Tour de France 2026, η μάχη της κίτρινης φανέλας

Όπως βλέπουμε στον χάρτη της διαδρομής, από τον φετινό σχεδιασμό απουσιάζουν τελείως, για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά (αν εξαιρέσουμε ένα σύντομο πέρασμα από το Μπορντό), τα δυτικά παράλια. Επίσης απουσιάζει τελείως η βόρεια Γαλλία, αλλά και τα παράλια της Μεσογείου. Η πρώτη εβδομάδα του αγώνα θα διεξαχθεί στην Καταλονία και την ευρύτερη περιοχή των Πυρηναίων, η δεύτερη στην κεντρική και ανατολική Γαλλία, από το Massif Central μέχρι τα Βόσγια όρη και την οροσειρά του Ιούρα και η τρίτη στην ευρύτερη περιοχή των Άλπεων.

Η διαδρομή είναι δεξιόστροφη (σύμφωνη με τη φορά του ρολογιού) και ο τερματισμός θα γίνει στα Ηλύσια Πεδία της γαλλικής πρωτεύουσας, διατηρώντας για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά την τριπλή ανάβαση στον λόφο της Μονμάρτης, που πέρυσι μας χάρισε μοναδικό θέαμα. Για 27η φορά στην ιστορία (14η αυτόν τον αιώνα και 4η την τελευταία 5ετία), το Tour de France θα ξεκινήσει από χώρα του εξωτερικού, κάτι που έχει εξελιχθεί σε σχεδόν μόνιμη συνήθεια, αφού και του χρόνου, ο αγώνας θα εκκινήσει από το Εδιμβούργο.

Η συνολική διαδρομή καλύπτει 3.321,2 χιλιόμετρα με 53.950 μέτρα υψομετρικής διαφοράς. Κοιτώντας προσεκτικά τον φετινό σχεδιασμό, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για ένα αρκετά παραδοσιακό Tour (σε αντίθεση με το περσινό). Υπάρχουν αρκετές ευκαιρίες για τους σπρίντερ και τις ομάδες τους, κυρίως στο πρώτο μισό του αγώνα, ενώ επιστρέφει μετά από έξι χρόνια απουσίας (2019 στις Βρυξέλλες) το ομαδικό χρονόμετρο (19,6 χλμ). Τα βουνά είναι μοιρασμένα στις τρεις εβδομάδες, με τη δυσκολία να ανεβαίνει σταδιακά και την τρίτη εβδομάδα να συγκεντρώνει τις πιο δύσκολες αναβάσεις και προφανώς τα περισσότερα υψομετρικά.

Οι αθλητές – για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά – δεν θα συναντήσουν pavé στον Βορρά, ούτε τα περίφημα “ribinous”, τους χαρακτηριστικούς χωματόδρομους της Βρετάνης, καθώς επίσης και καμία μορφή gravel σε όλη τη διαδρομή, ενώ ήδη από πέρυσι έχουν εξαφανιστεί τα Bonus Points που έδιναν μπόνους δευτερόλεπτα σε επιλεγμένα σπριντ ανάβασης κάποιων ετάπ. Υπάρχουν πέντε «επίσημοι» ανηφορικοί τερματισμοί, συν τρεις ακόμη, αλλά σε μη βαθμολογούμενα ανηφορικά σημεία. Υπάρχει μόνο ένα ατομικό χρονόμετρο, με τα 26 του χιλιόμετρα να είναι η τρίτη μικρότερη απόσταση ατομικής χρονομέτρησης την τελευταία εικοσαετία (με μέσο όρο τα 50 χλμ).

Σε αντίθεση με την περσινή διοργάνωση, που χρειάστηκε να περιμένουμε μέχρι το 10^ο ετάπ (!) για να δούμε το πρώτο σπριντ ανάβασης 2ης κατηγορίας και το 12^ο για τα πρώτα σπριντ ανάβασης 1ης και HC κατηγορίας, φέτος τα βουνά παρουσιάζονται σχεδόν με το «καλημέρα» και αυτό επειδή το ξεκίνημα από την Καταλονία, καθιστά υποχρεωτικό από τόσο νωρίς το πέρασμα από τα γειτονικά Πυρηναία. Έτσι, μόλις στο 3^ο ετάπ οι αθλητές θα ανέβουν το 1ης κατηγορίας Col de Tosses, ενώ στο 6^ο ετάπ θα συναντήσουν πρώτα το Col d’Aspin (1ης κατηγορίας) και στη συνέχεις το μυθικό Tourmalet (HC, 17 χλμ στο 7.3%), πριν τερματίσουν στην κορυφή του Gavarnie Gérde.

Η πρώτη εβδομάδα αρχίζει με τρεις συνεχόμενους ανηφορικούς τερματισμούς, οι δυο πρώτοι μη βαθμολογούμενοι στο Ολυμπιακό Στάδιο του Μοντζουΐκ και ο τρίτος στο Les Angles, ενώ θα ακολουθήσει και ένας ακόμη, αυτός του 6ου ετάπ. Το πρώτο τριήμερο ταιριάζει απόλυτα στον Tadej Pogacar που κάλλιστα μπορεί να διεκδικήσει ισάριθμες νίκες με τα αντίστοιχα μπόνους δευτερόλεπτα. Ο Σλοβένος και ο μεγάλος του αντίπαλος, Jonas Vingegaard, θα δώσουν την πρώτη μεγάλη τους μάχη στο 6^ο ετάπ, εκεί όπου θα βγάλουμε τα πρώτα ασφαλή συμπεράσματα για την κατάσταση όλων των μεγάλων ονομάτων της γενικής.

Συνολικά υπάρχουν 69 σπριντ ανάβασης, εκ των οποίων τα 30 είναι δεύτερης (11), πρώτης (13) και εκτός κατηγορίας (6). Οι αθλητές θα επισκεφθούν και τις 5 σημαντικότερες οροσειρές της Γαλλίας, κατά σειρά τα Πυρηναία, το Massif Central, τα Βόσγια όρη, τον Ιούρα και τις Άλπεις. Το Col du Galibier στις Άλπεις (20^ο ετάπ), σε υψόμετρο 2.642 μέτρων, είναι η υψηλότερη κορυφή του φετινού Γύρου Γαλλίας. Συνολικά είναι τέσσερις οι κορυφές με υψόμετρο 2.000 μέτρων και πάνω, στο 6^ο ετάπ το Col du Tourmalet (2.115 μ.) και στο 20^ο ετάπ το Col de la Croix de Fer (2.067 μ.), το Galibier που ήδη αναφέραμε και το Col de Sarenne (2.000 μ.).

Υπάρχουν οκτώ ετάπ βουνών (δυο την πρώτη εβδομάδα, τρία τη δεύτερη και ακόμα τρία – τα πιο δύσκολα – την τρίτη) και πέντε ανηφορικοί τερματισμοί (3, 6, 15, 18 & 19), αλλά οι διοργανωτές δίνουν ακόμα δυο, το Markstein (14) και το Alpe d’Huez (20), αν και αυτά τα ετάπ δεν ολοκληρώνονται σε βαθμολογούμενα σπριντ ανάβασης. Θα μπορούσαμε να προσθέσουμε και τους δυο τερματισμούς στον λόφο του Μοντζουΐκ (1^ο και 2^ο ετάπ), επίσης μη βαθμολογούμενη ανηφόρα (800 μ. στο 7%). Το σίγουρο είναι ότι ο φετινός Γύρος Γαλλίας είναι ο τρίτος με τα περισσότερα υψομετρικά την τελευταία εικοσαετία (μέσος όρος 50.400 μ.).

Οι περισσότερες δυσκολίες είναι και πάλι συγκεντρωμένες στη δεύτερη και κυρίως την τρίτη εβδομάδα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι αθλητές θα έχουν ένα «χαλαρό» ξεκίνημα, αφού όπως ήδη είπαμε, το Grand Départ της Βαρκελώνης, κάνει υποχρεωτικό από πολύ νωρίς το πέρασμα από τα Πυρηναία. Στο τέλος της δεύτερης εβδομάδας έχουμε δυο σερί ανηφορικούς τερματισμούς (σε Markstein και Solaison), όμως όλα τα «μεγάλα και σπουδαία» βρίσκονται στην τελευταία εβδομάδα, η οποία θα ξεκινήσει με το κρισιμότατο – και μοναδικό για φέτος – ατομικό χρονόμετρο των 26 χιλιομέτρων στην Άνω Σαβοΐα.

Στη συνέχεια και ύστερα από ένα μεταβατικό ετάπ στο Voiron, έρχεται το αλπικό τρίπτυχο με τρεις σερί ανηφορικούς τερματισμούς και την επανεμφάνιση μετά από 4 χρόνια του Alpe d’Huez με τις θρυλικές 21 φουρκέτες του. Αμέσως μετά ακολουθεί το «βασιλικό» ετάπ (20) με τα 5.500 υψομετρικά του και τις τρεις εκτός κατηγορίας ανηφόρες του. Στο φετινό Tour υπάρχει μόνο ένα «διακοσάρι» ετάπ (13), στην ουσία όμως είναι δυο αν συνυπολογίσουμε και το 3^ο (196 χλμ). Ανακεφαλαιώνοντας, η πρώτη εβδομάδα είναι γεμάτη ενδιαφέρουσες «παγίδες» (Βαρκελώνη, Les Angles, Πυρηναία), η δεύτερη κλείνει με ένα δύσκολο τριήμερο βουνών στα Βόσγια και τις Προάλπεις και η τρίτη κορυφώνει τη σταδιακά αυξανόμενη δυσκολία, με το χρονόμετρο και το αλπικό τρίπτυχο. Ας δούμε τώρα πιο αναλυτικά τη διαδρομή του φετινού Γύρου Γαλλίας.

