Η μεταφράστρια της Οδύσσειας έχει να πει τα χειρότερα για το σενάριο του Nolan
Η Emily Wilson, μία από τις κορυφαίες μελετήτριες του Ομήρου, ασκεί σφοδρή κριτική στο φιλμ, χαρακτηρίζοντάς το επιφανειακό, χωρίς ψυχολογικό βάθος και με κάκιστο σενάριο.
- 28 ΙΟΥΛ 2026
«Θα ντρεπόμουν αν είχα γράψει έστω και ένα μέρος αυτού του σεναρίου». Με αυτή τη φράση η Emily Wilson, μία από τις σημαντικότερες σύγχρονες κλασικές φιλολόγους και η μεταφράστρια της Οδύσσειας που είχε επικαλεστεί ο ίδιος ο Christopher Nolan στην προώθηση της ταινίας του, εξαπολύει μια από τις πιο σκληρές επιθέσεις που έχει δεχθεί η πιο πρόσφατη κινηματογραφική μεταφορά του ομηρικού έπους.
Σε ένα κείμενο- καταπέλτη στο London Review of Books, η Wilson υποστηρίζει ότι η ταινία «δεν έχει τίποτα πειστικό να πει» και ότι «στερείται ψυχολογικού, συναισθηματικού, πολιτικού και ηθικού βάθους». Όπως γράφει, περίμενε ότι η σχέση του Nolan με τα ομηρικά θέματα θα τον οδηγούσε «σε νέα δημιουργικά ύψη» και θα του επέτρεπε να δημιουργήσει πιο πειστικούς χαρακτήρες. Αντ’ αυτού, λέει, πως η Οδύσσεια του γνωστού σκηνοθέτη αναπαράγει τον γνώριμο συνδυασμό «μεγαλομανίας και επιφανειακότητας» που χαρακτηρίζει τη φιλμογραφία του.
«Το όραμα της ταινίας είναι υπερβολικά συγκεχυμένο και οι χαρακτήρες της υπερβολικά αδύναμοι για να υποστηρίξουν τις μεγάλες ιδέες που μοιάζει να υπόσχεται», σημειώνει, προσθέτοντας σκωπτικά ότι η ταινία «είναι πολύ καλή στις μεγάλες εκρήξεις και στους μεγάλους γίγαντες».
Η Wilson δεν σταματά εκεί. Υποστηρίζει ότι η Οδύσσεια του Nolan χάνει σχεδόν όλα όσα κάνουν το ομηρικό έπος διαχρονικό. «Δεν έχει τίποτα ουσιαστικό να πει για τον χρόνο, τη μνήμη, την ιστορία ή τον πόλεμο, ούτε για τη σχέση ανάμεσα στον ένδοξο νόστο ενός πολεμιστή και στις ζωές της οικογένειάς του, των αντιπάλων, των συμπολεμιστών και των φίλων του».
Παράλληλα χαρακτηρίζει την αφηγηματική δομή «φτηνό τέχνασμα», το σενάριο «κάκιστο» και επισημαίνει ότι κανένας χαρακτήρας δεν διαθέτει πειστικά κίνητρα για τις πράξεις ή τα λόγια του. «Δεν υπάρχουν ερωτικές σκηνές και όλο το φαγητό δείχνει απαίσιο», γράφει με εμφανή δόση ειρωνείας.
Η ειρωνεία κορυφώνεται όταν αναφέρεται στον θαυμασμό που έχει εκφράσει ο Nolan για την πρώτη φράση της δικής της μετάφρασης της Οδύσσειας, “Tell me about a complicated man”. «Θα ντρεπόμουν αν είχα γράψει οποιοδήποτε μέρος αυτού του σεναρίου», σχολίασε.
Η πρόεδρος του Τμήματος Κλασικών Σπουδών στο University of Pennsylvania επανέλαβε την κριτική της και σε συνέντευξή της στους Sunday Times. «Δεν με άγγιξε καθόλου συναισθηματικά. Και αυτό οφείλεται εν μέρει στο ότι, σε αντίθεση με τον Όμηρο, δεν είναι ιδιαίτερα καλογραμμένη», είπε. Όπως εξήγησε, οι χαρακτήρες δεν διαθέτουν το βάθος των ομηρικών μορφών: «Σκεφτόμουν συνεχώς: “Με νοιάζει πραγματικά αν αυτός ο άνθρωπος θα επιστρέψει στη γυναίκα του;”. Η ταινία δεν μου δίνει κανέναν λόγο να ενδιαφερθώ».
Παρά το σφυροκόπημα, η Wilson αναγνωρίζει ότι η ταινία έχει ήδη πετύχει κάτι σημαντικό, καθώς θεωρεί πως η κυκλοφορία της αποτελεί πολιτιστικό γεγονός, μιας και φέρνει ξανά το κοινό στις κινηματογραφικές αίθουσες, εκτοξεύει τις πωλήσεις των μεταφράσεων της Οδύσσειας και ίσως λειτουργήσει ως επιχείρημα υπέρ των τμημάτων λογοτεχνίας, γλωσσών και ιστορίας στα πανεπιστήμια.
«Ο Nolan κάνει ό,τι μπορεί για να κάνει τον κόσμο να διαβάζει ξανά», καταλήγει. «Και γι’ αυτό του είμαι ευγνώμων».
Aκολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.