Έλα να θυμηθούμε μια από τις πιο εντυπωσιακές -και στιλάτες- γυναίκες των τελευταίων δυο δεκαετιών.

Δεν είναι ευρέως γνωστό, αλλά την μέρα που πέθανε ο James Dean την είχε πάρει τηλέφωνο για να φύγουν μαζί με την Porsche 550 Spyder του και προορισμό την πίστα του Salinas. Εκείνη όμως τον έφτυσε, λέγοντάς του ότι είναι ερωτευμένη με τον μετέπειτα σύζυγό της, John Derek. Τελειώνοντας απότομα την σχέση δυο χρόνων που είχαν και οδηγώντας τον -κατά κάποιους- στον θάνατο. Σιγά, ούτε ο πρώτος άντρας ήταν ούτε ο τελευταίος που θα οδηγούσε στην τρέλα.

Η γνώμη που έχετε σχηματίσει ως τώρα για την Σάσα Μπάστα είναι εντελώς λάθος. Αλλά εκείνη πλέον έχει πάρει το μάθημα της και δεν βιάζεται να σας αλλάξει τα μυαλά. Ο χρόνος, η φύση και ο ‘όρκος σιωπής’ που φαίνεται να έχει πάρει είναι με το μέρος της.

'Έρχομαι στην Ελλάδα για χάρη της πιο όμορφης Ελληνίδας'. Η συγκεκριμένη δήλωση του ερωτοχτυπημένου Κλαούντιο Κολντεμπέλα την εποχή που έπαιρνε μεταγραφή στην ΑΕΚ, στα μέσα της δεκαετίας του 90, αποτελεί την καλύτερη κριτική που έχει πάρει η Χριστίνα στην ζωή της. Αν και, οι άντρες, πάντοτε της είχαν αδυναμία.

Το ότι είναι η μοναδική γυναίκα που ανέχεται τον Russell Crowe (την σύζυγο του οποίου έπαιξε στο A Beautiful Mind και παίζει -με γκρίζα τούφα στα μαλλιά- στο Noah) είναι από μόνο του άξιο επιβράβευσης. Αλλά κανείς δεν θα θυμάται την 42χρονη Μπρουκλινέζα για αυτό. Ούτε για το Όσκαρ που κέρδισε. Πραγματική 'κληρονομία' της είναι μια γενιά 30άρηδων που συνεχίζουν να ονειρεύονται ότι ξυπνάνε δίπλα της κάθε πρωί.

Μπορεί η Βουγιουκλάκη να τερμάτισε πρώτη (σε δόξα, χρήμα και υστεροφημία), αλλά η Ξανθιά Αγαπημένη Παναγιά του έθνους πέρασε πολύ καλύτερα. Ακόμη και αν, όπως έχει δηλώσει, 'οι περισσότεροι άνδρες με αντιμετώπιζαν σαν την Ρίτα Χέιγουορθ: κοιμόντουσαν με την Λάσκαρη και ξυπνούσαν με την Ζωή'.

'Είμαι 42. Στα 62 να τραγουδάω… δεν ξέρω. Μία ξέρω, τη Μαρινέλλα, δεν είμαι σαν τη Μαρινέλλα, ούτε έχω τέτοιες βλέψεις. Βλέπω τον εαυτό μου να έχω κάνει κάποιες επιχειρήσεις (σ.σ. έχει ανοίξει ήδη παιδικό σταθμό στην Γλυφάδα) ώστε να μπορώ και τότε να έχω έσοδα για να μην βρεθώ σε ανάγκη'. Γιατί η Έλλη είχε πάντοτε το μυαλό στο κεφάλι της. Κρίμα που εμείς πάντα την κοιτάζαμε  λίγο πιο κάτω.