5 ερωτήσεις που δεν πρέπει με τίποτα να κάνεις στο AI

Η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης έχει φύγει αρκετά από το αγγελάκι και το διαβολάκι. Όσο καλή κι αν είναι η ρητορική του πρώτου, θυσιάζεται μπροστά στην ταχύτητα ανταπόκρισης του ChatGPT. Το αν επίσης ταΐζεται από ανθρώπινο χέρι, είναι μάλλον ρητορικό παρά πραγματικό ερώτημα.

Ας περάσουμε κατευθείαν στο δια ταύτα. Σε άρθρο που δημοσίευσε στο Psychology Today, η Αμερικανίδα ακαδημαϊκός Gina Barreca προτείνει τι να μην ρωτάμε το AI.

Βασικά, δεν προτείνει ακριβώς και για να χρησιμοποιεί προστακτική, μάλλον κάτι σημαντικό θα έχει να μας πει.

Ας την διαβάσουμε.

Μην ρωτάς το AI απολύτως τίποτα για την εμφάνισή σου

«Ένα μεγάλο μέρος της δουλειάς του είναι να σε κρατάει εκεί, για να το χρησιμοποιείς, οπότε θα σε εμπλέξει και θα σε κολακεύσει με τον ίδιο τρόπο που ένας πωλητής που δουλεύει με προμήθεια θα σου πει ότι σου πηγαίνει ιδιαίτερα το μπορντό λόγω των χρωμάτων σου. Ένας πραγματικός φίλος, αντίθετα, θα σε βοηθήσει να θυμηθείς ότι δεν σου πηγαίνει το χρώμα.

Το AI θα σε ρωτήσει αν θέλεις να κάνετε μια βαθιά ανάλυση στους τρόπους με τους οποίους το μπορντό έχει χρησιμοποιηθεί στα υφάσματα και αν είναι τάση. Ο φίλος σου θα σου πει ότι κάνει το δέρμα σου να μοιάζει με το χρώμα ενός ληγμένου γκρέιπφρουτ. Αυτό είναι που πρέπει να ξέρεις».

Μην ρωτάς το AI αν κάποιος σε αγαπάει

«Θα σου πει ότι, φυσικά, κάποιος σε αγαπάει. Θα σου ζητήσει παραδείγματα για συναισθήματα και αλληλεπιδράσεις με προσποιητό ενδιαφέρον αλλά με μια άψυχη αποσύνδεση. Δεν ξέρει και δεν το νοιάζει. Δεν ξέρει για το τσίμπημα που νιώθεις για την όμορφη βιβλιοθηκάριο με το γοητευτικό πνεύμα και το πλάγιο χαμόγελο που ξαφνικά εμφανίζεται στα πιο τρελά σου όνειρα.

Δεν του το είπες αυτό. Κι αν απλώς χρειάζεσαι κάποιον για να τα πεις ώστε να βγάλεις άκρη; Τέλεια, γι’ αυτό υπάρχουν οι φίλοι ή οι πιστοποιημένοι θεραπευτές. Σε βοηθούν να κατανοήσεις τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα σου και να αξιολογήσεις την πραγματική σου συναισθηματική ανθεκτικότητα. Στα αλήθεια. Και μόνο για εσένα».

Μην ρωτάς το AI αν είσαι έξυπνος

«Τι μπορεί να πει; Είναι πολύ πιο έξυπνο από εσένα. Καημένο AI, μην το βάζεις στη θέση να πρέπει να υποκριθεί την ειλικρίνειά του. Ή πες το έτσι. Το να ρωτάς το AI αν είσαι έξυπνος είναι σαν να ρωτάς τον ήλιο αν λάμπει μόνο για εσένα. Θα πιστέψεις αυτό που θέλεις».

Μην ρωτάς το AI για το αν έχεις αρκετά χρήματα

«Θα αρχίσει τις αρχαιοελληνικές φιλοσοφίες μαζί σου. “Τι σημαίνει πλούσιος; Είσαι πλούσιος σε χρήμα αλλά φτωχός στην ψυχή; Πλούσιος ως πραγματικά πλούσιος, ή απλώς πιο πλούσιος από τη ξαδέρφη σου τη Susan με όλα της τα αυτοκίνητα, που είναι ούτως ή άλλως με leasing, οπότε γιατί το παίζει σημαντική; Πλούσιος με την έννοια του πλούτου από γενιά σε γενιά ή πλούσιος στο ότι δεν προέρχονται όλα σου τα φαγητά από κονσέρβες;”

Ρώτα έναν πραγματικό άνθρωπο εκπαιδευμένο στον χώρο: Έναν λογιστή, έναν οικονομικό σύμβουλο, τη ξαδέρφη σου τη Susan που φαίνεται να τα έχει καταφέρει καλύτερα από εσένα και δούλεψε με τα πραγματικά δεδομένα των οικονομικών σου».

Μην ζητάς από το AI να σε βοηθήσει

«Δεν μπορεί να σου μαγειρέψει, εκτός από το να σου προσφέρει συνταγές και συμβουλές κουζίνας, και δεν μπορεί να σου πλύνει τα πιάτα. Δεν μπορεί να πάρει τον πατέρα σου από το νοσοκομείο μετά τις εξετάσεις του. Δεν μπορεί να φτιάξει τα παπούτσια σου αντί του τσαγκάρη.

Το AI δεν μπορεί να πάρει τα παιδιά αν χιονίσει και κλείσουν τα σχολεία, να βάλει καλώδια στην μπαταρία του αυτοκινήτου σου, ή να καταλάβει τι ακριβώς σημαίνει όταν βγάζεις εκείνον τον μακρύ, ιδιαίτερο αναστεναγμό. Δεν μπορεί να σε πάρει παράμερα για να σου ψιθυρίσει ότι έχεις κουμπώσει λάθος το πουκάμισό σου, ότι έχεις σπανάκι στα δόντια σου, ή ότι χρειάζεσαι χάπι για τα αέρια. Δεν είναι φίλος σου».

BONUS: Το AI δεν θέλει να σε βοηθήσει

«Δεν επιθυμεί τίποτα επειδή δεν έχει καμία σύνδεση μαζί σου εκτός από αυτήν μέσω του διακομιστή σου. Το AI δεν θέλει ούτε να σε υπονομεύσει, γι’ αυτό, για ορισμένους από εμάς με σύνθετο και προβληματικό παρελθόν, μπορούμε να φανταστούμε το AI ως κάτι που προσφέρει τη μορφή της “βοήθειας”. Μπορούμε να προβάλλουμε και να μετατοπίζουμε τις δικές μας ανάγκες σε πολιτικούς, παιχνίδια υπολογιστή, κουλοχέρηδες και φανταστικούς χαρακτήρες, προκειμένου να καθησυχαστούμε με φαντασιώσεις σχέσεων που δεν υπάρχουν στην καθημερινή ζωή.

Το να ζητάμε από το AI να μας πει αυτό που ελπίζουμε να ακούσουμε είναι αυτο-εξαπάτηση. Ζήτα βοήθεια από ανθρώπους που γνωρίζεις υποστήριξη, ενθάρρυνση, σύνδεση και επιβεβαίωση. Σε ξέρουν. Το AI δεν σε ξέρει. Το AI δεν είναι καν μια εκδοχή του “καθρέφτη, καθρεφτάκι μου”. Τουλάχιστον ο καθρέφτης ρίσκαρε να πει άβολες αλήθειες».

ΣΧΕΤΙΚΟ ΘΕΜΑ