Alaska και Argentina: Δύο νέα μπαρ, δύο διαφορετικές εκδοχές της αθηναϊκής νύχτας
Δύο νέες αφίξεις, που συζητιούνται το τελευταίο διάστημα για διαφορετικούς λόγους η καθεμία, βρίσκουν σιγά-σιγά το κοινό τους.
- 18 ΙΑΝ 2026
Για κάποιους, το να διασχίσουν την Παναμερικάνα είναι ένα όνειρο ζωής. Το ταξίδι στον μακρύτερο αυτοκινητόδρομο του κόσμου ξεκινά από το Prudhoe Bay της Αλάσκας και τελειώνει στην Ushuaia της Αργεντινής, καλύπτοντας περίπου 30,577 χιλιόμετρα, ανάλογα με τη διαδρομή που θα επιλέξετε.
Στη μικρή Αθήνα τώρα, μόνο 2 χιλιόμετρα χωρίζουν τις δύο νέες αφίξεις που συζητιούνται το τελευταίο διάστημα – για διαφορετικούς λόγους η καθεμία – και δανείζονται τα ονόματά τους από την Πολιτεία των ΗΠΑ και τη διάσημη χώρα της Λατινικής Αμερικής.
Και όσο το Alaska στην Κυψέλη και το Argentina στου Γκύζη βρίσκουν σιγά-σιγά το κοινό (και τα πατήματά τους), εστιάζουμε στις λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά.
Στην οδό Κερκύρας στην Κυψέλη, ένα café – bar & tiny events space αποπνέει μία αίσθηση φιλικότητας. Το Alaska σχεδιάστηκε ως ένας μεταβατικός χώρος: «από το πρωί έως το βράδυ και από τον καφέ έως το ποτό». Ένα πρώην στεγνοκαθαριστήριο – βαφείο υπέστη πλήρη ανακαίνιση για να προσφέρει διαφορετικές ατμόσφαιρες μέσω ξεχωριστών υλικών και χρωματικών παλετών.
Τα χρώματα που επιλέχθηκαν για τον εξωτερικό χώρο είναι τα ίδια με αυτά που είχε στην πρότερη χρήση του. Στο εσωτερικό, το μωσαϊκό και το μάρμαρο της αθηναϊκής πολυκατοικίας (σκαλισμένο από τον γλύπτη Φοίβο Θάνο) των ‘70s δένουν με τις ξύλινες κατασκευές της ομάδας Ludd, τα custom ίνοξ και την πατητή τσιμεντοκονία.
Η διαμόρφωση του φωτισμού έχει τη σημασία της εδώ και έγινε με τη συμβολή της Μελίνας Λασιθιωτάκη από το Lum studio.
Τα custom ηχεία του Άρη Δρουκόπουλο – πασίγνωστος στην underground σκηνή – ντύνουν μουσικά τον χώρο. Πίσω από την κουρτίνα με την κόκκινη ρίγα, κρύβεται η τουαλέτα. Αν σηκώσετε το βλέμμα σας ψηλά θα δείτε έναν φλαμανδικό πίνακα, ο οποίος έμεινε παρακαταθήκη από τους προηγούμενους ιδιοκτήτες.
Ο Θοδωρής Τριανταφύλλου χτύπησε την πόρτα φίλων και ταλαντούχων ανθρώπων για να φέρει εις πέρας την ιδέα του για έναν χώρο συμπεριληπτικό, που θα υπάρχει με διαφορετικούς τρόπους. Μαζί με τον φίλο του και αρχιτέκτονα Κωνσταντίνο Ζβε, η ιδέα πήρε σάρκα και οστά.
Η αφετηρία του Alaska δεν είναι μόνο χωρική αλλά βαθιά βιωματική. Η ιδέα ξεκίνησε να ωριμάζει πριν από δύο χρόνια, ως μια εσωτερική ανάγκη του Θοδωρή να δημιουργήσει έναν δικό του χώρο στην Αθήνα· έναν τόπο που θα λειτουργεί σαν σημείο συνάντησης.
Οι εμπειρίες του από το Λονδίνο, όπου έζησε την τελευταία δεκαετία, σε συνδυασμό με τη διαδρομή του στην παραγωγή συναυλιών, φεστιβάλ και στη διαχείριση χώρων, διαμόρφωσαν μια σαφή επιθυμία: να γεννηθεί μια μικρή κοινότητα μέσα από τον χώρο.
Τα τελευταία τέσσερα χρόνια ζει στην Κυψέλη, στον ίδιο δρόμο όπου σήμερα στεγάζεται το Alaska. Αυτή η καθημερινή, σχεδόν οργανική σχέση με τη γειτονιά ήταν καθοριστική. Το παλιό στεγνοκαθαριστήριο που βγήκε προς ενοικίαση δεν αντιμετωπίστηκε ως λευκός καμβάς, αλλά ως κομμάτι μιας συνεχούς ιστορίας. Οι εξωτερικές επιγραφές διατηρήθηκαν, τα χρώματα έμειναν ίδια, ως μια συνειδητή χειρονομία σύνδεσης με το πριν, την πολυκατοικία, τον δρόμο, τους ανθρώπους που περνούν απ’ έξω.