2. Η διαδρομή του φετινού TdF

* Βίντεο: 3D ψηφιακή αναπαράσταση της διαδρομής του φετινού TdF

Η Ισπανία θα φιλοξενήσει για τρίτη φορά το Grand Départ του Γύρου Γαλλίας. Μετά τη Χώρα των Βάσκων (Σαν Σεμπαστιάν 1992 και Μπιλμπάο 2023), φέτος είναι η σειρά της Βαρκελώνης και της Καταλονίας. Το 1^ο ετάπ είναι ένα ομαδικό χρονόμετρο 19.6 χιλιομέτρων στους δρόμους της καταλανικής πρωτεύουσας, όχι όμως όπως το είχαμε συνηθίσει. Πλέον δε μετράει ο χρόνος του 5ου (ή 4ου) αθλητή, αλλά κάθε αθλητής παίρνει τον πραγματικό του χρόνο στον τερματισμό. Το 2^ο ετάπ θα ξεκινήσει από την Ταραγόνα και θα τερματίσει ξανά στο Ολυμπιακό Στάδιο του Μοντζουΐκ, αφού πρώτα οι αθλητές ανέβουν τον λόφο τρεις φορές. Εδώ οι puncheurs και ο Pogacar θα έχουν λογικά τον πρώτο λόγο.

Το 3^ο ετάπ θα εκκινήσει από το Γκρανογιέρς και με κατεύθυνση προς τα βόρεια, το πελοτόν θα αφήσει πίσω του την Καταλονία και θα περάσει σε γαλλικό έδαφος, με τον πρώτο ανηφορικό τερματισμό στο Les Angles (1,7 χλμ στο 6.5%). Ακολουθεί το 4^ο ετάπ, μέσης δυσκολίας, ιδανικό για το ξεκόλλημα, με 4 σπριντ ανάβασης, τα δυο τελευταία 2ης κατηγορίας. Το 5^ο ετάπ θα καταλήξει στο Πο, χωρίς να είναι τελείως επίπεδο, λογικά εκεί θα δούμε το πρώτο μαζικό σπριντ για φέτος. Αμέσως μετά θα έχουμε το 6^ο ετάπ, το πρώτο με μεγάλα βουνά, όπου δεσπόζουν το Col d’Aspin (12 χλμ στο 6.5%) και το μυθικό Col du Tourmalet (17,1 χλμ στο 7.3%), που είναι και η πρώτη ανάβαση εκτός κατηγορίας (HC). Ο αγώνας θα ολοκληρωθεί με την πρωτοεμφανιζόμενη (2ης κατηγορίας) ανηφόρα τερματισμού Gavarnie Gédre (18,7 χλμ στο 3.7%).

Το 7^ο ετάπ με τερματισμό στο Μπορντό, είναι τελείως επίπεδο και θα καταλήξει – άνευ συγκλονιστικού απροόπτου – σε ένα ακόμα μαζικό σπριντ. Κάτι ανάλογο περιμένουμε και στο 8^ο ετάπ, επίσης εντελώς επίπεδο, με τερματισμό στο Μπερζεράκ. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε αν σε αυτά τα δυο ετάπ – που αναμένεται να ελέγξουν 100% οι ομάδες των σπρίντερ – θα υπάρξουν κάποιοι «γενναίοι» που θα θελήσουν να ξεκολλήσουν από το πελοτόν ή θα επαναληφθεί το περσινό σενάριο, με μηδενική διάθεση για – έτσι κι αλλιώς καταδικασμένη – επίθεση.

Η πρώτη εβδομάδα θα ολοκληρωθεί με το 9^ο ετάπ, σε μια διαδρομή “roller coaster”, ιδανική για το ξεκόλλημα, που θα φέρει τους αθλητές στις βορειοδυτικές παρυφές του Massif Central, του μεγάλου ορεινού όγκου στο κέντρο της Νότιας Γαλλίας. Μετά την πρώτη ημέρα ξεκούρασης, η δεύτερη εβδομάδα θα ξεκινήσει με την ημέρα της Βαστίλης και το 10^ο ετάπ, το οποίο θα κινηθεί στο δυτικό μέρος του Massif Central, σε ένα πολύ δύσκολο τερέν με επτά βαθμολογούμενες ανηφόρες, ανάμεσά τους τα 1ης κατηγορίας Puy Mary-Pas de Peyrol (7,8 χλμ στο 6%) και Col de Pertus (4,4 χλμ στο 8.5%).

Στο ξεκίνημα αναμένεται να δοθεί μεγάλη μάχη για τη δημιουργία του γκρουπ των αποσπασμένων, ειδικά από Γάλλους αθλητές που θα θέλουν να τιμήσουν την εθνική εορτή της πατρίδας τους. Ο τερματισμός στη Λιοράν (τρίτος αυτή τη δεκαετία μετά το 2020 και το 2024) μας θυμίζει τη μοναδική νίκη σε ετάπ του Vingegaard απέναντι στον Pogacar τα δυο τελευταία χρόνια. Το 11^ο ετάπ με τερματισμό στη Νεβέρ, είναι τελείως επίπεδο και λογικά θα καταλήξει σε μαζικό σπριντ, κάτι που αναμένουμε και την επόμενη μέρα, στο 12^ο ετάπ, το οποίο έχει μεν κάποιες μικρές ανηφόρες, όμως οι ομάδες των σπρίντερ δε θα αφήσουν ανεκμετάλλευτη την τελευταία ίσως ευκαιρία τους στη φετινή διοργάνωση.

Το 13^ο ετάπ, με κατεύθυνση τη βορειοανατολική Γαλλία, πολύ κοντά στα σύνορα με την Ελβετία, είναι το μεγαλύτερο σε απόσταση της φετινής διοργάνωσης (205,8 χλμ). Τα πρώτα 150 χιλιόμετρα είναι τελείως επίπεδα, όμως στη συνέχεια υπάρχουν δυο ανηφόρες που θα «σπάσουν» το πελοτόν. Η δεύτερη ανάβαση, το 1ης κατηγορίας Ballon d’Alsace (8,9 χλμ στο 6.9%) βρίσκεται 30 χιλιόμετρα πριν τον τερματισμό και από την κορυφή της μέχρι το Μπελφόρ, το τερέν είναι συνεχώς κατηφορικό. Ακολουθεί το 14^ο ετάπ, στα Βόσγια όρη, με 3.800 υψομετρικά σε μόλις 155 χιλιόμετρα και τέσσερις βαθμολογούμενες ανηφόρες, μια 2ης και τρεις 1ης κατηγορίας.

Μετά το Grand Ballon (21,5 χλμ στο 4.8%) και το Ballon d’Alsace (8,9 χλμ στο 6.9%), έρχεται το Col du Haag (11,2 χλμ στο 7.3%), η κορυφή του οποίου βρίσκεται μόλις 6 χλμ πριν τον τερματισμό στο Markstein. Πολύ κρίσιμο ετάπ για τη μάχη της γενικής ανάμεσα στα φαβορί, όπως ακριβώς και το επόμενο, το 15^ο ετάπ, με τον ανηφορικό τερματισμό στο εκτός κατηγορίας πρωτοεμφανιζόμενο στον Γύρο Γαλλίας, Plateau de Solaison (11,3 χλμ στο 9%), μια από τις πιο δύσκολες αναβάσεις στη φετινή διοργάνωση. Οι αθλητές θα ξεκινήσουν από την οροσειρά του Ιούρα και μετά το 1ης κατηγορίας Col de la Croisette (4,7 χλμ στο 11.2%), θα ολοκληρώσουν τη διαδρομή, ευρισκόμενοι πλέον στις Άλπεις.

Μετά τη δεύτερη ημέρα ξεκούρασης, οι αθλητές θα ξεκινήσουν την τρίτη, τελευταία και πιο δύσκολη εβδομάδα του Tour, με το 16^ο ετάπ, το μοναδικό ατομικό χρονόμετρο για φέτος, στην απόσταση των 26 χιλιομέτρων στην Άνω Σαβοΐα. Η διαδρομή χωρίζεται σε τρία μέρη, πρώτα τη 2ης κατηγορίας ανηφόρα (9,7 χλμ στο 4.3%), μετά την κατηφόρα και τέλος τα επίπεδα χιλιόμετρα μέχρι τον τερματισμό. Από τα κρισιμότερα «ραντεβού» στη μάχη της γενικής. Το 17^ο ετάπ κινείται στις δυτικές παρυφές των γαλλικών Άλπεων, σε ένα ακόμα “roller coaster” τερέν και θα είναι μια μεγάλη μάχη ανάμεσα στο ξεκόλλημα και τις ομάδες των σπρίντερ, που θα κυνηγήσουν την τελευταία τους πιθανότητα για ένα μαζικό σπριντ στο Βουαρόν.

