Flying Horses: Έφτασε στο κέντρο και έχει κάτι σέξι

«Πού να βγω να φάω και να συμβαίνει κάτι, δεν ξέρω», μου έλεγε πρόσφατα ένας έμπειρος Αθηναίος foodie και με αυτό εννοούσε το να βρεθεί σε ένα μέρος που, εκτός από καλό φαγητό, να έχει να προσφέρει κάτι το έξτρα: να προσέχει τη μουσική του και να μην την αντιμετωπίζει μονάχα σαν χαλί, να έχει κάτι το fun, μια κάποια ζωντάνια στην ατμόσφαιρα που να ξεφεύγει από τα τραπέζια του.

Υπάρχουν, βέβαια, αρκετές τέτοιες διευθύνσεις πλέον στην πόλη που επαναπροσδιορίζουν την έννοια του bar-restaurant, αλλά αν εμφανιστεί ακόμα μία, φαίνεται πως είναι πάντα καλοδεχούμενη από το αθηναϊκό κοινό.

Σε ένα σημείο του κέντρου που προσφέρει αρκετό φαγητό μεν, πάσχει από εστιατορικές προτάσεις δε, δύο βήματα μακριά από την οδό Ερμού, στον δρόμο της Καλαμιώτου, το Flying Horses πήρε το όνομά του από τα δύο ιπτάμενα μπρούτζινα άλογα ύψους έντεκα μέτρων το καθένα του Antonio Signorini, που εγκαταστάθηκαν προσωρινά το 2025 στην Piazza dei Miracoli στην Πίζα. Βλέποντας τα γλυπτά αυτά από κοντά, ο Βασίλης Στεφανάκης (Osteria Mamma, Armando Pizzeria) σκέφτηκε πως το όνομα του έργου αυτού μπορεί να σηκώσει ένα μεγάλο πρότζεκτ.

Η νέα άφιξη του κέντρου κρύβει πίσω από την ευμεγέθη ξύλινη πόρτα του καμάρες, τζάκια και χτιστούς καναπέδες, λευκά τριζάτα τραπεζομάντηλα και έναν πολυέλαιο, φθορά, υφές και τοίχους δουλεμένους στο χέρι. Ο χώρος είναι εμπνευσμένος από γαλλικά αρχοντικά, και κάπως έτσι ο σομελιέ Τηλέμαχος Παπανδρέας (Osteria Mamma) έχει δημιουργήσει μια λίστα που τιμά τον γαλλικό αμπελώνα, με ετικέτες από οινοποιεία που μπορούμε να δοκιμάσουμε αποκλειστικά εκεί, αφού μέχρι τώρα δεν εισάγονταν στην Ελλάδα.

Γαλλικών –αλλά όχι μόνο– επιρροών είναι και το μικρό μενού που έστησε η Ελένη Σαράντη (Osteria Mamma, Armando Pizzeria) μαζί με τον Φώτη Καφτάνη, ο οποίος τρέχει και την κουζίνα. Η πολυταξιδεμένη σεφ που μας έχει συνηθίσει στο να καταπιάνεται με κουζίνες του κόσμου, δίνοντάς τους πάντα με ένα έξτρα twist. Στο μοσχαρίσιο ταρτάρ έχει προσθέσει χειροποίητα πατατάκια και τριμμένο τυρί beaufort –έξυπνη ιδέα, και πολύ νόστιμο πιάτο– στα αχνιστά μύδια έβαλε ‘nduja και φινόκιο, απογειώνοντάς τα, ενώ τα συνοδεύει με σπιτικά τσιπς πατάτας που μπορούμε να ρίξουμε μέσα στο ζουμί και να τα απολαύσουμε μετά.

Δοκιμάστε και το φιλέτο τόνου με τη σάλτσα πιπεριού, τις crêpes suzette αλλά και το πλατό γαλλικών τυριών που θα κλείσουν ιδανικά το γεύμα σας. Αν πάλι βρίσκεστε στο κέντρο, αλλά δεν θέλετε να καθίσετε να φάτε κανονικά, μπορείτε απλά να πιείτε ένα κλασικό κοκτέιλ ή το κρασί σας στη μεγάλη μπάρα του Flying Horses και να τσιμπήσετε κάτι: στρείδια και αραντσίνι μανιταριών, τραγανές μπουκιές κοτόπουλου και smash burger, μικρά πιάτα που σερβίρονται και στα τραπέζια.

Επιστρέφω στη δουλειά που έχει κάνει ο Τηλέμαχος Παπανδρέας με το κρασί, γιατί εκτός από τη διαχειρίσιμη λίστα με τις 25 ετικέτες, έχει στήσει και ένα κελάρι με έμφαση στον γαλλικό αμπελώνα και 140 επιλογές συνολικά, στο οποίο μπορείτε να ξεναγηθείτε προκειμένου να επιλέξετε τη φιάλη σας.

Έχοντας επικεντρωθεί σε δουλειές βιολογικής και βιοδυναμικής καλλιέργειας, με κρασιά ήπιας παρέμβασης αλλά και συμβατικής οινοποίησης, δεν λείπουν οι προτάσεις από την Ελλάδα, από τις χώρες της Μεσογείου και του παλιού κόσμου, ενώ υπάρχει και μια μικρή αναφορά σε κρασιά του νέου κόσμου που όμως έχουν φτιαχτεί με γαλλική φιλοσοφία.

Δοκιμάστε το Les Petites Roches 2023, ένα λευκό Chinon από την Κοιλάδα του Λίγηρα και από τον Charles Joguet, έναν από τους πρώτους βιοδυναμιστές της περιοχής, καθώς και το Châteauneuf-du-Pape 2024 από το Domaine de La Solitude, ένα πλούσιο λευκό με σώμα, πολυπλοκότητα και νότες βαρελιού. Υπάρχουν και τα δύο σε ποτήρι, και αξίζουν την προσοχή σας.

Όσον αφορά το μουσικό κομμάτι, το επιμελείται ο Νίκος Μπαρμπάκης (aka Espeekay). Το Flying Horses κινείται κυρίως σε funk, soul και disco ρυθμούς, ενώ ανακοινώνει μέσω Instagram ποιος DJ επιλέγει τη μουσική κάθε φορά. Δεν περίμενα να ακούσω σε ένα νέο αθηναϊκό εστιατόριο το Careless Whisper του George Michael, και ήταν μια ευχάριστη έκπληξη.

Ίσως δούμε κάποιες Κυριακές στην Καλαμιώτου, μια φορά τον μήνα, να φεύγουν τα τραπέζια από τη σάλα και να κυκλοφορούν στον χώρο δίσκοι με bar food, προκειμένου να στήνεται ένα πάρτι από το μεσημέρι. Γενικά, το Flying Horses φτιάχτηκε για να είναι σέξι.