Πώς μυρίζει το Ίντερνετ; 4 αρώματα βρήκαν την απάντηση
Αντλώντας έμπνευση από το Skype, το WhatsApp, τη σκόνη των υπολογιστών και τα κέντρα δεδομένων, μια νέα γενιά αρωμάτων προσπαθεί να αποτυπώσει τις μυρωδιές του διαδικτύου.
- 27 ΦΕΒ 2026
Ας πούμε ότι αυτή τη στιγμή που γράφεται αυτό το κείμενο κάπου 7.063.674.284 άνθρωποι βρίσκονται χωμένοι και χαμένοι στο Διαδίκτυο και σε όσα αυτό προσφέρει. Καλά ή κακά, ποιοι είμαστε εμείς για να κρίνουμε.
Από τους δισεκατομμύρια χρήστες του διαδικτύου, οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, πριν πατήσουν τα εικονίδια ή τα πρώτα γράμματα που θα τους οδηγήσουν αυτόματα στον θαυμαστό (;) αυτό κόσμο, ήδη αντιλαμβάνονται τα απαραίτητα ερεθίσματα που ενεργοποιούν τις βασικές τους αισθήσεις. Μία όμως από αυτές, η όσφρηση, δεν εμπλέκεται καθόλου. Για την ακρίβεια, παραμένει πλήρως αδρανής όσο κάποιος κάπου αναθέτει έναν ακόμα ρόλο στο ChatGPT.
Στο βιβλίο Anatomy of an AI System των Kate Crawford και Vladan Joler περιγράφεται εύγλωττα ο μύθος ότι το διαδίκτυο έχει όντως μια μυρωδιά. Αλλά πώς μοιάζει;
Η απορία αυτή δεν είναι καινούργια. Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια. Τουλάχιστον πέντε, όταν ένας χρήστης του Reddit έθεσε το απλό ερώτημα «Πώς μυρίζει το διαδίκτυο;».
«Το Internet μυρίζει σαν οξυγόνο», «τυρί», «καμένο πλαστικό», «φρέσκο πλαστικό», «ανοξείδωτο ατσάλι», «ιδρώτα», «καουτσούκ», ήταν μόνο κάποιες από τις απαντήσεις που δόθηκαν στο σχεδόν μεταφυσικό ερώτημα.
Και πράγματι, φαίνεται παράλογο να προσπαθούμε να αποδώσουμε μια μυρωδιά σε κάτι τόσο αφηρημένο και άυλο, όπως είναι το Ίντερνετ. Αλλά αν αυτό μπορεί να γίνει ορατό και να βιωθεί σωματικά – σκέψου την εθιστική έκκριση ντοπαμίνης όταν δέχεσαι likes και καρδιές, το άγχος που νιώθεις όταν βλέπεις ένα ακόμα email να προστίθεται στο inbox σου ή τα νεύρα που νιώθεις στη θέα ενός ragebait post – μήπως τελικά δεν είναι και τόσο παράλογο να φανταστούμε πώς θα μύριζε το Ίντερνετ;
Αν σκεφτούμε πως για πολλούς το διαδίκτυο σημαίνει ένα δίκτυο πληροφοριών που στεγάζεται σε κτίρια χωρίς παράθυρα και περνάει από παχιά καλώδια οπτικών ινών που βρίσκονται θαμμένα στη γη, είναι εύκολο να καταλάβουμε γιατί οι παραπάνω απαντήσεις κλίνουν προς πιο υλικά και γήινα αρώματα.
Αλλά κάπου εδώ εμφανίζονται οι κορυφαίοι αρωματοποιοί που οι οσφρητικοί νευροϋποδοχείς τους είναι σαφώς πιο έμπειροι από εκείνους του χρήστη του Reddit με το ψευδώνυμο xalxary2.
Ένα παράδειγμα είναι το Y06-S Eau de Parfum της Blackbird, το οποίο μυρίζει υπερθερμασμένα ηλεκτρονικά, σε συνδυασμό με την ενδιαφέρουσα επιλογή της μπανάνας. Σε μία πιο κονσεπτική κατεύθυνση συναντάμε το Hmmsphere από την The Hmm, το οποίο είναι εμπνευσμένο από μια εκδρομή σε ένα κέντρο δεδομένων του Άμστερνταμ και σχεδιάστηκε για να μυρίζει σαν servers που ψύχονται, με νότες από «σκόνη από παλιούς υπολογιστές, μαλακά κιτρινισμένα πλαστικά και βρεγμένο χώμα».
Υπάρχει και το Skype της Unjust, το οποίο έχει νότες όζοντος, εσπεριδοειδών και χόρτου, αποτυπώνοντας «τη νοσταλγία και την ήρεμη αισιοδοξία του σχεδιασμού της πρώιμης εποχής του Skype».
Στην ίδια λογική και το WhatsApp Eau de Parfum του John Phillips που «εκπέμπει κομψότητα» και αποτελεί την ιδανική επιλογή για «τον σύγχρονο άνθρωπο που θέλει να ξεχωρίζει».
Διαπιστώνουμε δηλαδή πως πολλά από τα αρώματα δεν προσπαθούν να αναπαραστήσουν το διαδίκτυο με τη κυριολεκτική έννοια, αλλά να αποτυπώσουν σε μορφή αρώματος συναισθήματα, ατμόσφαιρες, επιδράσεις και αισθητικές που σχετίζονται με συγκεκριμένες τεχνολογικές στιγμές.
Όπως το Cero της Agar Olfactory που είναι εμπνευσμένο από τις τεχνολογικές ανησυχίες του 1999, όταν επικρατούσε η πεποίθηση ότι το Millennium Bug θα οδηγούσε σε μια καταστροφή όπου «οι υπολογιστές υπερθερμαίνονται, τα φαξ σφυρίζουν και τα καυτά καλώδια λιώνουν το προστατευτικό τους περίβλημα σε τεχνολογική διαμαρτυρία». Όλα αυτά τα χώρεσε σε ένα μπουκαλάκι με νότες από ζεσταμένη συσκευή φαξ, mouse pad, σκελετό Mac και κατεστραμμένο καλώδιο.
Μία μεγάλη διαφορά επίσης, είναι πως τα αρώματα που συνδέονται με την πρώιμη ψηφιακή κουλτούρα είναι συχνά πιο «καθαρά». Ήταν μία εποχή, στις αρχές της δεκαετίας του 2000 έως τις αρχές της δεκαετίας του 2010 που το διαδίκτυο ήταν κάτι καινούργιο και φρέσκο και βασιζόταν στην αισθητική του σχεδιασμού Frutiger Aero. Θυμήσου τα τοπία με τα διάφορα οπτικά, τα πράσινα λιβάδια και τους φωτεινούς μπλε ουρανούς που προκαλούσαν μια αίσθηση ηλιόλουστης αισιοδοξίας.
Και είναι να απορείς: Πώς θα μύριζε ένα άρωμα εμπνευσμένο από την κατάσταση του διαδικτύου σήμερα; Ποιες νότες θα αποτύπωναν το χάος της Τεχνητής Νοημοσύνης, τα spam και τη γενική αίσθηση της παρακμής;
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.