ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ EUROKNISSI
ΠΟΛΗ

Τι αλλάζει στις χρεώσεις των ταξί σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

Ακριβότερες οι διαδρομές από και προς τα αεροδρόμια, αλλά απαράλλαχτος ο ειδικός φόρος κατανάλωσης, τη στιγμή που ο κλάδος των ταξί παραμένει στα όρια.

«Αυτή είναι μια ένεση τονωτική, που όμως δεν αντιπροσωπεύει τις πραγματικές ανάγκες», δήλωσε σε ραδιοφωνική συνέντευξη ο πρόεδρος του ΣΑΤΑ (του σωματείου των αυτοκινητιστών-ιδιοκτητών ταξί), Θύμιος Λυμπερόπουλος, με αφορμή τη δέσμευση του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών για αύξηση της χρέωσης των διαδρομών από και προς το αεροδρόμιο, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Ο ίδιος παραμένει αισιόδοξος για την ανταπόκριση της νέας πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου στα αιτήματα του κλάδου, τονίζοντας ωστόσο ότι οι εργαζόμενοι στα ταξί «περνάνε τη χειρότερη περίοδο στην ιστορία τους, σε βάθος εκατό ετών». Και δεν είναι υπερβολή αυτό. Παρά την αύξηση της επιβατικής κίνησης στην εποχή του υπερτουρισμού, οι πιέσεις για τη βιωσιμότητα του κλάδου είναι αλλεπάλληλες και από πολλαπλά μέτωπα.

Οι συνεχόμενες κινητοποιήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη από τα τέλη του προηγούμενου έτους αποτυπώνουν τα συσσωρευμένα προβλήματα που οδηγούν τους επαγγελματίες οδηγούς σε οριακό σημείο: την ίδια στιγμή που η ενεργειακή κρίση (και ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης στα καύσιμα) αυξάνει συνεχώς το κόστος λειτουργίας στα ταξί, ο κλάδος εξαναγκάζεται (από τις αρχές του έτους) να μεταβεί στην ηλεκτροκίνηση χωρίς να έχουν διασφαλιστεί οι απαραίτητες προϋποθέσεις από την πλευρά της Πολιτείας (π.χ. επαρκείς υποδομές φόρτισης, επαρκές πλαίσιο χρηματοδότησης) και παράλληλα να επιβιώσει μέσα στο νέο πλαίσιο αθέμιτου (και σκοτεινού) ανταγωνισμού που διαμορφώνουν τα Επιβατικά Ιδιωτικής Χρήσης (ΕΙΧ).

Σε αυτή την επισφαλή πραγματικότητα μια μεμονωμένη ανατίμηση των κομίστρων, όπως αυτή που αποφασίστηκε για τις διαδρομές από και προς τα αεροδρόμια, αποτιμάται μάλλον σαν στάχτη στα μάτια του κλάδου, αφήνοντας και πάλι εκτός κάδρου τη μείωση του φόρου στα καύσιμα.

Πόσο αυξάνεται η χρέωση για το αεροδρόμιο

Πρόκειται για μια δέσμευση (όχι κατοχυρωμένη απόφαση με ΦΕΚ, προς το παρόν) στην οποία προέβη το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών προς το ΣΑΤΑ και την ΠΟΕΙΑΤΑ, μετά τις επίμονες διεκδικήσεις του κλάδου για σταθερό και αντικειμενικό μηχανισμό αναπροσαρμογής των κομίστρων, με φόντο τις αυξήσεις του λειτουργικού κόστους των ταξί.

Ποια είναι η απάντηση από πλευράς της Πολιτείας; Ένα μικρό «δώρο» που εφαρμόζεται αποκλειστικά για τις διαδρομές από και προς τα αεροδρόμια της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.

Δηλαδή, δεν μιλάμε για οριζόντια αύξηση του τιμολογίου των ταξί. Η βασική ταρίφα των ταξί παραμένει αμετάβλητη, τόσο στη μονή όσο και στη διπλή χρέωση (0,90 € / χλμ. και 1,25 € / χλμ., αντίστοιχα). Αμετάβλητη παραμένει επίσης η ελάχιστη χρέωση (των 4 €), αλλά και η σημαία (1,80 €). Στη συντριπτική πλειοψηφία, με άλλα λόγια, οι χρεώσεις παραμένουν ως είχαν, γεγονός που σημαίνει ότι η αναπροσαρμογή δεν μεταφράζεται σε γενικευμένη αύξηση του κόστους για τις καθημερινές διαδρομές των επιβατών.

Εκτός από τις φορές που μεταβαίνουν στο αεροδρόμιο ή επιστρέφουν από αυτό. Πιο συγκεκριμένα, οι νέες χρεώσεις διαμορφώνονται ως εξής:

  • Στην περίπτωση του «Ελευθέριος Βενιζέλος», η χρέωση της διαδρομής από το ευρύτερο κέντρο διαμορφώνεται στα 50 € για τη μονή ταρίφα (από 40 €) και στα 65 € για τη διπλή ταρίφα (από 55 €).
  • Αντίστοιχα, για το αεροδρόμιο «Μακεδονία» της Θεσσαλονίκης, η χρέωση της μονής ταρίφας αυξάνεται στα 28 € (από τα 25 €) και της διπλής στα 38 € (από τα 35 €).
  • Αύξηση σημειώνεται και στο κόστος αναμονής. Σύμφωνα με το ΦΕΚ του 2022, όταν το ταξί παραμένει σταματημένο κατά τη διάρκεια της διαδρομής για περισσότερο από 20 λεπτά, ισχύει χρονοχρέωση, η οποία αυξάνεται στα 20 € την ώρα (από 15 €).

Για τον κλάδο, ωστόσο, το ζήτημα του κόστους των καυσίμων παραμένει ουσιαστικά ανοιχτό.

Από το καλοκαίρι, το ΣΟΤΑ (σωματείο των οδηγών ταξί) προωθεί έντονα το αίτημα για μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στα καύσιμα που επωμίζονται τα ταξί – ένα οριζόντιο και, σύμφωνα με τον κλάδο, πιο αντικειμενικό μέτρο αναχαίτισης του ενεργειακού κόστους για έναν κλάδο που εξαρτάται καθημερινά από τις ανατιμήσεις στην αντλία. Να επισημάνουμε ότι η ευρωπαϊκή Οδηγία 2003/96/ΕΚ προβλέπει τη δυνατότητα εφαρμογής διαφοροποιημένων φορολογικών συντελεστών για τις τοπικές δημόσιες μεταφορές επιβατών (στις οποίες περιλαμβάνονται και τα ταξί), αλλά και τη δυνατότητα επιστροφής μέρους ή του συνόλου του φόρου υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Το μόνο που απομένει; Η πολιτική βούληση.

Aκολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.