<img height="1" width="1" style="display:none" src="https://www.facebook.com/tr?id=625554890944361&ev=PageView&noscript=1" />
AP Photo/Thanassis Stavrakis

Το 'S.A.G.A.P.O.' και οι άλλοι: Το PopCode αναλύει τις αξέχαστες Eurovision

Το πλήρωμα του PopCode θυμάται στιγμές, ιστορίες και τραγούδια από την πρόσφατη ιστορία της Eurovision.

Όχι, εσύ ψηφίζεις συνεχώς τους νικητές στη Eurovision.

Η ομάδα του σάιτ μαζεύτηκε με αφορμή μία ακόμα χρονιά της λατρεμένης ευρω-συνήθειας και συζήτησε για ένοχα μυστικά, για περήφανες απολαύσεις, για τον Μιχάλη Ρακιντζή (κυρίως για τον Μιχάλη Ρακιντζή), για τα #moves του Αντρέα Μικρούτσικου για τα τραγούδια που αγάπησε, για τα τραγούδια για τα οποία ντράπηκε, και φυσικά για τη Verka Serduchka.

Καθώς λοιπόν περιμένουμε να δούμε τι θα κάνει απόψε η Demy και τι μελλοντικά Eurovision classics κρύβει κι αυτή η βραδιά, ταξιδεύουμε στο παρελθόν.

Ποια είναι η αγαπημένη σας στιγμή στην ιστορία του θεσμού;

Ιωσηφίνα Γριβέα:

Κωνσταντίνος Αμπατζής: Όταν είχαμε κερδίσει το 2005 και η Πασχαλίδου δεν είχε πάρει χαμπάρι, συνεχίζοντας να μετράει όλο αγωνία τους βαθμούς.

Γιώργος Μυλωνάς: Το κλείσιμο ματιού του Ρακιντζή -όπως ισχυρίζεται ο ίδιος- στον σκηνοθέτη της Eurovision του 2002, την ώρα που τραγουδάει το SAGAPO. Θα την έβαζα και σε Top-10 με τις καλύτερες στιγμές της ευρωπαϊκής τηλεόρασης γενικά.

Ναστάζια Καπέλλα: Όταν έφερε η Μαντώ 17η θέση και την επόμενη μέρα έβγαινε ο Ρακιντζής στα μεσημεριανά παράθυρα, οι πανελίστες μιλούσαν για τις συμμαχίες που φταίνε και εκείνος κοιτούσε λιγομίλητος με μειδίαμα, βλέμμα ικανοποίησης και τα χέρια σταυρωμένα και η λεζάντα από κάτω να γράφει "Η ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΡΑΚΙΝΤΖΗ".

Γιάννης Σαχανίδης:

Νομίζω ο χαμός των ελληνικών προκριματικών του 2002 με Ρακιντζή, Ζήνα, Μπίγαλη, Κωνσταντοπούλου, MLV και τα ρέστα, φανταστικά πράγματα έχουμε ζήσει.

Γιάννης Μπαϊρακτάρης: Aν βγάλουμε εκτός τη στιγμή που η Έλενα παραλάμβανε το βραβείο στη σκηνή του Κιέβου, δεν υπάρχει κάτι πιο επικό από την εισβολή του γνωστού Jimmy Jump των γηπέδων στη Eurovision του 2010. Έκανε και διάσημο το κατά τ' άλλα κακό ισπανικό τραγούδι.

Νάνσυ Κωστακοπούλου: Το βίντεοκλιπ της κυρά Πέγκυς για το Love is a wonderful thing.

Γιάννης Σαμούρκας: Όταν συμμετείχε ο Σαρμπέλ, γιατί ήταν η έμπνευση του φίλου που μου είπε το μαγευτικό: Πως λέγεται η ελληνο-σκοτσέζικη συμμετοχή στη eurovision; Σαρbelle And Sebastian.

Θέμης Καίσαρης:

Πάνος Κοκκίνης: Ο θρίαμβος των Lordi γιατί απέδειξαν ότι το ευρωπαϊκό κοινό ξέρει να σπάει πλάκα.

Θοδωρής Δημητρόπουλος: Στη Eurovision που έγινε στην Ελλάδα το 2006 στείλαμε την Άννα Βίσση να πει power ballad επειδή είχαμε κερδίσει την προηγούμενη χρονιά κι έπρεπε να Εμφανιστούμε Σοβαροί. Εμφανίστηκε η Βίσση, πόνεσε, φώναξε εκεί, #ερμηνεία κλπ. Φεύγει από τη σκηνή και ανεβαίνουν αμέσως μετά οι Lordi. Κυριολεκτικά, το επόμενο από τη Βίσση ήταν το πιο instant classic πράγμα στην ιστορία του θεσμού. Τελειώνουν οι Lordi, κοντεύει να γκρεμιστεί το κλειστό από τον πανικό και τις φωνές, και εν μέσω γενικότερης έκστασης για αυτό που ζήστηκε, ακούμε τη Ζέτα Μακρυπούλια που περιέγραφε να λέει, "συγγνώμη, εμείς έχουμε μείνει στη συγκλονιστική Αννα". Έπεσα από τον καναπέ από τα γέλια, σαν χτες το θυμάμαι.

Ποια Ελληνική συμμετοχή έχετε πιο κοντά στην καρδιά σας;

Νάνσυ Κωστακοπούλου: Καλομοίρα - Secret Combination. Γιατί ακόμα χορεύουμε τη στιγμή του solo στα πάρτιζ (εμείς τα έξαλλα νιάτα) και γιατί δεν θα ξεπεράσω ΠΟΤΕ το γεγονός ότι αυτό το υπεργλυκάκι έχασε από τον Diman Bilan. Αίσχος.

Ηλίας Αναστασιάδης: Tο S.A.G.A.P.O. του Μιχάλη.

Γιώργος Μυλωνάς: Της Καίτης Γαρμπή με το 'Ελλάδα, Χώρα του Φωτός' το 1993. 'Τη μια μας παίζουν ροκ, την άλλη τσιφτετέλι', εύκολα εθνικός ύμνος.

Γιάννης Σαχανίδης: Δε νομίζω πως είναι το αγαπημένο μου ελληνικό κομμάτι του διαγωνισμού, εδώ υπάρχουν κομματάρες από Antique, Sarbel και Σοφία Βόσσου, αλλά της Καιτούλας της Γαρμπής ήταν η πρώτη Γιουροβίο που παρακολούθησα στα 9 μου, πολιτισμικό σοκ. Είχαμε και το debate τότε αν φορούσε βρακί ή όχι, μεγάλες στιγμές. Σίγουρα πρώτο στην καρδιά μου. #sekleti #meraki

Πάνος Κοκκίνης: Την ακίνητη, ακούνητη (αλλά όχι αμίλητη) Καιτούλη Γαρμπή. Για το φόρεμα, για τα μάτια, για το κενό στα δόντια, για το γεγονός ότι μοιάζει στη γυναίκα μου, γιατί εκεί ξεκίνησε η αθεράπευτη καψούρα που είχα μαζί της.

Γιάννης Σαμούρκας: Το Άνοιξη της Βόσσου. Το τραγουδάω τέτοια εποχή συνέχεια από μέσα μου, καθώς κουμπώνω ένα Xozal.

Κωνσταντίνος Αμπατζής: Την Άνοιξη των Βόσσου-Μικρούτσικου και λόγω σκηνικής παρουσίας και επειδή ήταν το καλύτερο τραγούδι.

Θοδωρής Δημητρόπουλος: Δε ξέρω τι λέει για μένα που το πρώτο που σκέφτηκα ήταν ο Σουηδός μπουζουξής των Antique (κομματάρα), αλλά παρά το δυνατό σερί της post-Helena era με Sakis και με εξαιρετικά τίμιο Σαρμπέλ, είμαι κάπου ανάμεσα στο αέρινο #drama της 'Άνοιξης' της Βόσσου και του αισθητικά αδιανόητου (αλλά σταθερά κλασικού) 'Μάθημα Σολφέζ' με Μπέσυ, Πασχάλη, Ρόμπερτ και Μαριάννα. Αλλά δε ξέρω, ο τρελαμένος Ανδρέας Μικρούτσικος στην ορχήστρα (περίπου έντεκα χρονών σε αυτό το βίντεο) γέρνει την πλάστιγγα. Επίσης εντάξει, μιλάμε για πολύ μεγάλο κομμάτι γενικότερα. Και βγήκε 13ο, μιλάμε περί ασχέτων.

Έρρικα Ρούσσου: Το 'Mάθημα Σολφέζ'. Ακόμα κουνάω χεράκια ρυθμικά όποτε το ακούω. Η 'μουσική μας άρεσε πολύ, τοοοτε'.

Ναστάζια Καπέλλα: Το My Number One ασυζητητί. Δεν μου άρεσε καν το τραγούδι, ήθελα να βγει ή το "The Light in Our Soul" ή το "Let's Get Wild" (ποτέ δεν κερδίζει αυτό που θέλω και φέτος με Demy πάλι έξω έπεσα -ήθελα το "When the morning comes around"), αλλά το αγάπησα το άτιμο το My No1. Ήταν μια γιορτή όλη εκείνη η περίοδος, όλοι αγαπούσαμε την Έλενα, όλοι πιστεύαμε πως θα κερδίσει, όλοι το περιμέναμε πως και πως και εννοείται το είδα με φαγητά, φίλες, σημαία και ούρλιαγμα σε κάθε δωδεκάρι (ήμουν γυμνάσιο).

Γιάννης Μπαϊρακτάρης: Με διαφορά Έλενα Παπαρίζου και My Number One. Έπαιζε παντού σε τηλεόραση, ράδιο, μαγαζιά πριν τη Eurovision. Και φυσικά παίζεται ακόμα στα μαγαζιά. Σε πιάνει ένα κάτι με το που αρχίζει το "γιορ μαϊ λόβα, αντερκόβα".

Ιωσηφίνα Γριβέα: Η Παπαρίζου παίρνει το edge γιατί είναι συνδεδεμένη και με πενταήμερη. Ειδική μνεία με Σάκη και 'Shake It' γιατί το είχαμε ζήσει απόλυτα - θυμάστε τα μπλουζάκια με την ελληνική σημαία;

Θέμης Καίσαρης: Αντάντε μπριόλε. Πιτσικάτο.

-Αυτά θα στείλετε στην Ευρώπη;

-Γιατί; Σιγά την ήπειρο.

Ντόμπρα τώρα, έχετε ψηφίσει ποτέ;

Θοδωρής Δημητρόπουλος: Παλιά ψήφιζα 2-3 τραγούδια τη χρονιά. Σε μια φάση είχα ψηφίσει σερί Sertab, Ruslana, Lordi και Molitva. (Στο ενδιάμεσα ήταν το 'My Number One' που εννοείται θα το ψήφιζα αν μπορούσα.) Ούτε ο Πολ το χταπόδι.

Θέμης Καίσαρης: Ποτέ, αλλά κάθε χρόνο μαζευόμαστε και διοργανώνεται pool, επιλέγουμε πεντάδα κι όποιος βρει τα περισσότερα παίρνει το χρήμα.

Ιωσηφίνα Γριβέα: Είμαι 100% σίγουρη ότι έχω ψηφίσει, έχω το visual του κινητού της μάνας μου στα χέρια μου και την αναφορά που μου έστειλε η EBU, αλλά δε μπορώ να θυμηθώ ποια συμμετοχή, grrr.

Γιάννης Σαχανίδης: Όχι, αλλά θα ήθελα να γυρίσω πίσω το χρόνο και να ψηφίσω Zeljko Joksimovic το 2004.

Ναστάζια Καπέλλα: Όχι ποτέ. Το μόνο πράγμα που έχω ψηφίσει ποτέ μου ήταν να κερδίσει ο Λιανός το Fame Story 3.

Γιάννης Μπαϊρακτάρης: Πρέπει να έχω ψηφίσει τρεις ή τέσσερις φορές. Θυμάμαι σίγουρα η πρώτη ήταν με τους One - Gimme το 2002 που εκπροσώπησαν Κύπρο. Είχαν βγει έκτοι, not bad. Είχα ψηφίσει Lena με Γερμανία το 2010 (έρωτας) που κέρδισε και αν θυμάμαι καλά και τους Blue το 2011 με Ηνωμένο Βασίλειο, επειδή τους είχα παίξει στο στοίχημα. Με απογοήτευσαν.

Έρρικα Ρούσσου: Ποτέ. Δεν έπιανα γραμμή.

Πάνος Κοκκίνης: Έχω ψηφίσει μια και μοναδική φορά, τους Lordi, ένεκα του ότι είχε μπει στο ίδιο τριπάκι και όλη η υπόλοιπη παρέα. Μιλάμε για τους Lordi που, αν θυμάμαι καλά, μου άφησαν καμία 200άρα ευρώ στην τσέπη. Μεγάλη να είναι η χάρη τους και ο καλός Θεούλης να τους προσέχει.

Γιάννης Σαμούρκας: Ντόμπρα; Οκ. Μια φορά προσπάθησα γιατί με έψησαν. Έκανα λάθος στο νούμερο και ψήφισα κάτι άλλο.

Εξίσου ντόμπρα, αν μπορούσατε, θα είχατε ψηφίσει Helena;

AP Photo/Sergey Ponomarev

Ηλίας Αναστασιάδης: Nαι, βεβαίως.

