ΜΠΑΡ ΧΟΠΙΝΓΚ

Μπαρ Χόπινγκ με την Έλλη Μπέκου

Η νεαρή bartender του Bonnot απαντά για τα φοιτητικά πάρτυ στα Χανιά, τις ζεστές σούπες για το hangover και ένα υποθετικό Dry Martini με τον Charlie Chaplin στο Λονδίνο.

Η αλήθεια είναι ότι η αθηναϊκή bar σκηνή δεν θα ήταν ποτέ τόσο συναρπαστική αν δεν τροφοδοτούνταν διαρκώς από νέα πρόσωπα γεμάτα φρεσκάδα, όρεξη για μάθηση και εκείνο το ανεπιτήδευτο πάθος που σε κερδίζει αμέσως μόλις κάτσεις μπροστά τους.

Μία τέτοια περίπτωση είναι και η Έλλη Μπέκου, η οποία τον τελευταίο ενάμιση χρόνο αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ομάδας του Bonnot, του μαγαζιού όπου έκανε τα πρώτα της βήματα ως bartender και άρχισε να χτίζει τη δική της πορεία.

Αν και μετρά σχετικά λίγο καιρό πίσω από τη μπάρα, η χρονιά που πέρασε ήταν πραγματικά καταιγιστική για εκείνη: συμμετείχε στον διαγωνισμό της Monin, ολοκλήρωσε το απαιτητικό εξάμηνο σεμινάριο των Fogcutters και δοκίμασε τις δυνάμεις της στα challenges των Red Hands της Campari, αποδεικνύοντας ότι δεν φοβάται τις προσκλήσεις, ούτε την πολλή δουλειά.

Με αυτόν τον αυθορμητισμό και τη θετική της ενέργεια, κάναμε ένα μπαρ χόπινγκ στην πόλη και της έκανα όλες τις ερωτήσεις της στήλης.

Το bar και το ποτό των φοιτητικών σου χρόνων;

Το bar των φοιτητικών μου χρόνων ήταν το Μαμούθ στα Χανιά. Το ποτό μου ήταν σχεδόν πάντα η μπύρα και αργότερα όταν ξεκίνησα να αναπτύσσω γούστο, το τζιν τόνικ. Για μια περίοδο όμως, ειδικά στα φοιτητικά πάρτυ, που δεν υπήρχε διαθέσιμο στημένο λεμόνι/λάιμ, πίναμε με μια φίλη ρούμι κόλα με λίγη λεμονάδα μέσα και το ονομάζαμε το «Cuba libre των φτωχών».

Υπάρχει κάποιο cocktail της αθηναϊκής σκηνής που σου έχει μείνει χαραγμένο στο μυαλό;

Το Μανχάταν του Old Dog και το Irish Coffee του Line.

Ποιο είναι το πιο ωραίο, ντόπιο ποτάδικο που δεν ξέρει από shaker και τεχνικές;

Νομίζω, θα απαντήσω το Beatniks στην Κωλέττη.

Έρχεται το τέλος του κόσμου και γίνεται last call – σε ποια μπάρα στον πλανήτη θες να σε βρει με ποτό στο χέρι;

Επειδή είμαι έντονα συναισθηματικό άτομο και δένομαι όχι μόνο με ανθρώπους αλλά και με μέρη, θα ήθελα το τέλος του κόσμου να με βρει στο μεγάλο ξύλινο τραπέζι του Μαμούθ με όλους τους φίλους μου μαζί και μια κανάτα μπύρα Χάρμα στη μέση.

Ποιο τραγούδι θα ήθελες να παίζει σε λούπα όσο δουλεύεις;

Απάντηση χωρίς σκέψη: το “Back in Black” των AC/DC.

Πού πίνεις και ξεκουράζεσαι μετά τη βάρδια;

Ιδανικά, άμα προλάβω ανοιχτό το Baba Au Rum ή το Jazz in Jazz. Αν και τελευταία, τα αράγματα μετά τη δουλειά θα με βρουν στους γείτονές μας: στον Τζερεμέ ή στα παιδιά στο Demo.

Σε ποιο «βρώμικο» βρίσκεις παρηγοριά;

Στην Crepexarheia. Συγκεκριμένα, στην αλμυρή κρέπα νούμερο 6. Όσο έμενα Εξάρχεια, την είχα κάνει χρυσή.

Ποιο είναι το αγαπημένο σου εστιατόριο στην Αθήνα για όταν ρεπάρεις;

Το Ραφίκι στο Μεταξουργείο. Δεν θα βαρεθώ ποτέ το ταρτάρ μπακαλιάρου.

Μια συμβουλή για το hangover και τις τύψεις της επόμενης ημέρας;

Ζεστή σούπα οποιουδήποτε είδους. Εγώ έχω πάντα στο σπίτι συσκευασμένα νουντλς, τα οποία κάνουν θαύματα με λίγο βραστό νερό. Όσον αφορά τις τύψεις, πάντα θυμάμαι ότι έχω πιο σοβαρά πράγματα να μετανιώσω οπότε τα χθεσινά ποτά δεν μου φταίνε σε τίποτα.

Μπορείς να καθίσεις για ένα ποτό με οποιοδήποτε πρόσωπο στον κόσμο και στον χρόνο – ποιο διαλέγεις;

Δεν το έχω σκεφτεί ποτέ. Νομίζω όμως πως θα γίνω γραφική και θα απαντήσω ότι θα ήθελα να καθίσω με τον Charlie Chaplin. Λόγω του διαγωνισμού της Monin, τον έχω μελετήσει πολύ τον τελευταίο καιρό σαν ηθοποιό και προσωπικότητα, οπότε θα ήθελα να έπινα μαζί του ένα μαρτίνι στο The Savoy του Λονδίνου φτιαγμένο από τα χεράκια του Joe Gilmore.

Ποια είναι η πιο περίεργη παραγγελία που σου έχουν κάνει ποτέ;

Το βραβείο της πιο περίεργης παραγγελίας το κερδίζει το «ουίσκι στυμμένο» που μου ζητήσανε δύο κυρίες. Πήραν και οι δύο το ίδιο, και μάλιστα από δύο γύρες.

Ποια είναι η πιο αστεία ατάκα που έχεις ακούσει από πελάτη;

Κλασικό Σάββατο βράδυ. Το μαγαζί γεμάτο, εγώ πίσω από το μπαρ να δίνω πόνο, με όλα τα σέικερ ανοιχτά και απλωμένα μπροστά μου. Δύο τουρίστες, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, μπαίνουν στο μαγαζί, αγνοώντας προφανώς ότι έχουμε table service, και έρχονται κατευθείαν στο μπαρ. Χωρίς προφανώς να χαιρετίσουν, με ρωτάει το αγόρι: “Do you make cocktails?”.

Πριν προλάβω να απαντήσω, η κοπέλα που είναι μαζί του αρπάζει επιδεικτικά ένα από τα σέικερ που έχω μπροστά μου, το κουνάει μπροστά στο πρόσωπό του και επαναλαμβάνει, με εμφανώς ειρωνικό ύφος: “Do you make cocktails?”. Γέλασα πάρα πολύ για τον αυθορμητισμό της απάντησής της και την ταχύτητά της. Βασικά γελάσαμε και οι τρεις.

Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.

Exit mobile version