Πώς φτάσαμε στην παραίτηση του Keir Starmer
Ο πρωθυπουργός της Βρετανίας, Keir Starmer, ανακοίνωσε τη Δευτέρα την παραίτησή του, υποκύπτοντας σε μια ανταρσία εντός του Εργατικού κόμματος και σε μια γενικότερη αμφισβήτηση της ηγεσίας του στη χώρα.
- 22 ΙΟΥΝ 2026
Όλα τα βλέμματα ήταν στραμμένα σήμερα, Δευτέρα (22/06) στο No10 της Ντάουνινγκ Στριτ. Τις τελευταίες ημέρες, οι ψίθυροι και οι φήμες για πιθανή παραίτηση του Keir Starmer από το αξίωμα του πρωθυπουργού και από την ηγεσία του Εργατικού Κόμματος, πλήθαιναν όλο και πιο πολύ.
Για τρίτη φορά μέσα σε μόλις τέσσερα χρόνια, το Ηνωμένο Βασίλειο έζησε το ίδιο, σχεδόν σουρεαλιστικό, deja vu: ένα πόντιουμ να στήνεται έξω από την πρωθυπουργική κατοικία, έναν πρωθυπουργό να παίρνει θέση και να ανακοινώνει την αποχώρησή του. Όχι επειδή έχασε τις γενικές εκλογές, αλλά επειδή το ίδιο του το κόμμα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι θα ήταν καλύτερα χωρίς αυτόν.
Στις 9:30 (ώρα Βρετανίας), ο Sir Keir Starmer βγήκε από την πρωθυπουργική κατοικία και ανακοίνωσε την παραίτησή του, γράφοντας τον επίλογο μιας πρωθυπουργίας που κράτησε λιγότερο από δύο χρόνια.
«Το ερώτημα που θέτει τώρα το κόμμα μου είναι αν είμαι ο καταλληλότερος για να μας οδηγήσω στις επόμενες γενικές εκλογές», δήλωσε αρχικά ο Starmer σε μία σύντομη ομιλία του, από την οποία δεν έλειψαν και οι συγκινησιακά φορτισμένες στιγμές.
«Άκουσα την απάντηση της κοινοβουλευτικής ομάδας μου σε αυτό το ερώτημα και την αποδέχομαι με ευγένεια. Γι’ αυτό και θα παραιτηθώ από τη θέση του ηγέτη του Εργατικού Κόμματος. Μίλησα με τον Βασιλιά σήμερα το πρωί για να τον ενημερώσω για την απόφασή μου», πρόσθεσε.
Κατά την ομιλία του υπερασπίστηκε το κυβερνητικό του έργο σε τομείς όπως η οικονομία, η υγειονομική περίθαλψη και η άμυνα, φέρνοντας όπως είπε, τις αλλαγές που είχε υποσχεθεί η κυβέρνησή του, παρά το γεγονός ότι η παράταξη που κληρονόμησε ήταν «πολιτικά, οικονομικά και ηθικά χρεοκοπημένη», ακόμα κι όταν όλοι του έλεγαν, ξανά και ξανά, πως το κόμμα είχε τελειώσει οριστικά.
Ωστόσο η θητεία του χαρακτηριζόταν όλο και περισσότερο από πολιτική παρακμή, γεγονός που τον έκανε να φαίνεται αδύναμος, αναποφάσιστος και ανίκανος να ασκήσει έλεγχο στο κόμμα του.
Τις τελευταίες εβδομάδες και παρά τις παραιτήσεις υπουργών του, ο Starmer είχε επανειλημμένα δεσμευτεί να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε αμφισβήτηση της θέσης του – είτε τον Andy Burnham είτε από οποιονδήποτε άλλο – δηλώνοντας ότι δεν ήταν διατεθειμένος να αποποιηθεί την ευθύνη του απέναντι στη Βρετανία. Τελικά, φάνηκε να αποδέχεται την πολιτική πραγματικότητα που συνεπαγόταν το γεγονός ότι ήταν ένας από τους λιγότερο δημοφιλείς πρωθυπουργούς της σύγχρονης βρετανικής ιστορίας.
«Θα κάνω ό,τι μπορώ για να διασφαλίσω μια ομαλή παράδοση της εξουσίας. Θα προσφέρω επίσης στον διάδοχό μου την πλήρη και αδιαμφισβήτητη υποστήριξή μου, γνωρίζοντας ότι θα κληρονομήσει μια Βρετανία πολύ ισχυρότερη και πιο δίκαιη από εκείνη που κληρονόμησα εγώ πριν από δύο χρόνια», είπε χαρακτηριστικά.
