Τι μπορείς να πάρεις (και τι όχι) από το δωμάτιο του ξενοδοχείου

Είναι ωραίο να νιώθεις άνετα σε ένα ξενοδοχείο. Να φορέσεις ένα απαλό, καθαρό μπουρνούζι, να ξαπλώσεις σε μεγάλα μαξιλάρια, να πιεις το τσάι σου και να απολαύσεις τις ανέσεις που σου παρέχει το δωμάτιο. Μόνο που όταν έρθει η ώρα να κάνεις check-out θα πρέπει να τις αφήσεις πίσω σου κλείνοντας πόρτα.

«Είναι εντυπωσιακό το πόσα μπορείς να πάρεις από ένα ξενοδοχείο», δηλώνει η Anne Golden, ξενοδόχος στο Pan Pacific London, στο CN Traveller. Παρόλο που οι περισσότεροι επισκέπτες δεν παρεκκλίνουν από τους άγραφους κανόνες της καλής συμπεριφοράς, όπως επισημαίνουν ξενοδοχοϋπάλληλοι στο εν λόγω άρθρο, υπάρχουν και οι εξαιρέσεις.

Τι επιτρέπεται λοιπόν να πάρεις φεύγοντας από το ξενοδοχείο;

«Όποιος λέει ότι δεν παίρνει τίποτα, λέει ψέματα», σημειώνει η ταξιδιωτική σύμβουλος Pippa O’Keefe. Τα προϊόντα περιποίησης μιας χρήσης, τα σετ οδοντικής υγιεινής, τα σκουφάκια μπάνιου, τα μίνι σαπούνια και τα σετ ραπτικής που βρίσκουμε σε κάποια ξενοδοχεία δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τον επόμενο επισκέπτη, οπότε θεωρούνται πράγματα που μπορείς να πάρεις. Το ίδιο ισχύει για φακελάκια καφέ, τσαγιού, ζάχαρης και τυχόν σνακ καλωσορίσματος.

Σε πιο ακαθόριστη ζώνη είναι οι παντόφλες. Στα περισσότερα ξενοδοχεία οι υπάλληλοι περιμένουν ότι οι επισκέπτες θα τις πάρουν μαζί τους, ειδικά στα πιο πολυτελή, όπου το πλύσιμό τους δεν θα είχε νόημα, αφού τις αντικαθιστούν. Αυτή η αβεβαιότητα επιβεβαιώνεται και από μία πρόσφατη δημοσκόπηση του YouGov, όπου διαπιστώθηκε πως τα ¾ των επισκεπτών πιστεύουν ότι είναι αποδεκτό να πάρουν τα προιόντα περιποίησης, την στιγμή που 1 στους 10 σκέφτεται το ίδιο και για τις πετσέτες.

Πότε ξεπερνιούνται τα όρια

Τα μπουρνούζια είναι το πιο συχνό αντικείμενο που παίρνουν οι επισκέπτες, ενώ ακολουθούν οι πετσέτες. Σε έρευνα που διεξήχθη ανάμεσα σε ξενοδοχοϋπαλλήλους στην Ευρώπη, 8 στους 10 είπαν ότι οι πετσέτες είναι συχνό «θύμα», ωστόσο σε αντίθεση με τα είδη προσωπικής υγιεινής, πρόκειται για αντικείμενα τα οποία έχουν σχεδιαστεί για να χρησιμοποιηθούν πολλές φορές. Ένα μπουρνούζι μπορεί να κοστίζει ένα αρκετά σημαντικό ποσό για κάθε ξενοδοχείο και το ίδιο ισχύει για τις πετσέτες, τα μαξιλάρια και τα κλινοσκεπάσματα. Αν πρόκειται κιόλας για κάποιο ακριβό ξενοδοχείο, όπου συνήθως αυτά τα αντικείμενα είναι φτιαγμένα κατά παραγγελία, τότε το κόστος ανεβαίνει.

«Ξέρουμε ότι το πιστολάκι μαλλιών της Dyson ήταν εκεί όταν ήρθες, ξέρουμε ότι πήρες το μπουρνούζι», δηλώνει η Golden.

Η Karen Irving, γενική διευθύντρια του Linthwaite House στο Ηνωμένο Βασίλειο, σημειώνει πως όταν χάνονται αντικείμενα, είναι σύνηθες τα ξενοδοχεία να αναλαμβάνουν το κόστος αντί να ενημερώσουν τον επισκέπτη. «Τείνουμε να αναλαμβάνουμε εμείς. Είναι αρκετά σπάνιο φαινόμενο, ώστε δεν αξίζει να μετατρέψουμε μία διαμονή σε αρνητική ανάμνηση», λέει.

