«Η αλαζονεία μας δεν έχει όρια»: Είναι 1/9/2006 και σκρολάρεις στα αμερικανικά μέσα
20 χρόνια πριν, η εθνική ομάδα των ΗΠΑ βρέθηκε στην πόλη της Σαϊτάμα και ήταν κάπως χαμένη στη μετάφραση. Τα αμερικανικά μέσα δεν χαρίστηκαν στην ομάδα του Mike Krzyzewski, μετά το κάζο από τους «δράκους» του Παναγιώτη Γιαννάκη.
- 1 ΣΕΠ 2026
Το ημερολόγιο δείχνει 2/9/2026, είσαι Έλληνας και κυκλοφορείς στην πόλη. Στα περίπτερα, οι εφημερίδες κυματίζουν γαλανόλευκα. Μπλε και λευκό κυριαρχεί στο εξώφυλλο. Η Ελευθεροτυπία μιλάει για «12 δράκους», Τα Νέα γράφουν ότι «χόρεψαν συρτάκι τους Αμερικάνους», η SportDay εκθειάζει τους «Πλανητάρχες».
Το «ΘΕΟΙ» παίζει επίσης πολύ, σε Φως και Ώρα των Σπορ. Το Έθνος αναφέρει ότι «Το Σήκωσαν». Δεν γέρασε καλά αυτό. Στο GOAL διαβάζεις 30 σελίδες για το έπος της Σαϊτάμα. Ο Φίλαθλος απαγγέλει Ρίτσο και η Αθλητική Ηχώ παραφράζει το γνωστό σύνθημα. «Φονιάδες των Αμερικανών οι δράκοι του Γιαννάκη».
Το πρωτοσέλιδο το ξέρετε.
EUROKINISSI
POV είσαι στην Ομόνοια και η εθνική ομάδα της χώρας σου έχει μόλις κερδίσει την Αμερική.
Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, την επομένη της ιστορικής πρώτης Σεπτεμβρίου του 2006, μάλλον κανείς δεν αγόρασε εφημερίδα από τα kiosks για να διαβάσει τι πήγε λάθος.
Τα δικαστήρια συνήθως κλείνουν το απόγευμα, αλλά στα αμερικανικά μέσα, οι αθλητικοί συντάκτες κράτησαν ανοιχτά τα ψηφιακά στόρια για αρκετές ώρες ακόμα. Ήταν το τρίτο σερί τουρνουά που οι Ηνωμένες Πολιτείες αδυνατούν να φτάσουν στο τέλος του δρόμου.
Μπορεί να μην ήταν η Dream Team του 1992, αλλά ο Mike Krzyzewski δεν είχε και στην κατοχή του την Εθνική Κανκούν. Εκείνο το μεσημέρι όμως στην Super Arena της Σαϊτάμα, LeBron, Wade, Chris Bosh και Dwight Howard έμοιαζαν κάπως χαμένοι στη μετάφραση.
Είχαν περάσει τρία χρόνια από την ταινία της Sofia Coppola αλλά από το δεύτερο δεκάλεπτο και μετά έκοβαν βόλτες στο παρκέ σαν άλλοι Bill Murray.
Washington Post | «Διαπράττουμε το πιο αλαζονικό και ασυγχώρητο λάθος να υποτιμάμε τον αντίπαλο»
O Michael Wilbon γράφει στη Washington Post ότι «η αλαζονεία μας δεν έχει όρια όταν πρόκειται για τις διεθνείς διοργανώσεις».
Ήταν πράγματι κάπως μπλαζέ. «Αυτό ακριβώς άκουσα στα λόγια του Joe Johnson νωρίτερα αυτή την εβδομάδα. Ο γκαρντ των Atlanta Hawks, όταν ρωτήθηκε μετά τις νίκες επί της Σενεγάλης και της Αυστραλίας αν οι ΗΠΑ είναι ασταμάτητες όταν σουτάρουν καλά, απάντησε “χωρίς αμφιβολία, όταν τα σουτ μας μπαίνουν και όταν δεν μπαίνουν. Νομίζω ότι ο μεγαλύτερος αντίπαλός μας είναι ο εαυτός μας αυτή τη στιγμή”.