Κωνσταντίνος Αμπατζής: Όχι, δεν χρειαζόταν, είχε κάνει όλη τη δουλειά η Πασχαλίδου πριν με τις γνωριμίες της και πήραμε τα σκανδιναβικά μπλοκς, ρωτήστε όποιον θέλετε, έτσι είναι.

Νάνσυ Κωστακοπούλου: Duh.

Θέμης Καίσαρης: Ναι, εύκολα. Την έχω στηρίξει τα προηγούμενα χρόνια στα μπουζούκια, άξιζε και την ψήφο το 2005.

Ναστάζια Καπέλλα: ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ

Πάνος Κοκκίνης: Ασφαλώς και ναι. Γιατί η Έλενα είναι ότι καλύτερο, πιο ελληνικό, πιο ντόμπρο, πιο κυριλοσέξι έχουμε πότε στείλει ή θα στείλουμε ποτέ στον συγκεκριμένο θεσμό.

Θοδωρής Δημητρόπουλος: Duh.

"Είμαι ο Κώστας Μπίγαλης, με ξέρει όλη η Ελλάδα". Αν έπρεπε ένα τραγούδι του Κώστα Μπίγαλη να έχει διαγωνιστεί στη Eurovision ποιο θα ήταν και τι θέση θα έπαιρνε;

Γιάννης Σαχανίδης: Πείτε αλήθεια, αυτό το ερωτηματολόγιο δημιουργήθηκε για να μιλήσω εγώ για τον Μπίγαλη ε; Ακούστε, το έχω μελετήσει το θέμα, θα έπρεπε να πάει με το 'Με την πρώτη ματιά', εντελώς γιουροβιζιονικό κομμάτι, πιάνα, upbeat ρυθμούλης, παλαμάκια, σοβαρός Μπίγαλης θα λέγαμε. Θα περνούσε άνετα από τον ημιτελικό και στον τελικό θα έβγαινε με χαβανέζικο πουκάμισο γεμάτο γαλάζια μάτια και τεράστια μάτια στις γιγαντοθόνες να κοιτάνε τους θεατές. Πανηγυρική 6η θέση και υποδοχή ήρωα στο αεροδρόμιο.

Θέμης Καίσαρης: Το τρεχαντήρι με το οποίο ο Μπίγαλης πήγε στη Eurovision είναι εύκολα ο,τι χειρότερο έχουμε στείλει ποτέ. Τo I miss you θα έσκιζε, θα έβγαινε 5ο κι ο Μπίγαλης θα ήταν έξαλλος με τα ξένα κέντρα που του στέρησαν την πρωτιά ή έστω το μετάλλιο.

Θοδωρής Δημητρόπουλος: To 1983 o Μπίγαλης ως Big Alice έβγαλε το I Miss You και στον διαγωνισμό εκείνης της σεζόν κέρδισε αυτή η κυρία. Θα έβγαινε 6ος αλλά θα μιλούσαν όλοι για αυτό το τραγούδι ως κάτι μπροστά από την εποχή του. Σαν το 'S.A.G.A.P.O.' ένα πράγμα.

Γιάννης Σαμούρκας: Big Alice – There is a fire burning. Τότε που είχε ακόμα εκείνη την τεράστια ελιά στη μούρη. Και είναι μια χαρά κομμάτι. Και τρίτο θα μπορούσε να βγει.

Κωνσταντίνος Αμπατζής: ...και θα έβγαινε 3ος.

Έρρικα Ρούσσου: Μελισσούλα, μελισσάκι βρήκες άλλο λουλουδάκι. Τουλάχιστον στην πεντάδα αν σκεφτούμε ότι στην σκηνική παρουσία ο Κώστας που τον ξέρει η Ελλάδα θα φορούσε κάτι κίτρινο. Ψηφίζω αυτό να ήταν γιλέκο.

Γιώργος Μυλωνάς: Του Αιγαίου τα Μπλουζ αντί για 'Τρεχαντήρι'. Πρωτιά στη Eurovision και Μπόκοτα παρουσιάστρια μέχρι να καταργηθεί η διοργάνωση.

Ιωσηφίνα Γριβέα: 'Του Αιγαίου τα Blues' που είχε βγει κατευθείαν από το σάουντρακ του 'Back to the Future'. Πετάς και 2 ζευγάρια χορευτών ντυμένα '60s να χορεύουν rock 'n' roll και βγαίνεις 3ος.

Γιάννης Μπαϊρακτάρης: Ξεκάθαρα με το 'Του Αιγαίου τα Blues". Καλοκαιρινό video-clip για προμοτάρισμα, θα είχε ξετρελαθεί η Ευρώπη. Τη μεγάλη βραδιά θα παίρναμε και ψήφους από Σκανδιναβούς τουρίστες επομένως μέσα στη 10άδα θα ήταν χαλαρά.

Ηλίας Αναστασιάδης: Το διονυσιακό 'Του Αιγαίου τα Μπλουζ' και θα έπαιρνε μια θέση ανάμεσα στην 5η και τη 10η.

Ναστάζια Καπέλλα: Το "Παρεάκι" με πιο ενεργό ρόλο Μαριάντας. Θα πήγαινε με ύφος "We are the winners of Eurovision", θα έβγαινε 5ο αλλά θα έμενε στην ευρωπαϊκή ιστορία και το πρώτο δεν θα το θυμόταν κανείς.

Το 'S.A.G.A.P.O.': αδικήθηκε / ήταν μπροστά από την εποχή του / πήρε τη θέση που του άξιζε / [άλλη απάντηση];

Θέμης Καίσαρης: ΟΛΑ ΜΑΖΙ. Το τραγούδι πήρε τη θέση που του άξιζε, ο Ρακιντζής αδικήθηκε γιατί δεν του αναγνωρίστηκε το πόσο καλά περάσαμε και ήταν μπροστά απ'την εποχή του γιατί πολύ απλά το συζητάμε σήμερα και θα το συζητάμε πάντα ως ο,τι πιο γαμάτο έχει συμβεί ποτέ σε συμμετοχή μας στη Eurovision. Μακράν της δεύτερης η καλύτερη συμμετοχή έβερ.

Ιωσηφίνα Γριβέα: Τα έχει πει όλα εδώ ο Θέμης Καίσαρης, αλλά εμένα το SAGAPO μου άρεσε εξαρχής χωρίς καμία ειρωνεία, αν και αισθανόμουν επίσης εξαρχής ότι δε θα πήγαινε καλά. Όχι και για πάτο όμως, ρε παιδιά.

Γιώργος Μυλωνάς: Όταν εμείς κτίζαμε την Ακρόπολη...

Νάνσυ Κωστακοπούλου: Ήταν μπροστά από την εποχή του.

Κωνσταντίνος Αμπατζής: Αιώνες μπροστά, ακόμα δεν έχει εκτιμηθεί όσο πρέπει.

Πάνος Κοκκίνης: Πήρε την θέση που του άξιζε. Γιατί ήταν 20 χρόνια μετά την εποχή του.

Ηλίας Αναστασιάδης: Ήταν μπροστά από την εποχή του. Είναι μπροστά και από την εποχή μας.

Γιάννης Σαχανίδης: Ναι, βέβαια.

Ποιος είναι ο αγαπημένος σας στίχος από το 'S.A.G.A.P.O.';

Ναστάζια Καπέλλα: Ο αντίλαλος του say, δηλαδή τα (say, say)

Θέμης Καίσαρης: Before you enter in my world (world, world), give the password.

Γιάννης Σαχανίδης: Say

Γιάννης Σαμούρκας: Ο τελευταίος.

Θοδωρής Δημητρόπουλος: Δεν κατάφερα ποτέ ξανά στη ζωή μου να ξαναπροφέρω σωστά το 'password' μετά το θρυλικό πλέον "γκίβ δε πασουώ δε πασουώ δε πασουώ".

Κωνσταντίνος Αμπατζής: "When I'm out of my mind (Mind, mind, mind, mind, mind)" (η επανάληψη έχει τη δική της σημασία)

Ηλίας Αναστασιάδης: Ιf you pray for me and hope, είμαστε πάντα με το θρησκευτικό στοιχείο

Aν η Eurovision έπρεπε να διεξαχθεί για μια χρονιά εκτός Ευρώπης, σε ποια χώρα θα τη διοργανώνατε;

Γιάννης Σαχανίδης: Είμαι πάρα πολύ έτοιμος τα τελευταία χρόνια να συμβεί μια Worldvision. Θα ξεκινούσα πηγαίνοντας Ιαπωνία, θα περνούσαμε όλοι τόσο υπέροχα εκεί.

Ιωσηφίνα Γριβέα: Ινδία για Bollywood θέαμα στα διαλείμματα. Και ελέφαντες. Πάντα ελέφαντες.

