Ο πραγματικός λόγος για τον οποίο οι πράκτορες της ICE φορούν μάσκες
Γιατί δεν βλέπουμε τα πρόσωπα των πρακτόρων της ICΕ και τι δυνάμεις τους δίνει η ανωνυμία τους.
- 4 ΦΕΒ 2026
Μασκοφόροι άνδρες με όπλα κατακλύζουν τις αμερικανικές πόλεις, τρομοκρατώντας και δολοφονώντας, στο όνομα της επιβολής του νόμου περί μετανάστευσης.
Τα πρόσωπά τους είναι καλυμμένα, δεν διακρίνονται τα χαρακτηριστικά τους. Ακόμα και ο Gregory Bovino που δεν χρειαζόταν καμία μπαλακλάβα για να γίνει το μισητό σύμβολο των πολιτικών καταστολής της μετανάστευσης που εφαρμόζει η αμερικανική κυβέρνηση, δεν κυκλοφορεί πια στους δρόμους της Μινεάπολης, τον χάσαμε κι αυτόν.
Όσοι διαφωνούν με την αποκάλυψη των προσώπων τους και μοιραία και των ταυτοτήτων τους φοβούνται το doxxing.
Τη δημόσια δηλαδή αποκάλυψη της ταυτότητας και της διεύθυνσης κατοικίας ενός απλού πολίτη, καθώς και απειλές ότι η αποκάλυψη αυτή θα ακολουθηθεί από παρενόχληση ή ακόμη και βία.
Συνηθισμένη τεχνική στον διαδικτυακό εκφοβισμό.
Αν και η αποκάλυψη των στοιχείων και της διεύθυνσης κατοικίας κάποιου είναι σαφώς απειλητική, η έννοια του doxxing δεν μπορεί να εφαρμοστεί στην απλή γνώση της ταυτότητας των δημοσίων υπαλλήλων που έρχονται σε επαφή με το κοινό, ειδικά εκείνων που έχουν εξουσία να χρησιμοποιούν βία.
Οι αστυνομικοί είναι πολίτες. Είναι δημόσιοι υπάλληλοι. Δεν βρίσκονται πάνω από το κοινό. Είναι μέρος της δουλειάς της αστυνομίας – και, για την ακρίβεια, των πολιτικών – να είναι αναγνωρίσιμοι, λόγω της εξουσίας που τους έχει ανατεθεί. Η δυνατότητα χρήσης βίας είναι μια βαριά ευθύνη, που απαιτεί υψηλά πρότυπα συμπεριφοράς, και μπορεί και πρέπει να ανακληθεί όταν γίνεται κατάχρηση.
Olga Fedorova, File/AP Photo
Έτσι, όπως αναφέρει σε εκτενές άρθρο του το Atlantic, το να γνωρίζει το κοινό ποιοι είναι οι ομοσπονδιακοί πράκτορες δεν αποτελεί doxxing.
Οι απλοί αστυνομικοί δεν φορούν μάσκες, εκτός από εξαιρετικά σπάνιες και συγκεκριμένες περιπτώσεις. Αυτό ισχύει παρόλο που, σύμφωνα με τις στατιστικές, οι απλοί αστυνομικοί διατρέχουν πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο από τους πράκτορες της ICE.
Σύμφωνα με μια ανάλυση του Alex Nowrasteh στο Cato Institute, η οποία βασίζεται σε στοιχεία του περασμένου έτους, «οι αστυνομικοί που δεν εργάζονται στην ICE ή στην Συνοριακή Φρουρά έχουν ποσοστό θνησιμότητας 6,3 φορές υψηλότερο από αυτό των υπαλλήλων της υπηρεσίας μετανάστευσης».
Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με την έκθεση, οι υπάλληλοι της υπηρεσίας μετανάστευσης δεν διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο από τους απλούς πολίτες: «Η πιθανότητα ένας υπάλληλος της ICE ή της Συνοριακής Φρουράς να δολοφονηθεί κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του είναι περίπου μία στις 94.549 ανά έτος, περίπου 5,5 φορές μικρότερη από την πιθανότητα δολοφονίας ενός πολίτη».
Εκτός κι αν είσαι η Renee Good ή ο Alex Pretti.
Αν υπήρχαν υπηρεσίες επιβολής του νόμου που δεν τα πάνε ιδιαίτερα καλά με την ανωνυμία, αυτές θα ήταν η Τελωνειακή και Συνοριακή Προστασία (CBP) και η Συνοριακή Φρουρά. Από το 2005 έως το 2024, σχεδόν 5.000 αξιωματικοί της CBP και της Συνοριακής Φρουράς συνελήφθησαν, σύμφωνα με τον δημοσιογράφο Garrett Graff, ο οποίος κατέθεσε τα ευρήματά του σε μια επιτροπή λογοδοσίας που συστάθηκε από τον κυβερνήτη του Ιλινόις.
Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτει ο ίδιος, ο δείκτης εγκληματικότητας των πρακτόρων του CBP ήταν υψηλότερος από αυτόν των παράτυπων μεταναστών. Ο Graff αναφέρει ότι η έκφραση «οι χειρότεροι από τους χειρότερους» ταιριάζει καλύτερα στις εν λόγω υπηρεσίες παρά στους ανθρώπους που συλλαμβάνουν. Αν και η ICE δεν έχει το ίδιο ιστορικό εγκληματικής συμπεριφοράς, έχει επανειλημμένα καταχραστεί τις εξουσίες της και έχει κακομεταχειριστεί άτομα υπό κράτηση.
Τώρα, αυτοί οι πράκτορες έχουν αφεθεί ελεύθεροι να επιβληθούν σε Αμερικανούς πολίτες. Και σίγουρα, πρακτικές όπως η χρήση μάσκας από ανθρώπους που εργάζονται για λογαριασμό υπηρεσιών σαν κι αυτών, είναι συνταγή για σίγουρη επιτυχία. Όπου επιτυχία, βάλτε την άσκηση εξουσίας, χωρίς καμία λογοδοσία.
Φάνηκε άλλωστε και στον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση χειρίστηκε τις δολοφονίες της Renee Good και του Alex Pretti στη Μινεάπολη, ακόμα και όταν δόθηκαν στη δημοσιότητα τα στοιχεία των πρακτόρων που εμπλέκονται.
Αν και το Υπουργείο Δικαιοσύνης υποσχέθηκε να διεξαγάγει πραγματική έρευνα για τη δολοφονία του Pretti, ο Πρόεδρος Trump έχει ήδη καταργήσει τους παραδοσιακούς περιορισμούς στον πολιτικό έλεγχο των ποινικών διώξεων και ερευνών, ενώ αξιωματούχοι έχουν βαφτίσει το θύμα θύτη και τους δολοφόνους του αθώους.
Όταν η παραβίαση του Συντάγματος είναι καθημερινό φαινόμενο στις ΗΠΑ, μία μάσκα βοηθά και όπως αναφέρεται στο Atlantic, αναρωτιέται κανείς αν αυτός είναι στην πραγματικότητα και ο σκοπός της κυβέρνησης. Όταν ζητάς από ανθρώπους να κάνουν ουσιαστικά πόλεμο εναντίον των συμπολιτών τους, να συλλάβουν παιδιά, να καταδιώξουν, να χτυπήσουν και να σκοτώσουν, οι μάσκες μπορεί να λειτουργούν λιγότερο για να προστατεύουν τους ομοσπονδιακούς πράκτορες από το να τους διευκολύνουν να κάνουν φριχτά πράγματα.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.