ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΙΝΕΜΑ

Ότι θα ανακοινώναμε ως καλύτερη πρωταγωνίστρια στις ταινίες της εβδομάδας μία κότα και όχι την Isabelle Huppert, δεν το περιμέναμε.

H ταινία του Γιάννη Οικονομίδη μόλις μπήκε στην κούρσα για τις υποψηφιότητες του Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας.

Φέτος το φθινόπωρο, η Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου μάς καλεί να δούμε Σινεμά Ξανά (και ξανά).

Το ερημωμένο τοπίο της μητρόπολης υποδέχεται διψασμένα ζόμπι, ρομαντικούς πλανήτες, διαρρήκτες και περιθωριακούς που έχουν ξεμείνει από τις άκρες τους, μέσα από τον φακό της εγχώριας κινηματογραφικής παραγωγής.

Από τα καρτοτηλέφωνα στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου στα Φτηνά Τσιγάρα μέχρι την Πλατεία Αμερικής του Γιάννη Σακαρίδη, τα Αναφιώτικα του Παπακαλιάτη και τη Στοά Broadway του Χρήστου Μασσαλά, συγκεντρώσαμε τα αθηναϊκά σημεία που έλαμψαν στο πανί.

Με αφορμή την απώλειά της μεγάλης ηθοποιού, θυμόμαστε πέντε από τους πιο αξέχαστους ρόλους της, εκείνους που την καθιέρωσαν ως μία από τις σημαντικότερες κυρίες του ελληνικού κινηματογράφου

Ο ηθοποιός, σεναριογράφος και σκηνοθέτης παρουσιάζει για ένα βράδυ τα 4 Μαύρα Κοστούμια στον Θερινό Κινηματογράφο Άνεσις.

Με τα τολμηρά τους σενάρια και τα οπτικά τοπία τους, αυτές οι ταινίες ήταν αρκετές για να ξαναδώσουν ελπίδα στον κουρασμένο σινεφίλ.

Ο Μιχάλης Μόσιος, ο θρυλικός «Ταμτάκος» των βιντεοταινιών έφυγε από τη ζωή και το «αντίο» του γιου του είναι το απόλυτο plot twist.

Η κινηματογραφική εβδομάδα είναι πλούσια, αλλά η καλύτερη ανάμεσα στις ταινίες που βρίσκουμε στα σινεμά είναι μία επανέκδοση.

Μετά από 7 βραβεία Ίρις, θα βρει το Πολύ Κοριτσίστικο Όνομα το Πάττυ την ανταπόκριση που του άξιζε στα θερινά σινεμά;

Έργα σπουδαίων σκηνοθετών, από Pier Paolo Pasolini και Ingmar Bergman, μέχρι Pedro Almodovar, σε περιμένουν στα θερινά σινεμά τη πόλης.

Μία μέρα πριν την έναρξη του τριήμερου takeover που ετοιμάζει σε όλο το κτίριο της Στέγης, ο Αλέξανδρος Βούλγαρης μας μιλά για το φιλόδοξο πρότζεκτ του, Δεν ταξίδεψα ποτέ στην Αυστραλία.

Tρεις κωμωδίες μικρού μήκους ενώνονται σε μία κοινή κινηματογραφική κυκλοφορία, που κινείται ανάμεσα στο χιούμορ, τον παραλογισμό και την ελληνική πραγματικότητα, όπως τη ζούμε τώρα.

Το Mandalorian and Grogu δεν ανανέωσε τον ενθουσιασμό μας για τα Star Wars, αλλά η Αρκουδότρυπα και άλλες ταινίες πάνε τα φαρμάκια κάτω.