Σε μία σπάνια εκδήλωση συναισθημάτων, ο Starmer δεν έκρυψε τη συγκίνησή του τη στιγμή που δήλωνε πως το μέλλον του πλέον περιλαμβάνει την αφιέρωση περισσότερου χρόνου και την αφοσίωση στη σύζυγό του, Victoria, «η οποία υπήρξε ο βράχος δίπλα μου στις καλές και στις δύσκολες στιγμές», και τα παιδιά του «που είναι η υπερηφάνεια και η χαρά μου».
2026 Kin Cheung/AP Photo
Πώς φτάσαμε στην παραίτηση Starmer
Η πίεση προς τον Starmer εντάθηκε σημαντικά μετά τις τοπικές εκλογές του Μαΐου, στις οποίες το Εργατικό Κόμμα έχασε σχεδόν 1.500 δημοτικούς συμβούλους στην Αγγλία και έχασε την εξουσία στην Ουαλία, ενώ κατέγραψε το χειρότερο αποτέλεσμα της ιστορίας του στο Κοινοβούλιο της Σκωτίας.
Ωστόσο, η δυσαρέσκεια είχε αρχίσει να εντείνεται πολύ πριν από τις εκλογές, μεταξύ άλλων λόγω της απόφασής του να αλλάξει πορεία σε τρεις σημαντικές πολιτικές μέσα σε ένα μήνα πέρυσι.
Η απόφασή του να διορίσει τον Λόρδο Peter Mandelson ως πρέσβη του Ηνωμένου Βασιλείου στις ΗΠΑ προκάλεσε αμφισβητήσεις, με τον Mandelson να απολύεται τελικά μετά την αποκάλυψη στοιχείων σχετικά με το βάθος της σχέσης του με τον αποθανόντα καταδικασμένο σεξουαλικό εγκληματία, Jeffrey Epstein.
Ποιος θα είναι ο νέος πρωθυπουργός και πότε θα αναλάβει καθήκοντα
Ο πιο πιθανός διάδοχος του Keir Starmer είναι ο Andy Burnham, του οποίου η συντριπτική νίκη την περασμένη εβδομάδα σε ειδικές εκλογές έδωσε νέα δυναμική στην προσπάθειά του να ανατρέψει τον πρωθυπουργό. Ο Burnham, πρώην δήμαρχος του ευρύτερου Μάντσεστερ και ένας από τους πιο δημοφιλείς πολιτικούς του Εργατικού Κόμματος, συγκέντρωσε σχεδόν το 55% των ψήφων στην εκλογική περιφέρεια του Makerfield.
Ο Keir Starmer δήλωσε ότι θα ζητήσει από την Εθνική Εκτελεστική Επιτροπή του Εργατικού Κόμματος να ξεκινήσει η υποβολή υποψηφιοτήτων για τον νέο ηγέτη του κόμματος στις 9 Ιουλίου, με τη διαδικασία να ολοκληρώνεται ως τις θερινές διακοπές.
Αυτό σημαίνει πως ο νέος επικεφαλής του κόμματος αναμένεται να έχει οριστεί πριν τον Σεπτέμβριο, όταν το κοινοβούλιο ξεκινά ξανά τις εργασίες του μετά το καλοκαίρι, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο ώστε η χώρα να αποκτήσει τον έβδομο πρωθυπουργό σε διάστημα 10 ετών.
Ως τότε, ο Starmer θα παραμείνει στην πρωθυπουργία.
Ποιος είναι ο Andy Burnham
Ο Andy Burnham έχει υποβάλει δύο φορές, χωρίς επιτυχία, υποψηφιότητα για την ηγεσία του Εργατικού Κόμματος της Βρετανίας. Τώρα, η αποφασιστική νίκη του σε μια έκτακτη βουλευτική εκλογή τον φέρνει σε απόσταση αναπνοής όχι μόνο από αυτόν τον στόχο, αλλά και από την είσοδό του στη Ντάουνινγκ Στριτ, ως πρωθυπουργός.
Ένας εύγλωττος ομιλητής, γνωστός για τη φιλικότητα και το χάρισμά του, ο Burnham είναι εδώ και εννέα χρόνια δήμαρχος του ευρύτερου Μάντσεστερ, όπου καλλιέργησε μια εικόνα αισιοδοξίας, δραστηριότητας και της αυθεντικής ευθύτητας που χαρακτηρίζει τη βόρεια Αγγλία.
2026 Jon Super, file/AP Photo
Ως βουλευτής που εκπροσωπεί την περιφέρεια του Makerfield, ο Burnham θα χρειαστεί την υποστήριξη 80 συναδέλφων του από το Εργατικό Κόμμα για να αμφισβητήσει την ηγεσία του Keir Starmer.
