4 λόγοι για να δεις το Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ στο Θέατρο Ζίνα

Βιρτζίνια Γουλφ διαβάζεις στον τίτλο, Βιρτζίνια Γουλφ θα ακούς να λένε οι τέσσερις ηθοποιοί στην παράσταση Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ, που ανεβαίνει στο Θέατρο Ζίνα, αλλά Βιρτζίνια Γουλφ πουθενά. Η σπουδαία Βρετανή συγγραφέας δεν έχει καμία εμπλοκή με το ψυχολογικό θεατρικό δράμα που έγραψε το 1962 ο Edward Albee. 

Ο τίτλος είναι ένα λογοπαίγνιο με το τραγούδι Ποιος φοβάται το μεγάλο κακό λύκο; (Who’s Afraid of the Big Bad Wolf?), όπου ο Τζορτζ και η Μάρθα -το ζευγάρι μεσήλικων, που έχει προσκαλέσει στο σπίτι του εναν νεαρό συνάδελφο του Τζορτζ, τον Νικ και τη σύζυγό του Χάνεϊ- μουρμουρίζουν κάποιες φορές, ζωντανεύοντας έτσι τον «κακό λύκο» που βρίσκεται στην ύπαρξή τους, και την ίδια στιγμή τη «Βιρτζίνια Γουλφ» που υπάρχει μέσα τους, ανισόρροπη και αυτοκαταστροφική όπως ο γάμος τους. Όπως υπογραμμίζει ο Σωτήρης Τσαφούλιας που σκηνοθετεί την παράσταση: «Η συνεχής αναφορά στο όνομα της Βιρτζίνια Γουλφ εντείνει τη διάσταση του έργου, παραπέμποντας στην έννοια του προσωπικού και συλλογικού παραλογισμού, αλλά και της κατασκευής ταυτοτήτων σε έναν κόσμο γεμάτο ψευδαισθήσεις».

Μετά από αυτό το fun fact, που μας εισήγαγε στην παράσταση που παίζεται ήδη από το φθινόπωρο στη σκηνή των Εξαρχείων, πάμε να δούμε μερικούς λόγους για να είναι το Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ, η επόμενη θεατρική σου έξοδος.

Μία παλιά ιστορία για τις σημερινές σχέσεις

«Το έργο παρουσιάζει μια έντονη, συναισθηματική και ψυχολογική σύγκρουση, εστιάζοντας στις σχέσεις και τις αλήθειες που κρύβονται πίσω από τις κοινωνικές προσδοκίες και τις προσωπικές αντιφάσεις», αναφέρει ο Σωτήρης Τσαφούλιας και συνεχίζει: «Ένας άντρας και μια γυναίκα προσκαλούν ένα νεαρό ζευγάρι στο σπίτι τους για ποτό και η συνάντηση εξελίσσεται σε έναν καταιγιστικό ψυχολογικό πόλεμο, αποκαλύπτοντας τα εσωτερικά τους τραύματα και τις κρυμμένες αλήθειες. Οι διάλογοι είναι γεμάτοι από ασυνείδητα και συνειδητά παιχνίδια εξουσίας και αμφισβήτησης. Ο εσωτερικός κόσμος των χαρακτήρων αποκαλύπτεται μέσω της συνεχούς διαστρέβλωσης και ανατροπής της πραγματικότητας που οι ήρωες προσπαθούν να δημιουργήσουν».

Με αφορμή αυτή τη φαινομενικά απλή επίσκεψη, γινόμαστε μάρτυρες μίας νύχτας αποκαλύψεων, έντονων συγκρούσεων και συναισθηματικής απογύμνωσης, σε μια ιστορία που ισορροπεί ανάμεσα στο τραγικό και το ειρωνικά αστείο.

«Το έργο είναι επίκαιρο όσο ποτέ μια και αναλύει την ανθρώπινη φύση, τη ματαιότητα των κοινωνικών προσδοκιών και την αδυναμία επικοινωνίας, εξετάζοντας πώς οι ήρωες δημιουργούν ψευδαισθήσεις για να προστατευτούν από τη σκληρή πραγματικότητα», σημειώνει ο σκηνοθέτης. 

Η σκηνοθετική υπογραφή του Σωτήρη Τσαφούλια

Προφανώς και η σκηνοθετική ματιά του δημιουργού, που μας έχει παραδώσει από τις σειρές ΡΙΦΙΦΙ και Έτερος Εγώ, μέχρι τις παραστάσεις Η αξία της ζωής, Ο επισκέπτης και Αινιγματικές παραλλαγές, είναι μία καλή αφορμή για να γνωρίσεις το έργο ή για να το ξαναδείς αλλά μέσα από ένα νέο πρίσμα – αυτό του Τσαφούλια που γνωρίζει πολύ καλά πώς να κλιμακώνει την ένταση.

Οι 4 πρωταγωνιστές 

Βλαδίμηρος Κυριακίδης και Έφη Μουρίκη στους ρόλους των Τζορτζ και Μάρθα και Σπύρος Σταμούλης και Ελεάνα Στραβοδήμου σε εκείνους των Νικ και Χάνεϊ συνθέτουν ένα καστ με αδιαμφισβήτητη χημεία, που παραδίδει κάποιες από τις καλύτερες ερμηνείες που θα δεις τη φετινή σεζόν.

