Θέλω το cocktail μου κλασικό και το μπαρ μου σοβαρό
- 7 ΑΠΡ 2026
Πόσα καινούργια μπαρ έχουν εμφανιστεί στην Αθήνα; Πολλά, πάρα πολλά. Δεν τα προλαβαίνω.
Πόσα από αυτά είναι καθαρόαιμα ποτάδικα; Ελάχιστα. Από αυτά που έχουν ανοίξει τα τελευταία χρόνια, μόνο δύο μου έρχονται εύκολα στο μυαλό: το Quinn’s του Ηλία Μαρινάκη στα Ιλίσια, με το Dry Martini-σήμα κατατεθέν, και ο Άλλος στο Παγκράτι του Γιάννη Σταθόπουλου, που με εντυπωσίασε πρόσφατα με τα ποτά και τις μουσικές του.
Πάντως, όσα νέα μέρη και αν εμφανιστούν για ποτό σε αυτή την πόλη, εγώ βρίσκομαι σε εντελώς άλλη φάση. Τείνω να επιστρέφω με περιέργεια στα παλιά, για να δω πώς έχει αλλάξει η ανθρωπογεωγραφία σε αυτά. Έχουν ανανεώσει τον κόσμο τους; Έχουν φρεσκάρει κάτι στις συνήθειές τους;
Έχοντας θέσει αυτό σαν στόχο, βρέθηκα μια μέρα χωρίς ταξί και με τους πιο κεντρικούς σταθμούς του μετρό κλειστούς λόγω εργασιών, να βγαίνω από τον σταθμό του Ευαγγελισμού, να παίρνω την ανηφόρα της Μαρασλή και έπειτα να ανεβαίνω τα σκαλιά της Δεινοκράτους για να φτάσω στο 56 της Πλουτάρχου. Δέκα λεπτά είναι όλη η διαδρομή, ωστόσο μην το επιχειρήσετε αν κουβαλάτε βάρος, όπως κουβαλούσα εγώ. Δεν σας αξίζει αυτό.
Μια άλλη μέρα κατέβηκα στο Μέγαρο Μουσικής, περπάτησα μόλις πέντε λεπτά σε μια πιο επίπεδη πλευρά της πόλης και έφτασα στο πιο κομψό της ουισκάδικο, που μπορεί να έχει τα μισά χρόνια του 56, αλλά από όταν πρωτοεμφανίστηκε το 2010 μπήκε αυτομάτως στις κλασικές μπάρες.
Δεκαέξι χρόνια μετά υπάρχει ακόμα κόσμος που μπαίνει στο CV Distiller και ρωτάει αν έχουν κρασί ή αν σερβίρουν τζιν τόνικ. Απ’ όλα έχουν. Αν και μάλλον αυτές οι απορίες προκύπτουν από το γεγονός ότι το συγκεκριμένο μπαρ έχει 1.500 ετικέτες μόνο σε ουίσκι.
Υπάρχει και ένας άλλος μύθος γύρω από το CV Distiller, ότι είναι μπαρ για τη μεγάλη έξοδο της εβδομάδας. Αυτός δεν καταλαβαίνω πώς έχει προκύψει. Μπορείτε να καθίσετε αναπαυτικά στη μπάρα και να πιείτε απλά το ποτό σας, συζητώντας για τα εξωφρενικά ενοίκια, τα κομπρεσέρ που δεν σταματάνε να κάνουν ανακαινίσεις στο κοντινό Παγκράτι ή ό,τι άλλο σας απασχολεί. Δεν σας αναγκάζει κανείς να κάνετε κάποιο είδος γευσιγνωσίας, αν δεν το θέλετε.
Το σίγουρο είναι ότι το CV Distiller είναι ένα σοβαρό μπαρ που δεν έχει αλλάξει μουσικά γούστα, αφού εξακολουθεί να κινείται σε jazz, funk και soul ρυθμούς. Έχει αποκτήσει, όμως, τα τελευταία χρόνια μια ομάδα που το έχει ανανεώσει.
