Corpse Reviver: Το cocktail που «ανασταίνει» τους πότες από το hangover, στα αθηναϊκά μπαρ

Τον 19ο αιώνα, μια από τις τρομερές εφευρέσεις της κοινωνίας ήταν η προσπάθεια να γιατρέψει το hangover με ακόμα περισσότερο ποτό. Σήμερα τους λέμε παράλογους αλλά τότε τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά και ευτυχώς για εμάς αυτή η λύση στο hangover ήταν πολύ νόστιμη.

Το Corpse Reviver, όπως μαρτυρά το περίεργο αλλά εύστοχο όνομά του, είχε ως σκοπό να «αναστήσει το πτώμα» μετά από ένα βράδυ κραιπάλης. Ήταν το “hair of the dog” της εποχής, το φάρμακο που έπαιρνες για να ισιώσεις.

Σήμερα, το Corpse Reviver ζει τη δεύτερη νιότη του και – πίστεψέ με – είναι πολύ νόστιμο. Θέλω να το έχεις στο μυαλό σου σαν ένα classic και όχι σαν ένα οποιοδήποτε παυσίπονο.

Η Ιστορία: Από το «Φάρμακο» στο Classic

Αν ζούσες στο Λονδίνο το 1860 και ζητούσες ένα “Corpse Reviver”, ο μπάρμαν δεν θα έψαχνε συγκεκριμένη συνταγή. Θα σου έβαζε ό,τι θεωρούσε ότι θα σε συνεφέρει. Ο όρος ήταν αργκό για το «πρωινό σφηνάκι» που σε έβαζε πάλι σε λειτουργία. Η πρώτη καταγεγραμμένη συνταγή εμφανίστηκε το 1871 και ήταν ένα mix από brandy, maraschino και bitters.

Όμως, ο άνθρωπος που έκανε το Corpse Reviver θρύλο ήταν ο Harry Craddock. Ο Αμερικανός bartender που έφυγε από την Αμερική λόγω Ποτοαπαγόρευσης για να μεγαλουργήσει στο Savoy Hotel του Λονδίνου. Στο εμβληματικό βιβλίο του “The Savoy Cocktail Book” (1930), κατέγραψε δύο εκδοχές: Το #1 (με Cognac, Calvados και βερμούτ) που είναι βαρύ και ιδανικό για να το πιεις πριν τις 11 το πρωί (ναι, έτσι έλεγε), και το #2, που είναι αυτό που ξέρουμε και λατρεύουμε σήμερα. Ο Craddock, με το φλεγματικό του χιούμορ, άφησε και μια προειδοποίηση δίπλα στη συνταγή του #2: «Τέσσερα από αυτά το ένα μετά το άλλο, θα ξανακάνουν νεκρό το πτώμα». Και είχε δίκιο.

Το Corpse Reviver δεν έμεινε μόνο στο νούμερο 2. Η ιστορία συνεχίζεται με τα λιγότερο γνωστά #3 και #4, που πειραματίζονται με πιο ιδιαίτερα υλικά όπως η μέντα και το Fernet Branca, ενώ αν ψάξεις σε παλιά κιτάπια θα βρεις μέχρι και εκδοχές με σαμπάνια, όπως το Cafe Royal Corpse Reviver.

Σήμερα βέβαια, οι bartenders λατρεύουν να παίζουν με τη βασική συνταγή, αντικαθιστώντας το Gin με Bourbon για ένα Kentucky twist ή ακόμα και με Mezcal για καπνιστή ένταση, κρατώντας όμως πάντα τον αναζωογονητικό χαρακτήρα του ποτού.

Αφορμή για αυτό το άρθρο ήταν η επίσκεψή μου στο Μιλάνο και στο θρυλικό πια speakeasy 1930. Φιγουράρει στο Νο.43 των World’s 50 Best Bars, ενώ άλλαξε πρόσφατα στέγη και μεταφέρθηκε στο υπόγειο του Mag La Pusterla. Ο κατάλογος εμπνέεται από την ιταλική κουζίνα και προσφέρει μια μίξη γαστρονομίας και mixology. Εκεί που κοίταγα τον κατάλογο μέσα σε αυτό το μυσταγωγικό περιβάλλον είδα, μετά τα signatures, μια κατηγορία με τις δικές τους παραλλαγές σε classics και ανάμεσά τους βρισκόταν το Corpse Reviver. Άλλωστε σε ένα speakeasy δεν ξεχνάνε ποτέ τα classics.

Ο μετρ της φιλοξενίας Benjamin Cavagna μου σέρβιρε την δική τους εκδοχή του Corpse Reviver, με το εκρηκτικό Ki No Bi Cask Strength Gin και αυθεντικό 1930 Kina Lillet και ήταν πραγματικά νόστιμο και υπέροχο. Κάπως έτσι άρχισα να αναζητώ το ξεχασμένο cocktail στους αθηναικούς καταλόγους.

Old Dog

Συνεχίζουμε εντός των τειχών της πόλης, γιατί στη Νέα Φιλαδέλφεια, το Old Dog γιορτάζει τα δέκα του χρόνια και ο νέος του κατάλογος είναι καταπληκτικός. Ο Παναγιώτης Καναβέτας αποφάσισε να πειράξει την ιστορία και το αποτέλεσμα τον δικαιώνει.

Εδω, θα πιείς ένα Corpse Reviver με: Gin αρωματισμένο με πιπέρι Σετσουάν και γλυκάνισο, προσφέροντας μια spicy και herbal ένταση που σε ξυπνάει ακαριαία. Το twist απογειώνεται με τη χρήση του εξαιρετικού ελληνικού βερμούτ Vamma, που δένει άψογα με το λικέρ πορτοκαλιού και το λεμόνι. Είναι τεχνικό, είναι πικάντικο και αποτελεί την απόλυτη απόδειξη ότι ένα ξεχασμένο classic του 1930 μπορεί να γίνει το πιο μοντέρνο ποτό στο ποτήρι σου.

Felicità

Κλείνουμε τη βόλτα μας στο Ρουφ, γιατί το Felicità δεν είναι απλά ένα wine & aperitivo bar, είναι και ένα μέρος που λατρεύει τα νόστιμα cocktails. Εδώ, ο Μάριος Ηλιόπουλος παίρνει το Corpse Reviver και του αλλάζει ταυτότητα, φέρνοντάς το στα μέτρα της Μεσογείου.

Ξέχνα την αυστηρότητα του κλασικού #2. Εδώ, η βάση είναι το Beefeater London Dry, αλλά το παιχνίδι αλλάζει με το λικέρ πεύκου Quaglia Pino Mugo και το φινετσάτο Rinquinquin a la peche.

Οι νότες από περγαμόντο και καραμέλα γλυκαίνουν την αυστηρότητα, ενώ το Luxardo Absinthe δίνει το απαραίτητο «ξύπνημα». Είναι ένα ποτό που ισορροπεί μοναδικά ανάμεσα στο βοτανικό του δάσους και τη φρουτώδη γλύκα, ιδανικό για να ξεκινήσεις το βράδυ σου.

ΣΧΕΤΙΚΟ ΘΕΜΑ

LIFE

Αν σκέφτεστε να παραιτηθείτε, υπάρχει ένα μπαρ στο Τόκιο που κερνάει ποτά και συμβουλές

ΣΧΕΤΙΚΟ ΘΕΜΑ

ΕΞΟΔΟΣ

To Manhattan επέστρεψε: 5 αθηναϊκά μπαρ που απογειώνουν το εμβληματικό cocktail

Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.