Η νίκη του Scott Colom στο Μισισιπή είναι πολύ μεγαλύτερη από μια εκλογική ανατροπή
Χρειάστηκαν 145 χρόνια για να εκλέξει ξανά η πολιτεία του Μισισιπή έναν μαύρο γερουσιαστή. Και άλλα τόσα για να αρχίσει να φεύγει η σκιά των φυλετικών προκαταλήψεων και της αδικίας.
- 12 ΝΟΕ 2026
Το 1955, ο 14χρονος Emmett Till απήχθη, βασανίστηκε και λιντσαρίστηκε, επειδή φέρεται να είχε σφυρίξει σε μια λευκή γυναίκα – ένας ισχυρισμός που πιθανότατα δεν ήταν καν αληθινός. Το 1963, ο Medgar Evers, ένας από τους σημαντικότερους ακτιβιστές για τα πολιτικά δικαιώματα των Αφροαμερικανών, έπεσε νεκρός από σφαίρα έξω από το σπίτι του, στο Τζάκσον. Έναν χρόνο αργότερα, το 1964, τρεις νεαροί ακτιβιστές για τα πολιτικά δικαιώματα, οι James Chaney, Andrew Goodman και Michael Schwerner, δολοφονήθηκαν από μέλη της Κου Κλουξ Κλαν ενώ συμμετείχαν σε μια εκστρατεία για την εγγραφή Αφροαμερικανών πολιτών στους εκλογικούς καταλόγους.
Η δικαιοσύνη για τα εγκλήματα αυτά, που συγκλόνισαν τότε την πολιτεία του Μισισιπή και την αμερικανική κοινή γνώμη, και θεωρούνται από τις πιο διαβόητες ιστορίες ρατσιστικής βίας, είτε άργησε να αποδοθεί είτε δεν αποδόθηκε ποτέ.
Περισσότερα από 60 χρόνια μετά, στον ίδιο τόπο, συνέβη κάτι πραγματικά εντυπωσιακό· ο Scott Colom θα είναι ο πρώτος μαύρος άνδρας που εκλέγεται Γερουσιαστής στο Μισισιπή από την εποχή της Ανασυγκρότησης, δηλαδή πριν από περισσότερα από 140 χρόνια.
Ο υποψήφιος των Δημοκρατικών για τη Γερουσία επικράτησε της Cindy Hyde-Smith κάνοντας μια εντυπωσιακή ανατροπή μετά από παραπάνω από μία εβδομάδα καταμέτρησης ψήφων, σε μία από τις σταθερά «κόκκινες» πολιτείες της χώρας.
2026 Ellen Schmidt/AP Photo
«Το μόνο που έκανα ήταν να βρω το θάρρος να φανταστώ μια βραδιά σαν αυτή. Είχα το θάρρος να πιστέψω στο Μισισιπή. Είχα το θάρρος να καταλάβω ότι μπορούμε να δείξουμε σε ολόκληρη τη χώρα ότι το Μισισιπή έχει σημασία», δήλωσε ο Scott Colom στους εκατοντάδες που είχαν συγκεντρωθεί την Τετάρτη στο Κολλέγιο Τούγκαλου για την εκδήλωση εορτασμού της νίκης του.
Ο Colom κατάφερε πράγματι να δείξει ότι το Μισισιπή έχει σημασία. Αλλά για να αντιληφθούμε το μέγεθος της νίκης του, είναι ζωτικής σημασίας να ανατρέξουμε και στην ιστορία που καθιστά το εκλογικό αποτέλεσμα τόσο συγκλονιστικό.
2026 Ellen Schmidt/AP Photo
Κατά τη διάρκεια της περιόδου της Ανασυγκρότησης που ακολούθησε τον Εμφύλιο Πόλεμο, στους πρώην σκλάβους παραχωρήθηκαν η ιθαγένεια και το δικαίωμα ψήφου. Πολλοί από αυτούς έσπευσαν να εγγραφούν στους εκλογικούς καταλόγους και να ασκήσουν τα νέα πολιτικά τους δικαιώματα, ενώ ορισμένοι ανέλαβαν ηγετικούς ρόλους στις κοινότητές τους ή εξελέγησαν σε δημόσια αξιώματα.
Σε αρκετές πολιτείες του αμερικανικού Νότου, μεταξύ των οποίων και το Μισισιπή, οι μαύροι κάτοικοι αποτελούσαν σχεδόν την πλειοψηφία του πληθυσμού. Έτσι, η εκλογή Αφροαμερικανών σε τοπικά, πολιτειακά και ομοσπονδιακά αξιώματα ήταν κάτι συνηθισμένο.
Ο Hiram R. Revels, ο πρώτος Αφροαμερικανός που υπηρέτησε στο Κογκρέσο των ΗΠΑ, εκπροσώπησε το Μισισιπή ως ένας από τους γερουσιαστές της πολιτείας το 1870 και το 1871. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1874, ο Blanche Bruce, ο οποίος είχε γεννηθεί σε καθεστώς δουλείας, εξελέγη γερουσιαστής της ίδιας πολιτείας και ανέλαβε τα καθήκοντά του το 1875, υπηρετώντας στη Γερουσία μέχρι το 1881.
