ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ

Η χωρική συνέχεια συναντά το φως σε ένα ισόγειο διαμέρισμα στου Παπάγου

Ένα διαμέρισμα της δεκαετίας του ’80 ανακαινίζεται με έμφαση στη λειτουργικότητα και την ενιαία κάτοψη, επαναδιαπραγματευόμενο τα όρια των χώρων και τον ρόλο του φωτισμού στην καθημερινή ζωή.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ

Η ανακαίνιση αυτού του ισόγειου διαμερίσματος στου Παπάγου επιχειρεί να επαναδιατυπώσει τον τρόπο κατοίκησης μέσα από μικρές αλλά ουσιαστικές χωρικές παρεμβάσεις. Το διαμέρισμα βρίσκεται στο βάθος του οικοπέδου και έχει άμεση σχέση με τον περιβάλλοντα πράσινο χώρο, στοιχείο που αξιοποιήθηκε ως βασικό πλεονέκτημα του σχεδιασμού.

Κεντρική απόφαση της Γεωργίας Κότσαρη και της Ευτυχίας Παπαθανασίου που ανέλαβαν το έργο, αποτέλεσε η κατάργηση του γραμμικού διαδρόμου και του διαχωρισμού μεταξύ κουζίνας και καθιστικού.

Οι δύο χώροι ενοποιούνται σε έναν ενιαίο χώρο, όπου οι δραστηριότητες της καθημερινής ζωής συνυπάρχουν χωρίς αυστηρά όρια και η κίνηση γίνεται πιο άμεση και φυσική.

Στο σημείο συνάντησης των δύο χρήσεων τοποθετείται μια νησίδα, η οποία λειτουργεί ως σταθερό αλλά πολυλειτουργικό στοιχείο. Χρησιμοποιείται για φαγητό, εργασία και κοινωνική χρήση και οργανώνει την καθημερινότητα γύρω της, χωρίς να επιβάλλει συγκεκριμένο τρόπο χρήσης.

Παρότι η κάτοψη ανοίγει και ενοποιείται, η μνήμη της προηγούμενης διάταξης δεν εξαφανίζεται. Η διαφοροποίηση των δαπέδων λειτουργεί ως διακριτικός τρόπος ορισμού των επιμέρους ζωνών, επιτρέποντας στον χρήστη να αντιλαμβάνεται την παλιά δομή μέσα από τη νέα.

Η αναδιάταξη των ορίων μεταξύ υπνοδωματίου και χώρου υγιεινής επέτρεψε τη δημιουργία ενός μεγαλύτερου και πιο λειτουργικού λουτρού. Η χρήση φωτεινών υλικών ενισχύει την αίσθηση καθαρότητας και άνεσης, αναβαθμίζοντας τον ρόλο του χώρου στην καθημερινή χρήση.

Η λειτουργικότητα ενισχύεται περαιτέρω με την ενσωμάτωση αποθηκευτικών στοιχείων σε όλα τα δωμάτια. Οι αποθηκευτικοί χώροι σχεδιάζονται ως μέρος της αρχιτεκτονικής σύνθεσης και όχι ως πρόσθετα στοιχεία.

Οι καμπύλες στα τελειώματα των επίπλων και στις ενώσεις των υλικών μαλακώνουν τις μεταβάσεις και ενισχύουν τη συνέχεια της κίνησης, χωρίς να κυριαρχούν μορφολογικά. Ο χώρος οργανώνεται μέσα από μεταβάσεις και όχι από αυστηρούς διαχωρισμούς.

Ιδιαίτερη σημασία δόθηκε στη διαχείριση των υδραυλικών εγκαταστάσεων της οροφής, σε συνθήκες περιορισμένου ύψους. Η λύση μιας επισκέψιμης κατασκευής από πολυκαρβονικό υλικό καλύπτει τις εγκαταστάσεις, επιτρέποντας ταυτόχρονα τη διέλευση του φωτός και μετατρέποντας ένα τεχνικό ζήτημα σε ενεργό στοιχείο του χώρου.

Η φωτεινή αυτή κατασκευή ακολουθεί τη διαδρομή του παλιού διαδρόμου, συνδέοντας την είσοδο με την κουζίνα και το καθιστικό, ενώ λειτουργεί και ως γραμμικός φωτισμός με ρυθμιζόμενη ένταση.

Η ανακαίνιση δεν στοχεύει στη διαγραφή του παρελθόντος, αλλά στη δημιουργία ενός νέου τρόπου κατοίκησης πάνω στην υπάρχουσα δομή. Το διαμέρισμα επανασχεδιάζεται ως ένας ενιαίος, φωτεινός και ευέλικτος χώρος, προσαρμοσμένος στις σύγχρονες ανάγκες καθημερινής ζωής.

GEORGIA KOTSARI | ARCHITECTURE

Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.