ΓΕΥΣΗ

Η Αθήνα μάς καλεί πίσω, αλλά εμείς κάνουμε μία τελευταία παράκαμψη προς τη θάλασσα. Τέσσερα μέρη στην Αρτέμιδα για να παρατείνεις λίγο ακόμη το καλοκαίρι.

Η Ζωή Παρασίδη κυκλοφορεί (πολύ) στην Αθήνα και παρακολουθεί πού, ποιοι και τι είναι φάση τώρα.

Γιατί να μην κάνουμε μόνοι μας τη ζωή λίγο πιο ευχάριστη;

Από τα ελληνικά τυριά που ξέρουμε καλά μέχρι εκείνα του διεθνούς χάρτη που αξίζει να δοκιμάσουμε, ταξιδεύουμε στον κόσμο του τυριού και μαθαίνουμε πώς να φτιάχνουμε τον ιδανικό συνδυασμό για κάθε τραπέζι.

Αυτό που έκανε ωραία τα τραπέζια των διακοπών δεν ήταν μόνο τα νόστιμα φαγητά, αλλά η παρέα και ο χρόνος που είχαμε στη διάθεσή μας.

Σε αντίθεση με τα περισσότερα που δουλεύουν από το απόγευμα, κάποια λίγα σουβλατζίδικα βάζουν μπρος νωρίς το πρωί και κλείνουν πριν βραδιάσει.

Για χιλιάδες χρόνια, οι άνθρωποι συγκεντρώνονται σε μικρές ομάδες για να απολαύσουν ένα γεύμα. Γιατί είναι σημαντικό και γιατί συνεχίζουμε αυτή την παράδοση;

Βιολογικές λαϊκές, παραγωγοί, ενημερωμένα μανάβικα και αγορές για να βρεις τα πιο φρέσκα φθινοπωρινά φρούτα και λαχανικά.

Το βάζουμε στη σαλάτα, στο τοστ, στα ζυμαρικά, στο ψωμί και στα πλατό που συνοδεύουν το κρασί μας. Αλλά πόσα ξέρουμε πραγματικά για το τυρί που τρώμε; Από το γάλα μέχρι την ωρίμανση, ξετυλίγουμε την ιστορία πίσω από κάθε κομμάτι.

Για καλή μας τύχη, μερικά από τα προσφιλή φαγητά της Ανατολής, φτιάχνονται με μαεστρία και στην Αθήνα.

Πήρε το όνομά της από τη Χιλιανή τραγουδίστρια Ροζίτα Σεράνο, φτιάχνεται ακόμα στα ζαχαροπλαστεία της Αθήνας και τα παρακάτω μαγαζιά κάνουν τις αγαπημένες μας.

Για τους Έλληνες είναι σχεδόν αυτονόητο, για τον υπόλοιπο μαγειρικό κόσμο είναι υγρό χρυσάφι. Από τη συγκομιδή της ελιάς μέχρι την τελευταία σταγόνα στο πιάτο, μαθαίνουμε τι κάνει ένα ελαιόλαδο πραγματικά καλό.

Ανακαλύπτουμε ξανά παλιές αγαπημένες διευθύνσεις και δοκιμάσουμε κουζίνες που μας έλειψαν στις διακοπές.

Σάλτσα ντομάτας, ρίγανη, σκόρδο και ελαιόλαδο είναι τα βασικά συστατικά γι’ αυτή τη νόστιμη ναπολιτάνικη πίτσα.

Μία γευστική διαδρομή μέσα από την ποικιλία του αθηναϊκού street food – από τη Γεωργία και τον Λίβανο, μέχρι την αμερικανική κουλτούρα του burger και τις ελληνικές πίτες που μυρίζουν παράδοση.