Παρακολουθώντας τον πόλεμο σαν να βλέπεις αγώνα ποδοσφαίρου
Καμία φορά ξεχνάμε ότι δεν χρειάζεται σε όλα όσα συμβαίνουν στον πλανήτη μας να σπεύδουμε να διαλέξουμε πλευρά, ειδικά όταν τσακώνονται δύο κακοί.
- 3 ΜΑΡ 2026
Η αρχική, αντανακλαστική αντίδραση όλων, στην είδηση μίας επίθεσης ή της κλιμάκωσης σε γενικευμένο πόλεμο, είναι να διαλέξουμε πλευρά. Κάποιος πρέπει πάντα να είναι ο καλός και κάποιος ο κακός. Κι αν σε περιπτώσεις όπως αυτή της γενοκτονίας στη Γάζα, για τους περισσότερους από εμάς (δυστυχώς όχι για όλους), ήταν εύκολο να διαλέξουμε την πλευρά των Παλαιστινίων, υπάρχουν κι αυτές όπως της επίθεσης του Ισραήλ (νάτο πάλι) και των ΗΠΑ ενάντια στο Ιράν, όπου τα πράγματα είναι λίγο πιο θολά.
Ναι, το Ισραήλ και οι ΗΠΑ ξεκινάνε έναν πόλεμο χωρίς κανένα νομικό έρεισμα και με ξεκάθαρο στόχο την εξυπηρέτηση της δικής τους ατζέντας, σκοτώνοντας και αθώο κόσμο ως παράπλευρες απώλειες, όμως την ίδια στιγμή το καθεστώς των μουλάδων στο Ιράν φρόντιζε ώστε ο λαός να υποφέρει και να βασανίζεται όποτε τολμούσε να υψώσει το ανάστημά του στη θεοκρατική δικτατορία.
Ανάμεσα στην Σκύλλα και τη Χάρυβδη λοιπόν, γιατί να πρέπει να διαλέξεις; Αν είσαι η κυβέρνηση ενός κράτους, επιλέγεις με ποιον θα ταχθείς, διατηρώντας τις διπλωματικές ισορροπίες που επιτάσσουν τα δικά σου γεωπολιτικά συμφέροντα και οι de facto συμμαχίες σου, αυτό είναι προφανές.
Αν είσαι ένας απλός παρατηρητής όμως, γιατί να αντιδράσεις σαν να βλέπεις έναν αγώνα ποδοσφαίρου όπου ασυναίσθητα παίρνεις το μέρος κάποιου, με τέτοιο φανατισμό μάλιστα που να σε ωθήσει στο να ξεκινήσεις καμπάνια στα social media και σε παθιασμένους τσακωμούς;
Δεν προτείνω να το γυρίσουμε σε καλές απόψεις, αρχίζοντας τα «αυτά καλό είναι να μη γίνονται», «κρίμα να σκοτώνονται αθώοι» και «εγώ είμαι με τον άνθρωπο», τα οποία δεν προσφέρουν άλλωστε και τίποτα στη γενικότερη συζήτηση πέρα από αδιάφορα κουνήματα του κεφαλιού, λες και πρόκειται να αλλάξουν τίποτα.
Αλλά σίγουρα, δεν υπάρχει κανένας λόγος να σκεφτόμαστε πάντοτε δυαδικά, σε τόσο σύνθετα ζητήματα. Μπορούν δύο κακοί να τσακώνονται, να μην έχει κανείς απόλυτο δίκιο ή κανείς απόλυτο άδικο και να μην χρειάζεται, ούτε και να θέλεις να υποστηρίξεις κανέναν τους.
Άλλωστε, με τον κόσμο να φλέγεται για ακόμη μία φορά, το ποιον θα στηρίξει ο Θανάσης από την Κυψέλη και η Κατερίνα από το Παγκράτι με καυστικό τους σχόλιο στo Facebook, φοβάμαι πως δεν θα αλλάξει σε τίποτα τη ροή των γεγονότων.
Το να παρακολουθείς μουδιασμένος όσα γίνονται, προσπαθώντας να μελετήσεις και να κατανοήσεις πώς φτάσαμε μέχρι εδώ, αναζητώντας ταυτόχρονα τους αντιπερισπασμούς που έχεις ανάγκη για να την παλέψεις και να μην κλαις στην μπανιέρα σου κάθε βράδυ σε εμβρυακή στάση, μου ακούγεται σαφώς πιο υγιής αντίδραση πάντως, απ’ το να φορέσεις τη στολή του γεωοπολιτικού αναλυτή ή να γίνεις υποστηρικτής του Ισραήλ, των ΗΠΑ ή του Ιράν από κάποια γωνία της Ελλάδας.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.