Κίνα, Σενεγάλη, Ελλάδα και Ισπανία… είναι όλες οι ίδιες, σωστά;» αναρωτιέται ο ρεπόρτερ της WP και συμπληρώνει.
«Για αυτό πρώτα τα κολεγιόπαιδα και τώρα οι επαγγελματίες, τρώνε ξύλο σε αυτές τις διεθνείς διοργανώσεις. Διαπράττουμε το πιο αλαζονικό και ασυγχώρητο λάθος να υποτιμάμε τον αντίπαλο. Δεν γνωρίζαμε τους Έλληνες παίκτες, οπότε πώς θα μπορούσαν να είναι καλοί; Πού είναι τα παχιά συμβόλαια παπουτσιών τους; Πόσο ταλαντούχοι θα μπορούσαν να είναι αν δεν έχουν μια διαφήμιση Gatorade; Γιατί να δώσουμε σημασία στην Ελλάδα;».
Η κριτική δεν σταματάει εκεί. «Έκτοι το 2002, τρεις ήττες στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 νέα αποτυχία τώρα. Ο υπόλοιπος κόσμος δεν μας φτάνει απλώς. Μας έχει φτάσει. Σας παρακαλώ, δεν θέλω να ακούσω για το πώς θα μπορούσαμε να είχαμε νικήσει αν είχαμε μόνο τους καλύτερους παίκτες μας.
Δύο από τους πιο λαμπρούς άνδρες στο εγχώριο μπάσκετ, οι Jerry Colangelo και Mike Krzyzewski, ηγήθηκαν της προσπάθειας που δημιούργησε αυτή την ομάδα. Μη μου λέτε ότι “χάσαμε επειδή ο Tim Duncan και ο Allen Iverson δεν ήταν εκεί”, επειδή ήταν αμφότεροι εκεί στην Αθήνα.
Μη μου λέτε ότι ο Paul Pierce και ο Tracy McGrady θα είχαν κάνει όλη τη διαφορά επειδή θα μπορούσαν να διαλύσουν αυτές τις ζώνες άμυνας με τις οποίες παλεύουν οι Αμερικανοί. Ήταν εκεί πριν από τέσσερα χρόνια όταν η τερματίσαμε έκτοι.
Το κείμενο κλείνει με ένα μήνυμα για την επόμενη διοργάνωση στο Πεκίνο. «Αν δεν βάλουμε μυαλό, θα βρεθούμε στην ίδια θέση. Οι Αμερικανοί έχουν οδηγήσει τον κόσμο στο να λέει στους ανθρώπους ότι οι λευκοί άνδρες δεν μπορούν να πηδήξουν (σ.σ. White men can’t jump) αν και παραδόξως μερικά από αυτά τα Ελληνόπουλα προφανώς δεν αποδέχτηκαν το αφήγημα μας. Θα βάλουμε πραγματικά μερικούς καθαρούς σουτέρ στην ομάδα;», αναρωτιέται ο Michael Wilbon.
Los Angeles Times | «Τα καρφώματα δεν αρκούν»
Οι Los Angeles Times στις πρώτες σειρές αναφέρουν ότι «αυτή υποτίθεται πως ήταν η ομάδα που θα μας λύτρωνε και θα διέγραφε τις ντροπές της σε Ινδιανάπολη και Αθήνα.
«Τώρα η λύτρωση βρίσκεται σε αναμονή, τουλάχιστον μέχρι το επόμενο μεγάλο διεθνές τουρνουά στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008. Μια ελληνική ομάδα που υποτίθεται ότι ήταν χτισμένη γύρω από την άμυνα, αλλά αντίθετα έβαλε φωτιά στα καλάθια για να φτάσει σε μια νίκη με 101-95. Στη δύσκολη στιγμή, μια συλλογή από αστέρια του NBA δεν κατάφερε να διαχειριστεί παίκτες των οποίων τα ονόματα δεν μπορούσαν να προφέρουν και μπορούσαν να αναγνωρίσουν μόνο από τον αριθμό», γράφει ο Bruce Wallace.