Από τότε, κανένας μαύρος πολιτικός δεν εκπροσώπησε ξανά το Μισισιπή στη Γερουσία, παρότι το 37% σχεδόν του πληθυσμού της πολιτείας είναι μαύροι.
2026 Ellen Schmidt/AP Photo
Πώς είναι δυνατόν μια πληθυσμιακή ομάδα που αντιπροσωπεύει περισσότερο από το ένα τρίτο των κατοίκων να μην έχει εκπροσωπηθεί από έναν μαύρο γερουσιαστή εδώ και σχεδόν ενάμιση αιώνα;
Ο λόγος για αυτή την ανισότητα είναι η μακραίωνη ιστορία ρατσισμού και λευκής υπεροχής που σημάδεψαν την πολιτεία του Μισισιπή αλλά και οι πολιτικές και κοινωνικές ανατροπές που ακολούθησαν την περίοδο της Ανασυγκρότησης.
Με την πάροδο του χρόνου, οι λευκοί Δημοκρατικοί του αμερικανικού Νότου ανέτρεψαν αυτή τη νέα πολιτική πραγματικότητα μέσα από έναν συνδυασμό βίας, εκφοβισμού, συστηματικής στέρησης του εκλογικού δικαιώματος και δολοφονιών.
Σταδιακά, το Μισισιπή απέκτησε τη φήμη μιας από τις πιο επικίνδυνες και καταπιεστικές πολιτείες για τους μαύρους Αμερικανούς.
Αυτή η προσπάθεια στέρησης του δικαιώματος ψήφου ξεκίνησε με το λεγόμενο «Σχέδιο του Μισισιπή» στα τέλη του 1874, στο πλαίσιο του οποίου λευκοί Δημοκρατικοί του Νότου και εξτρεμιστικές παραστρατιωτικές οργανώσεις χρησιμοποίησαν ένοπλες περιπολίες, οικονομικούς εκβιασμούς, ταραχές και, κυρίως, βία για να εμποδίσουν τους μαύρους πολίτες να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα.
Οι ιστορικοί εκτιμούν ότι 150-300 Αφροαμερικανοί πολίτες δολοφονήθηκαν μεταξύ Δεκεμβρίου 1874 και Ιανουαρίου 1875, μια τραγωδία που αργότερα θα γινόταν γνωστή ως η «Σφαγή του Βίκσμπουργκ». Τελικά, οι προσπάθειες εκφοβισμού απέδωσαν καρπούς και οι λευκοί Δημοκρατικοί του Νότου απέκτησαν σχεδόν τον πλήρη έλεγχο της πολιτείας στις επόμενες εκλογές.
Λίγο αργότερα, το 1890, η Συντακτική Συνέλευση της πολιτείας υιοθέτησε ένα νέο Σύνταγμα, το οποίο περιλάμβανε διατάξεις που στερούσαν άμεσα το δικαίωμα ψήφου από τους μαύρους κατοίκους του Μισισιπή, επιβάλλοντας εκλογικούς φόρους, εξετάσεις γραμματισμού και αυστηρές προϋποθέσεις μόνιμης κατοικίας για την άσκηση του εκλογικού δικαιώματος.
Οι περιορισμοί αυτοί αποτέλεσαν μέρος ενός ευρύτερου συστήματος φυλετικών διακρίσεων και διαχωρισμού που επικράτησε στον αμερικανικό Νότο και έμεινε γνωστό ως «νόμοι του Jim Crow». Εξαιτίας αυτών, οι Αφροαμερικανοί στερήθηκαν για δεκαετίες τη δυνατότητα να ασκούν ελεύθερα το εκλογικό τους δικαίωμα, μέχρι την άνοδο του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα τις δεκαετίες του 1950 και του 1960.
Στα μέσα του 20ού αιώνα, το Μισισιπή βρέθηκε στο επίκεντρο των παραβιάσεων των πολιτικών δικαιωμάτων των Αφροαμερικανών. Εκατοντάδες μαύροι πολίτες δολοφονήθηκαν ή έπεσαν θύματα λιντσαρίσματος κατά την περίοδο του Jim Crow και του αγώνα για τα πολιτικά δικαιώματα, με τη ρατσιστική βία και τον εκφοβισμό να αποτελούν μέρος της καθημερινής πραγματικότητας.
Αυτή η μακρά περίοδος φυλετικού διαχωρισμού και καταστολής άφησε βαθιά σημάδια στο Μισισιπή, τα οποία παραμένουν ορατά μέχρι σήμερα. Παρότι οι νόμοι Jim Crow έχουν καταργηθεί, οι συνέπειες δεκαετιών συστημικού ρατσισμού εξακολουθούν να επηρεάζουν τη ζωή των μαύρων κατοίκων της πολιτείας, οι οποίοι αντιμετωπίζουν υψηλότερα ποσοστά φτώχειας, μειωμένη χρηματοδότηση της εκπαίδευσης και των υποδομών σε περιοχές όπου πλειοψηφούν οι Αφροαμερικανοί, καθώς και άνιση πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.