Η αρχιτεκτονική προσέγγιση του Κωνσταντίνου, με τον οποίο τους συνδέει μακρόχρονη φιλία και συνεργασία (από το Krama Festival), ενίσχυσε αυτή τη λογική της συνέχειας. Στον μικρό χώρο, τα σώματα και τα αντικείμενα συνυπάρχουν και κινούνται με έναν τρόπο σχεδόν χορογραφημένο, κάτι που υπογραμμίζεται και από έργα των Κωνσταντίνου Λιανού και Άννης Ρήγα.
Την οπτική ταυτότητα ανέλαβε το Studio Precarity (Μάριος Σταμάτης και Βασιλική Μαρία Πλάβου) μαζί με τον Στέφανο Κουτρούλη. Το λογότυπο αντλεί έμπνευση από το αλφάβητο Yugtun, που δημιουργήθηκε γύρω στο 1900 στην Αλάσκα, χρησιμοποιώντας σύμβολα, μια διακριτική αναφορά στην έννοια της κοινότητας.
Στο κομμάτι της γεύσης και του καφέ, η επιμέλεια είναι εξίσου συγκεκριμένη. Ο καφές προέρχεται από το June Coffee Roasters του Κώστα Σπηλιόπουλου, ενώ τα γλυκά και τα ψωμιά για τα σάντουιτς φέρουν την υπογραφή του Αλέξανδρου Κόνιαρη (More Φίλινγκς).
Μικρός κατάλογος με λίγες και καλές προτάσεις σε κλασικά ποτά, απεριτίβο και house cocktails. Όλες οι επιλογές βασίζονται στην ίδια αρχή: συνεργασίες με ανθρώπους που μοιράζονται κοινές αξίες και κινούνται μέσα στις ίδιες δημιουργικές κοινότητες.
Το Alaska σχεδιάστηκε για να ζει και να μεταβάλλεται. Τo τραπέζι στο κέντρο του χώρου μετακινείται κι εφάπτεται κάτω από το μπαρ για να φιλοξενήσει dj sets, ενώ το πρόγραμμα που θέλει να στήσει ο Θοδωρής, φιλοδοξεί να ανοίξει τον χώρο σε μικρά live, workshops, poetry slams, εκπαιδευτικές δράσεις και μικρής κλίμακας φεστιβάλ.
Τίποτα δεν αφήνεται στην τύχη μιας και η έννοια της επιμέλειας διαπερνά κάθε πτυχή του εγχειρήματος.
Μια ακόμη αναφορά στην αρχική πηγή έμπνευσης του χώρου κρύβεται και στο ίδιο του το όνομα. Το Alaska δανείζεται την ονομασία του από το ντοκιμαντέρ Whittier, που αφηγείται τη ζωή μιας κοινότητας η οποία συνυπάρχει σχεδόν εξ ολοκλήρου μέσα σε ένα και μόνο κτίριο.
Αυτή ακριβώς η ιδέα – άνθρωποι που μοιράζονται έναν κοινό χώρο, ζουν, δημιουργούν και εξελίσσονται μαζί – λειτούργησε ως νοητικός άξονας για τον Θοδωρή Τριανταφύλλου.
Ένας χώρος που δεν απευθύνεται μόνο στη γειτονιά, αλλά την προσκαλεί να γίνει μέρος μιας ανοιχτής, ζωντανής κοινότητας, εντός και εκτός Κυψέλης.
ALASKA
- Κερκύρας 66, Αθήνα
- 6944550084
Υπάρχουν ανοίγματα που κάνουν θόρυβο από την πρώτη μέρα που υποδέχονται κόσμο και υπάρχουν και ανοίγματα που δημιουργούν τάση και στέκονται στην ουσία. Το Argentina Social Club ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία, αν και ο θόρυβος ήρθε αναπόφευκτα.
Φαντάσου μια τετράδα ανθρώπων που ξέρουν την αθηναϊκή νύχτα και μέρα όσο λίγοι: Γιάννης Σαμαράς, Γιάννης Αλεξόπουλος, Στέφανος Δωματιώτης (Create) και Αλεξάνδρα Αναγνώστου (SunsetGo).
Τώρα φαντάσου αυτούς τους τέσσερις να πιάνουν πόστο σε μια πλατεία που οι περισσότεροι προσπερνούσαν τρέχοντας στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας και να φτιάχνουν το μαγαζί που θα ήθελαν να αράζουν οι ίδιοι.
Το αποτέλεσμα; Ένα μέρος που σε κάνει να νιώθεις ότι είσαι καλεσμένος σε σπίτι φίλου, αρκεί ο φίλος σου να φτιάχνει τα καλύτερα Dry Martini της πόλης και να έχει ηχεία που θα ζήλευε ο πιο φανατικός audiophile.
Συνταξιούχοι να παίζουν σκάκι και ντόμινο σε αυτοσχέδια τραπέζια στα παγκάκια της πλατείας Αργεντινής αλλά και η προτομή του Jose de san Martin (1778 – 1850) ο οποίος υπήρξε Αργεντινός στρατιωτικός, έδωσαν αφορμές για μικρές λεπτομέρειες στο μαγαζί, που δεν φύτρωσε εκεί τυχαία.
