Ένα ανέκδοτο εξηγεί τι συμβαίνει στο Ιράν σήμερα
Πώς το black humor αποτυπώνει με τον καλύτερο τρόπο ό,τι υφίσταται ο ιρανικός λαός αυτή τη στιγμή.
- 5 ΜΑΡ 2026
Τη σωτηρία αν δεν την βρεις, τη φτιάχνεις. Μισό λεπτό, για την Άνοιξη δεν το έγραψε ο Ελύτης αυτό; Σε κάθε περίπτωση, αν έχεις περάσει όλη σου τη ζωή από την πλευρά του καταπιεσμένου, ψάχνεις να βρεις τα δικά σου «όπλα» για να προστατευτείς. Και αυτά τα «όπλα» δεν χρειάζεται να σκοτώνουν. Αρκεί να εκφράζουν έστω και εσωτερικά εκείνη την άρνηση της υποταγής.
Το black humor είναι ένα από αυτά. Όταν άλλες μορφές αλήθειας καταπνίγονται, τα ανέκδοτα δεν προκαλούν μόνο γέλιο, αλλά λειτουργούν ακόμα και ως μέσο για fact checking.
Από το Σάββατο (28/02), όταν ΗΠΑ και Ισραήλ εξαπέλυσαν επίθεση κατά του Ιράν, η παγκόσμια κοινότητα παρακολουθεί με τρόμο τις εξελίξεις και ζυγίζει τις πιθανότητες για το αν κάποιος πύραυλος αποκλίνει της πορείας του και βρεθεί στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή.
Παράλληλα, ο ιρανικός λαός έπειτα από χρόνια καταπίεσης, ταπείνωσης και θανάτωσης, κάνει τον θυμό και τον πόνο του χαρά και γελάει με ανέκδοτα. Μόνο που στα ανέκδοτα αυτά δεν υπάρχουν Γιωρίκες και Κωστίκες. Εκεί υπάρχουν πράκτορες, ανώτατοι ηγέτες και σκληρή αλήθεια. It’s funny cause it’s true, όπως λέμε.
Tο ανέκδοτο που τις τελευταίες ώρες κάνει τον γύρο του διαδικτύου αποτυπώνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ό,τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στο Ιράν.
Πάει ένας πράκτορας και ρωτά έναν Ιρανό: «Είσαι διατεθειμένος να εργαστείς για το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες με σκοπό την ανατροπή του θεοκρατικού καθεστώτος του Khamenei;».
Ο Ιρανός απαντά: «Είμαι διατεθειμένος!».
Ο πράκτορας λέει: «Αυτό είναι υπέροχο! Εκατό χιλιάδες δολάρια!».
Ο Ιρανός φαίνεται προβληματισμένος, διστάζει για μια στιγμή, σφίγγει τα δόντια του και λέει: «Εντάξει, εκατό χιλιάδες! Αλλά δεν μπορώ να τα βρω όλα μαζί – μπορώ να τα πληρώσω σε δόσεις;».
Το ιρανικό καθεστώς έχει καταπιέσει, ταπεινώσει και δολοφονήσει τον λαό του. Μέσα από τον θυμό και τον πόνο τους, αυτοί οι άνθρωποι αστειεύονται λέγοντας ότι είναι έτοιμοι να δεχτούν βοήθεια από οποιαδήποτε πηγή και να βοηθήσουν και να υποδεχτούν τον σωτήρα με κάθε δυνατό τρόπο.
Το Σάββατο, πρώτη ημέρα της επίθεσης στο Ιράν, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ φέρεται να σκότωσαν 48 ηγέτες του καθεστώτος, μεταξύ των οποίων και τον Ανώτατο Ηγέτη Ayatollah Ali Khamenei.
Η επιτυχία αυτής της επίθεσης οφείλεται σίγουρα σε μεγάλο βαθμό στην προηγμένη ηλεκτρονική παρακολούθηση και τη βαθιά διείσδυση στον κυβερνοχώρο των οπλικών συστημάτων και των υποδομών του Ιράν.