Θοδωρής Δημητρόπουλος: Ασυζητητί στην Αμερική, κιτς στο τετράγωνο. Θα πάθαιναν ομαδικά εγκεφαλικά. Όταν οι Αμερικάνοι ανακαλύπτουν ξανά τη Eurovision κάθε χρόνο περνάω τρομερά καλά με το να βλέπω τα σχόλιά τους, όσων δεν έχουν μείνει αποσβολωμένοι τουλάχιστον.

Γιάννης Σαμούρκας: Στην Ιαπωνία, να το διοργάνωνε ο Τακέσι Κιτάνο και να το σκηνοθετούσε ο Τακάσι Μίικε.

Πάνος Κοκκίνης: Στο Las Vegas με guest star την Britney Spears ή όποιον άλλο παλαίμαχο  βρίσκεται εκείνη την περίοδο εκεί προκειμένου να βγάλει το εφάπαξ του.

Κωνσταντίνος Αμπατζής: Στην Βόρεια Κορέα.

Ποιο είναι το αγαπημένο σας τραγούδι που δεν κέρδισε;

Ιωσηφίνα Γριβέα: To 'Tornero' θα ήταν η πιο κατάφωρη αδικία που έχει γίνει ποτέ στον διαγωνισμό, αν δεν είχαν απέναντι τους Lordi. Προσθέτω 'Dime' που βγήκε 8ο γιατί δεν τους καταλαβαίνω αυτούς τους Ευρωπαίους.

 

Θέμης Καίσαρης: Έλα, εύκολα η Άνοιξη, άσε που δεν ξέρω και κανένα ξένο που να μην κέρδισε.

Κωνσταντίνος Αμπατζής: Athena - For Real.

Θοδωρής Δημητρόπουλος: To Βέλγιο, που είναι η κρυφά καλύτερη χώρα του κόσμου, έστειλε μια χρονιά στη Eurovision τραγούδι με στίχους gibberish. και έχασε μόλις για 2 πόντους από τη Sertab. Στην 3η θέση, έναν πόντο πίσω, οι t.A.T.u.. Το καλύτερο Eurovision βάθρο όλων των εποχών.

Από κοντά το 'Dime' της Beth που μέχρι να διαβάσω τις απαντήσεις σε αυτό το ποστ νόμιζα πως είμαι κυριολεκτικά ο μόνος άνθρωπος στην Ευρώπη που το θυμόμουν, συμπεριλαμβανομένης της Beth, και φυσικά την κομματάρα 'Dum Tek Tek' της Hadise. Όλα κομμάτια που επίσης είχα ψηφίσει στις χρονιές τους, πέρα δηλαδή από τους μετέπειτα νικητές.

Γιώργος Μυλωνάς: Δεν ξέρω αν το 'Comme Ci Comme Ca' (Ευριδίκη-Κοργιαλάς, Κύπρος) ήταν το καλύτερό μου, αλλά ήθελα κάπου να το γράψω. Αν περνούσε τελικό, θα έμπαινε τριάδα.

Γιάννης Σαχανίδης: Επειδή είμαι σίγουρος πως θα πει κάποιος Verka Serduchka και επειδή υπάρχουν πολλά που αγαπώ, θα πάω με 2:

Ένα παλιό, το 'Dschinghis Khan' των Dschinghis Khan. Τραγουδάρα. Βγήκε 4ο το 1979, αίσχος, δεν εκτιμάνε οι Ευρωπαίοι. Το έχει πει και στα ελληνικά ο Λάκης ο Τζορντανέλι.

 

Και ένα αρκετά πιο φρέσκο, το γαλλικό 'L'amour à La Française' στο οποίο απλά ΛΑΤΡΕΥΩ τον καραφλό τυπάκο, μεγάλη τρέλα. 22ο στα 24 αυτό παρακαλώ, αλλά λατρεία.

Νάνσυ Κωστακοπούλου: Verka Serduchka γιατί είναι το μοναδικό τραγούδι που θυμάμαι ακόμα. Ίσως γιατί φορούσε metallics.

Γιάννης Μπαϊρακτάρης: Eίχε τραγουδάρα το Αζερμπαϊτζάν το 2009 με Arash και κουκλάρα Aysel, όμως βγήκε τρίτο. Το 'Always' είχε απέναντι τον Rybak που έκανε πλάκα εκείνη τη χρονιά.

Ναστάζια Καπέλλα: Tο 'Die for you' και το 'Never, never let you go' του Dima Bilan.

