Best Dressed: Καθημερινή στη Βουκουρεστίου
Μια φορά τον μήνα, αναζητάμε τους καλοντυμένους κατοίκους της πόλης γύρω από αγαπημένα αθηναϊκά μαγαζιά.
- 17 ΜΑΡ 2026
Είναι μια μικρή πολυτέλεια να έχεις πια τον χρόνο μία τυχαία καθημερινή ημέρα να απολαύσεις τον καφέ σου στην Αθήνα. Να πιάσεις μία θέση σε ένα cafe, να αφήνεις τα λεπτά να περνούν χωρίς να νιώθεις ενοχές για – τη φαινομενική – απραξία σου και να βλέπεις τον κόσμο να περνά. Ποιον κοροϊδεύω;
Έτσι όπως είναι δομημένη η καθημερινότητα για τους περισσότερους από εμάς, κάτι τέτοιο φαντάζει ουτοπικό.
Παρόλα αυτά, την περασμένη εβδομάδα, με πρόσχημα αυτήν εδώ τη στήλη, κάναμε μία παύση. Τι κρατάμε μετά από σχεδόν τρεις ώρες στη Βουκουρεστίου;
Ότι οι μεγαλύτερες σε ηλικία γυναίκες τολμούν το χρώμα και αφήνουν την προσωπικότητά τους να αναδειχθεί μέσα από το στυλ τους. Ότι οι Αθηναίοι έχουν γίνει αρκετά βιαστικοί και ίσως και αγενείς – δεν σταματούν τόσο εύκολα μπροστά στον φακό αλλά χάνουν και την αίσθηση της ανθρώπινης επαφής.
Ότι παρά τις όποιες αντιξοότητες, κάποιοι θα επιλέγουν να χαμογελάσουν και να ανταλλάξουν ωραίες κουβέντες. Τους βρήκαμε.
Η Αλεξάνδρα εργάζεται στο κατάστημα του σχεδιαστή Valtadoros. Η ιστορία της με το συγκεκριμένο brand ξεκίνησε με την ίδια να κάνει “manifest”, όπως λέει γελώντας.
«Περνούσα μια μέρα από τη Βουκουρεστίου με μια φίλη», θυμάται. «Το κατάστημα ήταν κλειστό, αλλά στάθηκα μπροστά στη βιτρίνα. Είδα ένα φόρεμα και είπα: αυτό θα το αγοράσω. Και μετά σκέφτηκα: θα δουλέψω κι εδώ».
Τελικά αποδείχθηκε προφητικό, αφού έναν μήνα αργότερα έπιασε δουλειά στο κατάστημα. Έχουν περάσει δύο χρόνια από τότε.
«Μου αρέσουν πολύ τα ρούχα του Valtadoros. Θεωρώ και τον ίδιο πολύ ταλαντούχο. Όχι μόνο για τη γεωμετρία που έχουν τα σχέδιά του, αλλά γιατί φαίνεται πόσο αγαπά αυτό που κάνει. Και αυτό περνάει και στις γυναίκες που τα φοράνε».
Η ίδια αντιμετωπίζει το ντύσιμο σαν μια μορφή έκφρασης. «Ντύνομαι ανάλογα με το πώς νιώθω. Μου αρέσει όμως να βγαίνω πάντα περιποιημένη. Μου φτιάχνει τη διάθεση. Όλα τα ωραία πράγματα μου φτιάχνουν τη διάθεση».
Έχει κι εκείνη τις μικρές της αδυναμίες. Τα λευκά πουκάμισα με όγκο είναι ένα από αυτά. «Μου αρέσουν πολύ. Αλλά και το balloon σορτς είναι κάπως σήμα κατατεθέν του, το έχω αγοράσει σε όλα τα χρώματα».
Δεν φοβήθηκε ποτέ τα πιο ιδιαίτερα κομμάτια, καθώς νιώθει πάντα άνετα φορώντας τα.
Δίπλα της, ο Μάνος προσεγγίζει το στυλ από μια διαφορετική, αλλά εξίσου προσωπική σκοπιά.