«Δεν μπορείς να πάρεις το μπουρνούζι, δεν μπορείς να πάρεις το σεντόνι του κρεβατιού, δεν μπορείς να πάρεις τον βραστήρα. Δεν ζούμε σε μία κοινωνία που μπορείς να μπεις μέσα σε ένα σουπερμάρκετ και να φύγεις με κάτι που δεν έχεις πληρώσει», επισημαίνει ο Duncan Greenfield-Turk, ταξιδιωτικός σύμβουλος, εξηγώντας ότι ο επισκέπτης πληρώνει για τη διαμονή και όχι για τα υλικά αντικείμενα.

Τι ωθεί τον επισκέπτη να πάρει κάτι από ένα ξενοδοχείο

Η κλινική ψυχολόγος Kate Mason εξηγεί ότι το κίνητρο πίσω από αυτή την πράξη συνήθως δεν είναι τα χρήματα. «Μερικές φορές έχει να κάνει με την επιθυμία του να πάρεις την αξία των χρημάτων σου», εξηγεί. Όταν κάποιος μένει σε ένα ακριβό κατάλυμα, ίσως νιώθει την υποσυνείδητη ανάγκη να πάρει κάτι. «Μία ρόμπα μπορεί να είναι σαν κομμάτι της γενικότερης εμπειρίας. Το να την πάρεις είναι σαν να κρατάς ένα αναμνηστικό από τον τόπο ενός εγκλήματος».

Σε παγκόσμια κλίμακα το φαινόμενο των κλοπών στα ξενοδοχεία φαίνεται πώς αυξάνεται ραγδαία. Μόνο στις ΗΠΑ, οι κλοπές κόστισαν στα ξενοδοχεία γύρω στα 100 εκατομμύρια δολάρια, ένας αριθμός που δεν ξέρουμε αν αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα γιατί πολλές φορές οι κλοπές αυτές δεν δηλώνονται, σύμφωνα με τους υπαλλήλους.

Σύμφωνα με την Catherine Morris, διευθύνουσα σύμβουλο της Tradelinens, εταιρείας που προμηθεύει ξενοδοχεία με πετσέτες, η πραγματική ζημιά προκαλείται από την συσσώρευση. «Η απώλεια μιας πετσέτας μια φορά δεν είναι και τόσο σημαντική», λέει η Morris. «Όμως, αν το πολλαπλασιάσεις σε εκατοντάδες δωμάτια, σε πολλές φορές την εβδομάδα και σε ολόκληρο το έτος, τα μαθηματικά γίνονται σκληρά».

Τα ξενοδοχεία συνήθως λειτουργούν με τα λεγόμενα «επίπεδα αποθεμάτων», με 5 σετ λευκών ειδών ανά δωμάτιο: ένα για τον επισκέπτη, ένα για τον επόμενο επισκέπτη, ένα για το πλυντήριο και ένα ή δύο εφεδρικά σε περίπτωση κάποιου λεκέ. Αν χαλάσει αυτή η αλυσίδα τότε το ξενοδοχείο βρίσκεται σε κρίση και το προσωπικό σε σύγχυση.

Πλέον, ολοένα και περισσότερα ξενοδοχεία στρέφονται διακριτικά προς την τεχνολογία και ενσωματώνουν μικρά τσιπ σε πετσέτες, μπουρνούζια και κλινοσκεπάσματα, που επιτρέπουν στο προσωπικό να παρακολουθούν που βρίσκονται και αν λείπει κάτι.

Γιατί βλέπουμε τις τιμές των προϊόντων στα ξενοδοχεία

Όλο και περισσότερα ξενοδοχεία πλέον αφήνουν τις τιμές των αντικειμένων τους εκτεθειμένες στο κοινό – μια κίνηση που ίσως μπερδεύει κάποιους επισκέπτες. Κάποιοι το βλέπουν σαν σημάδι ότι αυτό το προϊόν είναι προς πώληση, ενώ άλλοι θεωρούν ότι η εμπειρία ευτελίζεται, ειδικά στα πιο ακριβά ξενοδοχεία.

Η σύγχυση αυτή έχει οδηγήσει τα ξενοδοχεία να υιοθετήσουν μία μέση λύση. Αντί να υπάρχουν τιμές στα πάντα, φροντίζουν να επισημάνουν τα δωρεάν είδη, όπως ένα δώρο καλωσορίσματος ή μία τσάντα, ενώ παράλληλα να ενημερώνουν μέσω οδηγιών ή διακριτικών σημειώσεων για τις τιμές.

ΣΧΕΤΙΚΟ ΘΕΜΑ