Η αποστολή του Jerry Colangelo για να αποκατασταθεί ο σεβασμός των Ηνωμένων Πολιτειών έμεινε ανολοκλήρωτη.
«Τα κοράκια των αθλητικών ραδιοφώνων θα κάνουν κύκλους τώρα, ψάχνοντας να κατασπαράξουν τον Colangelo και τον προπονητή Mike Krzyzewski. Θα ουρλιάζουν, πού ήταν οι σουτέρ; Πού ήταν ο Shaquille O’Neal; Περισσότεροι βετεράνοι την επόμενη φορά, θα απαιτήσουν ορισμένοι. Ή στείλτε μόνο κολεγιόπαιδα. Ή δώστε την ομάδα στον Phil Jackson», υπογραμμίζει, λέγοντας ότι έτσι θα χάσουν την ουσία και παραθέτει τα λόγια του αθλητή Elton Brand.
«Γίνονται τόσα πολλά πράγματα στις ΗΠΑ, ο πόλεμος, ο τυφώνας Katrina. Αρκετοί άνθρωποι αντιπαθούν τις Ηνωμένες Πολιτείες σε όλο τον κόσμο. Θέλαμε να δώσουμε στον λαό μας κάτι για να υποστηρίξει. Θέλαμε να δώσουμε στον αμερικανικό λαό κάτι ευχάριστο».
Το να καρφώνεις την μπάλα εντυπωσιακά στον αιφνιδιασμό δεν αρκεί, γράφει ο Wallace. «Τα αθλητικά προσόντα δεν είναι πλέον αρκετά για να κερδίσεις σε ένα άθλημα όπου ο κόσμος έχει φτάσει το επίπεδό της», καταλήγει.
ESPN | «Δεν κατάφεραν να σταματήσουν το pick and roll»
Το ESPN κινείται στην ίδια γραμμή. «Στην προθέρμανση πριν από τον ημιτελικό της Παρασκευής εναντίον της Ελλάδας, οι Αμερικάνοι το γύρισαν σε διαγωνισμό καρφωμάτων. Ο Dwyane Wade πέταξε τη μπάλα στο ταμπλό, την έπιασε και κάρφωσε. Ο Elton Brand κάρφωσε μια πάσα alley-oop. Τέλος, ο LeBron James πέταξε μέσα στη ρακέτα για ένα tomahawk».
Το κοινό μπορεί να απολάμβανε το show, στην άλλη όμως πλευρά του παρκέ, οι Έλληνες παραταγμένοι σε μια σειρά, εκτελούσαν βολές.
Αποθεώνουν τον Σπανούλη, τον Baby Shaq και τον Παπαλουκά. «Στην ομάδα μας, όλοι γνώριζαν τι έπρεπε να κάνουν ακριβώς», δήλωσε ο τελευταίος.
«Όποια άμυνα κι αν δοκίμασε ο Krzyzewski, δεν κατάφερε να σταματήσει το pick and roll, τα ελεύθερα τρίποντα και τους ανοιχτούς διαδρόμους προς το καλάθι», γράφει το ESPN.
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες, για άλλη μια φορά, μένουν μακριά από το χρυσό μετάλλιο».
Οι New York Times δεν αναφέρουν καν το σκορ στον τίτλο. «Το αποτέλεσμα ήταν λίγο πολύ γνωστό», συμπληρώνουν.
Στις 3 Σεπτεμβρίου πάντως, επανέρχονται με δάφνες και περηφάνια για το χάλκινο. Ίσως έπεσε τηλέφωνο από τα κεντρικά.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις