Αν ο Αρίστος πάθει το παραμικρό…

Πώς είναι να ξυπνάς κάθε μέρα με τον φόβο ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να μείνεις στον δρόμο εξαιτίας μιας κρατικής σύμβασης «ανάπλασης»; Πώς είναι να βλέπεις τον χώρο όπου στεγάζεις τη ζωή, τα παιδιά και τα όνειρά σου να αντιμετωπίζεται ως ένα απρόσωπο real estate «φιλέτο» προς αξιοποίηση;

Αυτή η αγωνία και ο τρόμος να μην εκκενωθεί ούτε ένα διαμέρισμα, να μην απομακρυνθεί ούτε ένας διαμένων χωρίς πρότερη μέριμνα για τη φιλοξενία του, βρήκε την πιο οριακή και αμείλικτη έκφραση στο σώμα ενός ανθρώπου. Σε αυτό του Αριστοτέλη Χαντζή, του απεργού πείνας από τα Προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας που από το απόγευμα της Δευτέρας (22/06) νοσηλεύεται σε εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση, στην Β’ Παθολογική Κλινική του «Γ. Γεννηματάς», διανύοντας την 140η ημέρα απεργίας πείνας.

140 ημέρες αποχής από τη σίτιση και με τη ζωή του πλέον να βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο, καθώς έχει εμφανίσει οξεία εγκεφαλοπάθεια Wernicke με διπλωπία, αταξικό βάδισμα και σοβαρές ηλεκτρολυτικές διαταραχές που προδιαθέτουν σε επικίνδυνες για τη ζωή αρρυθμίες.

Σύμφωνα με νεότερη ανακοίνωση των νοσοκομειακών γιατρών που τον παρακολουθούν, «η κατάσταση της υγείας του παραμένει εξαιρετικά κρίσιμη με σοβαρότατα, ανθεκτικά υπογλυκαιμικά επεισόδια, ενώ λόγω διαταραχής κατάποσης σε έδαφος μυϊκής αδυναμίας έχει παρουσιάσει εισρόφηση στο αναπνευστικό σύστημα και υποξυγοναιμία.

Η γενικευμένη βαρύτατη μυϊκή αδυναμία έχει επιπλέον επηρεάσει τους αναπνευστικούς μύες και τους μύες του πρόσωπου και των οφθαλμών. Του χορηγούνται εισπνεόμενα βρογχοδιασταλτικά φάρμακα και οξυγόνο με ρινική κάνουλα.

Η κατάσταση είναι βαρύτατη και διαρκώς επιδεινούμενη ενώ οι συνεχείς επιπλοκές την καθιστούν απειλητική για τη ζωή.

Η μη ικανοποίηση των αιτημάτων άμεσα ισοδυναμεί με καταδίκη εις θάνατον».

ΔΑΝΑΗ ΔΑΥΛΟΠΟΥΛΟΥ / EUROKINISSI

Μαζί του, στηρίζοντας τον αγώνα του και επιλέγοντας κι εκείνη τον ίδιο τρόπο διαμαρτυρίας, η Suzon Doppagne, η οποία βρίσκεται στην 55η ημέρα απεργίας πείνας και η κατάσταση της υγείας της κρίνεται ως ανησυχητική.

SOOC

Οργανώσεις, συλλογικότητες και προσωπικότητες από ένα ευρύ κοινωνικό φάσμα (εργαζόμενοι, μουσικοί, ηθοποιοί, βουλευτές, καθηγητές, μεταξύ άλλων) με κοινή ανακοίνωσή τους, εκφράζουν την αλληλεγγύη τους στους απεργούς πείνας της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών, απευθύνοντας παράλληλα έκκληση για την ικανοποίηση των αιτημάτων τους.

Με σύνθημα «Αρίστο γερά, έχουνε νικήσει τα Προσφυγικά!», χιλιάδες αλληλέγγυοι πραγματοποίησαν πορεία που κατέληξε στο Σύνταγμα, απευθύνοντας και για σήμερα, Τετάρτη (24/06) στις 19:00 κάλεσμα, για συγκέντρωση.

Συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε και στις 12 το μεσημέρι σήμερα, έξω από το νοσοκομείο «Γ. Γεννηματάς».

ΔΑΝΑΗ ΔΑΥΛΟΠΟΥΛΟΥ / EUROKINISSI

Η ανακοίνωση

«Αν είναι δυνατόν στην δημοκρατική Ελλάδα του σήμερα, ένας απεργός πείνας να πεθαίνει!