Το 18^ο ετάπ σηματοδοτεί την έναρξη του αλπικού τρίπτυχου. Μετά από τέσσερις όχι ιδιαίτερα δύσκολες αναβάσεις, οι αθλητές θα ανέβουν το 1ης κατηγορίας Orciéres Merlette (7,1 χλμ στο 6.7%) και θα τερματίσουν στην κορυφή του, εκεί όπου το 2020 ο Primoz Roglic είχε κερδίσει στο σπριντ τον Tadej Pogacar. Πολύ πιθανό να δούμε δυο μάχες, μια από το ξεκόλλημα για τη νίκη και μια ανάμεσα στους πρωταγωνιστές της γενικής. Την επόμενη μέρα έρχεται το 19^ο ετάπ, με 3.500 υψομετρικά «στριμωγμένα» σε μόλις 128 χιλιόμετρα. Ξεκίνημα με τα Col Bayard (4,7 χλμ στο 7.2%) και Col du Noyer (7,2 χλμ στο 8.5%), όπου θα γίνει «πανικός» για να φύγει το ξεκόλλημα. Και στο τέλος το επιβλητικό – εκτός κατηγορίας – Alpe d’Huez με τις 21 φουρκέτες του και τα 13,8 χλμ στο 8.1%, με εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου να συνωστίζεται στην ανηφόρα, δημιουργώντας απίστευτα εντυπωσιακές εικόνες όση ώρα θα παρακολουθούμε τη μεγάλη μάχη ανάμεσα στα φαβορί.

Το αλπικό τρίπτυχο θα ολοκληρωθεί με το 20^ο ετάπ, το «βασιλικό» της φετινής διοργάνωσης, με 5.500 υψομετρικά και τέσσερις ανηφόρες, μια 1ης και τρεις εκτός κατηγορίας. Με το «καλημέρα» θα ξεκινήσει η ανάβαση στο Col de la Croix de Fer (24 χλμ στο 5.2%), θα ακολουθήσει το Col du Télégraphe (11,9 χλμ στο 7.1%), αμέσως μετά το μυθικό Col du Galibier (17,7 χλμ στο 6.9%) που είναι και η ψηλότερη κορυφή για φέτος (2.642 μ.) και στη συνέχεια το Col de Sarenne (12,8 χλμ στο 7.3%). Από εκεί, οι αθλητές θα κινηθούν για 10 περίπου χιλιόμετρα δυτικά, μέχρι να φτάσουν στον δρόμο του Alpe d’Huez, 3,5 χλμ πριν την κορυφή του, όπου και θα τερματίσουν. Από εκεί, το πελοτόν θα μεταφερθεί στην Γκρενόμπλ, από όπου θα μεταφερθεί στο Παρίσι με το τραίνο υψηλής ταχύτητας TGV.

Ο 113ος Γύρος Γαλλίας θα ολοκληρωθεί με το 21^ο ετάπ στο Παρίσι, διατηρώντας – μετά την τεράστια περσινή επιτυχία – την προσθήκη της Μονμάρτης. Έτσι, οι αθλητές, πρώτα θα κάνουν τρεις στροφές στο κλασικό σιρκουί των 6,8 χιλιομέτρων και στη συνέχεια άλλες τρεις στροφές στο νέο σιρκουί που περιλαμβάνει τόσο το κλασικό όσο και το νέο με το πέρασμα από τη Βασιλική της Sacré Coeur, μήκους 16,8 χιλιομέτρων. Το ετάπ προσφέρεται στους puncheurs αλλά και στον Pogacar, που πιθανώς θα θέλει να πετύχει τη νίκη στα Ηλύσια Πεδία, νίκη που του στέρησε πέρυσι ο απών φέτος Wout Van Aert.  Αμέσως μετά θα ακολουθήσουν οι απονομές στους νικητές και η 113η διοργάνωση θα περάσει στην ιστορία.

Κλείνοντας αυτή την ενότητα, να πούμε ότι εξελίξεις μπορούν να εμφανιστούν σε οποιοδήποτε ετάπ, αν θα έπρεπε όμως να διαλέξω τα – θεωρητικά – πιο κρίσιμα, αυτά θα ήταν τα εξής επτά:

• 1^ο ετάπ, με το ομαδικό χρονόμετρο
• 6^ο ετάπ, με το Tourmalet και τον τερματισμό στο Gavarnie Gédre
• 14^ο ετάπ, με τον τερματισμό στο Le Markstein
• 15^ο ετάπ, με τον τερματισμό στο Plateau de Solaison
• 16^ο ετάπ, με το ατομικό χρονόμετρο
• 19^ο ετάπ, με τον τερματισμό στο Alpe d’Huez
• 20^ο ετάπ, το «βασιλικό» με τον δεύτερο τερματισμό στο Alpe d’Huez

Σε αυτά τα επτά, προσθέστε δυο ακόμη, που αξίζει να τα παρακολουθήσετε για το θέαμα που αναμένεται να προσφέρουν, το 2^ο με το σιρκουί στο Μοντζουΐκ και το 21^ο με το σιρκουί της Μονμάρτης.

3. Το TdF 2026 με αριθμούς

– 184 ποδηλάτες από 23 ομάδες (8 σε κάθε ομάδα).
– 3.321,2 χιλιόμετρα, μοιρασμένα σε 21 ετάπ.
– 53.950 μέτρα υψομετρικής διαφοράς.
– 7 ετάπ χαμηλής δυσκολίας (5, 7, 8, 11, 12, 17, 21).
– 4 ετάπ μέσης δυσκολίας (2, 4, 9, 13).
– 8 ετάπ υψηλής δυσκολίας (3, 6, 10, 14, 15, 18, 19, 20).
– 1 ετάπ ομαδικής χρονομέτρησης (1).
– 1 ετάπ ατομικής χρονομέτρησης (16).
– 45,7 χλμ χρονομέτρησης (19.6 & 26.1).
– 5 τερματισμοί σε ανηφόρα (3, 6, 15, 18, 19) (1, 14, 20)
– 69 σπριντ ανάβασης / HC (6), 1η (13), 2η (11), 3η (21), 4η (18).
– 30 σπριντ ανάβασης 2ης, 1ης και HC κατηγορίας (1 στην Καταλονία, 6 στα Πυρηναία, 4 στο Massif Central, 5 στα Βόσγια όρη, 13 στις Άλπεις, 1 στον Ιούρα).
– 2.642 μ. το μεγαλύτερο υψόμετρο της φετινής διοργάνωσης, η κορυφή του Col du Galibier, στο 20^ο ετάπ.
– 19 ενδιάμεσα σπριντ ευθείας (ένα σε κάθε ετάπ, εκτός των δυο χρονομέτρων).
– 2 χώρες στις οποίες θα κινηθεί το TdF: Ισπανία (Καταλονία) και Γαλλία (7 περιφέρειες και 29 νομοί).
– 37 σημεία εκκίνησης και τερματισμού, τα 10 εμφανίζονται για πρώτη φορά στο Τουρ.
– Μπόνους δευτερόλεπτα, 10″, 6″ και 4″ στους 3 πρώτους κάθε ετάπ (εκτός των χρονομέτρων).
– Ο κανονισμός των 3 τελευταίων χιλιομέτρων ισχύει για τα ετάπ 2, 9, 10, 13 και των 5 τελευταίων χιλιομέτρων για τα ετάπ 4, 5, 7, 8, 11, 12, 17, 21.
– Ένα δευτερόλεπτο είναι ο χρόνος που υπολογίζεται στον τερματισμό για να μετρηθεί χρονική διαφορά ανάμεσα σε διαφορετικά γκρουπ.
– Τρία δευτερόλεπτα θα είναι ο αντίστοιχος χρόνος για τα ετάπ 4, 5, 7, 8, 11, 12, 17, 21  (αυτά δηλαδή που έχουν μεγάλες πιθανότητες να ολοκληρωθούν σε μαζικό σπριντ).

* Περνάμε τώρα στην ανάλυση των φαβορί και των αουτσάιντερ του φετινού Γύρου Γαλλίας, μαζί με κάποια συμπεράσματα από τις συμμετοχές.

4. Τα φαβορί του φετινού Tour de France

Είδαμε στον πρόλογο του κειμένου μια λίστα από περίπου είκοσι αθλητές, που αποτελούν τα σημαντικότερα ονόματα του φετινού Tour, σε ό,τι αφορά τη γενική κατάταξη. Είναι προφανές ότι όλοι αυτοί δεν παίρνουν αυτόματα και τον τίτλο του φαβορί, αντίθετα, είναι ποδηλάτες που είτε θα δώσουν μάχη για την κίτρινη φανέλα, είτε για μια θέση στο βάθρο, είτε για το πλασάρισμά τους στην πρώτη δεκάδα. Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, κάποιοι από αυτούς θα αποτύχουν τελείως, κάποιοι θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν, κάποιοι θα κάνουν την έκπληξη φτάνοντας ψηλότερα από ό,τι περιμέναμε και κάποιοι θα επιβεβαιώσουν τα προγνωστικά, πρωταγωνιστώντας σε αυτές τις τρεις εβδομάδες.

Σε θεωρητικό τουλάχιστον επίπεδο, τον τίτλο του απόλυτου φαβορί μπορεί να τον έχει μόνο ο Tadej Pogacar, ενώ αυτόν του μεγάλου διεκδικητή, ο Jonas Vingegaard. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι αυτοί οι δυο έχουν κατακτήσει τις τελευταίες έξι διοργανώσεις, ενώ στις τελευταίες πέντε έχουν μοιραστεί πάντα την πρώτη και τη δεύτερη θέση (κάτι που δεν έχει ξανασυμβεί ποτέ άλλοτε στον Γύρο Γαλλίας). Θα τοποθετήσουμε τους Paul Seixas και Isaac del Toro σε ένα δεύτερο πλάνο, ως σημαντικά αουτσάιντερ για μια θέση στο βάθρο και στη συνέχεια ακολουθούν όλοι οι υπόλοιποι, ως διεκδικητές δεύτερης και τρίτης γραμμής. Ας τους δούμε έναν-έναν, πιο αναλυτικά.

– TADEJ POGACAR (UAE XRG): Δικαιωματικά πρώτος στη λίστα ο Σλοβένος, τόσο ως νικητής του περσινού Γύρου Γαλλίας, όσο και ως το απόλυτο, αδιαφιλονίκητο φαβορί για την κατάκτηση και του φετινού. Μετά τα καταπληκτικά του κατορθώματα μέσα στο 2025 (Tour, Παγκόσμιο και Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, τρία «μνημεία» και 20 συνολικά νίκες), ο Πόγκι συνεχίζει και στο 2026 τις εξωπραγματικές του εμφανίσεις, διαλύοντας παντού τον ανταγωνισμό.

Με 13 νίκες μέχρι τώρα – και τι νίκες -, ο Σλοβένος, εκτός από την σχεδόν άμεμπτη παρουσία του στους μονοήμερους της άνοιξης, έδειξε πριν λίγες ημέρες στην Ελβετία (γενική & 3 ετάπ) ότι βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση ενόψει Tour. Κυριάρχησε σε όλα τα τερέν (ξεκόλλημα, χρονόμετρο, βουνά) και είναι προφανές ότι πέτυχε για μια ακόμη φορά την ιδανική αποκατάσταση μετά την καταπόνηση στο πρώτο μέρος της σεζόν. Ίσως τις τελευταίες ημέρες να μην ήταν απόλυτα συγκεντρωμένος στο τελικό στάδιο της προετοιμασίας του, έχοντας το μυαλό του στη σύντροφό του, Urška Žigart, που είχε πτώση και τραυματίστηκε στον γύρο της Ελβετίας, το σίγουρο όμως είναι ότι θα εμφανιστεί πανέτοιμος το Σάββατο στη Βαρκελώνη.

Γύρω του – παρά τις απουσίες των Almeida, Narváez και Soler – έχει στηθεί μια πανίσχυρη ομάδα, με μεγάλα «όπλα» στα βουνά τους Isaac Del Toro, Adam Yates, Brandon McNulty και Felix Großschartner και μοναδικό ερωτηματικό τις υψηλές θερμοκρασίες του Ιουλίου, που έχουμε δει ότι τον επηρεάζουν αρνητικά. Μεγάλος στόχος φυσικά η κατάκτηση του πέμπτου Tour, που θα τον τοποθετήσει στην κορυφή του Ολύμπου, δίπλα στους Anquetil, Merckx, Hinault και Indurain. Θα προσπαθήσει να κερδίσει χρόνο σε όλα τα τερέν και στόχος του είναι να έχει «καθαρίσει» την υπόθεση της κίτρινης φανέλας στο ατομικό χρονόμετρο (αν όχι νωρίτερα).

– JONAS VINGEGAARD (VISMA – LEASE A BIKE): Ο Δανός είναι ο νικητής των δυο τελευταίων μεγάλων Γύρων, της Vuelta πέρυσι και του Giro φέτος. Με την κατάκτηση της ροζ φανέλας πριν πέντε εβδομάδες, έγινε ο όγδοος αθλητής στην ιστορία που κατακτά και τα τρία Grand Tours στην καριέρα του. Φέτος άλλαξε τελείως προγραμματισμό και προσέγγιση προετοιμασίας, αφού μετά τις νίκες του στο Παρίσι-Νίκαια (συν δυο ετάπ) και τον γύρο της Καταλονίας (συν δυο ετάπ), έτρεξε για πρώτη φορά τον γύρο Ιταλίας, όπου όχι μόνο θριάμβευσε (γενική συν 5 ετάπ), αλλά πέτυχε μαζί με την ομάδα του να ξοδέψει τις μίνιμουμ απαιτούμενες δυνάμεις για να το πετύχει.

Στο Giro έδειξε ότι βρίσκεται σε πολύ καλή κατάσταση και όλοι περιμένουν να παρουσιαστεί στο Tour ακόμα – έστω και λίγο – καλύτερος. Ο ίδιος έχει δηλώσει πως πλέον έχει συνέλθει 100% από τη φοβερή πτώση που είχε το 2024 στην Itzulia. Αμέσως μετά την Ιταλία, ξεκουράστηκε για δυο εβδομάδες με την οικογένειά του και στη συνέχεια ολοκλήρωσε την προετοιμασία του στο υψόμετρο των 2.100 μέτρων, στην Tignes των Άλπεων. Ο στόχος φυσικά είναι η κατάκτηση του “double”, επαναλαμβάνοντας το κατόρθωμα του Pogacar το 2024. Παραμένει ο κορυφαίος ανηφορίστας του πελοτόν, χάνει όμως συνεχώς στα βουνά τα τελευταία δυο χρόνια από τον Σλοβένο. Θα πρέπει να παρουσιαστεί ακόμα πιο ανταγωνιστικός στις ανηφόρες και να περιορίσει όσο το δυνατόν περισσότερο τις απώλειες στο χρονόμετρο.

Οι «μέλισσες» έχουν αποδείξει ότι είναι η κορυφαία ομάδα σε ό,τι αφορά την εφαρμογή σύνθετων στρατηγικών, όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δεν έχουν πλέον στη διάθεσή τους τον «εγκέφαλο» του τακτικού σχεδιασμού, Grischa Niermann, που άφησε την Visma για την Lidl Trek. Επίσης, πολύ σημαντική είναι η απουσία του Wout van Aert, ενώ η ατυχία χτύπησε και τον «χιλιομετροφάγο» Edoardo Affini, που είχε άσχημη πτώση πριν λίγες μέρες στο Βέλγιο, αλλά τελικά θα βρεθεί στη Γαλλία. Ο Vingegaard θα έχει πολύτιμη βοήθεια στα βουνά από τους Sepp Kuss, Matteo Jorgenson και Davide Piganzoli. Θα περιμένουμε να δούμε πόσο φρέσκοι θα είναι ο Kuss, ο Piganzoli αλλά και ο Victor Campenaerts, αφού και οι τρεις έτρεξαν και στο Giro. Αν ο Δανός μπορέσει να ακολουθήσει τις επιθέσεις του Pogacar στα βουνά, τότε θα απολαύσουμε μια μεγάλη μάχη, αν όχι, τότε η υπόθεση της γενικής θα εξελιχθεί σε έναν ακόμα μονόλογο για τον Σλοβένο.

5. Τα δυο μεγάλα αουτσάιντερ

– PAUL SEIXAS (DECATHLON CMA CGM): Ο 19χρονος Γάλλος είναι το “next big thing” της επαγγελματικής ποδηλασίας  και η μεγάλη ελπίδα των συμπατριωτών του να τον δουν κάποια στιγμή στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου ενός Tour de France. Τα 41 χρόνια που έχουν μεσολαβήσει από την τελευταία νίκη Γάλλου (Bernanrd Hinault το 1985) στην “Grande Boucle”, είναι τόσο πολλά, που η συμμετοχή του Seixas στον φετινό Γύρο Γαλλίας έφτασε να γίνει κρατικό θέμα, ενώ από την άλλη, τα χρηματικά ποσά που ακούγονται για μια πιθανή μεταγραφή του σε άλλη ομάδα, είναι πρωτόγνωρα για τον χώρο του αθλήματος.

Ο νικητής πέρυσι του Tour de l’Avenir, έχει μια καταπληκτική πορεία στη φετινή σεζόν, με 7 νίκες μέχρι τώρα. Πήρε τη γενική, όλες τις φανέλες (!) συν τρία ετάπ στην Itzulia, κέρδισε το Fléche Wallonne και το Ardéche Classic, ενώ ήρθε δεύτερος τόσο στο Strade Bianche όσο και στο Liége Bastogne Liége, εκεί όπου ήταν ο μοναδικός που άντεξε τη φοβερή επίθεση του Pogacar στην La Redoute, για να υποκύψει λίγο μετά στο Roche-aux-Faucons. Επανήλθε στο πρόσφατο Auvergne-Rhône-Alpes, όπου είχε μια άσχημη πτώση, από την οποία όμως βγήκαν χρήσιμα συμπεράσματα για την κατάστασή του, αφού έμεινε 4 λεπτά πίσω από το γκρουπ των φαβορί, αλλά πάλεψε σαν σκυλί του πολέμου και μπόρεσε να ενσωματωθεί ξανά σε αυτό μετά από υπερπροσπάθεια.

Πολλοί ειδικοί θεωρούν ότι μπορεί να μπει σφήνα ανάμεσα στον Pogacar και τον Vingegaard, όμως θα πρέπει να δούμε πώς θα ανταποκριθεί στις πολύ υψηλές απαιτήσεις ενός αγώνα όπως το Tour de France. Μην ξεχνάμε ότι δεν είναι απλά το ντεμπούτο του στο Tour, αλλά συνολικά ο πρώτος μεγάλος γύρος στον οποίο θα αγωνιστεί. Αρκετοί υποστηρίζουν ότι θα έπρεπε να περιμένει έναν χρόνο, δοκιμάζοντας πρώτα είτε στο Giro, είτε στη Vuelta, αλλά όπως ήδη αναφέραμε, η πρεμούρα των Γάλλων είναι τέτοια και ο δικός του ενθουσιασμός τόσο μεγάλος, ώστε να βρεθεί στην εκκίνηση της Βαρκελώνης. Πολύ καλός τόσο στα βουνά, όσο και στο χρονόμετρο, ο Seixas, εκτός από τον Σλοβένο και τον Δανό, θα έχει να αντιμετωπίσει τη δική του απειρία, που ίσως αποδειχτεί καθοριστική στις φιλοδοξίες του. Αν μείνει μακριά από απρόοπτα και απροσεξίες, θα διεκδικήσει την παρουσία του στο τελικό βάθρο.

