ΓΕΥΣΗ

September 18: Εκεί που το κέντρο κατεβάζει ρυθμούς

Σε έναν από τους λίγους πεζόδρομους του κέντρου που εξακολουθούν να κρατούν έναν πιο χαλαρό ρυθμό, ένα νέο εστιατόριο με διεθνείς αναφορές γίνεται αφορμή για στάση όλη μέρα – από τον πρώτο καφέ και μια γαλλική ομελέτα μέχρι το τελευταίο ποτήρι κρασί και μια al limone με φρέσκα ζυμαρικά.  

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΠΛΑΝΙΔΗΣ

Έχοντας περάσει την τελευταία και βάλε δεκαετία της ζωής μου στο κέντρο της Αθήνας, με τη στενότερη του έννοια, από την Ομόνοια μέχρι το Ψυρρή και από το Σύνταγμα μέχρι το Μοναστηράκι, είχα παρατηρήσει κάτι.

Πως, αν και στο σημείο κινούνται ντόπιοι και επισκέπτες, εργαζόμενοι και φλανέρ, λίγα είναι εκείνα τα μέρη που μπορούν να προσφέρουν σε όλους αυτούς ένα πραγματικά χαλαρωτικό διάλειμμα για φαγητό όλη μέρα, μια ανάπαυλα από τη βόλτα ή τη δουλειά, ένα περιβάλλον που να τους βγάζει για λίγο από τους έντονους ρυθμούς και να τους προστατεύει από τα κορναρίσματα και το διαρκές βουητό που επικρατεί στο σημείο.

Σε αυτή την περιοχή υπάρχουν ακόμα κάποια σημεία που παραδόξως μοιάζουν κρυμμένα. Ένα τέτοιο είναι ο πεζόδρομος της Καΐρη που, αν και είναι μόλις μια ανάσα μακριά από τη θορυβώδη οδό Αθηνάς, διατηρεί το δικό του αργό τέμπο. 

Εκεί, δύο νεαροί Αθηναίοι, η Νεφέλη Οφέλια Σαχβερντιάν και ο Γιάννης Τσαχλής, έστησαν έναν χώρο που επαναπροσδιορίζει την έννοια του all day. Δεν θέλουν να μοιραστούν πώς προέκυψε το όνομά του, September 18.

Πάντως πρόκειται για μια σημαδιακή ημερομηνία για τους ίδιους και σίγουρα συνδέεται με αυτό το συναίσθημα ανανέωσης που φέρνει μαζί του ο Σεπτέμβρης, με εκείνη την περίοδο κατά την οποία μαζευόμαστε πίσω στην έδρα μας έχοντας ακόμη κάτι από την ξεγνοιασιά των διακοπών μας, ενώ τα πολιτιστικά και οι συναυλίες τρέχουν και η πόλη μπαίνει σε μια επανεκκίνηση.

Στις 18 Σεπτεμβρίου 1834 η Αθήνα ανακηρύχθηκε πρωτεύουσα της Ελλάδας, αλλά και πάλι δεν βάφτισαν το εγχείρημά τους έτσι γι’ αυτό. Το ανακάλυψαν μετά.

Αυτό που μπορούν να πουν με βεβαιότητα είναι πως ήθελαν ο χώρος τους να αφήνει την αίσθηση του οικείου και του χαλαρωτικού. Γι’ αυτό επέλεξαν μια γήινη χρωματική παλέτα με παστέλ λεπτομέρειες και λίγες, επιλεγμένες design πινελιές στον χώρο.

Η ψηλοτάβανη σάλα τους μοιάζει τη νύχτα να φωτίζεται από ένα ολόγιομο φεγγάρι που κρέμεται από την οροφή. Παρατηρήστε τα μεταλλικά ράφια πίσω από τη μπάρα. Εκτός από κάποια vintage αντικείμενα, διαλεγμένα από το Akatio, που τα στολίζουν, πολλά από τα ράφια αυτά είναι ακόμη κενά, καθώς το δίδυμο πίσω από το September 18 σκοπεύει να αναδείξει εκεί έργα ντόπιων καλλιτεχνών σε δεύτερο χρόνο. Προς το παρόν βάζουν το φαγητό στο προσκήνιο.

