Η ιστορία των s'mores: από την Αρχαία Ελλάδα σε έναν ιερέα και τις προσκοπίνες

Όπως μας αρέσει να απολαμβάνουμε μια φέτα δροσερό καρπούζι ή μια παγωμένη γρανίτα, το καλοκαίρι, έτσι στην άλλη μεριά ττου Ατλαντικού, συνηθίζουν να τρώνε hot dogs και να φτιάχνουν s’mores. Και παρότι η πρώτη επίσημη συνταγή για αυτό το γλυκό σάντουιτς εμφανίστηκε πριν από περίπου εκατό χρόνια, η άτυπη παράδοση του s’more μπορεί να είχε ξεκινήσει ακόμη νωρίτερα.

Τα πρώτα marshmallows προέρχονταν από ένα φυτό που ονομάζεται Althaea officinalis – γνωστό ως αλθαία ή νερομολόχα. Οι αρχαίοι πολιτισμοί, μεταξύ των οποίων οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι, χρησιμοποιούσαν τη ρίζα και τα φύλλα του φυτού για φαρμακευτικούς σκοπούς, κυρίως για την αντιμετώπιση φλεγμονών αλλά και ως καθαρτικό. Μάλιστα, η λέξη Althaea προέρχεται από το ελληνικό «ἀλθέω», που σημαίνει «θεραπεύω».

Ήταν όμως οι Γάλλοι εκείνοι που πρώτοι μετέτρεψαν το marshmallow από φάρμακο σε γλύκισμα. Συνδύαζαν τον χυμό της ρίζας του φυτού με αυγά και ζάχαρη, χτυπώντας τα μέχρι να δημιουργηθεί ένας αφράτος αφρός. Στη συνέχεια έπλαθαν αυτή τη μαλακή πάστα σε μικρές παστίλιες και την ονόμαζαν pâte de guimauve. Ο σκοπός της ήταν διπλός: να καταπραΰνει τον λαιμό και ταυτόχρονα να έχει ωραία γεύση.

Ωστόσο, η παρασκευή αυτού του γλυκού ήταν ακριβή και απαιτούσε πολλή εργασία, όπως ακριβώς συνέβαινε και με τα φαρμακευτικά παρασκευάσματα με βάση το marshmallow εκείνης της εποχής. Μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα, η ζελατίνη αντικατέστησε τον χυμό του ίδιου του φυτού, επειδή προσέγγιζε αρκετά τη γεύση και την υφή του, ενώ ήταν πολύ φθηνότερη.

Τα Graham crackers

Τα graham crackers δημιουργήθηκαν αρχικά για έναν μάλλον απρόσμενο λόγο: για να περιορίζουν τη σεξουαλική επιθυμία.

Ο Sylvester Graham, πρεσβυτεριανός ιερέας στο Νιου Τζέρσεϊ στις αρχές του 19ου αιώνα, πίστευε ότι η ανθρωπότητα οδηγούνταν σε ηθική κατάρρευση εξαιτίας της εμμονής της με τις σαρκικές επιθυμίες. Πίστευε επίσης ότι η διατροφή μας συνέβαλλε σημαντικά στην ακατάσχετη ανάγκη μας για σεξ.

Σύμφωνα με ένα κείμενο που έγραψε το 1847, ακόμη και ένα απλό δείπνο με μπριζόλα και κρασί μπορούσε να «αυξήσει τη σεξουαλική διέγερση… των γεννητικών οργάνων».

Έτσι, προώθησε μια ειδική μέθοδο αρτοποιίας, χρησιμοποιώντας μόνο «ψιλοαλεσμένο, ολικής αλέσεως αλεύρι σίτου, πίτουρο και χοντροαλεσμένο φύτρο σιταριού». Το αποτέλεσμα ήταν ένα άνοστο, ξηρό μπισκότο, το οποίο πήρε το όνομά του από τον ίδιο: graham cracker.

Οι πρόδρομοι του s’more

Υπάρχουν αρκετοί πιθανοί πρόδρομοι της μορφής του s’more που γνωρίζουμε σήμερα.

Τα κέικ κηδείας της βικτωριανής εποχής, τα οποία παρασκευάζονταν ειδικά μετά τον θάνατο κάποιου αγαπημένου προσώπου, περιείχαν μερικές φορές σοκολάτα και marshmallow.

Κατά τη δεκαετία του 1890, μια μόδα με ψητά marshmallows εξαπλώθηκε στα καλοκαιρινά θέρετρα των βορειοανατολικών ΗΠΑ. Μέρη όπως το Asbury Park στο Νιου Τζέρσεϊ διοργάνωναν τέτοιες εκδηλώσεις, οι οποίες συχνά προσέλκυαν νεαρό κόσμο. Οι εφημερίδες της εποχής χαρακτήριζαν τα marshmallow roasts ως «εξαιρετική ευκαιρία για φλερτ», αφού οι συμμετέχοντες μπορούσαν να τσιμπολογούν ο ένας από τα ξυλάκια του άλλου.

Τα Mallomars, που ουσιαστικά είναι ένα s’more σε μορφή μπισκότου, εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στα ράφια το 1913. Λίγα χρόνια αργότερα ακολούθησαν τα MoonPies, τα οποία μπορούν να θεωρηθούν ένας κοντινός «ξάδελφος» του s’more.

Όλες αυτές οι γευστικές καινοτομίες βοήθησαν να μπει στο μυαλό – και στο στόμα – του κόσμου η ιδέα του συνδυασμού ψημένου marshmallow, σοκολάτας και graham crackers. Ωστόσο, χρειάστηκε να φτάσουμε στο 1927 για να ενωθούν όλα αυτά σε μια πραγματική, κολλώδη γλυκιά συμφωνία.

Η γέννηση του “Some More”

Η πρώτη γνωστή συνταγή εμφανίστηκε το 1927 σε ένα εγχειρίδιο των Girl Scouts. Το βιβλίο είχε ως βασικό σκοπό να δώσει συμβουλές για το πώς να γίνει κάποια καλή προσκοπίνα – για παράδειγμα, να παίρνει πάντα την άδεια ενός γονέα πριν πάει για πεζοπορία.

Η συνταγή, όμως, έμελλε να γίνει το πιο διαχρονικό κομμάτι του βιβλίου. Ονομαζόταν “Some More” κι αργότερα αποδόθηκε σε μια αρχηγό ομάδας με το όνομα Loretta Scott Crew.

Απαιτούσε:

16 graham crackers
8 πλάκες απλής σοκολάτας
16 marshmallows

Στη συνέχεια, οι οδηγίες έλεγαν να ψήσουν τα marshmallows μέχρι να αποκτήσουν μια «τραγανή, κολλώδη υφή».

Έπειτα, το ψημένο marshmallow τοποθετούνταν πάνω σε ένα κομμάτι σοκολάτας και ανάμεσα σε δύο graham crackers.

Και voilà – είχες ένα “Some More”.

Δεν είναι ξεκάθαρο πότε ακριβώς έγινε η συντομογραφία του ονόματος σε “s’more”, όμως διάφορες εκδόσεις των Girl Scouts εξακολουθούσαν να αναφέρονται στο γλύκισμα ως “Some More” τουλάχιστον μέχρι το 1971.

Αν μη τι άλλο, όλα αυτά αποτελούν μια εξαιρετική ιστορία για να διηγηθείς γύρω από τη φωτιά.

ΣΧΕΤΙΚΟ ΘΕΜΑ