– ISAAC DEL TORO (UAE XRG): Η πορεία του 22χρονου Μεξικάνου – που πέρυσι βρέθηκε μια ανάσα ή μάλλον μια ανηφόρα πριν την κατάκτηση της ροζ φανέλας στο Giro – μπορεί να επισκιάστηκε φέτος από την εμφάνιση του Paul Seixas, όμως η παρουσία του μέσα στο 2026 ήταν σχεδόν αψεγάδιαστη. Έτρεξε τέσσερις εβδομαδιαίους γύρους, εγκατέλειψε στην Itzulia, αλλά κέρδισε τη γενική (και τη λευκή φανέλα) στους άλλους τρεις: UAE Tour (συν δυο ετάπ), Tirreno Adriatico (συν ένα ετάπ) και Tour Auvergne-Rhône-Alpes (συν δυο ετάπ), όπου εμφανίστηκε απόλυτα κυριαρχικός.

Οι άνθρωποι των Εμιράτων, αλλά και ο ίδιος ο Pogacar, αντί να τον στείλουν φέτος ξανά στο Giro, προτίμησαν να τον κρατήσουν για την ομάδα του Tour. Ο Del Toro είναι μια μοναδική, ιδιαίτερη περίπτωση ανάμεσα σε όλα τα μεγάλα ονόματα, αφού ο βασικός του ρόλος στη Γαλλία θα είναι αυτός του «βοηθού πολυτελείας» για τον αρχηγό του. Παράλληλα όμως, είναι και μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για τον ίδιο να αρχίσει να μαθαίνει τα κατατόπια του Tour, αφού προορίζεται για διάδοχος του Pogacar τα επόμενα χρόνια. Οι ικανότητές του, αλλά και η πληθωρική κατάσταση στην οποία έδειξε ότι βρίσκεται στο Auvergne-Rhône-Alpes, του έχουν δώσει τα «γαλόνια» του υπαρχηγού στην UAE.

Πιθανότατα θα αναδειχθεί ως ο κορυφαίος βοηθός όχι μόνο του Πόγκι, αλλά ολόκληρου του Tour στα βουνά και δεν είναι καθόλου απίθανο να τον δούμε να ανεβαίνει στο τελικό βάθρο. Αυτό το τελευταίο θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από το πόσες δυνάμεις θα χρειαστεί να σπαταλήσει στις αναβάσεις για τον Σλοβένο, πάντως, ανεξάρτητα από αυτό, είναι ελάχιστοι αυτοί που μπορούν να τον κοντράρουν στο ανηφορικό τερέν. Έτσι κι αλλιώς, δεν θα είναι η πρώτη φορά που τα Εμιράτα θα έχουν δυο αθλητές τους στην πρώτη τριάδα της γενικής. Τέλος, να σημειώσουμε ότι ο Μεξικανός θα κάνει το ντεμπούτο του στον Γύρο Γαλλίας (έχει τρέξει τη Vuelta το 2024 και το Giro πέρυσι, όπου τερμάτισε στη δεύτερη θέση).

6. Οι διεκδικητές της «δεύτερης γραμμής»

– FLORIAN LIPOWITZ (RED BULL BORA HANSGROHE): Θα ήταν άδικο να μην ξεκινήσουμε την ενότητα των υπόλοιπων μεγάλων ονομάτων από τον τρίτο του περσινού Γύρου Γαλλίας. Ο 25χρονος Γερμανός, που κατέκτησε τη λευκή φανέλα του καλύτερου νέου αθλητή και έδειξε μια αξιοθαύμαστη σταθερότητα στο Tour του 2025 – στο οποίο σημειωτέον έκανε το ντεμπούτο του – θα μοιραστεί φέτος τα γαλόνια του αρχηγού με τον Remco Evenepoel. Ο Lipowitz πραγματοποίησε εξαιρετικές εμφανίσεις μέσα στο 2026, ανεβαίνοντας στο βάθρο και των τριών εβδομαδιαίων γύρων που πήρε μέρος: 3ος στην Καταλονία και δεύτερος στην Itzulia και τη Ρομανδία. Πριν λίγες μέρες πρώτευσε στον γύρο της Σλοβενίας, όπου κέρδισε και δυο ετάπ, δείχνοντας πως βρίσκεται σε πολύ καλή κατάσταση ενόψει του Tour.

Ένα σημαντικό πρόβλημα για τον ίδιο, είναι πιθανόν να προκύψει από την συνύπαρξή του με τον Evenepoel και κυρίως από το «εγώ» του Βέλγου, που όπως όλοι γνωρίζουμε, είναι ικανό να οδηγήσει σε προβληματικές καταστάσεις. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα διαχειριστεί η ομάδα αυτό το αρχηγικό ντουέτο, πάντως θεωρώ ότι ο Lipowitz είναι σαφώς καλύτερος αθλητής σε μεγάλους γύρους από τον Remco. Μπορεί να του λείπει αυτό το βήμα παραπάνω, αλλά σπάνια κάνει λάθος. Αθλητής χωρίς εμφανείς αδυναμίες, εντυπωσιακά σταθερός, συνεπής και ψύχραιμος, ο Γερμανός θα υπερασπιστεί με όλες του τις δυνάμεις την τρίτη του θέση, θα έχει δύσκολη αποστολή, αλλά αν η Red Bull θα έπρεπε να ποντάρει σε έναν από τους δυο αρχηγούς της, αυτός (θα έπρεπε να) είναι ο Lipowitz.

– REMCO EVENEPOEL (RED BULL BORA HANSGROHE): Ο έτερος των Διόσκουρων της Red Bull, ο 26χρονος Βέλγος υιοθέτησε φέτος μια τελείως διαφορετική προσέγγιση για την προετοιμασία του ενόψει του Γύρου Γαλλίας, μένοντας εκτός αγωνιστικής δράσης για περισσότερους από δυο μήνες! Η σεζόν του είχε σκαμπανεβάσματα, κέρδισε τον γύρο της Βαλένθιας, τρεις μονοήμερους στη Μαγιόρκα, πήρε μια απογοητευτική 10η θέση στο UAE Tour και μια σχεδόν αδιάφορη 5η θέση στην Καταλονία. Ανέβηκε στα βάθρα του γύρου της Φλάνδρας (3ος) και του Liége Bastogne Liége (3ος) και πήρε την πρώτη θέση στο Amstel Gold Race. Μετά τις κλασικές των Αρδεννών, πήγε για τρεις εβδομάδες στο υψόμετρο της Sierra Nevada και συνέχισε την προετοιμασία του στο Calpe, ενώ μέσα στον Ιούνιο, αφού πρώτα ακύρωσε τη συμμετοχή του στο Auvergne-Rhône-Alpes, βρέθηκε ξανά σε υψόμετρο  στις Γαλλικές Άλπεις.

Δεν πήρε μέρος ούτε στο πρωτάθλημα Βελγίου, παρά την απειλή τιμωρίας του και έρχεται στη Βαρκελώνη ως ένας εκ των δυο αρχηγών της Red Bull. Προφανώς η κατάστασή του είναι τελείως άγνωστη σε όλους, ενώ τα βασικά ερωτηματικά είναι τρία. Πρώτον, πώς θα είναι η σχέση του με τον Lipowitz μέσα στον αγώνα, δεύτερον, αν θα βοηθήσει τον Γερμανό στην περίπτωση που χάσει ο ίδιος χρόνο στη γενική και τρίτον, αν είναι εφικτό να ανέβει ξανά στο βάθρο όπως το 2024. Τα πρώτα δυο θα τα μάθουμε στη διάρκεια του αγώνα, το τρίτο φαντάζει σχεδόν ανέφικτο, αφού ο Remco, όσο καλός και αν είναι στο χρονόμετρο, δεν έχει καταφέρει μέχρι σήμερα να βελτιωθεί στα μεγάλα βουνά, όπου αναμένεται να χάσει πολύ χρόνο από αρκετούς αντίπαλους.

– JUAN AYUSO (LIDL TREK): Ο Ισπανός, μετά από μια πενταετία με πολλή γκρίνια στην UAE, αποφάσισε να αλλάξει ομάδα και να πάει στην Lidl Trek για να είναι αυτός ο αρχηγός στον Γύρο Γαλλίας. Η σεζόν του ξεκίνησε καλά με τη νίκη του στη γενική της Volta ao Algarve (όπου άφησε δεύτερο τον Seixas), αλλά από εκεί και μετά οι ατυχίες έκαναν την εμφάνισή τους. Εγκατέλειψε λόγω πτώσης το Παρίσι-Νίκαια ενώ ήταν πρωτοπόρος και το ίδιο συνέβη και στην Itzulia, αυτή τη φορά λόγω ασθένειας. Η τρίτη θέση στο Tour Auvergne-Rhône-Alpes έδειξε ότι βρίσκεται στον σωστό δρόμο ενόψει Tour, όπου θα έχει σημαντική βοήθεια στα βουνά από τους Quinn Simmons, Derek Gee και Mattias Skjelmose.