Στεγάζεται σε έναν ενιαίο χώρο που κάποτε φιλοξενούσε τρία διαφορετικά μαγαζιά: ένα κομμωτήριο, ένα βουλκανιζατέρ και ένα πρακτορείο ΠΡΟΠΟ.
Αν και ο Γιάννης Σαμαράς είδε εξαρχής μια προοπτική ήταν και ο πιο διστακτικός, μιας και τα τελευταία χρόνια δραστηριοποιείται στις Σπέτσες με το Bikini και το Taratsa. Η επιμονή της Αλεξάνδρας όμως και η γοητεία της πλατείας, τον έπεισαν.
Μπαίνοντας μέσα, αυτό που σε κερδίζει είναι η ζεστασιά. Ξύλο παντού, αισθητική και ατμόσφαιρα παλιού σαλονιού. Αλλά την παράσταση κλέβει ένας απρόσμενος «ένοικος»: ένα γύψινο άγαλμα του Έρωτα. Το βρήκαν παρατημένο μέσα στο παλιό κομμωτήριο και επέμειναν να τον κρατήσουν παρά τις προτροπές του συνεργείου να τον ξεφορτωθούν.
Έτσι, ο Έρωτας γυαλίστηκε, πήρε τη θέση του στην κεντρική σάλα, έγινε κομμάτι της ψυχής του μαγαζιού και τυπώθηκε στις στολές. Μιλώντας για design, η vintage αφίσα από μια παλιά διαφήμιση του βερμούτ, Punt e Mes Carpano έχει γίνει ήδη το πιο πολυφωτογραφημένο κομμάτι του χώρου.
Το Argentina είναι ένα social club με την ουσιαστική έννοια και το αποδεικνύει με την τιμολογιακή του πολιτική. Τα απλά ποτά κάνουν 7 ευρώ και τα cocktails 8-9 ευρώ. Στόχος τους δεν ήταν τα γρήγορα έσοδα, αλλά η δημιουργία μιας κοινότητας.
«Είχε δημιουργηθεί μία υπεραξία στο κομμάτι του κοκτέιλ, χωρίς πολλές φορές να δικαιολογείται», παραδέχεται ο Γιάννης Σαμαράς. Εδώ μπορείς να κεράσεις, να πιεις δεύτερο, να φύγεις ζαλισμένος και χαρούμενος.
Μιας και είπαμε για τα ποτά, οι κατηγορίες είναι ξεκάθαρες: Sour, Highball, Bitter, Martini, Punch. Αν είσαι λάτρης του Martini, εδώ είναι ο ναός σου. Έχουν μέχρι και ειδικό fountain (σαν αυτά του αψεντιού) για να σερβίρουν το Dry Martini στην τέλεια θερμοκρασία και αραίωση.
Στο φαγητό, η λογική είναι bar bites. Ο Σταμάτης Μιχελής έφτιαξε ένα «εξωγήινο», όπως το ζήτησε ο Σαμαράς, με χειροποίητη κέτσαπ και ιδιαίτερες πίκλες. Είναι ακριβώς αυτό που θες να κρατάς στο χέρι σου ενώ δίπλα βρίσκεται το cocktail σου.
Στον καφέ, ο Στέφανος Δωματιώτης έχει βάλει την υπογραφή του με τα χαρμάνια της Create και η Modbar μηχανή είναι «αόρατη» κάτω από τον πάγκο. Προσοχή: Ο καφές κλείνει στις 18:00. Μετά, είναι η ώρα που αρχίζουν τα shakers και τα stirring glasses. Αν θες ντε και καλά καφεΐνη, φυσικά θα σου προσφέρουν ένα εσπρεσάκι, αλλά μέχρι εκεί.
Τίποτα στο Argentina δεν αφέθηκε στην τύχη του. Ακόμα και τα ηχεία έχουν ιστορία. Είναι vintage Altec Lansing με ξύλινη επένδυση που ο Σαμαράς είχε σπίτι του από το 2019 και περίμεναν υπομονετικά τη στιγμή τους.
«Χτίσαμε και λίγο το back bar και τα χρώματα με βάση αυτά τα δύο ηχεία». Η μουσική παίζει αποκλειστικά από βινύλια, σε εντάσεις που σου επιτρέπουν να μιλήσεις αλλά και να κουνηθείς.
Δεν θέλει να αυτοχαρακτηριστεί listening bar ή audiophile, μιας και είναι ένας όρος που έχει πολυπαιχτεί τελευταία. Άλλωστε όπως λέει, «ένα καλό μπαρ είναι αυτονόητο ότι πρέπει να έχει καλό ήχο». Το Argentina Social Club είναι το μπαρ που φανταζόμαστε να γίνεται στέκι και να αντέχει για πολλά χρόνια.
ARGENTINA SOCIAL CLUB
- Πλατεία Αργεντινής 16, Αθήνα
- 2110086557
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.