Στο ντεμπούτο του Messi με την Αργεντινή, γκολ έβαλε ο Torghelle. Sándor, τι θυμάσαι από τότε;
Ταξιδεύουμε πίσω στο 2005 και την παρθενική εμφάνιση του Lionel Messi με την Αλμπισελέστε στη Βουδαπέστη. Οδηγός μας, ο παλαίμαχος Ούγγρος ποδοσφαιριστής Sándor Torghelle. Μαντέψτε ποιος βρήκε δίχτυα.
- 27 ΙΟΥΝ 2026
Αν εκείνη την ζεστή Τετάρτη του Αυγούστου, 21 χρόνια πριν, ο 18χρονος Λίο είχε κάνει παπάδες στο ντεμπούτο με την Αλμπισελέστε στη Βουδαπέστη, θα ήταν κάπως φυσικό και επόμενο, οριακά κλισέ, ένα έργο που έχουμε ξαναδεί, από τον Wayne Rooney κόντρα στη Φενερμπαχτσέ μέχρι τον Σαλπιγγίδη μέσα στο Αιγάλεω.
Ο Messi έχει κάνει μια καριέρα σαν ταινία να κυλά, αλλά αν το βάπτισμα του πυρός με τη γαλανόλευκη ήταν φιλμ, θα ήταν μικρού μήκους. Πέρασε στο 63ο λεπτό στον φιλικό αγώνα κόντρα στην Ουγγαρία και 47 δευτερόλεπτα μετά αντίκρισε την κόκκινη κάρτα για μια ξόφαλτση σφαλιάρα στον Vilmos Vanczák. Αν υπήρχε VAR, δεν θα διαβάζατε ποτέ αυτές τις λέξεις. Και πιθανότατα, θα στερούσε από τον Ούγγρο αμυντικό μια ωραία ιστορία που ξεκινάει με τον ίδιο σε ρόλο φυσικού εμπoδίου, λίγο πριν καταλήξει στο χορτάρι, σε μια κάπως θεατράλε πτώση που ίσως εκτιμούσε ο Béla Tarr.
Allstar Picture Library/Alamy/Visualhellas.gr
Με τη νίκη της Αργεντινής να έρχεται φυσιολογικά, με σκορ 2-1, αυτή ήταν μάλλον η σημαντικότερη στιγμή εκείνου του απογεύματος στο Ferenc Puskás. Όχι όμως και για τον Sándor Torghelle, που έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα στο 29ο λεπτό, με ένα όμορφο δεξί πλασέ στη μικρή περιοχή. Όσοι δεν γκουγκλάρετε το όνομα του, θα είχατε πολύ μέλλον σε ένα ποδοσφαιρικό εκατομμυριούχο, ή στο Player ID του Αιμίλιου. Βαρύ Χ3.
Ήρθε στην Ελλάδα το 2005 για λογαριασμό του Παναθηναϊκού και ταξίδεψε στη Θεσσαλονίκη στο πλαίσιο ανταλλαγής για Σαλπιγγίδη. Μετά από 35 αγώνες στα ελληνικά γήπεδα, σκόραρε μόλις μια φορά, αλλά έκανε φίλους, γνώρισε την Χαλκιδική, αγόρασε ένα μικρό εξοχικό στη Σίβηρη και τέλος πάντων, δεν μετράνε μόνο τα γκολ στην ζωή, έτσι δεν είναι;
Πριν πιάσουμε τα του Messi, δεν θα μπορούσαμε να μην αναφερθούμε στα δικά μας. «Μέσα Σεπτέμβρη έρχομαι Ελλάδα όπως κάθε χρόνο. Έχω σπίτι στην Σίβηρη, στη Χαλκιδική. Όταν έπαιζα στον ΠΑΟΚ, ήταν πολύ ωραίο να πηγαίνουμε εκεί, ένας καλός φίλος είχε σπίτι εκεί και πηγαίναμε συχνά. Όταν έφυγα από την Ελλάδα, αγόρασα ένα μικρό σπιτάκι εκεί και είχαμε την ευκαιρία να επισκεπτόμαστε το μέρος κάθε καλοκαίρι. Είναι πιο ήσυχα τον Σεπτέμβρη, για αυτό πηγαίνουμε τότε, οι τουρίστες έχουν φύγει, δεν έχει μείνει κανείς. Είναι τέλεια, ηρεμείς», λέει ο Sándor και από το κοντρόλ στο κεφάλι μου, επιμένουν να μείνω στο θέμα και να μην ρωτήσω για εκείνο το ωραίο γυράδικο στη Σίβηρη, που είχαμε κάνει χρυσό πριν 15 χρόνια. Τους άκουσα και γύρισα το χρόνο πίσω στο ντεμπούτο του Messi το 2005, λοιπόν.
«Θυμάμαι τα περισσότερα. Δεν θυμάμαι να μπορούμε να τους παίξουμε, αλλά θυμάμαι να σκοράρω κόντρα στην Αργεντινή. Ήταν το πρώτο παιχνίδι του Messi, δεν έπαιξε πολύ γιατί μετά από δύο λεπτά, πήρε κόκκινη. Το 2005-2006 παίξαμε κόντρα στην Μπαρτσελόνα με τον Παναθηναϊκό. Όλοι μιλούσαμε για εκείνον και ξέραμε γιατί όλοι μιλούσαμε για εκείνον, το έβλεπες στα μάτια του, ήταν πιο γρήγορος με τη μπάλα από τον πιο γρήγορο δικό μας, ήταν 17-18 χρονών κι όλοι βλέπαμε ότι γεννιέται ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής στον κόσμο. Όταν παίζεις με την Αργεντινή, δε μπορείς να μιλάς μόνο για τον Messi. Λέγαμε για την ποιότητα του, για το πόσο τυχερός είσαι που μπορείς να παίζεις εναντίον του, δυστυχώς όμως δεν συνέβη γιατί αποβλήθηκε κατευθείαν», μου εξηγεί.
Ο Torghelle δεν ήταν απλώς στη Γη την εποχή του Messi, αλλά και στο ίδιο χορτάρι. Καταλήγουμε όμως, ότι ίσως ήταν άτυχοι που δε μπόρεσαν να μοιραστούν περισσότερα λεπτά αντίπαλοι στο τερέν.
«Θα σου πω, όλοι έλεγαν για το πόσο τυχεροί ήμασταν που δεν έπαιξε εναντίον μας. Αν έπαιζε, θα ξέφευγε το σκορ και όταν μένεις με παίκτη λιγότερο είναι αλλιώς. Χαρήκαμε με την κόκκινη αλλά τώρα σκέφτομαι ότι δεν θα έχεις πολλές ευκαιρίες να παίξεις μαζί του. Λέγαμε ότι μπορεί να τον συναντήσουμε 2-3 χρόνια μετά, αλλά δεν ξέραμε ότι αυτό δε μπορεί να συμβεί. Εγώ σκόραρα πάντως. Άρα δεν έχει σημασία τι συνέβη με τον Messi», μου λέει γελώντας και συνεχίζει.
«Είναι σίγουρα στα πέντε πιο σημαντικά γκολ της ζωής μου, ακόμα κι αν ήταν φιλικό. Κάθε φορά που γυρνάς πίσω σε στιγμιότυπα από όταν έπαιζες και σκόραρες, είναι ωραία, κι όταν τα δείχνω στην οικογένεια μου, ελπίζω να τους κάνω περήφανους».
Τον ρωτάω πώς είναι να παίζεις για την χώρα σου, να εκπροσωπείς κάποια εκατομμύρια και κατά ένα περίεργο τρόπο, να αποφασίζεις εσύ τα συναισθήματα μιας μεγάλης και διαφορετικής στον πυρήνα, μερίδας ανθρώπων.
«Όταν ξεκινάς να παίζεις μπάλα μικρός, το πλάνο είναι να καταφέρεις να βρεθείς σε ένα καλό επίπεδο και το όνειρο είναι να παίξεις για την εθνική ομάδα. Αν τα καταφέρεις, νιώθεις ότι πέτυχες το μεγαλύτερο σου όνειρο. Δεν είναι καθόλου εύκολο, αλλά μπορείς να πεις ότι η καριέρα σου είναι ολοκληρωμένη. Στο ποδόσφαιρο υπάρχουν και πολλές δύσκολες στιγμές, φεύγεις στο εξωτερικό, γυρνάς από εδώ κι από εκεί, αλλά αν έχεις την ευκαιρία να παίξεις για την εθνική ομάδα, ξέρεις ότι κάτι έχεις καταφέρει στην καριέρα σου», μου απαντάει, λίγο πριν περάσουμε στα δύσκολα διλήμματα. Για αρχή, το εύκολο και διαχρονικό, Messi ή Ronaldo.
«Δύσκολο να δώσω την σωστή απάντηση. Υπάρχουν πολλές κατηγορίες. Αν μιλάμε για την ομορφιά του ποδοσφαίρου, που κάνει το παιχνίδι πιο γοητευτικό, σίγουρα Messi. Ο Messi έχει πάρει τα περισσότερα από τον “ποδοσφαιρικό Θεό”, ο Ronaldo θα έλεγα ότι είναι 70% δουλειά και 30% ταλέντο. Αν διάλεγα κάποιον να παίξει δίπλα μου, θα πήγαινα σίγουρα με τον Messi. Αν παίζεις με τον Ronaldo, προσαρμόζεται όλη η ομάδα πάνω του. Οι παίκτες της Πορτογαλίας νιώθω ότι παίζουν για να ικανοποιήσουν τον Ronaldo, σα να δουλεύουν για αυτόν», εξηγεί και απαντάει ξεκούραστα στην επόμενη ερώτηση για τον συμπαίκτη που θα έβαζε πίσω τους.
«Αν τοποθετούσα ένα δεκάρι από πίσω μας, θα έβαζα σίγουρα τον “Equi” González, εύκολο, Αργεντίνος, για να συνεννοούνται», λέει γελώντας.
Λίγο πριν κλείσουμε το τηλέφωνο, ο βαθμός δυσκολίας ανέβηκε με το Θεσσαλονίκη ή Αθήνα.
«Χμ, τι να απαντήσω τώρα. Όταν έπαιζα στον Παναθηναϊκό ήταν δύσκολο να πας στο κέντρο, είχε κίνηση. Στη Θεσσαλονίκη ήταν όλα πιο εύκολα, για αυτό νομίζω πως θα πάω με την Θεσσαλονίκη», λέει ο Sandor.
Όταν έπρεπε να επιλέξει ανάμεσα σε Αθήνα ή Θεσσαλονίκη by night όμως, πήγε μονολεκτικά με την πρώτη επιλογή, χωρίς ναι μεν αλλά και τέλος πάντων, δεν μετράνε μόνο τα γκολ στην ζωή, έτσι δεν είναι;
Aκολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.