Όμως γνωρίζει ότι η ομάδα δεν είναι χτισμένη 100% γύρω του, αφού υπάρχει ο Mads Pedersen, που θα κυνηγήσει νίκες σε ετάπ και την πράσινη φανέλα. Ο Ayuso έμεινε για 12 ημέρες στο υψόμετρο της Ανδόρας, ενώ όλη η Lidl Trek βρέθηκε τις τελευταίες μέρες στην αγωνιστική πίστα του Montmeló (έξω από τη Βαρκελώνη), για την τελική προετοιμασία του ομαδικού χρονομέτρου. Αν ο Ισπανός καταφέρει να χαλιναγωγήσει το μυαλό του – που συχνά του παίζει άσχημα παιχνίδια – είναι ικανός να βρεθεί στη πρώτη πεντάδα και να διεκδικήσει ακόμα και το βάθρο.

* Αυτά και με τους διεκδικητές της «δεύτερης γραμμής». Από εκεί και μετά, ακολουθούν οι διεκδικητές της «τρίτης γραμμής», αυτοί δηλαδή που θεωρούμε ότι δεν έχουν ελπίδες για να φτάσουν μέχρι το βάθρο, αλλά θα δώσουν τη δική τους μάχη για το καλύτερο δυνατό πλασάρισμα μέσα στην πρώτη δεκάδα της γενικής. Ας δούμε τους σημαντικότερους.

– RICHIE CARAPAZ (EF EDUCATION EASYPOST): Ο αθλητής από το Εκουαδόρ επιστρέφει στον Γύρο Γαλλίας μετά από δυο χρόνια (το 2024 είχε κερδίσει ένα ετάπ και φόρεσε την πουά φανέλα στο Παρίσι). Ο 33χρονος πλέον Carapaz έχασε τον Γύρο Ιταλίας λόγω επέμβασης για αφαίρεση κύστης του περινέου, είχε να τρέξει από τον Μάρτιο (10ος στον γύρο Καταλονίας) και επανήλθε στην αγωνιστική δράση πριν λίγες μέρες στον γύρο Ελβετίας, όπου πήρε τη 2η θέση στη γενική, πίσω από τον Pogacar, δείχνοντας ότι βρίσκεται σε καλή κατάσταση. Έχει στα πόδια του μια θέση στην πρώτη δεκάδα, αν χάσει χρόνο, τότε καθόλου απίθανο να επαναλάβει το σενάριο του 2024, κυνηγώντας νίκες σε ετάπ και τη φανέλα των βουνών.

– TOBIAS HALLAND JOHANNESSEN (UNO-X MOBILITY): Ο 26χρονος Νορβηγός εντυπωσίασε πέρυσι με την 6η θέση στο Tour. Η πρώτη σεζόν της ομάδας του στο WorldTour είναι εντυπωσιακή μέχρι τώρα και ο Halland είναι ένας από τους πρωταγωνιστές. Ήταν 4ος στο Tirreno Adriatico, 3ος στην Itzulia και 2ος στο Μιλάνο-Τορίνο, πίσω από τον Tom Pidcock. Επανήλθε στο Tour Auvergne-Rhône-Alpes, μετά από προετοιμασία στο υψόμετρο, με εντυπωσιακά αποτελέσματα. Δεν ακολούθησε τις επιθέσεις των Del Toro και Ayuso, αλλά ανέβηκε με τον δικό του ρυθμό, τερματίζοντας 2ος, 3ος και 3ος στα τρία ετάπ βουνών (5ος τελικά στη γενική). Ο Νορβηγός μπορεί άνετα να μπει στην πρώτη δεκάδα και θα παλέψει για να βελτιώσει την περσινή έκτη θέση.

– TOM PIDCOCK (PINARELLO Q36.5): Ο Βρετανός έκανε πέρυσι ένα μεγάλο βήμα στην καριέρα του, ανεβαίνοντας για πρώτη φορά στο βάθρο ενός μεγάλου γύρου (3ος στη Vuelta). Φέτος ήταν 3ος στην Ανδαλουσία (ένα ετάπ), 2ος στο Μιλάνο-Σαν Ρέμο, την Clásica Jaén και το Eschborn Frankfurt, νίκησε το Μιλάνο-Τορίνο και κέρδισε ένα ετάπ στον γύρο των Άλπεων. Έκανε όλη την προετοιμασία του στην Ανδόρρα (όπου είναι και το σπίτι του) και πρώτευσε πριν λίγες μέρες στο Andorra MoraBanc Clássica, δείχνοντας ότι βρίσκεται σε σωστό δρόμο. Μπορεί να τα πάει καλά στα γαλλικά βουνά (νίκησε το 2022 στο Alpe d’Huez), χρειάζεται σταθερότητα και συγκέντρωση στον στόχο, που θα είναι ένα καλό πλασάρισμα στην πρώτη δεκάδα.

– KÉVIN VAUQUELIN (NETCOMPANY INEOS): Ο 25χρονος Γάλλος τερμάτισε πέρυσι αρκετά αθόρυβα στην 7η θέση του Γύρου Γαλλίας με τα χρώματα της Arkéa B&B Hotels και στο τέλος της σεζόν πήρε μεταγραφή στην Netcompany Ineos. Φέτος ήταν 5ος στη Volta ao Algarve, 4ος στο Παρίσι-Νίκαια, 10ος στην Itzulia, αλλά απογοητευτικά 15ος στο Tour Auvergne-Rhône-Alpes. Αρχικά ήταν προγραμματισμένο να μοιραστεί τα γαλόνια του αρχηγού με τον Oscar Onley, όμως ο τραυματισμός του Σκωτσέζου και ο αποκλεισμός του από το ρόστερ του Γύρου Γαλλίας, αφήνει τον Γάλλο ως τον μοναδικό «επικεφαλής» της βρετανικής ομάδας. Γνωρίζουμε από πέρυσι ότι έχει τις ικανότητες να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις του Tour, απομένει να δούμε αν θα μπορέσει να επαναλάβει την περσινή επιτυχία.

– CIAN UIJTDEBROEKS (MOVISTAR): Μετά το ξεκίνημα στη Bora Hansgrohe (2022-2023) και το αποτυχημένο πέρασμα από την Visma Lease a Bike (2024-2025), o 23χρονος Βέλγος θα πραγματοποιήσει φέτος με την καινούργια του ομάδα το ντεμπούτο του στον Γύρο Γαλλίας. Πέρυσι δεν έτρεξε κανέναν μεγάλο γύρο, ενώ το 2024 εγκατέλειψε τόσο στο Giro όσο και στη Vuelta. Φέτος ήταν 8ος στην Καταλονία και 7ος στο Tour Auvergne-Rhône-Alpes, όπου έδειξε καλά στοιχεία, ειδικότερα στα βουνά. Η Movistar έχει εναποθέσει πολλές ελπίδες πάνω του, απομένει να δούμε αν θα καταφέρει να ανταποκριθεί στις προσδοκίες. Σύμφωνα με το ταλέντο του, έχει τις δυνατότητες για ένα πλασάρισμα στην πρώτη δεκάδα.

Αυτά σε ό,τι αφορά και τους διεκδικητές της «τρίτης γραμμής». Από εκεί και μετά, θα περιμένουμε να δούμε με ενδιαφέρον: τον Ben Healy (EF Educatrion EasyPost), 9ο πέρυσι στο Tour, τον Jordan Jegat (TotalEnergies), 10ο πέρυσι στο Tour, τον Ben O’Connor (Jayco AlUla), 11o πέρυσι στο Tour, τους Lenny Martinez και Antonio Tiberi (Bahrain Victorious), τους Egan Bernal και Thymen Arensman (Netcompany Ineos), τον Guillaume Martin (Groupama FDJ) και τον Harold Tejada (Astana).

7. Αποτελέσματα Tour de France 2025

– ΓΕΝΙΚΗ ΚΑΤΑΤΑΞΗ (κίτρινη φανέλα)
01. Tadej Pogačar (UAE XRG) 76h 00′ 32″
02. Jonas Vingegaard (Visma Lease a Bike) +4′ 24″
03. Florian Lipowitz (Red Bull Bora Hansgrohe) +11′ 00″
04. Oscar Onley (Picnic PostNL) +12′ 12″
05. Felix Gall (Decathlon AG2R La Mondiale) +17′ 12″
06. Tobias Halland Johannessen (Uno-X Mobility) +20′ 14″
07. Kévin Vauquelin (Arkéa B&B Hotels) +22′ 35″
08. Primož Roglič (Red Bull Bora Hansgrohe) +25′ 30″
09. Ben Healy (EF Education EasyPost) +28′ 02″
10. Jordan Jegat (TotalEnergies) +32′ 42″

– ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ ΠΟΝΤΩΝ: Jonathan Milan (Lidl Trek)
– ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ ΒΟΥΝΩΝ: Tadej Pogačar(UAE XRG)
– ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΝΕΟΣ ΑΘΛΗΤΗΣ: Florian Lipowitz (Red Bull Bora)
– ΟΜΑΔΙΚΗ ΚΑΤΑΤΑΞΗ: Visma Lease a Bike

8. Οι 23 ομάδες του φετινού TdF

Η οργανωτική επιτροπή του Γύρου Γαλλίας έχει προσκαλέσει 23 ομάδες για να συμμετάσχουν στον φετινό αγώνα. Θα είναι παρούσες οι 18 επαγγελματικές ομάδες της πρώτης κατηγορίας (UCI World Teams), καθώς και οι τρεις κορυφαίες UCI ProTeams της περασμένης σεζόν, δηλαδή οι Tudor, Pinarello Q36.5 και Cofidis. Την 23άδα συμπληρώνουν δυο ακόμα UCI ProTeams, που πήραν wild cards από τη διοργάνωση, η TotalEnergies και η Caja Rural Seguros RGA.