Οι υποστηρικτές του θεωρούν τον Burnham, τον οποίο στο Μάντσεστερ αποκαλούν χαϊδευτικά «βασιλιά του Βορρά» για την υπεράσπιση της περιοχής κατά τη διάρκεια της πανδημίας του Covid-19, ως τον πιθανό σωτήρα του Εργατικού Κόμματος απέναντι στο λαϊκιστικό δεξιό κόμμα Reform U.K., του Nigel Farage.
Γεννήθηκε το 1970 στο Λίβερπουλ και μεγάλωσε στο Culcheth, ένα χωριό στο Cheshire, όχι μακριά από το Makerfield. Ο πατέρας του ήταν τεχνικός τηλεφωνίας και η μητέρα του ρεσεψιονίστ σε ιατρείο. Έχοντας ιρλανδική καταγωγή, φοίτησε σε δημόσια σχολεία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και έχει μιλήσει για τον καθολικισμό του, αναφέροντας μεταξύ άλλων τη συνάντησή του με τον Πάπα Φραγκίσκο το 2023.
Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Cambridge γνώρισε τη Marie-France Van Heel, με καταγωγή από την Ολλανδία, με την οποία παντρεύτηκαν και απέκτησαν τρία παιδιά.
Αφού εξελέγη το 2001, εκπροσωπώντας την περιφέρεια Leigh, μια περιοχή στο βόρειο τμήμα της χώρας κοντά στον τόπο όπου μεγάλωσε, ανέλαβε θέση υφυπουργού στην κυβέρνηση του «Νέου Εργατικού Κόμματος» του Tony Blair. Προήχθη στο υπουργικό συμβούλιο υπό τον Gordon Brown και διετέλεσε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών, υπουργός Πολιτισμού, Μέσων Ενημέρωσης και Αθλητισμού, και στη συνέχεια υπουργός Υγείας.
Το 2009 δέχτηκε διαμαρτυρίες κατά τη διάρκεια τελετής μνήμης για την 20ή επέτειο της τραγωδίας του Hillsborough, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο 97 οπαδών της Λίβερπουλ λόγω συνωστισμού στο γήπεδο. Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του, ένας φίλαθλος φώναξε «Justice!» και μέσα σε δευτερόλεπτα ολόκληρο το πέταλο των φανατικών της ομάδας, το φημισμένο «Kop», άρχισε να φωνάζει ρυθμικά «Justice for the 96». Το γεγονός αυτό τον συγκλόνισε βαθιά, πείθοντάς τον ότι οι οικογένειες των θυμάτων δικαιούνταν δικαιοσύνη, αφού η αστυνομία, οι ανακριτές και τα μέσα ενημέρωσης προσπάθησαν να παρουσιάσουν τα θύματα ως χούλιγκαν και να τους αποδώσουν την ευθύνη για την τραγωδία. Η πίεση που άσκησε ο Burnham συνέβαλε στη διεξαγωγή δεύτερης έρευνας.
Αφού το Εργατικό Κόμμα ηττήθηκε στις γενικές εκλογές του 2010, ο Burnham κατέθεσε υποψηφιότητα για την ηγεσία του κόμματος, καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση. Το 2015 προσπάθησε ξανά αλλά τελικά ηττήθηκε από τον αριστερό Jeremy Corbyn, στην ομάδα του οποίου εντάχθηκε αργότερα.
Το 2017 αποχώρησε από το Κοινοβούλιο, αφού αποφάσισε ότι το μέλλον του βρισκόταν εκτός του Westminster, και εξελέγη δήμαρχος του ευρύτερου Μάντσεστερ.
Τι πρέπει να γνωρίζετε για τον Keir Starmer
Ο Starmer ανέλαβε πρωθυπουργός της Βρετανίας το 2024, μετά τη συντριπτική νίκη του κόμματός του στις κοινοβουλευτικές εκλογές.
Ο 63χρονος ανέλαβε την εξουσία με έναν από τους μεγαλύτερους καταλόγους προβλημάτων που έχει αντιμετωπίσει ποτέ ένας νέος ηγέτης και με ελάχιστους πόρους για την αντιμετώπισή τους.
Ο πρώην δικηγόρος στράφηκε στην πολιτική στα 50 του, ακολουθώντας μια καριέρα που βασίστηκε σε μία προσεκτική και μεθοδική προσέγγιση. Ως δικηγόρος, υπερασπιζόταν συχνά τους αδύναμους και αγωνιζόταν για την απαλλαγή καταδικασμένων σε θάνατο σε όλο τον κόσμο.
Εξελέγη βουλευτής του Εργατικού Κόμματος το 2015, ένα χρόνο αφότου τιμήθηκε με τον τίτλο του ιππότη για τις υπηρεσίες του στο δίκαιο και την ποινική δικαιοσύνη.
Ο Starmer ορίστηκε ηγέτης του Εργατικού Κόμματος το 2020, μετά το χειρότερο εκλογικό αποτέλεσμα του κόμματος από το 1935.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.