Αν διοργανώνατε πολυήμερο Φεστιβάλ και μία ήταν αφιερωμένη αποκλειστικά σε acts από τη Eurovision, ποιους θα κλείνατε;

Γιάννης Σαχανίδης: Θα έχω Zeljko Joksimovic για χαλαρό απογευματάκι, Ρουβά, Καλομoοίρα, Sarbel από τους δικούς μας, Mihai Trăistariu να μας πει το Tornerò, Dima Bilan, εκείνους τους πειρατές από τη Λετονία, Mor ve Ötesi και Hadise από Τουρκία, οπωσδήποτε τη Sofi Marinova, και θα έκλεινα με Verka Serduchka και Rodolfo Chikilicuatre.

Επίσης θα το σκεφτόμουν σοβαρά να καλέσω όσους έχουν πάρει την τελευταία θέση και να διοργανώσω μια περίπου-Γιουροβίζιον μόνο με αυτούς.

Θέμης Καίσαρης: Τη Μπόκοτα και τον Χατζηστεφάνου. Θα έβαζα την Μπόκοτα να λέει όλα τα τραγούδια, ενώ ο Χατζηστεφάνου της φωνάζει "βλάχα, βλαχάρα".

Γιάννης Μπαϊρακτάρης: Την τρελάρα Silvia Night του 2006 που δυστυχώς δεν την πέρασαν στον τελικό, τις t.A.T.u., Ruslana, Lena, Sirusho, Ani Lorak, Σάκη, Verka Serduchka, Lordi, τις γιαγιάδες της Ρωσίας, Rodolfo Chikilicuatre και φυσικά Ελενάρα.

Ιωσηφίνα Γριβέα: Τους We Are the Winners of Eurovision γιατί τους έμεινε άχτι, Verka Sherduchka, Athena, Dana International, Ruslana, Sertab, Loreen, Hadise, Sirusho, Conchita, reunion Antique και σόλο Παπαρίζου, Καλομοίρα, Ρουβά, Ρακιντζή, ABBA και τις γιαγιάδες από τη Ρωσία. Α, και τη Celine Dion.

Ναστάζια Καπέλλα:

  • t.A.T.u με το "Νια μέπρι βόισια νιε πρασιρ" σε ρεμίξ με το "All the things she said"
  • Παπαρίζου με Σάκη να τραγουδούν "My No1"
  • Conchita και Dana International να τραγουδούν η μία το τραγούδι της άλλης
  • Secret Garden με "Nocturne" και Emily de Forest να χορέυει και στο τέλος να μπαίνουν και να τους διακόπτουν οι Lordi
  • Τους "I wanna bring you up" σε συνεργασία με Koza Mostra, Αγάθωνα και Ευδοκία Κάδη με το "Femme Fatale" που πολύ αδικήθηκε και από την Ελλάδα (δεν το έπαιζαν ποτέ)

Θοδωρής Δημητρόπουλος: Οπωσδήποτε τη Hadise αν έβρισκε κενό ανάμεσα στα γυρίσματα του Τούκικου 'Voice' #research. Αλλά πάμε οργανωμένα. Για να το πάμε σε βαριά ethnic pop της #απο_εδω Ευρώπης να υπάρχει και μια κάποια ομοιομορφία, θα είχα headliner τη Ruslana, και πριν θα έχουμε Χέλενα, Sertab και Hadise και ΚΥΡΙΩΣ τη Verka Sherduchka. Ποιοτικό νταούλι.

Η Loreen θα είναι το act που αναλαμβάνει το main stage μετά τον headliner για να χοροπηδάνε για τις επόμενες ώρες σαν κατσίκια οι θεατές, πίνοντας. Οι Faithless μετά τους Radiohead, αν προτιμάς.

Ποια ειναι η στιγμή που νιώσατε τη μεγαλύτερη ετεροντροπή σε διαγωνισμό της Eurovision;

Νάνσυ Κωστακοπούλου: Πέρυσι νομίζω και λίγο με τον Σαρμπέλ και τον Γιώργο Αλκαίο. Α και με την Μαντώ αλλά και αυτό με το Alcohol is free.

Ιωσηφίνα Γριβέα:

Θέμης Καίσαρης: Ντροπή και χαρά μαζί για το γονάτισμα και τη συνολική ερμηνεία της Βίσση το 2005 στο Everything I am. Ντροπή για λογαριασμό της και για όσους θεωρούσαν πως αυτό που έκανε ήταν ωραίο, χαρά που επιτέλους θα καταλάβαιναν, έστω και για μια φορά, πως αυτό δεν είναι σκηνική παρουσία, δεν είναι ερμηνεία, είναι ένα τίποτα που έχει πέραση μόνο στην Ελλάδα.

