Μπαρ Χόπινγκ με τον Γιάννη Φρούντα
- 23 ΣΕΠ 2026
Τον Γιάννη Φρούντα τον ξέρω αρκετά χρόνια και αν υπάρχει κάτι που μπορώ να πω με απόλυτη βεβαιότητα, είναι πως λατρεύει παθιασμένα αυτό που κάνει, έχοντας αποκτήσει με τα χρόνια μια αξιοζήλευτη, βαθιά γνώση γύρω από το ποτό και τη δημιουργία των cocktails.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο άλλωστε ότι σε αρκετά από τα προηγούμενα Μπαρ Χόπινγκ άλλοι bartenders έχουν δηλώσει ξεκάθαρα ότι το δικό τους αγαπημένο σποτ για να πιουν ένα ποτό μετά τη δουλειά είναι το δικό του μαγαζί. Στα 33 του χρόνια σήμερα, μεγαλωμένος στην Πάτρα όπου σπούδασε μηχανολόγος μηχανικός, μετρά ήδη 18 γεμάτα χρόνια στην εστίαση.
Επέλεξε συνειδητά το μπαρ για να εξελίξει όσα τον γεμίζουν πραγματικά, τη γεύση, τα ταξίδια και την ουσιαστική επικοινωνία με τον άνθρωπο απέναντί του. Τα τελευταία δυόμισι χρόνια τον συναντάς σταθερά πίσω από την μπάρα του Bonnot, στον πεζόδρομο της Εμμανουήλ Μπενάκη στα Εξάρχεια, σε ένα καθαρόαιμο σύγχρονο μπαρ γειτονιάς που έφτιαξε με την ομάδα του κυριολεκτικά με τα ίδια τους τα χέρια, προσφέροντας υψηλή ποιότητα σε όλα τα επίπεδα.
Καθίσαμε μαζί σε αυτή την μπάρα και οι απαντήσεις του είναι απολαυστικές.
Το bar και το ποτό των φοιτητικών σου χρόνων;
Το ποτό των φοιτητικών μου χρόνων ήταν το Cuba Libre και το Rum Fashioned που ήταν το “entry level” για να ξεκινήσω να πίνω σκέτο απόσταγμα. Όσο για τα μπαρ στην Πάτρα, σχεδόν κάθε μέρα πήγαινα τότε στο Pas Mal όπου είχαν περάσει μεγάλα ονόματα όπως ο Νίκος ο Αρβανίτης και ο Νίκος Ταχματζής και στη συνέχεια κατέληξε να είναι η μπάρα που ξεκίνησα και εγώ την πορεία μου.
Υπάρχει κάποιο cocktail της αθηναϊκής σκηνής που σου έχει μείνει χαραγμένο στο μυαλό;
Όταν μετακόμισα στην Αθήνα πριν οκτώ χρόνια ήθελα να επισκεφτώ κάποια μπαρ που με ενέπνευσαν να ασχοληθώ με τον κλάδο. Από τα πρώτα πράγματα που έκανα λοιπόν και μου έχουν μείνει χαραγμένα ήταν να πιω το signature daiquiri του Baba au rum. Αν έρθουμε στο σήμερα, είναι αρκετά που μου έρχονται στο μυαλό, που λέω κοίτα να δεις «μακάρι να το είχα κάνει εγώ».
Ο Λαέρτης Γκίνης, μου είχε φτιάξει ένα τέλειο highball με πράσινο μήλο πριν τρία χρόνια. Το θυμάμαι ακόμα. Επίσης, το spit bucket στο Rumble in the jungle. Πολλές φορές βέβαια εκτιμώ εξίσου και μια έξυπνη ιδέα σε ένα ποτό. Δηλαδή, το αλμυρό γλάσο στη splatter margarita στο Abstract, ή το retro dry martini που κάνουν στο Jazz n Jazz, ήταν πολύ έξυπνες σκέψεις που τις είχα «ζηλέψει».
Ποιο είναι το πιο ωραίο, ντόπιο ποτάδικο που δεν ξέρει από shaker και τεχνικές;
Θα πω το Odeon στο Μετς. Και επειδή μένω και Κυψέλη θα πω και το Iznogood.