Στον αριθμό 6 της οδού Καΐρη σερβίρουν πρωινό, μεσημεριανό και βραδινό, χωρίς να θέλουν να βάλουν ταμπέλα στο φαγητό τους.

Έχοντας περάσει από απαιτητικές κουζίνες, ο Χρήστος Χανιάς πήρε τις εικόνες και τις αναφορές που έχει το δίδυμο πίσω από το September 18 από τα ταξίδια του και έστησε ένα μενού με διεθνείς αναφορές που βασίζεται σε εγχώρια και βιολογικά προϊόντα, ακολουθεί την εποχικότητα και προσφέρει πιάτα που έχουν τις απαραίτητες γευστικές εντάσεις αλλά χαρακτηρίζονται και από μια απλότητα.

Ναυαρχίδα του πρωινού τους είναι η γαλλική ομελέτα με αρωματικό βούτυρο, comté, σχοινόπρασο και ανθό αλατιού, ενώ το δικό τους sando είναι μεσογειακό, αφού φτιάχνεται με ντοματίνια κονφί, ρικότα, μελάτα αυγά και λάδι βασιλικού.

Στο μεσημεριανό και το βραδινό υπάρχουν vegetarian προτάσεις που περνούν από τη φωτιά, όπως το flatbread στη θράκα με στρατσιατέλα, ντοματίνια τουρσί και λάδι βασιλικού, τα ψητά πράσα με κρέμα κατσικίσιου τυριού, ρόδι και λάδι σχοινόπρασου, και το καψαλισμένο κουνουπίδι με κρέμα αμυγδάλου, τουρσί σταφύλια, ελαιόλαδο και φασκόμηλο.

Έπειτα, το σασίμι μοσχαριού με καπνιστή σόγια, ελαιόλαδο και μαύρο πιπέρι είναι must-try. Ετοιμάζουν και ένα ταρτάρ μοσχαριού με καπνιστό κρόκο αυγού, σπόρους μουστάρδας και ραντίτσιο, ενώ το πιάτο που έχει γίνει ήδη χιτ είναι η al limone με φρέσκα ζυμαρικά, παλαιωμένη παρμεζάνα και μαύρο πιπέρι.

Θα βρείτε επίσης ένα φιλέτο ψαριού ημέρας με βινεγκρέτ εσπεριδοειδών, ένα μοσχαρίσιο φιλέτο με σελινόριζα, μανιτάρια και θυμάρι, καθώς και μια τερίνα πατάτας με crème fraîche, αυγά πέστροφας και σχοινόπρασο. Αν θέλετε να τελειώσετε τη φιάλη του κρασιού σας, μετά το φαγητό μπορείτε να μοιραστείτε μια επιλογή τριών τυριών με φρούτα εποχής, μαρμελάδα και καβουρδισμένους ξηρούς καρπούς.

Όσο για το επιδόρπιο, το honey cookie με κρέμα χαμομηλιού, μέλι βανίλιας και κονφί λεμόνι είναι από τις πιο επιτυχημένες γλυκές προτάσεις που συνάντησα σε εστιατόριο τον τελευταίο καιρό.

Τρώγαμε μεσημεριανό ακούγοντας Marvin Gaye, Thee Sacred Souls και Sofa Surfers. Μελλοντικά, η Νεφέλη και ο Γιάννης σκοπεύουν να ανακοινώσουν μεσημεριανά ραντεβού με μουσικούς και DJs να επιλέγουν τις μουσικές του σαββατοκύριακου, ενώ δεν αποκλείουν ανάμεσα σε αυτούς να βρίσκονται και ξένοι καλεσμένοι. Αναμένουμε να δούμε.