Η κάθε ομάδα αποτελείται από 8 αθλητές, άρα στην εκκίνηση του αγώνα θα βρεθούν 184 ποδηλάτες. Τη μερίδα του λέοντος στις συμμετοχές έχει η Γαλλία με τέσσερις ομάδες, ακολουθούν το Βέλγιο και η Ελβετία με τρεις ομάδες η καθεμία και αμέσως μετά Ολλανδία, Γερμανία και Ισπανία με δυο ομάδες η καθεμία. Τέλος, οι ΗΠΑ, το Καζακστάν, η Αυστραλία, η Μεγάλη Βρετανία, το Μπαχρέιν, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Νορβηγία έχουν μονή εκπροσώπηση. Αναλυτικά οι 23 ομάδες (δεξιά ο κωδικός της UCI):

01. Alpecin Premier Tech (Βέλγιο) APT
02. Bahrain Victorious (Μπαχρέιν) TBV
03. Decathlon CMA CGM (Γαλλία) DCT
04. EF Education EasyPost (ΗΠΑ) EFE
05. Groupama FDJ United (Γαλλία) GFC
06. Jayco AlUla (Αυστραλία) JAY
07. Lidl Trek (Γερμανία) LTK
08. Lotto Intermarché (Βέλγιο) LOI
09. Movistar (Ισπανία) MOV
10. Netcompany Ineos (Μεγάλη Βρετανία) NCI
11. NCN Cycling Team (Ελβετία) NSN
12. Picnic PostNL (Ολλανδία) TPP
13. Red Bull Bora Hansgrohe (Γερμανία) RBH
14. Soudal Quickstep (Βέλγιο) SOQ
15. Visma Lease a Bike (Ολλανδία) TVL
16. UAE XRG (Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα) UEX
17. Uno-X Mobility (Νορβηγία) UXM
18. XDS Astana (Καζακστάν) ΧΑΤ
—————————————————————-
19. Caja Rural Seguros RGA (Ισπανία) CJR
20. Cofidis (Γαλλία) COF
21. Pinarello Q36.5 (Ελβετία) PQT
22. TotalEnergies (Γαλλία) TEN
23. Tudor (Ελβετία) TUD

9. Οι 4 φανέλες και η σημασία τους

Στον Γύρο Γαλλίας, εκτός από τη γενική κατάταξη, υπάρχουν και άλλες κατατάξεις, είτε με χρόνους, είτε με πόντους. Ο αθλητής που προηγείται κάθε μέρα σε κάθε μια από αυτές, φοράει μια χαρακτηριστική φανέλα για να ξεχωρίζει. Την κίτρινη ο πρωτοπόρος της γενικής, την πράσινη ο πρωτοπόρος στη βαθμολογία των πόντων, την πουά ο πρωτοπόρος στη βαθμολογία των βουνών και τη λευκή ο καλύτερος νέος αθλητής. Ας δούμε λίγο πιο αναλυτικά αυτές τις τέσσερις κατηγορίες, μαζί με δυο άλλες, μικρότερης σημασίας.

– ΓΕΝΙΚΗ ΚΑΤΑΤΑΞΗ (ΚΙΤΡΙΝΗ ΦΑΝΕΛΑ)

Πρόκειται φυσικά για τη σημαντικότερη κατάταξη στον αγώνα. Στο τέλος του πρώτου ετάπ βγαίνει η πρώτη γενική κατάταξη. Από εκεί και μετά προστίθεται σε κάθε αθλητή ο χρόνος του ετάπ κάθε ημέρας και βγαίνει η ανάλογη προσωρινή γενική κατάταξη. Ο αθλητής που βρίσκεται στην πρώτη θέση, φοράει στη διάρκεια του αγώνα την κίτρινη φανέλα για να μπορούν να τον ξεχωρίζουν οι υπόλοιποι, αλλά και οι θεατές. Την τελευταία μέρα του Γύρου, ο ποδηλάτης που θα έχει τον μικρότερο συνολικό χρόνο στα 21 ετάπ, είναι ο μεγάλος νικητής.

Η φανέλα είναι κίτρινη γιατί οι σελίδες του αθλητικού γαλλικού περιοδικού “L’Auto” (προγόνου της “L’Equipe”), ο διευθυντής του οποίου, Henri Desgrange, είχε την ιδέα για την διοργάνωση του πρώτου Tour de France το 1903, ήταν επίσης κίτρινου χρώματος. Η κίτρινη φανέλα πρωτοφορέθηκε στον Γύρο του 1919, το 2019 γιόρτασε τα 100 χρόνια της και το ρεκόρ κατακτήσεων μοιράζονται τέσσερις ποδηλάτες με 5 νίκες ο καθένας στο ενεργητικό του. Πρόκειται για τον Γάλλο Jacques Anquetil (1957, 1961, 1962, 1963 & 1964), τον Βέλγο Eddy Merckx (1969, 1970, 1971, 1972 & 1974), τον Γάλλο Bernard Hinault (1978, 1979, 1981, 1982 & 1985) και τον Ισπανό Miguel Indurain (1991, 1992, 1993, 1994 & 1995). Χορηγός της κίτρινης φανέλας είναι από το 1987 ο γαλλικός τραπεζικός όμιλος LCL (πρώην Crédit Lyonnais).

– ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ ΠΟΝΤΩΝ (ΠΡΑΣΙΝΗ ΦΑΝΕΛΑ)

Αυτή η βαθμολογία έχει να κάνει με τους πόντους που κερδίζουν οι αθλητές στα ενδιάμεσα σπριντ ευθείας (ένα σε κάθε ετάπ εκτός των χρονομέτρων) και στον τερματισμό. Οι διοργανωτές άλλαξαν φέτος το σύστημα της βαθμολόγησης, δίνοντας ακόμα μεγαλύτερο πλεονέκτημα στους νικητές των επίπεδων ετάπ (τάση που ξεκίνησε το 2015) και αφαιρώντας το παράλληλα από τους αθλητές που διακρίνονται σχεδόν σε όλα τα τερέν. Έτσι, αύξησαν τους βαθμούς στα ενδιάμεσα σπριντ ευθείας, όπου βαθμολογούνται οι 15 πρώτοι (25, 20, 16, 14, 12, 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2 & 1 βαθμοί αντίστοιχα). Σε ό,τι αφορά τους τερματισμούς, τα 20 ετάπ είναι χωρισμένα σε 6 κατηγορίες, οι οποίες δίνουν διαφορετική βαθμολογία (εξαιρείται το ομαδικό χρονόμετρο, όπου δεν δίνονται πόντοι για την πράσινη φανέλα).

Στο ατομικό χρονόμετρο (16) και στα ετάπ μεγάλης δυσκολίας (6, 10, 14, 15, 16, 19 & 20), η βαθμολογική συγκομιδή είναι η μικρότερη δυνατή, δηλαδή 20, 17, 15, 13, 11, 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2 & 1 βαθμοί για τους 15 πρώτους. Στα ετάπ μέσης δυσκολίας (2, 3, 9 & 18) οι 15 πρώτοι βαθμολογούνται ως εξής: 30, 25, 22, 19, 17, 15, 13, 11, 9, 7, 6, 5, 4, 3 & 2. Στα ετάπ χαμηλής δυσκολίας (4, 13, 17 & 21) οι βαθμοί στους 15 πρώτους έχουν ως εξής: 50, 30, 20, 18, 16, 14, 12, 10, 8, 7, 6, 5, 4, 3 & 2. Τέλος, στα ετάπ χωρίς καμία δυσκολία (5, 7, 8, 11 & 12), έχουμε τη δεύτερη σημαντική αλλαγή, αφού βαθμολογούνται για πρώτη φορά οι 18 πρώτοι, με τον νικητή να παίρνει 70 βαθμούς και τους υπόλοιπους 17 να μοιράζονται αντίστοιχα 50, 40, 35, 30, 26, 24, 22, 20, 18, 16, 14, 12, 10 8, 6, 4 & 2 βαθμούς.

Οι διοργανωτές, όπως παρατηρούμε στην κατηγορία των τελείως επίπεδων ετάπ, πριμοδοτούν πλέον με 70 βαθμούς τη νίκη, πράγμα που σημαίνει ότι θέλουν ξεκάθαρα η πράσινη φανέλα να καταλήξει σε έναν καθαρόαιμο σπρίντερ (όπως συνέβη την τελευταία τριετία με τους Milan, Girmay και Philipsen), παρά σε κάποιον αθλητή που θα παίρνει υψηλά πλασαρίσματα σε όλον τον αγώνα, όπως ήταν για πολλά χρόνια η περίπτωση του Sagan (και του Van Aert το 2022). Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι οι φετινές αλλαγές στη συγκεκριμένη βαθμολογία, έγιναν μετά τα περσινά αποτελέσματα στη βαθμολογία των πόντων, εκεί δηλαδή όπου ο Pogacar «απείλησε» την πρωτιά του Milan, τερματίζοντας στη δεύτερη θέση.

