Οποιοσδήποτε μπορεί να γίνει Πρόεδρος: Η απρόσμενα επίκαιρη γοητεία του ‘Designated Survivor’

Μια καλή στιγμή να δούμε τι συμβαίνει με τη σειρά όπου ο Jack Bauer γίνεται Πρόεδρος των ΗΠΑ.

O Jack Bauer δε θα ήταν μεγάλος φαν του Tom Kirkman, Προέδρου των ΗΠΑ.

***

Το ‘24’ έκανε πρεμιέρα στη διάρκεια μιας ιδιαίτερα ταραχώδους στιγμής της μοντέρνας ιστορίας της Δύσης, ερχόμενο 2 μήνες μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Η Αμερική θα ζούσε τη συντηρητική στροφή της προεδρίας G.W. Bush και την σιωπηλή (ή όχι και τόσο σιωπηλή) αφαίρεση στοιχειωδών δικαιωμάτων στο όνομα της ασφάλειας.

Στη διάρκεια των πολύχρωμων (ή άχρωμων, όπως το πάρει κανείς) ‘90s, το ίματζ του υπερπράκτορα είχε σβήσει κι ο James Bond ήταν υποσημείωση. Κανείς δεν τον χρειαζόταν γιατί η λευκή μεσαία τάξη τα πέρναγε μια χαρά. Το 2001 φυσικά τα πράγματα δεν άλλαξαν από τη μια στιγμή στην άλλη, γιατί τα πάντα είναι διαδικασίες πολλών ετών ή ακόμα και δεκαετιών. Με τον ίδιο τρόπο που η Εποχή Trump δεν ξεκινά το δευτερόλεπτο της εκλογής του, αλλά σιγοβράζει χρόνια τώρα κάτω από την επιφάνεια.

Όμως η 11η Σεπτεμβρίου παραμένει ένας δυσθεόρατος συμβολισμός αδύνατο να τον αποφύγεις. Για λόγους συντομίας και ευκολίας, τότε άλλαξαν όλα. Στην μετά-9/11 εποχή, του Bush και του Patriot Act, ο υπερπράκτορας πλέον επιστρέφει, και δεν έχει σημασία αν είναι κοσμοπολίτης, γιατί κανείς δεν έχει χρόνο για χαλαρά ποτακια ή για όνειρα κατάκτησης του διαστήματος, όχι όταν οι κακοί ξένοι και οι διεφθαρμένοι πολιτικοί που ξεπουλάνε μ’ευκολία την πατρίδα μας (όπως γράφει κι ο Φοίβος) βάζουν στόχους εντός συνόρων και επιτίθενται στην έξαφνα τρομαγμένη λευκή Δύση.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΗ

Οι 24 πιο σοκαριστικές στιγμές του '24'

Ο Jack Bauer ήταν ο ήρωας που η Δύση είχε ανάγκη να δει. Έβαζε πάνω απ’όλα το καθήκον, ακόμα κι όταν το διεφθαρμένο κατεστημένο (οι χαρτογιακάδες, οι πλαδαροί αντι-πατριώτες, οι ξεπουλημένοι συμφεροντολόγοι) του έβαζε εμπόδια ή πέταγε στα μούτρα του νόμους που έπρεπε να τηρηθούν. Ο Bauer του Kiefer Sutherland, ένας ήρωας σε κάθε περίπτωση διαχρονικός, άφησε κατά μέρος το προσωπικό του συμφέρον (κάθε του προσπάθεια να ζήσει την οικογενειακή ευτυχία κατέληγαν σε μια νέα τραγωδία), και ανάμεσα σε αμέτρητα “DAMMIT!” και “TELL ME WHERE THE BOMB IS” ξεχυνόταν αφηνιασμένος στην παρηκμασμένη, διάτρητη Αμερική αναζητώντας ενόχους, βασανίζοντας αθώους, υπακούοντας μόνο τους άγραφους κανόνες ενός ακήρυχτου πολέμου.

Για το κοινό καλό.

***

15 χρόνια μετά την πρεμιέρα του ‘24’ ο Kiefer Sutherland βρίσκεται και πάλι στο μέσο μιας δυσβάσταχτης τρομοκρατικής επίθεσης στην καρδιά της Αμερικής, όμως αυτή τη φορά την αντιμετωπίζει από μια εντελώς διαφορετική θέση.

Στο ‘Designated Survivor’, μια σειρά που λίγο ως πολύ είναι αυτό που θα προέκυπτε αν το ‘West Wing’ διαδραματιζόταν στο τεταμένο σύμπαν του ‘24’, ο Sutherland παίζει τον Tom Kirkman, ένας ασήματο υπουργό, τελευταίο τροχό της αμάξης, τον οποίο μάλιστα ο Πρόεδρος είναι έτοιμος να διώξει από το υπουργικό σχήμα. Αύριο κιόλας. Ο Kirkman είναι τόσο ασήμαντος που, στη διάρκεια μιας ομιλίας του Προέδρου, είναι εκείνος που μένει πίσω μόνος του, με τη φορμίτσα του, για να εκπληρώσει τη νομική υποχρέωση του designated survivor. Του μέλους δηλαδή εκείνου της κυβέρνησης που μένει πίσω, ώστε σε περίπτωση τρομοκρατικής ενέργειας, να υπάρχει έστω ένας δημοκρατικά εκλεγμένος άνθρωπος για να τρέξει τη χώρα την επαύριο της επίθεσης στον Πρόεδρο.

Τότε συμβαίνει μια από εκείνες τις επιθέσεις που ο Jack Bauer δεν ήταν εκεί για να αποτρέψει, και η κυβέρνηση των ΗΠΑ αφανίζεται από τη μία στιγμή στην άλλη. Ο Tom μιλά στο τηλέφωνο με την κόρη του και το επόμενο δευτερόλεπτο ανοίγει την πόρτα του κια βλέπει ένα πύρινο στήλο στο κέντρο της Ουάσινγκτον. Ξαφνικά, είναι Πρόεδρος.

Το πρώτο ένστικτο, σίγουρα το δικό μας ως θεατές εκπαιδευμένοι στην εικόνα ενός Sutherland γεμάτου ένταση να απειλεί αθώους και ενόχους, θεούς και δαίμονες, μέχρι να φτάσει Στην Αλήθεια, είναι ότι περιμένουμε τον Kirkman να εξαπολύσει επίθεση κατά παντός υπεθύνου (και μη). Να βγει στους δρόμους της Ουάσινγκτον ουρλιάζοντας TELL ME WHERE THE BOMB IS και φωνάζοντας “DAMMIT CHLOE” ακόμα κι αν δεν υπάρχει καμία Chloe στη σειρά. (Κακώς.)

Όμως τότε συμβαίνει κάτι απρόσμενο: ο Kirkman περιμένει. Και βεβαιώνεται. Και εξετάζει τα γεγονότα με ψυχραιμία που προφανώς και κανείς δε θα μπορούσε να επιδείξει μια τέτοια στιγμή. Και απαιτεί να βρεθούν οι αληθινοί ένοχοι πριν αρχίσει να βομβαρδίζει ξένες χώρες. Και απαιτεί από τον Κυβερνήτη μιας πολιτείας να σταματήσει να μαντρώνει πολίτες της χώρας που δεν είναι λευκοί, απλώς και μόνο επειδή δεν είναι λευκοί. Και προσπαθεί να προσγειώσει σε αμερικάνικο έδαφος ένα αεροπλάνο γεμάτο Σύριους πρόσφυγες.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΗ

Όλα τα recaps του PopCode

Στο πλευρό του αυτή τη φορά έχει και οικογένεια, και φίλους, και συνεργάτες. Τη γυναίκα του παίζει η Natascha McElhone, ερμηνεύοντάς την ως μια ειρηνική, και σίγουρη για τα φιλελεύθερα πιστεύω της, δικηγόρου που ασχολείται με ζητήματα ισομερούς κοινωνικής απασχόλησης. Στο πλευρό του ο Kirkman έχει την Emily και τον Aaron, δύο νερούς βοηθούς που πολύ συχνά καλούνται να παίζουν αντίθετους ρόλους σε κάθε λογής ηθικό δίλημμα, ώστε να προσφέρεται εξαντλητικό exposition αλλά και να αναπτύσσονται οι διαφορετικές πλευρές ενός ζητήματος.

Αλλά τον αναμφίβολα κεντρικότερο ρόλο στην ομάδα εμπιστοσύνης του νέου Προέδρου κατέχει ο Seth του Kal Penn, ο νέος εκπρόσωπος τύπου που, όπως κάνει σαφές η σειρά, είναι εκεί και λόγω της καταγωγής του, αλλά και όχι μόνο. Τίμιο.

Ο Kirkman και το τιμ του καλείται σε αυτά τα πρώτα επεισόδια να ξεδιαλύνει μια καταστροφικής ισχύος επίθεσης στο έδαφος των ΗΠΑ, η οποία ξεκληρίζει πρακτικά όλη την κυβέρνηση, προσπαθώντας ταυτόχρονα να διατηρήσει τη χώρα σε λειτουργία. Όλοι τους είναι απαίδευτοι και μαθαίνουν τα πάντα καθώς η καθημερινότητα τους περιτυλίγει. Σε μια εποχή που έχει εκλεγεί στο Λευκό Οίκο ένας άνθρωπος ακόμα πιο πολιτικά απαίδευτος κι από τον Kirkman, μοιάζει απρόσμενα επίκαιρο το να βλέπεις κάποιον να ψηλαφίζει την ηθική της διοίκησης υπό τις πιο δυσμενείς των συνθηκών- κυρίως επειδή ξέρουμε πως η πραγματικότητα ξεπερνά, για μια ακόμα φορά, και την πιο ακραία φαντασία.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΗ

Όταν είδαμε τον Kiefer Sutherland από κοντά

Το ‘Designated Survivor’ λυαίνει τόσο πολύ τις γωνίες που μάλλον αυτές οι γωνίες τελικά δεν υπήρχαν ποτέ (σε ένα επεισόδιο τον Seth τον παρενοχλούν στο δρόμο επειδή είναι Μουσουλμάνος, αλλά στο τέλος του επεισοδίου ένας αστυνομικός τον πλησιάζει με άγριες διαθέσεις και, απλά, τον ρωτάει φιλικά αν έχασε κι εκείνος ανθρώπους του στην τρομοκρατική επίθεση- ευχαριστούμε για τη χρήσιμη παρέμβαση, ‘Designated Survivor’), όμως παραμένει μια φαντασιακή προσέγγιση στα Μεγάλα Ζητήματα της Δύσης που πάντα θα έχει λόγο ύπαρξης, ειδικά όταν γίνεται με τρόπο τόσο απολαυστικά γραμμένο στο πλαίσιο της 40λεπτης δραματικής τηλεόρασης. Μέσα από το ακραίο της concept, η σειρά δε μπορεί παρά να αγγίζει ζητήματα κοινωνικής δικαιοσύνης, ρατσισμού, τυφλού πατριωτισμού, προσπαθώντας να κηρύξει ψυχραιμία σε εποχή που μοιάζει πραγματικά ελάχιστα ψύχραιμη.

Ο Jack Bauer της υπόθεσης είναι μια πράκτορας του FBI που παίζει η Maggie Q, η οποία ερευνά την επίθεση και, ουσιαστικά, μέσα από το δικό της storyline (για την ώρα σχετικά απομονωμένο από οτιδήποτε συμβαίνει στον Kirkman και το τιμ του) ξεδιπλώνονται αργά αλλά σταθερά τα επίπεδα της συνωμοσίας. Ο σεναριογράφος Ντέιβιντ Γκούγκενχαϊμ (‘Stolen’) και η ομάδα του καταφέρνουν στα 7 επεισόδια που έχουμε δει ως τώρα, να ισορροπούν άψογα τις διαφορετικές ανάγκες χαρακτήρων και πλοκής. Σε κάθε νέο επεισόδιο, θέλουμε να δούμε πώς θα ανατιδράσει ο Kirkman μπροστά στο κάθε νέο αδύνατο εμπόδιο ή πώς θα τον κατευθύνουν οι άνθρωποί του μέσα από τον συναρπαστικά δαιδαλώδη λαβύρινθο του αμερικάνικου συστήματος διακυβέρνησης.

Σε μια σκηνή του 7ου επεισοδίου, από μια τηλεόραση ακούγεται η περιγραφή ενός αγώνα μπέιζμπολ. 2 μήνες μετά από ένα χτύπημα που γονάτισε τη χώρα, η ζωή στην Αμερική συνεχίζεται κανονικά. Ο Tom Kirkman μπορεί σε κανένα σημείο αυτών των 7 επεισοδίων να μην είναι σίγουρος πως είναι ο άνθρωπος για τη δουλειά, και μπορεί κανείς να μην τον εμπιστεύεται απόλυτα, όμως με έναν περίεργο τρόπο, η σειρά -δηλαδή ο Tom Kirkman- σε κάνει όντως να πιστεύεις πως μετά από ένα διάστημα, η ζωή έχει επιστρέψει σε κανονικούς ρυθμούς.

***

Σε ένα από τα πρώτα επεισόδια, ο Πρόεδρος Kirkman καθαιρεί τον στρατηγό του επειδή παράκουσε τη ρητή εντολή του, πως οι ΗΠΑ δε θα επιτεθούν σε κανέναν και πουθενά, όχι μέχρι να είναι βέβαιοι για το ποιος βρίσκεται πίσω από αυτή την επίθεση. Ο πρώτος που θα παράκουγε αυτή την εντολή θα ήταν φυσικά ο ίδιος ο Jack Bauer, και ο Tom Kirkman φυσικά θα τον έδιωχνε μακριά από τον Λευκό Οίκο κι από κάθε είδους θέση ισχύος.

15 χρόνια μετά, ο Kiefer Sutherland παίζει ένα εντελώς διαφορετικό είδος αμερικάνικου ήρωα.

*To 'Designated Survivor' στρημάρει με νέο επεισόδιο κάθε βδομάδα στο Netflix.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΦΕΤΙΝΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ

Πώς το 'Westworld' εξερευνά τα όρια του αληθινού
Η 3η σεζόν 'Black Mirror' σε προκαλεί να της βάλεις λιγότερα από 5 αστεράκια
Το 'American Horror Story' φέτος παλάβωσε τελείως
Το Big Bang του 'The Strain' αλλάζει τα πάντα
'This Is Us', η σειρά που κάνει τα ζευγάρια να κλαίνε
'Narcos': Τι κρατάμε και τι μας έλειψε από τη 2η σεζόν
Το 'Van Helsing' είναι η διασταύρωση 'Walking Dead' και 'Strain' που περίμενες
To 'Trapped' είναι η must Ισλανδική σειρά που πρέπει να δεις
'Hooten & the Lady', το Διαμάντι του Νείλου τι είπαμε ότι το έχεις;
ADVERTISING
  • top stories

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