<img height="1" width="1" style="display:none" src="https://www.facebook.com/tr?id=625554890944361&ev=PageView&noscript=1" />

Οι 5 πολιτικές ταινίες που ξεχώρισε η ομάδα των Τhe Default Project

Η ομάδα πίσω από το ανεξάρτητο φεστιβάλ ταινιών πολιτικού ακτιβισμού, μας συστήνει 5 τίτλους που δεν πρέπει να χάασουμε.

Μέσα από το PopCode μιλήσαμε ήδη για το i.P.A.S. Film Festival και το πώς αποτελεί μια σημαντική φεστιβαλική πρόταση στη σημερινή Ελλάδα.

Καθώς η διοργάνωση πλησιάζει (γίνεται 6-9 Απριλίου στη Booze Cooperativa), ζητήσαμε από τα μέλη των The Default Project, της ομάδας πίσω από το i.P.A.S., να μας ξεχωρίσουν 5 ταινίες που εκφράζουν απόλυτα τα όσα πρεσβεύει η νέα αυτή διοργάνωση:

***

Πιθανότατα μπαίνουμε σε ζώνη αντίνομη με την ίδια τη φύση του i.P.A.S., αλλά οι ταινίες που ενθουσίασαν εμάς τους πέντε, αυτουργούς του Φεστιβάλ, με κείνο τον αναζωογονητικό συνδυασμό έντονης μαχητικής διάθεσης και ψυχωφελούς αλαφράδας ήτανε (με τυχαία σειρά):

ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΤΡΟΧΙΔΗΣ

HORROR VACUI (σκην. Daniel Sánchez Chamorro, Ισπανία)

Λοιπόν, υπήρξε μια ταινία που με έκανε να δακρύσω: το ισπανικό φιλμ Horror Vacui. Έχει να κάνει κυρίως με τη σημερινή καταναλωτική μανία. Η ταινία δείχνει πώς ένας άστεγος -προφασιζόμενος τον πωλητή σε μεγάλο κατάστημα ηλεκτρικών ειδών- καταφέρνει να πείσει μια οικογένεια (όπου η γυναίκα κρατάει τα ηνία του χρήματος, δηλαδή την πιστωτική κάρτα, και ο σύζυγος είναι σαφώς παθητικότερος, ως άνεργος) να αγοράσει την πιο μεγάλη τηλεόραση στο μαγαζί. Κι έτσι κάπως, ο ήρωας εξασφαλίζει το περίσσευμα, την τεράστια κούτα, για να ζεσταίνονται ο ίδιος και  η άστεγη σύντροφός του.

Έκλαψα όσες φορές κι αν την είδα, και συγκινήθηκα κατά  την επικοινωνία μου με τον σκηνοθέτη που βρίσκω πως είναι όχι μόνο ταλαντούχος σκηνοθέτης, αλλά και ευαίσθητος άνθρωπος.

ΜΑΡΙΑ ΧΑΜΑΡΑΚΗ

MARY (σκην. Grigory Kolomytsev)

Απ’ όλες τις ταινίες του Φεστιβάλ μας ξεχώρισα το ρωσικό φιλμ Mary για την κινηματογραφική συνέπεια του δημιουργού, τα μεστά (άκρως αφηγηματικά κάδρα), τις άρτιες ερμηνείες που έρχονται κατά κύριο λόγο με κάτι υπέροχες, γεμάτες σιωπές. Ο σκηνοθέτης συνειδητά αποφεύγει το πομπώδες και την υπερβολή, εξιστορώντας την τραγική ιστορία με συγκλονιστική απλότητα:  Αυτή η  «θορυβώδης ησυχία» ήταν που ανακίνησε μέσα μου τόσο έντονα, βαθιά συναισθήματα. Πραγματικά συγκινήθηκα.

ΠΕΝΙΑ ΚΑΛΟΦΩΛΙΑ

LEONA (σκην. Darek Carrizosa, Μεξικό)

Μου άρεσε πάρα πολύ το μεξικάνικο φιλμ Leona. Πρόκειται για την ιστορία μιας γυναίκας με την καρδιά λιονταριού, όπως, ακριβώς, λέει και το όνομά της, η οποία για να αντιμετωπίσει τη φτώχεια (τη δική της και των παιδιών της) αποφασίζει να καταφύγει σε μιαν ακραία λύση. Είναι μια ταινία άρτια από πλευράς δομής και αφήγησης, με εξαιρετική σκηνοθεσία, που καταφέρνει να δείξει, σε 15 μόλις λεπτά μέσα, την απόγνωση, τους φόβους, αλλά και τη γενναιότητα μιας νεαρής μάνας.

ΣΠΥΡΟΣ ΤΣΙΚΑΛΑΚΗΣ

ERNESTINA "TO (H)ERR IS HUMAN; TO ERASE, DIVINE" (σκην Vanesa Menalli, Αργεντινή)

 Ένας πολύχρωμος κόσμος υπόγειος, και κατεξοχήν γυναικείος, γεμάτος με τις πληγές της πιο άγριας, τυφλωμένης θρησκευτικής πίστης. Μια συγκλονιστική ταινία χορού (σαν το χορευτικό/κινηματογραφικό ανάλογο του μονόπραχτου Πήγαιν’-έλα, του Samuel Beckett) που σε μαγεύει δίχως πολλά-πολλά με τις εικόνες της φρενίτιδας των σωμάτων καθώς διπλώνονται σε στάση ικεσίας, του αιμάτινου ουρανού του Μπουένος Άιρες, της απόκρυψης των αληθινών προσώπων. Είναι η πιο δοξαστική -για το σώμα- ταινία του Φεστιβάλ, κόντρα σε κάθε καταπιεστική μεταφυσική των επίσημων θρησκειών.

ΑΡΤΕΜΙΣ ΛΕΙΒΑΔΑΡΟΥ

THE FOUNTAIN PEN (σκην. Armin Keshvaripour, Ιράν)

Μια εξαιρετική ταινία για τη γραφειοκρατία, ίδια κι απαράλλαχτη στο Ιράν μα και στην Ελλάδα. Με καθήλωσαν τα μάτια της μικρής πρωταγωνίστριας: καθρεφτίζονται εκεί μέσα όλη η απόγνωση και η αγωνία ενός παιδιού που έχει αναλάβει από πολύ νωρίς στη ζωή σοβαρότατες ευθύνες. Ο αγώνας του πατέρα της ενάντια στον καρκίνο, κι ο αγώνας της ίδιας να εξασφαλίζει τα απαραίτητα φάρμακα. Οι τρομαχτικές επιπτώσεις από ένα σύστημα που ποντάρει μόνο στις γραφειοκρατικές διατυπώσεις και στις πιο ανούσιες λεπτομέρειες, ξεχνώντας εντελώς πως το αληθινό διακύβευμα είναι η ίδια η ζωή, κι όχι οι παράμετροί της που ορίζονται μπροστά σ’ ένα γκισέ.

*Το i.P.A.S. Film Festival διεξάγεται από 6 ως 9 Απριλίου στους χώρους της Booze Cooperativa, περιλαμβάνοντας 84 ανεξάρτητες κινηματογραφικές παραγωγές από 30 διαφορετικές χώρες. Μάθε περισσότερα στο σάιτ του Φεστιβάλ.

TAGS
FESTIVALS
ADVERTISING
  • top stories
  • BEST OF NETWORK

ΣΙΝΕΜΑ