Όπως δεν είναι καθόλου τυχαίο, το γεγονός ότι στη φετινή διαδρομή, τα ενδιάμεσα σπριντ ευθείας τοποθετήθηκαν στη συντριπτική τους πλειοψηφία στα πρώτα χιλιόμετρα των ετάπ, ώστε να δώσουν την ευκαιρία στους σπρίντερ να διεκδικήσουν αυτούς τους πόντους, πριν χάσουν επαφή (στα ετάπ των βουνών) από το πελοτόν. Όποιος αθλητής έχει συγκεντρώσει τους περισσότερους πόντους στο τέλος του Γύρου, κερδίζει την πρωτιά στη συγκεκριμένη βαθμολογία. Η πράσινη φανέλα πρωτοφορέθηκε στον Γύρο του 1953 και το ρεκόρ με 7 κερδισμένες βαθμολογίες πόντων ανήκει στον Σλοβάκο Peter Sagan (2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2018 & 2019). Χορηγός της πράσινης φανέλας είναι από το 2015 η τσέχικη αυτοκινητοβιομηχανία Škoda.

– ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ ΒΟΥΝΩΝ (ΠΟΥΑ ΦΑΝΕΛΑ)

Για να βγει ο «βασιλιάς των βουνών», υπολογίζονται οι πόντοι που δίνονται στους ποδηλάτες μόλις περάσουν την κορυφή ενός βαθμολογούμενου βουνού, το λεγόμενο σπριντ ανάβασης. Οι πόντοι ποικίλλουν ανάλογα με τη δυσκολία της ανηφόρας. Έτσι τα βουνά στο Tour de France χωρίζονται σε πέντε κατηγορίες. Αρχίζοντας από τα πιο εύκολα και αυξάνοντας τον βαθμό δυσκολίας, έχουμε τα βουνά της τέταρτης κατηγορίας, αυτά της τρίτης, της δεύτερης, της πρώτης και τέλος τα εκτός κατηγορίας (HC). Στον φετινό Γύρο Γαλλίας υπάρχουν συνολικά 69 σπριντ ανάβασης, τα οποία μοιράζονται ως εξής: 6 ανηφόρες HC (εκτός κατηγορίας), 13 ανηφόρες 1ης κατηγορίας, 11 ανηφόρες 2ης κατηγορίας, 21 ανηφόρες 3ης κατηγορίας και 18 ανηφόρες 4ης κατηγορίας.

Στα σπριντ ανάβασης εκτός κατηγορίας (HC) βαθμολογούνται οι 8 πρώτοι αθλητές (20, 15, 12, 10, 8, 6, 4 & 2). Στα σπριντ ανάβασης πρώτης κατηγορίας βαθμολογούνται οι 6 πρώτοι (10, 8, 6, 4, 2, & 1). Σε αυτά της δεύτερης κατηγορίας οι 4 πρώτοι (5, 3, 2 & 1), της τρίτης κατηγορίας οι 2 πρώτοι (2 & 1), ενώ σε αυτά της τέταρτης κατηγορίας μόνο ο πρώτος (1). Από το 2022 καταργήθηκε ο διπλασιασμός των πόντων στα εκτός κατηγορίας σπριντ ανάβασης, κάτι που έκανε πιο δίκαιη τη μάχη για την πουά φανέλα, ειδικά για αθλητές που δεν παλεύουν για τη γενική.

Φέτος καταργήθηκε και ο διπλασιασμός των πόντων στην υψηλότερη κορυφή της διοργάνωσης, όπως είχε γίνει πέρυσι στο Col de La Loze. Και εδώ, όποιος αθλητής στο τέλος του Γύρου έχει τους περισσότερους πόντους, κερδίζει το “maillot a pois rouges” και αναδεικνύεται ως ο κορυφαίος ανηφορίστας (King of the Mountains) της διοργάνωσης. Η πουά φανέλα πρωτοφορέθηκε το 1975 (πέρυσι συμπλήρωσε 50 χρόνια) και ο Γάλλος Richard Virenque κατέχει το ρεκόρ στη συγκεκριμένη βαθμολογία με επτά νίκες (1994, 1995, 1996, 1997, 1999, 2003 & 2004). Χορηγός της πουά φανέλας είναι από το 2019 η γαλλική αλυσίδα σούπερ-μάρκετ E.Leclerc.

– ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ ΝΕΟΥ ΑΘΛΗΤΗ (ΛΕΥΚΗ ΦΑΝΕΛΑ)

Πρόκειται για τη γενική κατάταξη που λαμβάνει υπόψη της μόνο τους χρόνους από όσους ποδηλάτες είναι κάτω των 25 ετών την 1η Ιανουαρίου της χρονιάς που διεξάγεται ο Γύρος (δηλαδή σε ό,τι αφορά τη φετινή διοργάνωση, γεννημένοι μετά την 1η Ιανουαρίου του 2001). Όπως και στην κατάταξη της κίτρινης φανέλας, έτσι και εδώ, στο τέλος του πρώτου ετάπ βγαίνει η πρώτη κατάταξη, με τον καλύτερο νέο αθλητή, αυτόν δηλαδή που έχει τον μικρότερο χρόνο, να φοράει τη λευκή φανέλα. Την τελευταία μέρα του Γύρου, ο ποδηλάτης που θα έχει τον μικρότερο συνολικό χρόνο στα 21 ετάπ, είναι ο νικητής στη συγκεκριμένη κατηγορία.

Η λευκή φανέλα πρωτοφορέθηκε το 1975 (εκτός από τις διοργανώσεις 1989-1999) και συμπλήρωσε πέρυσι 50 χρόνια. Ο Tadej Pogacar είναι από το 2023 ο απόλυτος ρέκορντμαν της συγκεκριμένης κατηγορίας, έχοντας κερδίσει τη λευκή φανέλα τέσσερις φορές (τέσσερις συνεχόμενες χρονιές, 2020-2023). Στη δεύτερη θέση, με τρεις λευκές φανέλες ο καθένας στην κατοχή του, ακολουθούν δυο ποδηλάτες, ο Γερμανός Jan Ullrich (1996, 1997 & 1998) και ο Λουξεμβούργιος Andy Schleck (2008, 2009 & 2010).

Στο παρελθόν την έχουν κερδίσει μεγάλα ονόματα στο ξεκίνημα της καριέρας τους, όπως ο Laurent Fignon (Γαλλία, 1983), ο Greg LeMond (ΗΠΑ, 1984) και ο Marco Pantani (Ιταλία, 1994 & 1995). Στα τελευταία χρόνια την έχουν κερδίσει ο Alberto Contador (2007), ο Nairo Quintana (2013 & 2015), ο Thibaut Pinot (2014), τα αδέρφια Yates (ο Adam το 2016 και ο Simon το 2017), ο Egan Bernal (2019), ο Remco Evenepoel (2024) και ο Florian Lipowitz (2025). Χορηγός της λευκής φανέλας είναι από το 2015 η γαλλική εταιρεία οπτικών Krys.

Υπάρχουν ακόμα μια κατάταξη και μια κατηγορία μικρότερης σημασίας:

– Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΟΜΑΔΑ: Αυτή η κατάταξη βγαίνει προσθέτοντας κάθε μέρα τους χρόνους των τριών καλύτερων αθλητών κάθε ομάδας. Το χαρακτηριστικό γνώρισμα της καλύτερης ομάδας είναι οι αριθμοί των αθλητών της που είναι μαύροι πάνω σε κίτρινο φόντο και όχι σε λευκό όπως όλοι οι άλλοι. Επίσης, οι αθλητές της ομάδας που προηγείται στην ομαδική κατάταξη, μπορούν προαιρετικά να φορούν κράνη κίτρινου χρώματος, τα οποία όμως προμηθεύονται από την ομάδα τους και όχι από τη διοργάνωση.

– Ο ΠΙΟ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΣ ΑΘΛΗΤΗΣ: Πρόκειται για τους ποδηλάτες που επιχειρούν να αποσπαστούν από το πελοτόν εξαπολύοντας επιθέσεις και διανύοντας δεκάδες δεκάδων χιλιομέτρων είτε μόνοι τους, είτε σε μικρά γκρουπ. Ο πρώτος σε αυτή την κατηγορία – ένας για κάθε ετάπ, πλην των χρονομέτρων – δε φοράει κάποια ειδική φανέλα. Ξεχωρίζει όμως, επειδή το νούμερό του είναι μαύρο σε χρυσό φόντο αντίθετα με όλα τα υπόλοιπα που είναι μαύρα σε λευκό φόντο.

* Για μια ακόμη χρονιά, η τηλεοπτική κάλυψη του Γύρου Γαλλίας θα γίνει μέσω του Eurosport Greece (Nova και Vodafone TV), το οποίο με καθημερινές συνδέσεις θα σας προσφέρει σε ζωντανή μετάδοση τις προσπάθειες των 184 αθλητών στα 21 ετάπ, από το χιλιόμετρο 0 μέχρι και τον τερματισμό. Επίσης, μπορείτε να παρακολουθήσετε τις μεταδόσεις ψηφιακά μέσω του HBO Max.

* Κεντρική φωτογραφία: 24Media Creative Team / Κωνσταντίνος Μπαντούνας. Φωτογραφία για τη σύνθεση από: Bernard Papon, Pool Photo via AP.

ΣΧΕΤΙΚΟ ΘΕΜΑ

LONGREADS

Raymond Poulidor, ο «αιώνιος δεύτερος» που λάτρεψαν οι Γάλλοι

ΣΧΕΤΙΚΟ ΘΕΜΑ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Mark Cavendish: «Ο Γύρος Γαλλίας είναι μεγαλύτερος από την ποδηλασία»

Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.