Το έργο αυτό καθ’ αυτό, που έχει ιστορική σημασία

Όπως προαναφέραμε το Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ, που είχε έντονους διαλόγους σε σκληρή γλώσσα και σεξουαλικά φορτισμένη, ανέβηκε από τον Albee στο Μπρόντγουεϊ το 1962. Η πρεμιέρα του πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της Κρίσης της Κούβας και το κοινό κατέφυγε στο θέατρο για να ξεχάσει την απειλή του πυρηνικού πολέμου. Βρέθηκε ωστόσο μπροστά σε μία θεατρική γλώσσα που είχε βιώσει μόνο σε πειραματικό θέατρο. 

Η άμεση αντίδραση του κοινού με την ενίσχυση των κριτικών ήταν ότι ο Άλμπι είχε δημιουργήσει μία παράσταση που επρόκειτο να κάνει τεράστια επιτυχία στο Μπρόντγουεϊ, αλλά που δεν θα γυριζόταν ποτέ στο σινεμά, τουλάχιστον σε αυτή της τη μορφή. Ούτε το κοινό, αλλά ούτε οι κριτικοί είχαν καταλάβει πόσο θα άλλαζε ο χολιγουντιανός ορίζοντας κατά τη δεκαετία του 1960. 

Ο κώδικας της κινηματογραφικής δεοντολογίας, γνωστός ως Κώδικας Χέιζ είχε αρχίσει να μην λαμβάνεται πλέον υπόψιν κι όταν ανατέθηκε η συγγραφή του σεναρίου στον Ernest Lehman, εκείνος αποφάσισε να διατηρήσει αναλλοίωτη τη σκληρή γλώσσα του θεατρικού που τόσο είχε ταράξει το κοινό τέσσερα χρόνια νωρίτερα. Συνάντησε αντιδράσεις αλλά η άποψή του υπερίσχυσε. Όταν ξεκίνησαν τα γυρίσματα, η Λεγεώνα της Κοσμιότητος της καθολικής εκκλησίας, έδωσε τελεσίγραφο στο στούντιο της Warner Bros., απειλώντας ότι αν οι φήμες σχετικά με το αντικείμενο της ταινίας ήταν αληθινές ίσως να λογόκριναν την ταινία, απαγορεύοντας την προβολή της σε ανήλικο κοινό, ωστόσο πρώτα θα την έβλεπαν και μετά, θα αποφάσιζαν. 

Εντονότερη ήταν η αντίδραση της Ένωσης Κινηματογραφιστών Αμερικής, απειλώντας την Warner Bros., χωρίς να περιμένουν την δοκιμαστική προβολή της ταινίας, ότι αν η σκληρή γλώσσα του θεατρικού διατηρούνταν χωρίς αλλαγές δεν επρόκειτο να δώσουν την έγκριση για την προβολή της. 

Οι παραγωγοί της Warner Bros. είδαν την ταινία, εφόσον είχε ήδη περάσει από μοντάζ. Παρών στην αίθουσα ήταν ένας δημοσιογράφος του περιοδικού Life, ο οποίος έγραψε την εξής ατάκα ενός από τους παραγωγούς: «Θεέ μου, έχουμε στα χέρια μας μια βρώμικη ταινία, 7 εκατομμυρίων δολαρίων!». Η ταινία του Mike Nichols με τους Elizabeth Taylor, Richard Burton, George Segal και Sandy Dennis θεωρήθηκε ριζοσπαστική για τον σκληρό της λόγο και τα σεξουαλικά υπονοούμενα, που μέχρι εκείνη την περίοδο δεν ακούγονταν σε ταινίες. Έλαβε 13 υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Και οι τέσσερις πρωταγωνιστές προτάθηκαν για χρυσό αγαλματίδιο, με την Taylor τελικά να κερδίζει το Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου (είχε κερδίσει το πρώτο της για την ταινία του 1960 Ζήσαμε στην Αμαρτία) και το Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ, να αποχωρεί από την τελετή με συνολικά πέντε βραβεύσεις.

***

Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ

Σκηνοθεσία: Σωτήρης Τσαφούλιας

Μετάφραση: Τζένη Μαστοράκη

Σκηνικά: Μαίρη Τσαγκάρη

Κοστούμια: Ντένη Βαχλιώτη

Μουσική: Ted Regklis

Σχεδιασμός Φωτισμών: Σωτήρης Τσαφούλιας, Έλενα Πετροπούλου

Φωτογραφίες & Artwork: Γκέλυ Καλαμπάκα

Βοηθός Σκηνοθέτη: Καρολίνα Ζαπατίνα

Βοηθός Σκηνογράφου: Έλλη Σπένδου, Αλίκη Σπανουδάκη

Βοηθός Ενδυματολόγου: Γιώργος Κατσώνης

ΔΙΑΝΟΜΗ

Τζορτζ: Βλαδίμηρος Κυριακίδης
Μάρθα: Έφη Μουρίκη

Νικ: Σπύρος Σταμούλης
Χάνι: Ελεάνα Στραβοδήμου

Οργάνωση Παραγωγής: Κωνσταντίνα Νταντάμη

Παραγωγή: Θεατρικές Επιχειρήσεις Τάγαρη

Διεύθυνση Επικοινωνίας & Δημοσίων Σχέσεων: Όλγα Παυλάτου

Social Media: Renegade Media

Info: έως 5 Απριλίου στο Θέατρο Ζίνα (Λεωφόρος Αλεξάνδρας 74, Εξάρχεια). Προπώληση εδώ.

Aκολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.