Ηλίας Αναστασιάδης: Νομίζω με τον Γιώργο Αλκαίο και τους friends, χωρίς να μπορώ να στοιχειοθετήσω την απάντησή μου επαρκώς.

Ναστάζια Καπέλλα: Μάλλον οι κίονες πίσω από τον Λούκας Γιώρκα και τον Stereo Mike. Μου αρέσει το τραγούδι και δεν με αφήνουν να μου αρέσει.

Κωνσταντίνος Αμπατζής: Στο S.A.G.A.P.O.

Γιάννης Σαχανίδης: Ε άμα είναι να νιώθουμε ετεροντροπή γιατί βλέπουμε Γιουροβίζιο;

Ποιο Ελληνικό τραγούδι που διαγωνίστηκε πιστεύετε ότι θα λέγατε καλύτερα από αυτόν που τό'πε on stage;

Ιωσηφίνα Γριβέα: To 'Μια Κρυφή Ευαισθησία'.

Ηλίας Αναστασιάδης: Το 'Yassou Maria', το λέω πολύ συχνά από μέσα μου στο λεωφορείο.

Θοδωρής Δημητρόπουλος: Το 'Rise Up' των Freaky Fortune feat. RiskyKidd, το οποίο δεν θυμάμαι καν ποιο είναι αλλά πιστεύω θα το έλεγα καλύτερα από τους Freaky Fortune γιατί φυσικά αυτό είναι κάτι που δεν υπάρχει.

Γιάννης Σαχανίδης: Της Άννας Βίσση. Γενικά τραγουδάω πολύ καλύτερα από τη Βίσση, όχι μόνο στο συγκεκριμένο κομμάτι.

Θέμης Καίσαρης: Έτσι όπως είμαι, εδώ που κάθομαι, αν μου πετάξεις ένα σαξόφωνο και μου πεις "σε τρεις μέρες παίζεις" σίγουρα θα έπαιζα καλύτερα απ'αυτόν που εκτέλεσε και διέλυσε το σόλο μετά το πρώτο ρεφρέν της 'Άνοιξης'.

Μια αποχαιρετιστήρια σκέψη;

Θοδωρής Δημητρόπουλος: Παιδιά δεν είμαι πολύ καλά με τον Αντρέα "καλά ρε σοφάκι ΤΙ ΤΟΥΣ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΝΕΙ ΤΩΡΑ, ΜΟΥ ΛΕΣ;;;" Μικρούτσικο την ώρα του άμπαλου σαξοφωνικού σόλο.

Ναστάζια Καπέλλα: Όταν ήμουν 19 χρονών πήγα με μια φίλη και έναν φίλο σε ένα τηλεπαιχνίδι που είχε θεματική Eurovision γιατί ήταν τέτοια εποχή καληώρα. Ήμουν φουλ προετοιμασμένη, τα ξέρα και από μόνη μου, τα διάβαζα και δυο μέρες πριν και πέφτει δεύτερη ερώτηση "Τι συνέβη στην Dana International όταν απένημε το βραβείο της Eurovision στην νικήτρια Σουηδία το 1999;". Ε, και δεν το ξέραμε. Ε, και λέμε μην πάρουμε βοήθεια από την δεύτερη ερώτηση να πούμε στην τύχη ότι της σκίστηκε το φόρεμα. Ε, και η απάντηση ήταν ότι έφαγε τούμπα. Ε, και χάσαμε πριν φτάσουμε τα 100 ευρώ. Χάσαμε τόσο γρήγορα που το κανάλι δεν έπαιξε καν το απόσπασμά μας ποτέ -πάλι καλά- και από τότε είναι το ένοχο μυστικό των τριών μας μέχρι σήμερα που το αποκαλύπτω εγώ στο πανελλήνιο.

Νάνσυ Κωστακοπούλου: Στο σημερινό On this day του facebook μου εμφανίστηκε ένα τραγούδι της Νορβηγίας, το οποίο apparently μου άρεσε πολύ το 2011. Φυσικά δεν το θυμόμουν καθόλου.

Ιωσηφίνα Γριβέα: Δεν το έκλεψε απλά το χιτάκι, το ξεσήκωσε. Ντροπής πράγματα.

Γιάννης Σαχανίδης: Δεν ξεχνώ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ

Τα τραγούδια που θα έπρεπε να έχουμε στείλει στη Eurovision
Έλενα, Ruslana και ABBA: Οι 12 καλύτεροι νικητές της Eurovision
ADVERTISING
  • top stories
  • BEST OF NETWORK

ΜΟΥΣΙΚΗ