Για μένα, ο Νίκος Σωτηρόπουλος αποτελεί εγγύηση πίσω από τη μπάρα. Είναι ένας από τους λίγους πλέον του χώρου που μπορούν να με πείσουν να δοκιμάσω cocktails που δεν θα επέλεγα μόνη μου από ένα μενού. Μαζί με τον Γιάννη Μουλά, τους Θωμά Μπόκο, Στράτο Χαβράνη και Μήνα Ανδρουλάκη έχουν στήσει έναν κατάλογο που παίζει με την έννοια του χρόνου, με το πώς τον περνάμε μέσα στα μπαρ, αλλά και με το πώς αυτός επηρεάζει τα αποστάγματα, τα αλλάζει και τα κάνει καλύτερα – κάτι που δεν μπορώ να πω με σιγουριά για τους ανθρώπους.
Ένα μπαρ σαν το CV δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιεί ποτά ροής στα cocktails του, παρά μόνο premium ετικέτες και φρέσκα υλικά. Στον τελευταίο κατάλογο δεν υπάρχουν short drinks, δηλαδή αυτά που προκαλούν μερικές φορές γκρίνια, που φτάνουν μπροστά μας και σκεφτόμαστε «αυτό είναι μόνο;». Στην πλειοψηφία τους είναι κλασικές συνταγές με twists, πληθωρικά ποτά σε γεύση, σε αλκοόλ αλλά και σε ποσότητα.
Πέρα από την ατμόσφαιρα, αφού νιώθω ότι βρίσκομαι σε ένα μπαρ-σταθερή αξία, σε ένα κομμάτι της σύγχρονης ιστορίας της πόλης, θα επιστρέψω σίγουρα στο CV για το Lumine, ένα highball με ιρλανδέζικο ουίσκι, με μια σόδα που φτιάχνεται εκεί και γευστικά παραπέμπει σε κονιάκ χωρίς να περιέχει. Είναι τόσο δροσιστικό και ευχάριστο, από αυτά τα ποτά που ζητάς «ένα ίδιο».
Και μια που μίλησα για ευχάριστο, έχετε δοκιμάσει να πιείτε το παρεξηγημένο κονιάκ με τόνικ, σαν long drink; Μου το πρότεινε ο Νίκος για το καλοκαίρι. Δοκιμάστε το κι εσείς όταν ανοίξει ο καιρός, θα εκπλαγείτε.
Ο Jerry Thomas, ο Νεοϋρκέζος που καθιέρωσε το επάγγελμα του μπαρτέντερ στα τέλη του 19ου αιώνα, έφτιαξε κάποτε ένα πολύ δυνατό cocktail με κονιάκ και το ονόμασε Japanese, αφού προοριζόταν για μια ομάδα Ιαπώνων διπλωματών. Στα Ιλίσια το πίνουμε σε μια παραλλαγή με rye whiskey, καπνισμένα φουντούκια, χαμομήλι και bitters από μήλο – αν σας αρέσει το old fashioned, δοκιμάστε το σίγουρα.
Νομίζω δεν υπάρχει πιο καλοκαιρινό cocktail από την Piña Colada, και στο CV την έχουν πειράξει προσθέτοντας αγγούρι και αλατισμένη καραμέλα, ενώ τη σερβίρουν σε frozen μορφή – δεν μπορώ να την ξεχάσω. Δοκιμάστε και το Savor, ένα umami ποτό με μεσκάλ, νερό ντομάτας, βατόμουρο, τζίντζερ, bitters από διάφορα βότανα της Προβηγκίας, λάιμ και μια γαρνιτούρα από σέλερι που το κόβουν και το βάζουν στην κατάψυξη για να γίνει πιο crunchy. Αν θέλετε και κάτι να τσιμπήσετε, έχουν την πιο ωραία ποικιλία τυριών και αλλαντικών που κυκλοφορεί στις αθηναϊκές μπάρες.
Η απόλυτη φάση στα μπαρ πια είναι keep it classic, keep it classy. Δεν ξέρω αν θέλω να ξαναδώ κάποιο «ευφάνταστο» όνομα και concept, ή υποσχέσεις για vibes στα social, πριν καν ανοίξει το μαγαζί.
CV DISTILLER
- Χατζηγιάννη Μέξη 7, Iλίσια
- 2107231767
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.