'Hooten & the Lady', το Διαμάντι του Νείλου τι είπαμε ότι το έχεις;

H μίνι σειρά που μου θύμισε την Ιντιάνα Τζόουνς τηλεοπτική νιότη μου/ μας και όλους όσους ίδρωσαν κυνηγώντας το χαμένο Ελντοράντο.

Πέτυχα το πρώτο επεισόδιο εντελώς κατά λάθος. Δεν γνώριζα τίποτα για την υπαρξή της. Δεν υπήρχε ούτε μια λέξη αναφορά για αυτή σε ολόκληρο fall tv preview του Entertainment Weekly. Εκεί δηλαδή όπου έκαναν πασαρέλα άλλες 145, νέες και παλιές σειρές.



Η γυναίκα μου, μάλιστα, με ανάγκασε να το κλείσω το πρώτο δεκάλεπτο. Όμως, αργότερα, μέσα στη νύχτα, ως άλλος κλέφτης, έπιασα τον εαυτό μου να λαχταρά να μάθει τι απέγινε στην -πιο βρετανίδα πεθαίνεις- Lady Alexandra, εκπρόσωπο του Βρετανικού Μουσείου που ψάχνει τι απέγινε σε έναν εξερευνητή της βικτοριανής εποχής, και τον ριψοκίνδυνο Αμερικάνο λαμόγιο Hooten, οι μοίρες των οποίων διασταυρώνονται στον 'μοντέρνο' Αμαζόνιο.



Τι εννοείς τι συμβαίνει; Τεράστια φίδια, κανίβαλοι που ετοιμάζονται να τους κάνουν βραστούς, χάρτες θησαυρού, απόκρημνοι γκρεμοί, κρυμμένες μυστικές πόλεις από χρυσό και όλα τα άλλα γνωστά -από τα 80s- και αναμενόμενα.

Τουλάχιστον αυτό στο πρώτο επεισόδιο (από τα οχτώ συνολικά), καθώς μετά η φάση με τους δυο τους μεταφέρεται σε άλλες περιοχές του κόσμου. Και όχι στα 'ψεύτικα', στα αληθινά, αφού τα γυρίσματα έλαβαν -μεταξύ άλλων- χώρα σε Νότια Αφρική, Ρώμη (tribute στο 'Roman Holiday'), Νάπολη, Καμπότζη, Μόσχα, Ναμίμπια (επειδή δεν τους επιτράπηκε να πάνε στην Αίγυπτο) και Νότια Αφρική (που ντούμπλαρε ως Αμαζόνιος).



Ναι, το ομολογώ. Τα τεράστια μάτια, σαν υπνωτικοί ιπτάμενοι δίσκοι, της Ophelia Lovibond του 'Elementary' (κάτι σαν Αγγλική εκδοχή της Zooey Deschanel, έτσι να συνεννοoύμαστε) ήταν μεγαλύτερο κίνητρο για να συνεχίσω να το βλέπω από ό,τι ο 'wannabe Harrison Ford' Michael Landes του 'Lois and Clark' που σαφώς δεν είναι τόσο γοητευτικός όσο πιστεύει. Και όχι, δεν με νοιάζει και ιδιαίτερα αν η σχέση αγάπης-μίσους που αναπτύσσουν καταλήξει τελικά σε σχέση ή όχι.

Γιατί αυτό που εντυπωσιάζει εδώ, πέρα από το budget της σειράς που φαίνεται να είναι βαρβάτο (βλέπε εξωτικά location, ελικόπτερα πάνω από ζούγκλα και άλλα μπιχλιμπίδια) είναι η εσάνς από '80ς που κουβαλάει στο DNA της.

Με άλλα λόγια είναι τόσο παλαιομοδίτικα 'έλα να κυνηγήσουμε στα Ιμαλάια τον μοναδικό πάπυρο που έγραψε ο Βούδας' που είμαι σίγουρος ότι θα αρέσει το ίδιο σε 60άρηδες, την 6χρονη κόρη μου και τους 18χρονους hipster που θα πιστέψουν ότι, δεν μπορεί, δεν γίνεται, είναι σίγουρα ειρωνική. Ότι δεν μπορεί κάποιος να ενέκρινε συνειδητά κάτι τόσο old school.



Θέλεις να γίνω ακόμη πιο βάναυσα ειλικρινής μαζί σου; Το 'Hooten & the Lady' δεν είναι από εκείνες τις σειρές που καυχιέσαι την άλλη μέρα στους φίλους και στους συναδέλφους ότι είδες πρώτος. Ούτε είναι χιπ ρετρό, όπως το 'Stanger Things'. Πρόκειται, όμως, για μια σειρά που λειτουργεί ως ζεστή κουβέρτα τύπου 'Charlie Brown'.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΕΠΙΣΗΣ

Όλα μας τα άρθρα για το 'Stranger Things'

Ειδικά τώρα που έπιασαν τα πρώτα κρύα. Την βλέπεις και, σε αντίθετη με φαντεζί -αλλά, εν τέλεια, ανούσια- reboot όπως του 'MacGyver', αισθάνεσαι ότι επιστρέφεις σε μια εποχή όπου η τηλεόραση ήταν χειρότερη, αλλά πολύ πιο αθώα.

Δεν θα ήθελα να επιστρέψουμε ποτέ εκεί. Και σόρι Κατερίνα Γιουλάκη. Αλλά με κάνει να χαμογελώ το ότι υπάρχει κάτι εκεί έξω που χουζουρεύει το μυαλό μου.

*Το 'Hooten & the Lady' προβάλλεται κάθε Σάββατο στις 22.00 στο OTE CINEMA 4HD.

TAGS
REVIEWS
ADVERTISING
  • top stories

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