«Η δουλειά σου πρέπει να ταιριάζει με τον χαρακτήρα, το ύφος αλλά και το ήθος σου», λέει. «Θα χαρακτήριζα το στυλ μου αρκετά προσωπικό».
Ξεχωρίζει το σακάκι με τα κρόσσια που φορά – ένα κομμάτι με έντονη συμμετρία και διχρωμία. «Ίσως λίγο εγωκεντρικό», παραδέχεται γελώντας.
«Η Ελλάδα είναι μια αρκετά συντηρητική χώρα, αλλά οι γενιές αλλάζουν. Έρχονται νέες τάσεις και ο κόσμος εξελίσσεται. Οι άντρες παραμένουν πιο μονότονοι στο ντύσιμο – μαύρο, λευκό, τζιν – αλλά αρχίζουν κι εκείνοι να ιντριγκάρονται από τις τάσεις».
Η υπερβολή, όπως λέει, ανήκει παραδοσιακά στο γυναικείο ντύσιμο. «Αλλιώς δεν θα βλέπαμε όλα αυτά τα ρούχα στις βιτρίνες. Η γυναίκα είναι έμπνευση, καλώς ή κακώς».
Λίγο πιο κάτω, συναντάμε τη Σοφία, δασκάλα ειδικής αγωγής. Το στυλ της είναι πιο κοντά στο σύγχρονο street style, με έμφαση στην άνεση.
«Δεν θα φορέσω εύκολα ψηλό τακούνι», λέει χαμογελώντας. «Μου αρέσει να νιώθω άνετα. Και μου αρέσουν πολύ τα έντονα χρώματα».
Η καθημερινότητά της είναι γεμάτη, οπότε προτιμά outfits που μπορούν να τη συνοδεύσουν από το πρωί μέχρι το βράδυ χωρίς πολλές αλλαγές.
Τα φυσικά σγουρά μαλλιά της τα εμπιστεύεται στο Nomadic Salon, ένα κομμωτήριο που – όπως λέει – ασχολείται ιδιαίτερα με τις σγουρομάλλες. Όσο για το αγαπημένο της κομμάτι; Ένα κολιέ της Irene Hussein, δώρο μιας συναδέλφου.
«Ήταν μια πολύ ωραία γνωριμία. Δεν το περίμενα αυτό το δώρο και από τότε δεν το βγάζω σχεδόν ποτέ».
Παρότι βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας, προτιμά να ψωνίζει σε μικρότερες αγορές.
«Μου αρέσει πολύ η Νέα Ιωνία. Έχει μικρά, τοπικά μαγαζιά και μου αρέσει να τα στηρίζω. Μου αρέσει πολύ και η ελληνική εταιρεία Namaste».
Και έπειτα υπάρχει η κυρία Ελισάβετ, συνταξιούχος καθηγήτρια πανεπιστημίου. Από εκείνες τις παρουσίες που ξεχωρίζουν χωρίς να προσπαθούν.
Το στυλ της έχει κάτι το διακριτικά θεατρικό. Της αρέσει να παίζει με τις αποχρώσεις και τις υφές, να συνδυάζει κομμάτια που κουβαλούν ιστορίες. Από το σημερινό της outfit ξεχωρίζει ένα μικρό γουνάκι και ένα ζευγάρι σκουλαρίκια – δώρο της κόρης της από το Μεξικό.
Τα φορά με εκείνη τη φυσική αυτοπεποίθηση που αποκτούν οι άνθρωποι όταν δεν ντύνονται για να εντυπωσιάσουν, αλλά απλώς για να είναι ο εαυτός τους.
Κι ίσως αυτό να είναι τελικά το πιο ενδιαφέρον συμπέρασμα μιας τυχαίας ημέρας στη Βουκουρεστίου. Μέσα στη βιασύνη της πόλης, το προσωπικό στυλ παραμένει ένας μικρός τρόπος αφήγησης και μια ήσυχη δήλωση αυτο-έκφρασης.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.