Ωστόσο, σε αυτόν τον πόλεμο, όπως και στον 12ήμερο πόλεμο του περασμένου έτους, το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες επωφελούνται προφανώς από πληροφορίες που παρέχουν ορισμένοι Ιρανοί, οι οποίοι είναι διατεθειμένοι να διακινδυνεύσουν τη ζωή τους για να συμβάλουν στην ανατροπή της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Αντίστοιχα ανέκδοτα έχουν «γεννηθεί» και σε άλλες ιστορικά κρίσιμες περιόδους. Όπως για παράδειγμα, αυτό που προέρχεται από τη φασιστική Ιταλία:
Μια μητέρα πηγαίνει στην αγορά για να αγοράσει τρόφιμα για τα παιδιά της. Είναι εποχή συγκομιδής, αλλά δεν υπάρχει τίποτα να αγοράσει. Δεν μπορεί να συγκρατήσει τον εαυτό της και φωνάζει: «Τα κατέστρεψε όλα! Κατέστρεψε αυτή τη χώρα!»
Νιώθει ένα χτύπημα στον ώμο της. Γυρίζει και βλέπει έναν αστυνομικό. Αυτός τη ρωτάει με απειλητικό τόνο: «Για ποιον μιλάτε, κυρία;»
Σκεπτόμενη γρήγορα, η μητέρα απαντά: «Για τον άντρα μου! Μιλούσα για τον άντρα μου».
Ο αστυνομικός στέκεται προσοχή με σεβασμό. «Με συγχωρείτε, κυρία Μουσολίνι!».
Το γέλιο, αναφέρει το Atlantic, είναι ένας τρόπος για να διατηρήσουμε την ελπίδα μέχρι την ημέρα της απελευθέρωσης. Ή, όπως λέει ένα γερμανικό ανέκδοτο της ναζιστικής εποχής: Κάθε μέρα, ένας άθλια ντυμένος άντρας σταματάει στο ίδιο περίπτερο για να ρίξει μια ματιά στις πρώτες σελίδες. Στη συνέχεια, φεύγει χωρίς να αγοράσει τίποτα. Τελικά, ο πωλητής εφημερίδων αποφασίζει να του μιλήσει.
– «Ξέρω ότι οι καιροί είναι δύσκολοι, αλλά πρέπει να μπορείς να αγοράσεις τουλάχιστον μία εφημερίδα».
– «Δεν χρειάζεται να αγοράσω ολόκληρη την εφημερίδα. Με ενδιαφέρουν μόνο οι νεκρολογίες».
– «Πρέπει να αγοράσεις την εφημερίδα, γιατί οι νεκρολογίες βρίσκονται στις τελευταίες σελίδες».
– «Δεν είναι αυτή που ψάχνω. Αυτή θα είναι στην πρώτη σελίδα».
Φαίνεται ότι οι Ιρανοί πολίτες δεν αρκούνται στο να λένε μακάβρια αστεία ή να περιμένουν τις νεκρολογίες που ελπίζουν να διαβάσουν. Κάνουν ό,τι μπορούν για να επιταχύνουν την πραγματοποίηση αυτών των νεκρολογιών. Μέχρι τότε, ένα ακόμη αστείο της σοβιετικής εποχής εκφράζει τον εφιάλτη που έχει δημιουργήσει το τυραννικό ισλαμικό καθεστώς στη ζωή των Ιρανών:
Ένας άντρας περπατάει σε έναν δρόμο της Μόσχας, κλαίγοντας ανεξέλεγκτα. Ένας αστυνομικός τον σταματάει.
– «Γιατί κλαις;»
– «Δεν μου επιτρέπεται να το πω».
Ο αστυνομικός τον αρπάζει: «Πες μου ή θα σε συλλάβω.»
Ο άντρας σκουπίζει τα μάτια του και λέει: «Εντάξει. Κλαίω γιατί είναι το μόνο πράγμα που δεν έχουν απαγορεύσει ακόμα».
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.