμαστής που παραδίδει μια ζωγραφιά στον Κυβερνήτη, είναι και η αστειότερη στιγμή της ταινίας – στη δική μας προβολή αυτή ήταν η στιγμή που πολύς κόσμος δεν άντεξε και έριξε το μεγάλο γέλιο. Και μόνο στην πρώτη αναφορά του «Βαγγελάκη» κρατιέσαι, αλλά η ταινία συνεχίζει το αστείο και τον δείχνει, και μετά τον δείχνει να μιλάει στον Καποδίστρια, και μετά δείχνει και τη ζωγραφιά του. Μπομπ Σφουγγαράκης στιγμή.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.