Τι ζητάει; Να αναγνωριστεί μια κοινότητα ανθρώπων που πολλά χρόνια τώρα κατοικεί στα Προσφυγικά της Αλεξάνδρας φροντίζοντας και χρησιμοποιώντας κτίρια που το κράτος παρότι έχει την ιδιοκτησία τους, τα άφηνε να ρημάζουν.

Τι ζητάει; Να σταματήσει μια διαδικασία ανάπλασης που η Περιφέρεια της Αττικής επιχειρεί να ξεκινήσει και η οποία αρνείται να αναγνωρίσει ότι οι άνθρωποι που ζουν στα Προσφυγικά υλοποιούν στη πράξη μια δομή κοινωνικής, με ιδιαίτερα πλούσιες υποστηρικτικές υποδομές, βασισμένες στην αλληλεγγύη και την αλληλοστήριξη.

Τι ζητάει; Ό,τι θα έπρεπε να είναι αυτονόητο. Έναν ισότιμο, ειλικρινή και ευρύ διάλογο που θα εξασφαλίσει συνέργειες και συναινέσεις τόσο απαραίτητες σε ζητήματα κοινωνικής φροντίδας. Το δικαίωμα στην κατοικία είναι καθολικό και αφορά κατεξοχήν εκείνους και εκείνες που βιώνουν κοινωνικούς αποκλεισμούς και διακρίσεις.

Σήμερα, πριν είναι αργά, πρέπει ο Περιφερειάρχης Αττικής να αποδείξει ότι πραγματικά νοιάζεται για το πρόβλημα της στέγης. Και πρέπει να πείσει την κοινωνία πως γι’ αυτόν η ζωή ενός ανθρώπου που αγωνίζεται για τα δικαιώματα μιας κοινότητας συλλογικής αυτοστέγασης είναι πάνω από οποιουσδήποτε πολιτικούς υπολογισμούς.

Ζητάμε την ακύρωση όλων των ενεργειών της Περιφέρειας που θέτουν σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή τόσο των απεργών πείνας όσο και των υπόλοιπων ανθρώπων που ζουν μαζί στα προσφυγικά, υπό την απειλή της έξωσης. Εδώ και τώρα!».

Ο Αριστοτέλης Χαντζής ξεκίνησε την απεργία πείνας την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2026 για να υπερασπιστεί μέχρι τέλους «την κοινωνική μας πρόταση, τους ανθρώπους, τις δομές και την ιστορική μνήμη των Προσφυγικών. Είναι ξεκάθαρη επιλογή μας και ευθύνη μας να δώσουμε ακόμα και την ζωή μας για την συνέχεια της ζωής. Διότι γνωρίζουμε ότι αν τα Προσφυγικά εκκενωθούν, μεγάλη μερίδα από εμάς θα βρεθεί στον δρόμο και τα παιδιά θα χάσουν την στέγη και τα σχολεία τους με ανυπολόγιστες συνέπειες για την σωματική ή την ψυχική τους υγεία και την πορεία της ζωής τους. Πάνω σε αυτήν την συλλογική απόφαση υπεράσπισης αποφάσισα εθελοντικά να προχωρήσω σε απεργία πείνας μέχρι θανάτου με ύψιστο σεβασμό προς την ζωή».

Ποια είναι τα αιτήματα των απεργών πείνας και της Κοινότητας των Προσφυγικών:

• Άμεση ακύρωση της σύμβασης από την Περιφέρεια Αττικής
• Παραμονή όλων των κατοίκων των Προσφυγικών στα σπίτια, στον τόπο και την περιοχή που διαμένουν και έχουν συνδεθεί κοινωνικά – πολιτισμικά και οργανικά μαζί τους
• Να δοθούν έμπρακτες εγγυήσεις για την αποκατάσταση των Προσφυγικών από την Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία με την Επωνυμία “Κάτοικοι και Φίλοι Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας Α.Μ.Κ.Ε” με τη δική της χρηματοδότηση – ούτε ευρώ δημόσιου χρήματος για την «ανάπλαση» των Προσφυγικών

ΣΧΕΤΙΚΟ ΘΕΜΑ

DESIGN

Προσφυγικά Αλεξάνδρας: Η ιστορία πίσω από το πιο αδικημένο μνημείο

Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.