Έρχεται το τέλος του κόσμου και γίνεται last call – σε ποια μπάρα στον πλανήτη θες να σε βρει με ποτό στο χέρι;
Eντάξει πού αλλού, στο Bonnot. Παραείμαι δεμενος για να διαλέξω κάτι άλλο. Οριακά την έχουμε φτιάξει με τα χέρια μας αυτή την μπάρα. Θα μπορούσα να πιω ότι τραβάει η ψυχή μου, αλλά πιο σημαντικό ξέρω ποιοι θα παραβρεθούν μαζί μου σε αυτό το “event” και αυτό το κάνει τέλειο. Θα περνούσαμε πολύ ωραία.
Ποιο τραγούδι θα ήθελες να παίζει σε λούπα όσο δουλεύεις;
War pigs από Black Sabbath.
Πού πίνεις και ξεκουράζεσαι μετά τη βάρδια;
Φεύγουμε από το μαγαζί περίπου 2:30 -3:30, οπότε είναι λίγες οι επιλογές. Αν μείνουμε στην περιοχή, θα πάμε Beatnicks, Κόκκινο Λωτό ή στο Santarosa. Αν πάμε κέντρο η διαδρομή γνωστή: Jokers και Dude Bar. Αν «εκτροχιαστούμε» μπορεί και Κukos.
Σε ποιο «βρώμικο» βρίσκεις παρηγοριά;
Μιχαλακοπούλου καντίνα. Σίγουρα εκεί έχω φάει περισσότερο από οπουδήποτε αλλού. Έμενα και στη περιοχή οπότε βόλευε. Αλλά αν είμαι κέντρο μπορεί και Street Food για burger.
Ποιο είναι το αγαπημένο σου εστιατόριο στην Αθήνα για όταν ρεπάρεις;
Μου αρέσει πολύ να δοκιμάζω καινούργια εστιατόρια αλλά παρόλα αυτά, σπάνια πηγαίνω κάπου πάνω από μια φορά. Για φαγητό μεσημέρι Κυριακής επισκέπτομαι συνέχεια το «Σπύρος-Αντώνης» στα Πατήσια. Πολύ καλό φαγητό.
Μια συμβουλή για το hangover και τις τύψεις της επόμενης ημέρας;
Πλέον, το να πίνεις για κάποιο λόγο είναι κατακριτέο. Δεν το καταλαβαίνω. Αυτό βέβαια σημαίνει ότι μπορείς να ξυπνήσεις και να σκέφτεσαι διάφορα. Οπότε ένα ζεστό ντους, πολύ νερό, λιπαρό, ζεστό φαγητό και να θυμάσαι ότι όποια ιστορία έχει ενδιαφέρον ξεκινάει με «Ήμασταν εκεί και είχαμε πιει τον πάτο μας…»
Μπορείς να καθίσεις για ένα ποτό με οποιοδήποτε πρόσωπο στον κόσμο και στον χρόνο – ποιο διαλέγεις;
Νομίζω με Anthony Bourdain θα είχε πολύ ενδιαφέρον αυτή η βραδιά.
Ποια είναι η πιο περίεργη παραγγελία που σου έχουν κάνει ποτέ;
Ήταν ακόμα οι εποχές που ο πελάτης σου έλεγε «βάλε λίγο από αυτό, λίγο από εκείνο» και ζήταγε το ποτό του. Είχε έρθει ο κλασικός τύπος «συνάδελφος είμαι» και μου είχε ζητήσει ένα πολύ ακριβό ρούμι με τρία παγάκια, λίγο Campari, λίγο lime, Coca Cola και αλάτι στο χείλος. Λες να είναι ωραίο τελικά;
Ποια είναι η πιο αστεία ατάκα που έχεις ακούσει από πελάτη;
Δεν είμαι σίγουρος ότι μπορώ να αναφέρω μια πάρα πολύ αστεία ατάκα.. καταλαβαίνετε. Θυμάμαι πάντως τη πρώτη φορά που έλειψα από το Bonnot για μια εβδομάδα. Ήταν η πρώτη φορά που πήγα κάπου μετά από δύο χρόνια ενώ το μαγαζί παρέμενε ανοιχτά. Ήταν λοιπόν ένας θαμώνας και φίλος θα έλεγα που περίμενε να επιστρέψω για να ακούω την ατάκα «τι έγινε Γιαννάρα τον βρήκαμε το δρόμο ;;;». Είναι ο μοναδικός άνθρωπος που ξέρω, που έχει το πλεονέκτημα να έχει μηδέν ένσημα. Κλάψαμε από τα γέλια όλοι.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.